Letter 12: Gelasius assures Honorius that he ought not to have been troubled by what the pope had written to him about the...

^t^ Oelasli papae ad eumdem Uouorium Dalmatiae episeopum. Eum non debuisse permoveri, quod quae de nascente in Dalmatii» haeresi didieermi p. ' ad eum scripserit; nihil illius interesse, per guos ea didicerit; nd autem muneriM esse, ut confestim euni ad vigHaniiam excitaret {n. 1). Quid eum ipsius legaiis actum (n. 2). Dilectissimo fratri Honorio Gelasius. 1. Miramur dilectionem tuam fuisse miratam^ curam sedis apo- stolicae, quae more majorum cunctis per mundum debetur ecclesiis, , pro vestrae quoque regionis fide fiiisse sollicitam; quumque ad eam perlatum esset, quod quidam per Dalmatias integritatem catholicam vitiare niterentur et divinis humanisque legibus ante damnatmn Pe- lagianae pestilentiae denuo virus inferre, non putayerimus uUatenus differendum, quominus haec diligentius inquirentes, aut") si for- tasse subrepserant, de proximo sanarentur, aut anxietatem nostram^ . si falso probarentur jactata, relevarent: aestimantes, melius nos videri impatientius talia investigare voluisse, quam cl-eseere dissi- mulando pemiciem. Neque enim vel silentio premere causas^) hujus- modi vel differendo fovere deberemus, quum dicente magistro gen- ^^j g » tium, soUicitudine no7i pigri, atque iterum, qui praeest in soiliciiudme, , reos procul dubio nos, nisi continuo quaereremus, etiamsi inaniter 1 essent vulgata, convincerent. Nec interest*, per quos ad aures no- stras eadem pervenissent, dum quomodolibet ista referentibuS; post- .1 quam nostram conscientiam penetrarent, in his veraciter indagan- ^ dis pastorales excubias esse non oportuerit negligentes, quatenus vel e vestigio posset lupis hiantibus obviari, vel nullis exsistentibiB feris ovium custodia secura persisteret. Ab his, qui essent CUoeS; 111 ^^thiorum se dissensiones agnovisse testatur apostolus, confestun- que scribere non omittit, ut vel nascentibus jurgiis pius medicatoi^^ occurreret, vel de eorum comperta mox incolumitate gauderet. Qoo(^^ nos quoque litteris, quae super hac parte directae') sunt, im reminiscimur, ut scilicet aut irrepentibus bbsisteremus insaniiSy si nihil horum penitus accidisset, de catholicae veritatis inl laetaremur. Quapropter non solum dilectio tua nostra non del ') Ita G^; alii dictae ... praesentis coUoquii, EPISTOLAE 5. 6. 325 ▼igilauiia permoyeri; sed praesentis alloquii salutatione percepta (a. 490 nobiscum potius industriam propriae sociare sollertiae : quatenus vel ""^^^) sire tentata sint talia^ protinus corrigantur^ vel ne^ qualibet ob- reptdone tententur^ attentius praecavendo subintrare non valeant. 2. De quibus autem ii; quos tua caritas destinavit; plenius^) instrui voluerint; sequentes tituli cum suis responsionibus intima- bont. Et quoniam se his acquiescere praefati eatenus sunt professi, ut eadem se et primitus tenuisse firmarent^ sed ante ullius^) in quaestionem yocata vellent manifestius expediri : studuimus quantum inter occupationes fieri potuit^ quae nos minime respirare patiuntur^ largiente Domino sequentes paterna vestigia de talibus^ quae^) ac- cepimns, non silere. Quam regulam sobrie sentiendi quisquis fideli eoirde sectatur; inter orthodoxos merito debeat aestimari; quisquis ▼ero putayerit abnuendam^); ab apostolicis sese non ambigat exsu- lare doctrinis. Certe si quid est^ quod valeat animum permovere^ firatemitas tua consulere fiducialiter non^) omittat^ ut Domini gratia miuistrante totius discutiat obscuritatis ambiguum fraterna coUatio.