Letter 1005: KING THEODERIC TO FLORIANUS, A MAN OF DISTINCTION.
V. FLORIANO V. S. THEODERICUS REX.
[1] In inmensuns trahi non decet finita litigia. quae enim dabitur discordantibus pax, si nec legitimis sententiis adquiescant? unus enim inter procellas humanas portus instructes est, quem si homines fervida voluntate praetereunt, in undosis iurgiis semper errabunt. [2] Et ideo spectabilitati tuae praesentibus effamur oraculis, quatenus, si ita res se habet, ut a praesentibus supplicatur, et in comitis Annae iudicio Mazenis fundi controversia statutis legitimis est decisa nec aliqua probatur appellatione suspensa, quae sunt decreta serventur. [3] Quia sicut nolumus oppressis negare iudicium, ita irrationabilibus querelis non praebamus assensum. cogi enim debet, ut sit quietus, qui suo vitio renuit esse pacificus. nam et medendi peritus invitum frequenter salvat aegrotum, dum voluntas recta in gravibus passionibus non est, sed potius illud appetitur quod a salutis iudice gravare posse sentitur.
Related Letters
Your Brotherhood could have rendered my love a service that would have profited with the true liberality of the...
It is the same thing to observe no limit in arrogance as to exceed the bounds of humility.
Part of the papal correspondence surrounding the Acacian Schism (484-519), the major breach between Rome and...
King Theodoric to Faustus, Praetorian Prefect.
A judgment backed by precedent is solid, and there is no room for doubt where proven experience speaks in one's favor.