Letter 34: A second letter on the same subject as the preceding.

(a. 495.) Oelasii papae ad Natalein. Prior epistoia de ^ari sanpta. Gelasius Natali episcopo'). Quia per ambitiones et reliqua {ut in antecedenti epistoia usqm sine auctoritate sedis aposlolicae omnium ecclesiarttm passim Jura confunduni, eliyentes in errore persistere^ quam praesumptionum suarum perdere faeutUUem, ') Ita Q*; c^^ dissidium, moxque vel impunes. ') Orientales catholicae sinceritatis violatae arguit, quia quamvis inl profitereutur fidem, vel cum haereticis tameu communicabant, vel ab ec^snffii, qui cum his communicavcrant, consortio discedere renuebaut. In guo nc^rtMst est, iu(iuit epist. 2C n. 15, velint, nolint, tam de fidei comnnunionitque eatk^JHcM sinceritate neglecta ... recipiunt quod merenlur. Hinc et ibid. n. J4 et epist. 18 n- ^ apostolicam sedem sincerae communionis vindicem praedicat. '•) Supple tradilionis antiquae, i[Uiiv duo verba adjunota leguntnr in his opi*^ 18 n. 4: Secundum formam traditionis antiquae tenere nos consonam mbique naver"^ senientiam; vel simpliciter vetfts, ut in opistola sequente. Veterem iUam form*"* etiam i^ostea renovari curavit Aurelianense II concilium can. 7, ubi istud eoD- stituit: In ordinandis metropolitanis episcopis antiquam instituiionis formui ^^ renovamuSy quam per incuriam omnimodis videmus amissam. Itaque metropolU^ ^^ episcopus a comprovincialibus episcopis, clei^icis vel populis elecius, congregettM '* ufium comprovincialibus episcopis ordinetur. EPISTOLAE 28 — 30. 437 9erba:) caritatem tuain duximus instruendam^ nos pariter ad metropo- (a. 495.) itanofi vestrae provinciae sive cujusque^) contiguae, quae catholicam jervant unitatem, magnopere delegassC; ut obeuntes^) episcopos in ^dem regione metropolitanus suus debeat ordinare; eumdemque psmn metropolitdnum, si humana morte transierit; non nisi com- )roviiiciales episcopi juxta formam veterem studeant ordinare: qua- enus quae iisdem*) veneranda decrevit antiquitas, nuUus sibimet ontra fas ueurpare contendat. Epistola 30 - ^^^ seu 3xemplar gestorum de absolutione Miseni Flavio Viatore viro itfissimo consule sub ni Iduum Majarum in basilioa beati Fetri. ^isenus Hbello duplici praevaricationis suae veniam pelens et haereses omnes iciemtans, a Gelasio, postquam latam in eum senientiam non insolubilem fnisse osiendit, approbante synodo communioni Ecclesiae et honori suo rentituitnr. 1. Residente in synodo venerabili viro papa Gelasio una cum ^nifacio, Maximino, Epiphanio, Basilio, Vitali, Claro, Irenaeo, ^eio^ Asello, Euplo, Valentino, Martiniauo, Basso, Benigno, Pri- itivo, Palladio, Vindemio, Constantio, Martyrio, Candido, Lauren- o, Deodato, Mercurio, Stephano, Dulcitio, Fortunato, Paschasio, anctulo, Innocentio, Chrysogono, Colonico, Molensi, Maximiano, alentino, Constantio, Gaudentio, Feliee, Vitaliano, Petro, Sereno, ^ucupio, Timotheo, Stephano, Laurentio et Probo episcopis, resi- entibus etiam Castino, Laurentio, Canusio, Eugenio, Januario, larei^o, Gordiano, Petro, Urbico, Paulino, Valente, Petro, Aste- lo,- Smaragdo, Bonifacio, Maxentio, Epiphanio, Justino, Felice, ledempto, Prgjectitio *), Callisto, Johanne, Valentino, Sebastiano, •Jartino, Epiphanio, Andrea, Servodei, Apellione^), Petro, Servando, ^gapito, Abundantio, Marcellino, Litorio, Laurentio, Agathone, Se- ^astiano, Valehtino, Anastasio, Genesio, Dionysio, Epiphanio, Acon- ^^y PauUno, Agapito, Adeodato, Benedicto, Domiiiico, Redempto, ^vero, Juliano, Stephano, Crescentiano , Septiniino, Cypriano et ^iphanio presbyteris, una ciun Amandiano viro illustri et Dioge- '^o viro spectabih, adstantibus quoque diaconibus, Gelasius episco- P^ ecclesiae catholicae urbis Romae dixit: „Memimt dilectio vestra, / ^* c'** cujusquam. ' ®eu obeuntibus succedentes. P Xta Q«. a« c>o omittit iisdem. ^ ^^* a* Protectitio. Komanae synodo anno 499 habitae subsribit Projecti- ^^^byter tiiuli s, Laurentii in Damaso. ' Xta 6* a*. Opitio presbyter tituli Veslinae mox dicto concilio Bubscribit. — ^ Crescentiono ac deinde contineant qui aliud. \ ^ J ii. 495. superiore coiiventu oblatum uobis a Miseno libellum in conspe vestro fuisse recitatum: hunc eumdem, si placet dilectioni vestr denuo recensendum, ut acta nostra contineant. Et quia aliad quoque petitorium prae manibus habere profitetur, quid etiam hoc contineatur, possimus agnoscere." Et adjecit: ^^Miseni libetl denuo recitetur." 2. Anastasius diaconus recitavit: „Datum a famulo vestro]^ seno die octavo Jduum Martiarum, Viatore v. c. consule. Quanti: ad meae pertinet infelicitatis abruptum'*), errori meo qualibet ratic^ contracto definio non esse parcendum: quoniam hoc ipso poena ^ rere non debeo, quod merui ad causam poenalem quacunque*) ao: perduci. Quantum vero respicit^) ad remediale subsidium^ duo sxiz quae me ad hoc suppliciter implorandum venire constringunt: vel ego desperatione magis perpetuis cruciatibus sim dignus ada Judae praevaricatoris exemplo, et quia tanta est ineffabilis illa c mentia, quae apostolica potestate universum facinus possit absolve Hanc igitur solam in meo negotio, papa venerabilis, vocem m- randus effundo: parce prostrato, porrige manum jacenti! N« ignorantiae excusationibus nitor, nullas decipulas circumventic obtendo, nec in quemquam calamitatis meae studeo trausferre * crimen^), quia alios incusare non debeo, qui poscam clemes absolvi: quia licet mihi pro mea defensione nil^il afferam, non bigam tamen haec omnia tuo judicio esse tractanda. Tantum qaft* ut superno^) Numini obsequentes, quod pronuntiat per prophet^ iQ^Qo ^^^^^ mortem morientis, donec reverlatiir et vivat, vos potius cua quae iii ^) persona mea gesta sunt, benigna consideratione libraK" ^^ b' ad marg. obtutum. .lam apud Leouem epistola 15 cap. 3 leginm magnac tendunt iinpietatis ahruptum. Eamdem locutionem Gelasio lamiHarem Pi probat vel unus illius tract^tus V, iii quo et nimi. 12 occurrit caveatquey m cidat in mortiferac pracripitationis abruplnm, et n. 24 ipxc ndeat suae iemc^ ahruptum. Misenus omnem cxcusandae culpae curam dimittere se profitetar, mox ta^ se circumventum per imperitiam peccasse, ideoque socio sablato veniae ttr^ vatum esse non tacet. ') G' a' ut, supernam miseiicordiam subsequenles, quae, non alio sensu. viaticxim seni aegritiidine contiiiua et maceratione consiimpto, ne a. 495. aiiie ecclesiastica communione rapiar, noii negetis, ex alterius casu experiiDentum meae formidinis intuentes, qui auxilium, etiam vobis conferre volentibus, non potuit indipisci. Et me per imperitiam hac clade potius implicatum, hoc^) ipsum dignanter ostendit, quod ad receptionis ecclesiasticae superstes gratiam valui pervenire." 3. Quo lecto Gelasius episcopus dixit: ,,Petitorium gesta retine- bunt/^ Et adjecit: „Ipse nunc Misenus adveniat, et petitorium quod obtulit, ipso praesente, recitetur." Quumque ingressus fuisset Misenus, prostratus in terram aliud petitorium obtulit, et rogavit ut suscipe- retur. Quumque susceptum fuisset; Gelasius episcopus dixit: ^Utraque petitoria, quae obtulit, ipso quoque praesente legantur.