Letter 3024: ---

XXIIII. ENNODIVS MASCATORI. Noao me genio infncata pectoris uestri ornauit diligentia: eliciti utor stili testimonio qui doctis supra inscitiam garrulitate displiceo. coaotus sermo pretium, quod non habet ex 2 nihil Bb iubisse B 3 reuerentiam B ezibeas L post ras. ut saepissime presehtium B 4 onestas LV 6 ia- ditium LV . XXIII. 9 benefitiorum F effectas B, effectus b 10 prumptu B, promtu LTV ullae coni. Schottus, illa Sirm . prestandi B .11 depreciat BLBT «onestate B 14 uos T in mg . add. m. 2 15 peccatbre LV, pcatorie P in ras. m. 2 ab eo] habco L 16 instructam Fb, atructam BL\'TV predieti B 17 domini LP1FV, domine BP2b; of. Wisner Studien B pi 229 sq . ealutandi b et Sirm; cf. Wiener Studien II g, 253 :. XXIIII. 21 marcatori L1, Mersatori Sirm. 22 ao. quo ft 23 eliceti B insitiam T 24 precium BLTV eloquentia, ab inpacta necessitate subripuit: nunquam fuit digna ultione contumelia, quam iussus exhibuit: nemo oboedientem iuste condemnat; sibi debet inlatas iniurias de eloquio rusticante qui prouocat imperitum). supercilium est celsioribus non parere, maius si quae noueris descendisse ab obsequente despicias. inprobi desiderii putatur adsertio non amare quod exigis: adstipulatur iudicio suo qui censuram de obtemperante suspendit: male pertinax districtio est, quae meritum in parente considerat: pudorem ab statione non expulit qui quod loquitur debet imperio. itaque in nobis quod sordet eloquentia commendatur obsequiis. uos uideritis quale sit quod iussistis offerri: ego uos sine frontis meae dispendio meruisse aestimo quod desiderastis accipere. taceo inter ista, quae principe fuerant loco narranda, ecclesiasticam humilitatem quod placere poterat abiurasse, orationum pompam qui orationem diligit non secutum, propositi consideratione et illud me fugere quod ducit ad gloriam, quasi uitium declinare quicquid attollit, culpam putare quod erigit aut sublimat, perdere iustae laudationis meritum fauoris affectu. excusationem ueritatis coloratam peniculo non praetendam, dum replico, quod illud, quicquid studiorum dederat cura liberalium, iam reliqui, quod alueo quondam copiosi fluminis uix arentis gutta fundatur eloquii. taceo, quod linguam, quam usus mobilem. fecerat, alter usus hebetauit, esse pro facundia silentium, abiectionem a nobis dilligi pro coturno. ad illud redeo; quia mihi non licuit intra uerecundum penetrale delitescere nec debilitatem ingenii tegere 2, iosas B obedientem BLT 3 condempnat LPTV 4 imperium 2 5 discendisae B dispicias Bb, despitias LV, despicicias T 6 putetur B 7 erigit Pb inditio LV censuram suam T 8 destrictio PV 9 ab Btationi LT\' Y (sed ti ex ci eorr . m. 1 V), a statione Pb, obstatione B 10 uobis T 11 obsequiis] eloquiis T 12 inferri T estimo B 14 narrandam F* 16 propositi∗∗∗∗ (onia fort. eras.) L 17 uicimn F 18 iute B, et iute T 20 pretendam BV 21 aI-lneo L n eras . in avitu, add. in imtio lincue provimae m, 2 22 faniitur fort. M hebitanit B, habitauit L 24 a* (b erus.) L 25 ad illud ex aliud L m. 2 26 delitiscere BV \' taciturnitatis indumento, hoc ad defensionem integram quod praetuli conputabo. sed amore prouocatus epistulares terminos inconsiderata loquacitate transcendi. uale, mi domine, cui honorem exhibens salutantis probabo quid de epistula mea sentias aut taciturnitate aut scriptione multiplici.