Letter 4: Ualde mirati sumus, that uestra love quasi nouam el ueluti difficilem quaestionem and adhue tamquam inauditum 5...

Ualde mirati sumus, quod uestra dilectio quasi nouam el ueluti difficilem quaestionem et adhue tamquam inauditum 5 quippiam nosse desiderat, quod Eutychianae pestilentiae com- i " 0 Q municatores non habentes, quid pro suae perditionis obstina- tione respondeant, frequenti iam ratione conuieti misera con- tentione submurmurant; non quia sit alicuius momenti quod - garriunt.sed quia non inueniunt penitus, quid loquantur. ubi magis eos, qui catholicis sensibus instituti sunt, adhuc hae- rere miramur quam illos, qui a ueritate exciderunt et ab antiqua ecclesiae traditione sunt deuii, profanas uocum noui- tates ei ineptias caducae peruersitatis obtendere, quibus eos uestra dilectio.rettulit iactitare ideo Ácacium non putare iure damnatum, quod non speciali synodo uideatur fuisse deiectus, 95. — Dat. die 1 Febr. (13 Maii?) a. 495. Hwius epistulae duae extant formae, wna longior, breuior altera; quas inter quaenam ratto inter- cedat, alio loco exponam. Et longiorem quidem praeter codicem V collec- tionis Auellanae exhibent: 1) cod. miscell. Uatsc.lat. 3832 saec. XTI(— R); ὁ 2) collectio Ansehni Lucensis; contuli codd. Uatic. 1364 saec, XII (— 41) εἰ Uatic. 4983 saec. XVI (— A3), quorum consensum significai littera A non adnotalis fere propriis utriusque uitiis; 38) cod. Berolinensis lat. 79 (— B). ediderunt hdnc formam Car. I* 394; Collect. Concil.; BT I 111; Thiel 392; pauca tantum excerpsit Bar. ad a. 484, 37 el 496, 1. DBreuiorem formam (— X) compluribus collectionibus traditam edam 1n Appendice I; quae quas praebet lectiones wartas, earum hic illas tantum adscribam, quae ad iudicandas lectiones codicum VRAB aliquid uidentur conferre posse. 242. Quod acatius iuste et canonice sit dampnatus titulo praefigit A . GALASI EPS VRBIS ROME AD DARDANIOS (DARDANOS α) V: Gelasius epis dardanie ΠΑ, Gelasius epis per dardaniam éonstitutis B 3 et ueluti BA: ueluti V, om. R 5 quod ut ethicenianae B 6 quid VRA: qui B obstinationis B 7 misera contentione VRA: mise- ratione B, sola (cf. $ 4 sub fin.) contentione Σ 9 sed quia non om. B unuerunt (pro inueniunt) B ubi et magis 8 10 qui per catho- licis B — herere in ras. R man. 2 12 antique 8 profanas BX: profanasque VEA uocognouitates B [18 ineptas caduce peruersi- iates B obtendere Σ, obtendera B: obtendunt VRA 14 putare jure (iurae B) BA: putaretur V, putare R XXXV. . 24 970 Gelasius I. ad episcopos Dardanise et insuper dementiam suae uanitatis accumulant pueriliter adicientes fpraecipue pontificem regiae ciuitatis". Quapropter stultitiam respuentes inanium querellarum per- currere uos oportet ab ipsis bealis apostolis et considerare prudenter, quoniam patres nostri catholici doctique pontifices s - in unaquaque haeresi quolibet tempore suscitata, quidquid pro fide pro ueritate pro communione catholica atque apostolica secundum scripturarum tramitem praedicationemque maiorum facta semel congregatione sanxerunt, inconuulsum uoluerint deinceps firmumque constare nec in eadem causa denuo quae i praefixa fuerant retractari qualibet recenti praesumptione per miserint, sapientissime peruidentes, quoniam, si decreta salu- briter cuiquam liceret iterare, nullum contra singulos quosque prorsus errores stabile persisteret ecclesiae constitutum ac - semper isdem furoribus recidiuis omnis integra definitio tur- js baretur. nam 81 limitibus etiam praefixis positarum semel synodalium regularum non cessant elisae pestes resumptis certaminibus contra fundamentum sese ueritatis attollere et simplicia quaeque corda percutere, quid fieret, si subinde fas esset perfidis inire concilium, cum, quaelibet