Letter 2012: The sharpness of your intelligence has not been deceived by the various followers of schisms who have tried to veil...
Avitus episcopus Clodevecho regi.
Vestrae subtilitatis acrimoniam quorumcumque scismatum sectatores sententiis
suis variis opinione, diversis multitudine, vacuis veritate Christiani nominis visi sunt
obumbratione velare. Dum ista nos aeternitati committimus, dum, quid recti unus-
quisque seritiat, futuro examini reservamus, etiam in praesentibus interlucens radius
veritatis emicuit. Invenit quippe tempori nostro arbitrum quendam divina provisio.
Dum vobis eligitis, omnibus iudicatis; vestra fides nostra victoria est. Solent pleri-
que in hac eadem causa, si pro expetenda sanitate credendi aut sacerdotum hortatu
aut quorumcumque sodalium ad suggestionem moveantur, consuetudinem generis et
ritum paternae observationis obponere; ita saluti nocenter verecundiam praeferentes,
dum parentibus in incredulitatis custodia futilem reverentiam servant, confitentur,
se quodammodo nescire, quid eligant. Discedat igitur ab hac excusatione post talis
facti miraculum noxius pudor. Vos de toto priscae originis stemmate sola nobilitate
contentus, quicquid omne potest fastigium generositatis ornare, prosapiae vestrae a
vobis voluistis exurgere. Habetis bonorum auctores, voluistis esse meliorum. Re-
spondetis proavis, quod regnatis in saeculo; instituistis posteris, ut regnetis in caelo.
Gaudeat equidem Graecia principem legisse nostrum: sed non iam quae tanti muneris
donum sola mereatur. Illustrat tuum quoque orbem claritas sua, et occiduis partibus
in rege non novi iubaris lumen effulgurat. Cuius splendorem congrua redemptoris
nostri nativitas inchoavit: ut consequenter eo die ad salutem regeneratrix unda vos
pareret, quo natum redemptionis suae caeli dominum mundus accepit. Igitur qui
celeber est natalis domini, sit et vester: quo vos scilicet Christo, quo Christus ortus
est mundo; in quo vos animam deo, vitam praesentibus, famam posteris consecrastis.
Quid iam de ipsa gloriosissima regenerationis vestrae sollemnitate dicatur? cuius mi-
nisteriis si corporaliter non accessi, gaudiorum tamen communione non defui: quando-
quidem hoc quoque regionibus vestris divina pietas gratulationis adiecerit, ut ante
baptismum vestrum ad nos sublimissimae humilitatis nuntius, qua competentem vos
profitebamini, pervenerit. Vnde nos post hanc expectationem iam securos vestri sacra
nox reperit. Conferebamus namque nobiscum tractabamusque, quale esset illud, cum
adunatorum numerosa pontificum manus sancti ambitione servitii membra regia undis
vitalibus confoveret, cum se servis dei inflecteret timendum gentibus caput: cum sub
casside crinis nutritus salutarem galeam sacrae unctionis indueret: cum intermisso
tegmine loricarum immaculati artus simili vestium candore fulgerent. Faciet, sicut
creditis, regum florentissime, faciet inquam indumentorum ista mollities, ut vobis
deinceps plus valeat rigor armorum; et quicquid felicitas usque hic praestiterat, addet
hic sanctitas. Vellem vero praeconiis vestris quiddam exhortationis adnectere, si ali-
quid vel scientiam vestram vel observantiam praeteriret. Numquid fidem perfecto
praedicabimus, quam ante perfectionem sine praedicatore vidistis? an forte humilita-
tem, quam iam dudum nobis devotione impenditis, quam nunc primam professione
debetis? an misericordiam, quam solutus a vobis adhuc nuper populus captivus gau-
diis mundo insinuat, lacrimis deo? Vnum est, quod velimus augeri: ut, quia deus
gentem vestram per vos ex toto suam faciet, ulterioribus quoque gentibus, quas in
naturali adhuc ignorantia constitutas nulla pravorum dogmatum germina corruperunt,
de bono thesauro vestri cordis fidei semina porrigatis: nec pudeat pigeatque etiam
directis in rem legationibus adstruere partes dei, qui tantum vestras erexit. Quatenus
externi quique populi paganorum pro religionis vobis primitus imperio servituri, dum
adhuc aliam videntur habere proprietatem, discernantur potius gente quam principe .
Nulla igitur patria quasi speciali sede sibi vos vindicet; totis, quos honorum gradibus
attollitis, constat vos esse communem. Vno solis iubare omnia perfruuntur; vicina
quidem plus gaudent lumine, sed non carent remotiora fulgore. Quapropter radiate
perpetuum praesentibus diademate, absentibus maiestate. Successus felicium trium-
phorum, quos per vos regio illa gerit, cuncta concelebrat. Tangit etiam nos vestra
felicitas: quotienscumque illic pugnatis, hinc vincimus. Inter haec tamen catholicae
religionis affectu fervet in vobis cura miserendi: et in apice rerum omnium guber-
nacula continente non minus eminet sanctitas quam potestas. Ex qua utique factum
est, ut dirigi ad vos servi vestri, viri illustris Laurentii, filium principali oraculo
iuberetis; quod apud domnum meum, suae quidem gentis regem, sed militem vestrum,
obtinuisse me suggero. Nihil quippe est in quo servire non optet; commendat di-
rectum; congaudeo misso, invideo vos visuro. Cui minus computandum est ad utili-
tatem parenti proprio restitui quam patri omnium praesentari.
Sigismundus rex Vitalino senatori.
Quantum pertinet ad dignam iudicii vestri integritatem, quoscumque honorum
privilegiis erigitis, Romanos putare debetis. Ex hac ergo fiducia ut ex toto cre-
dantur absentes, quos, etsi patria separat, militia repraesentat? Vnde, quod solum
valeo, sedulitate officii animum devotionis ostendens, quid adsidue cuperem, vel
cum possibilitas permittit, allego. Vos nunc clementissimo communi principi, quid
velimus, adserite; insinuate adtentius oboedientiae famulatum, quem nunc in obsequio,
semper habemus in voto. Suggerite ac pariter commendate ab amatore vestro domno
et patre meo impletam me intercedente principalis reverentiae iussionem. Clientis
vestri, viri illustris Laurentii, filius studio meo reddatur patri, reddatur regioni. Mise-
ramus dudum in parente famulum: ecce adicimus famulatum. Quo uno vobis directo
qualiter cum aliis agatur, advertite. Superest, ut praefatus miles vester, cuius proles
et illic gratiae vestrae porrigitur et hinc patriae reservatur, commendatus vobis stu-
dio meo ipse commendet, quod vel de illius subolis adeptione iam compos vel de
istius, quae nobiscum recedit, prosperitate securus est.
Related Letters
We rejoice in the kinship of your glorious valor -- that you have stirred the Frankish nation, long settled in...
Trusting in the most sincere love with which you honor me in the Lord — not for my merits but from the goodness of...
Another letter from Ruricius to the same bishop.
If the old bond of affection that came down from our parents still holds any force, then our friendship is not...
May the supreme Judge order your prayers favorably.