^' 4. Iterum Anastasius diaconus recitavit: „Datum a famulo ve- stro Miseno sub VIII Iduum Martiarum, Flavio Viatore viro claris- simo consule. Qnantum ad meae pertinet infelicitatis abniptum, errori meo (lualibet ratione contracto definio non esse parcendum: quoniam lioc ipso poena carere iion debeo, quoniam merui ad poenalem causam luacunque sorte perduci. Quantum vero respicit ad remediale sub- ^idium, duo sunt, quae me ad hpc suppliciter implorandum venire Konstringunt : ne vel ego desperatioiie magis perpetuis cruciatibus nm dignus addici Judae praevaricatoris exemplo", et cetera qme su- ^^^fus continenttir, 5. Item aliud petitorium recitat. ,,Datum a famulo vestro Miseno sub die tertio'^') Iduimi Martiarum, Mavio Viatore viro cla- rissimo consule. Oblato primitus petitorio meo nihil aliud suppli- citer exoravi, quam ut misericordia mihi sedis apostolicae non in perpetiium negaretur. Cujus mihi spem quoniam pro immeusa Dei pietate, qua regitur, reUicere jam sentio, magis magisque conscien- ^am meam contagiis pertidorum, quae infeliciter potius quam studio cu"cuinventus incideram, liberam 2>urgatamque esse pronuntians, toto corde atque ore protestor sub divinae conteniplatiouis intuitu: me ^Jiuies quidem haereses et quidquid inimicum est catholicae et apo- stolic^g fidei communionique sincerae , prona mente refutare ; tum ''^'* SOii dignitateni sed communionem ecclesiasticam , ne sine viatico t-am neees- °*no ^x hac vita rapiatur. (^uam gratiam in fine vitae petentibus concedi vo- . Cyprianus (edit. Pam.) epist. 53 et 54, Nicaeni coucilii patres c. 13, Siricius -Pi8t. I cap 3 5 et 6, Innocentius epist. 25 n. 10, Coelestinus epist. 4 n. 3 a. 495. praecipue Eutychianam haeresim cum suo scilicet auctore Eut chete*^) et ejus sectatore Dioscoro, vel successoribus ejus atq communicatoribus Timotheo Aeluro, Petro Alexandrino, Acacio Co stantinopolitano, Petro Antiocheno, cunctisque eorum complicibus communicatoribus respuere, damnare et anathematizare perpeti omnesque istos et hujusmodi horribiliter exsecrari; nec unquam i cimi talibus uUimi quolibet modo profiteor habiturum esse con» tium, sed ab his omnibus futurum prorsus alienum. Quorum pra tatem licet nunquam voluntate reeeperim, tamen me, quia calan tatis impulsu minus cautus videor incidisse, sub conspectu Dei beati Petri apostoli ejusque vicarii ac totius Ecclesiae mea, sic dixi, professione^^) voceque condemno, detestor, exhorreo, in s( me fide communioneque catholica et apostolica semper duratun esse confirmans. Cui petitioni meae manu mea subscripsi die ter Iduum Martiarum, Viatore viro clarissimo consule. Haec vesti beatitudini in conventu venerandonmi ^^) credidi meis manibus ol renda.'' Et alia manu: „Ego Misenus huic petitioni meae et a oblatae subscripsi, die et consule suprascripto". 6. Gelasius episcopus dixit: Ouae lecta sunt tramcribantur, adjecit: Quid videatur fraternitati vestrae statuendum, vestri quo^ consilii participatione desideramus agnoscere, Levaverunt se oiii_ episcopi et presbyteri rogantes et dicentes: Exaudi Christe: Geim vita! dictuni vicies. Quod vohis Deus dedit in potestate, praeslc dictum duodecies. Hoc fac quod facit domnus^*) Petrus! dicft decies. Ut indulgeas, rogamus! dictum novies. ") JohanncB Maxcntius in professione caihoHca de Christo similiter ana» m^^2ii Eutycheny Dioscorum^ Tvnutheum Aelurumy Petrum Alexandrinum et PeM Anliochenum ct Acacium Constantinopolitanum cum omnibus sectatorihus eorum et cessoribus, communicatore» et complices, aut quicunque forte eorum mactdanttar * tagione, aut memorias eorum celebranty qui in ipsa damnatione defuncti ^unt, (velut) innocentes defendunt. ") G' a* confessione. % 7. Qaum denuo sedissent, Gelasius episcopus dixit: ,,Sedes apo-a. 496. stolica quidem, quae Christo Domino delegante totius Ecclesiae retinet principatum, pro dispensatione curaque generali, quam vel pro fide catholica vel pro patemis canonibus regulisque majorum necessaria semper circumspectione dependit, Misenum atque yitalem, quoB contra Eutychianae pestilentiae sectatores vel contra eos, qui talium se communione poUuerant, suae potestatis legatione suffultos ad Orientem dudum sub sanctae memoriae decessore meo praesule destinarat, quod apostolica praecepta declinantes quolibet modo in eorum, adversum quos missi fuerant, consortia recidissent, gestis synodalibus rerum discussione patefacta, communione pariter et ho- nor^ merito jureque submovit. Quibus tamen misericordiae locum memor supernae pietatis pro suo moderamine reservavit, et dum conditionem posuit ultionis, spem noluit propitiationis abscidi: sic- que suam sententiam temperavit, ut istorum veniam cum illorum ^Uet salute provenire, quorum fuerant participatione decepti, ac potius praeberent eis, quos*^) suo finnaverant in pravitate consensu, et salubrem correptionis*'"') metuni et emendationis imitandae consor- tium. Denique sic ipsa animadversionis verba librata sunt, ut se ^ et cmn istis perculsos adverterent, et ex eorum conditione non ^*"Bderent posse salvari. In quo utique et his non est in totum via P^^clusa remeandi, et illis, si mallent, per istos est oblata corre- ^^y studiumque porrectum, quo possint meliore conatu praeteritos ^^^^pensare prolapsus, si favorem, quem praevaricatoribus facili vo- ^tate detulerunt, in reformationem catholicorum potius converte- ^^*^t sacerdotum "). 8. Dictum est enim, tamdiu islos fore suspensos, donec auciore ^ €t adnisu catholicorum principum vel populi Christiani Alexan- ^^€t. catholicum^^) sacerdbtem recepisset ecclesia. Gratulandum scilicet ^^^retur, nullo modo Graecos non posse renuere, quod viderent ab r-T*^ Alexandria ejicerent, et Acacium ad dicendam causam in Urbem vocarent. /"^^ vero aliud effecerunt, nisi ut in pravitate sua utrumque firmarent: adeo ^O .^^^tri Alexandrini nomen, quod antea clam in sacris diptychis Constantino- y-^ recitabatur, post eorum adveutum palam publiceque recitari cocpissct. et in errorem inducti quique simpliciores divulgantibus haereticis, ut Eva< h. e. III, 20et21 tradit, Petrum a Roniana sede in communionem fuisse tom. *•) CorrepUofUg correximus , quod fere semper a veteribus librariis cum cor- , ^ ^owe promiscue mutatur. Moxque N® percussos adveriereni ex eontm, et deinde ^*ite pensare prolapsus. *^ Hoc est: ad id potius converterent, ut episcopi c^tholici, qui ejecti fue- 1 sedibus suis redderentur. * ^^ N* c* caihoHco sacerdoie coepissei Ecclesia graiulari ai scilicet, G* a' b c^*^ ^^^^tieum sacerdoiem recepissei Ecclesia, Graiulandum scilicei etc^ a. 495. apostolica sede fuisse damnatum, facileque eos posse de istorani 8i plicio coimnoveri, ut nossent, quid vitarent et quid consequen: ambirent, ac velle putarentur^^) resipiscendo magis sentire et rectis, quam jugiter errare cum perfidis. Exspectatumque diu & ut his rationibus incitati contagia* nefanda deponerent^ ut^) cc apostolica sede consentiendo, sicut de eorum speratum fueratydi] tate, nitentes catholicis sacerdotibus revocandis studium potius co^ modarent : quo ipsi ad orthodoxam recurrerent unitatem, et ist^ qui illorum participes erroris exstiterant, ministrarent praestitutae receptionis effectum. Nec qua fieri potuit occasione cessatum ^ quo competenter admoniti et sufficienter instructi pariter peric» vitanda cognoscerent, ac patere sibi januam, si sinceris mentib hanc petiissent, apostolicae communionis adverterent. 9. Sed quia eo perventum est, ut hortamentis quoque mediciz libus, dum etiam quae referrent contraria non haberent, differre tamen hactenus adhibere consensum, illorum quidem difficultatib patemum quemdam debemus pii doloris affectimi, deprecantes ohl potentiam Dei nostri, quae sola quamvis devias iUvVeritatis vi^ l)otest convertere vohuitates, ut eisdem suae propitiationis ope tione^^) mirabili spiritum resipiscentiae et efficaciam correctii^ dignanter infundat. Quae donec, sicut de ejus virtute confidim divina placatione proveniant, Jiunc interim, qui supplicat, deside biliter expetentem nullatenus ])erire patiamur: ut cujus non ^ Orientales dejectione perterriti, ne in errore persisterent, sal^i ciu*atione provocentur, ut redeant ad salutem; praecipue quiun positionis sedis ^'^) apostolicae clementiam tenor comitetur ipse dL rmn, neque prolata sibi repugnare constitutio judicetur. Defini^ quippe est, ut superius jam praedictum est, eos'^*) de quibus agi^ eatenus debere suspendi, donec auctore DeQ et praefatis adniten^ '«) Ita G' N«. At editi putarent. ") a' praestiiae. Rectius alii libri cum N*^ praestiiutae. Nempe in sea tia adversus Yitalem et Misenum prolata praestitutum atqae praescriptunm eo8 uon recipiendos eese, nisi quum Alexandrina eccleBia catholicum recef» saoerdotem. Ubi igitur operam dedissent Orientales, ut catholici episcopi, ^ quos praecipuus erat Johannes Alexandrinus, ad ecclesias suad reverterU id quod Yitalis ac Miseni receptioni praestitutum erat, perficieuteB, ipdfl ^ ptionis efleclum ministrassent. ") a* operationem mirahili spiritu resipiscentiae ei e/fideniiam {oper^^ etiam G'). '^) G' a' omittit sedis. Paulo antea G' redireni. '*) Vitalem scilicet ac Misenum ; sed mox verbo praefatis catholici et ChristianuB populus intellignntur. Alexandrina catholicum reciperet ecclesia sacerdotem. Nou abriipte et a. 495. sine exceptione propositum est, sed ea ratione depromptum est, qua non^*)^ sive illis adnitentibus sive non adnitentibus, indiflferenter vi- deretur infixa sententia : ideoque sub quo tenore librata conditio est, ^em non exsistente, necessitatem^®) suae professionis absolvit, Quod enim cum adnisu praedictorum pronuntiatum est esse faciendum, hoe eodem non succedente non fieri posse manifestum est. Sed quum eorum etiam faciendum memoratur adnisu, satis evidenter ostensum est, quod sine hoc non possit impleri. Licet ergo illi, quorum deesse probatur adnisus, de sua sint obstinatione miserandi, tamen quia deest, sicut sine eo effici non potest quod cum ecjdem effici posse praesumptum est, ita desistentibus causis, per quas hic arti- culus veniret ad terminum, insolubiliter non retinet obligatum. 10. Quapropter lata sententia non exsistentibus, per quae pos- sit usque ad sui exitum deputatam retinere mensuram, his consu- lendi , qui'') arctati tenebantur, tribuet libertatem. Et apoatolica fiuidem sedes, ut saepe repetendum est, aestimans Orientales nullo modo non posse respuere quod sedes apostolica refutasset, eosque saluti propriae et apostolicae communioni nullius praeferre posse personam, haec de eorum mentibus melius aestimarat. Sed quod iterum non tacendum est, dolenda pernicies non velut improvidam l^eue de Orientalibus sentientem potest opinionem magis apostolicae sedis arguere, quam suae pervicaciae potius deputare, quod oblatura sibi tramitem propriae redintegrationis secuta non fuerit; nec ideo ^iamen ahis debet medicinalem desiderantibus impedire per suam pervicaciam facultatem. Tunc enim dicta sunt de Graecorum con- sensione fidenter, quia simul beati Petri societatem quibuslibet vide- bantur praeponere posse personis, et qui exstiterant ante catholici, ^*^timabantur consensuri facile veritilti, atque ideo cujuslibet homi- ^is affectum desideriis'''*^) apostolicae communionis non posse prae- ponere. Quae quuni nondum susceperint per quas hic ordo decur- ^eret vohmtates, id quod per eas fieri posse praesumptum est, ^^i"uitur absolutum, quoniam quum desunt qui efficiant^^), nullus P^Venire posit effectus: immo quum iidem ipsi, per quos judicabatur ^^ faciendum, ne efficiatur obsistunt. ) a* necessilate. *•) b c^ seqq. perficiant et ad marg: si desint per guos id efficiunt; et mox ^^ant, Potior visa est lectio G* a*, quae quidem clarius ordinaretur in hunc . ^Uin: quoniam quum desunt qui efficianty immo quum iidem ipsij per quos judica- ^*^ esse fadendum, ne efficiatur obsistant, nuUus provenire possit effectus. a. 495. 11. Qui si in hac simt^ quoil absit, obstinatione mansuri^ re soluta conditio est illius rei^ quae eorum studiis fiducialiter oensehB- tur impleri. Sin vero, sicut potius optamus, fuerint ad meliarB conversi, ne inter haec interim qui misericordiam postulat, v«l aetate vel morbo, quo frequenter impetitur^), possit intercipi, dt»-*'* est superstes, est consulendum, ne defuncto jam nullum possit t^ medium subrogari. Quippe quum non dictum sit, sive iliis adnit^^ tibus sive etiam fortassis invitis, sed cim eorum magis adnisu qu promulgatum fuerat posse constare, sic^*) igitur cum illis adnite?^ tibus nullatenus praefixa perdurant. Hoc etiam tenore beatus Pj lus apostolus non ideo, quod absit, fefellisse credendus est aut 15 "s ^^s^^tisse contrarius, quoniam quum se ad Hispanias promisisset \\ rum, dispositione divina majoribus. occupatus ex causis implere nc potuit quod promisit. Quantum enim ipsius voluntatis interfurr -it, hoc pronimtiavit, quod revera voluisset efficere; quantum ad divL.^Sm secreta consilii, quae ut homo omnia non potuit licet Spiritu IZZZDei plenus agnoscere, superna praetennisit dispositione praeventus. N^E7ec quia beatus Petrus apostohis pro aftectu divinae reverentiae ipsi V )o- Joh. 1.3,8, mino respondit: Non lavabis mihi pedes in aetemumy fefellisse, qi absit, aut in sua putabitur minime constitisse sententia, quod eidem divinae cesserit voluntati, et quod se dixerat'^) non facturum, causis adstrictus humanae salutis expeteret prona yolunl faciendum. Ideirco illa non succedente^^) via, qua reorum fu< reconciliatio constituta, alteram licet adoriri, qua subveniatur, bus subveniendimi esse decretum est: maxime quum Miseno ex <]^iio- libet excessu vel qualibet praevaricatione ^*^) poena sufficiat, q_ usque eo tracta est, ut sola couditionis humanae suprema '^) Ita Q*G' a' (G^iic), alii editi sicui igiiur ... nuHaienus pace fixa. auteni est praefixa quod supra praesliiuia. '*) Ita N* b, quae lectio autea ui quod se videtur exigere. At G* a' dixer-i^ parere (vel palere) prona Q* Z passus esi prona, 3-*) b c'' Bcqq. praevariraiionis . . . Iraciaia esi ... consideraiionis (N* eondUio^^^) kumanae suprema consideraiione , G' a' iracia esi ... condiiionis humanae ei su^ conditione, unde nostra lectio apparet integra. Dcclarat GelasiuB co 8CU prolatam cBse Miseui poenam, ut non habeat, quo crcBcat: Biquidem ofc tis, cui obnoxia est humana conditio, quamque Miseno jure metaendam nuae illius aegritudines suadent, extremo discrimine considerato dumtaiat ^ xetur, atque ita satisfactum sit severioribus Ecclesiae canonibus, qni, pta^^^ durioribus exceptis, etsi poenitentiam ad exitum vitae protrahont, in peiicc^*® constitutis eam remitti vohmt. De his vero, inquit Nicaenum condlimn dn. ^^*» ^«1 recedunt ex corpore, aniiqua legis regida observabiiur eiiam fumc, itm uiy ri /'•^"'^^ quis recedai ex corpore, necessario viiae suae viaiico non defraudetur, Qmunqui»" i ^ EPISTOLA 30. 445 ttdone laxetur^ remittendaque punitio sit^ quae non habet ultraa. 495. crescat. Quia quum nulli animae Deus omnipotens et misericors ecclesiasticam pietat^m quaerenti noluerit remedium denegari^ dubium est, hoc ipso auctore Deo et divina compunctione pro- f ut tunc de ejus receptione tractetur^ quando ea non protelanda jue necessitas compellat impendi. 12. Nostro praeterea Salvatore beato Petro apostolo prae ce- i delegante: Quaecunque ligaveris super terram, erunt ligata w~'*~' is, et quaecunque solveris super terram, erunt soluta et in coelis; t et his verbis nihil constat exceptum, sic per apostolicae dis- sationis officium et totum possit generaliter alligari, et totiun lequenter absolvi : praecipue quimi ex hoc magis praeberi cunctis i;eat apostolicae miserationis exemplum; ut absolutione damnati, esipiscant universi et ab errore se retrahant atque ad aposto- ; communionis sinceram redeant unitatem ^•'*), vinculis se damna- is illius, quam universaliter merito praevaricatores exceperant, ambigant exuendos. Neque enim qui longe positos ad^integram a curare nitimur, revertentes in praesenti supplices refutare mus. Ubi sollicite praecavendum est, ne conscientiae detrimen- negantes usque ad^^) extremum poscenti misericordiam, quod '»y ullatenus incidamus, censuraeque severitas etiam circa sup- 8 sine fine persistens transeat in reatum. 13. Proinde quantum permittente ^^) Domino possibilitatis hu- \e, desideranti remedia praebeamus, totum ^) quod supra nostrae idam non est, ^e iis, qui deeperatos in morbos inciderent, hoc caveri. '^ariae illae rationes, quas undequaque Gelaaius tanto studio quaeritat, quo tum illaesa decessoriB sui sententia absolvere se poase probet, quanta re- le majorum decretiB haerendum sit, demonstrant. '*) G* a' puritatem; et mox merito praevaricatorisy ubi non displiceret prae- UioniM. a. 496. faoultatis est modulum diviuo judicio relinquentes. Non anteia xio- bis pot<^runt imputare, cur praeyaricationis ofFensam viventil>us remittamus, quod Ecclesiae Deo largieute possibile est, qui**) »<» etiam mortuis veniam j^raestiire deposcunt, quod nobis possibile r» *n Matth. esse manifestimi est. Quia quum dictum sit: ijuae ligaveritis suf^ 18,18. (^ff^am: quos ergo non esse jam coustat super terram, non hum»^o sed suo judicio reservavit, nec audet Ecclesia sibimet vindiow^»? quod ipsis beatis apostolis conspiciat non fuisse concessmn *•). 14. Quia alia sit causa superstitum, alia defunctorum, tuleasJit Vitalis sortem divini judicii, cui etiam, quum magnopere vellenL^KJ», non potuit subveniri: huic saltem prosint, dum eopia viventis «wi- mittit, in remediis assequeiidis alterius experimenta repente amjb- L»c. tracti. Quumque scriptum noverimus: Unus assumetur et unus re^^n- 17 34 ^j. i ' ' quelur; hortatur nos intercepti periculum in superstite subsidia n-on differre*') sanandi, qui hoc ipso recipiendus divinitus indicafciir^ quum illi supervivit, qui ad haec non meruit pervenire: et quodA^un de utroque coelestis judicii refulget examen, ostenditurque noTws evidentius in duobus, in quo fuerit causa sine venia, et in**) <juo sit, quae indulgentia carere non debeat. Atque ideo, quam ips« quoque, si superstes competenter Acacius expetisset, potuerat r>1>ta- nere, quippe de quo sic positum est insolubilem forCj ut non dicc- retur etiamsi^^) forte corrigeret] multo magis huic, qui commun3.one Ecclcsiae communionem defunctum, ab ipso absolvi volebant; de quo et ep- ^ n. 5 sic eum audivimus loquentem: absolutionem, quam superstet nec fii«»--^*, omnino nec meruitf mortuuS Jam non potest impetrare, siquidem ipsig aposioHi Cki' ""^*^ voce deieyatum' est: Quae ligaoeritis super terrum etc. Quocirca nihil erat cur aut condemnationem adderet. ^") Ai)ud Facundum his proxime adjungitur: Si enim licet Kgari mortwf, et solvi; et si licet moriuis damnulionem inferre» ticet et veniam dare. . Quae T©t^ Sirmondus Gelasii es8e existimavit, sed ad ipsum Facundum ea pertinere n^^ solum nostrorum codicum sed Vigilii etiam papae auctoritate evindtor. b ei ' ^ in laudato constituti loeo haec it^i rescribit: conspicit non fuisse comeeutm^ alia est causa superslilum, alia defunclorum. Quae ultima verba {quia atia melius ad sequontia reterenda uobis visa sunt. ^') Fronto nucaeus notis apud Lab. legendum ease co^jectanB im fuo sm quo indulgentia carere non dehet^ atque adeo quod ipse quoque, mentem D<HI assecutus Gelasii, qui «luidem hoc sibi vult: et in quo sit (supple causa), indidyentia carere non debeat. Atque ideo quam (supple indulgentiam 0ea ipse quoque etc. Infortunatus ille, in quo fuerit causa sine venia, estYitalit, Misenus is est, in quo sit causa, quae indulgentia carere non debeai. *3) In sententia soil. adversus ipsum a Fclice epist. 6 prolata. Qua de sula vide ejusdem Felicis epistolani If» n. 4 et Gelasii tractatom IV. EPISTOLAE 30. 31. 447 ejiiis infectus est^ imploranti flebiliter pietatis est apostolicae non a. 495. Professus ergo Misenus regulariter se omnes haereses, Euty- chi.anam praecipue cum Eutychete; Dioscoro, Timotheo Aeluro, Petro Alexandrino^ Acacio Constantinopolitano Petroque Antio- cheiio vel cunctis eorum successoribus, sectatoribus et communica- toribus detestari, eosque anathemate ferire perpetuo, communionis apostolicae et sacerdotalis^^) gratiam, quam catholica traditione per- cepit, recipiet dignitatis.^' 15. Omnes episcopi et presbyteri surgentes in synodo acclama- verunt: Exaudi Christe, Gelasio vita! dictum quindecies. Domine Petrey (u illum serva! dictum duodecies. Cujus jsedem et annos! dictum septies. Vicarium Christi te videmus! dictum undecies^^). Apostolum Petrum te videmus! dictum sexies. Cvjus sedem, et annos! dictmn septies trigesies. Sixtus notarius sanctae Romanae ecclesiae jussu 'domini mei '^^tissimi papae Gelasii ex scrinio edidi die tertio Idus Martii"**), Plavio Viatore viro clarissimo consule. 4