illa manifesta Ὁ sit ueritas, numquam desit.quod perniciosa depromat falsitas, tametsi ratione uel auctoritate deficiens, sola tamen intentione non cedens? quae maiores nostri diuina inspiratione cernentes necessarie praecauerunt, ut contra unamquamque haeresem ..1 clementiam V acumulent B 2. praecipuae B — 3 inauium V 4 ad ipsos beatos apostolos 4 5 catholi B catholici uidelicet? X 6 suscitat& B, sciscitata 4 7 cummunione B epls (pro apostolica) B, sed e in a correcta uidetur 9. uoluerunt EA 10 constantare B in hac eadem B et A cum parte codicum X denuo VRAZ: deuina ἐν . diuina corr. B 11 retractari om. B. perniserunt EA . 12 pro- uidentes RA derecta B 18 licet itarare B 14 errore B. per- sisteret ΠΑ͂Σ: persistere VB — 15 hisdem VE man. 2 A! 17 aeli- sae pestis δ. resupertis B 18 esse B 20 quamlibet R, qualibet 4 21 depromat BEA: depromat et V — 22 rationem B 28 spiratione B (add. man. 2) unamquamque BEAE: quamque V heresim JB et pars codd. E 15 Epist. XCV 8—8. 371 quod aeta synodus pro flde communione et ueritate catholica atque apostolica decreuisset, non sinerent nouis posthac retrac- lationibus mutilari, ne prauis oceasio praeberetur quae medi- cinaliter fuerant statuta pulsandi, sed auctore cuiuslibet insaniae ae pariter errore damnato suffieere iudiearunt ut, quisque aliquando huius erroris communicator existeret, principali sententia damnationis eius esset obstrietus, quoniam manifeste quilibet uel professione sua uel communione posset agnosci. et ut priora taceamus, quae diligens inquisitor facile poterit 6 uestigare, Sabellium damnauit synodus nec, ut sectatores eius postea damnarentur, necesse fuit singulas uiritim s8ynodos celebrari sed pro tenore constitutionis antiquae eunetos, qui uel prauitatis illius uel communionis extitere participes, uni- uersalis ecelesia duxit esse refutandos. sic propter blasphemias Arrii forma fidei communionisque catholieae Nieaeno prolata conuentu Árrianos omnes uel quisquis in hanc pestem siue sensu seu communione deciderit sine retractatione concludit. 7 sie Eunomium, Macedonium, Nestorium synodus semel gesta 8 condemnans ulterius ad noua concilia uenire non siuit sed uniuersos quocumque modo in haee consortia recidentes tradito sibi limite synodali refutauit ecclesia nec umquam recte ces- l, quod acta VEAZ: coacta B acta semel synodus A fide et comm. R 2 nouis E man, 2 in ras., nobis B posthec BB, post haee € retractionibus mitilari B 8 pra (im fime uersus pro prauis) .B prebetur .B 4 instituta .B euius cuiuslibet" B 5 ac pari .4, hac patri E quisquis A man. 2 6 commucator B extiteret πὶ 7 esset om. A obstrectus B quoniam V BE: qua ras. ex quà E, qua.4A 8 sue V possit agnoscere B 9 et om. B priora BAX: propriora V, propiora E ante priora inserunt breuitatis causa AX inquaesitor B possit B 10 uestigare ΚΣ: inuestigare BRA — sca* bellium Β 11 singulariter synodus .B 12 tenorem B qui uel (ul V) VRAE: uel qui B. 18 prauita B particeps V 14 dixit B 15 formam B et omnes fere codd. E —16 ha, B 17 sensu VÀ: sen- sus B, consensu KA seu E: et B, om, V, siue RA decederit B traetione B conclusit Car. 18 eo nomium B, eonomium .4 — mache- donium VB, sie machedonium .4 19 sinuit B 20 quocuque V con- sortio B receidentes V, recedentes B — 921 similimite B 24* 972 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae Bisse manifestum est qualibet necessitate cogente nouis ausibus, 9 quae fuerant salubriter constituta, temerasse. propterea in tempestate quoque persecutionis Árrianae plurimi catholici sacerdotes de exilis pace reddita respirantes sie cum catholicis nihilominus fratribus ecclesias composuere turbatas, ut non δ tamen illius synodi Nieaenae quidquid de fide et communione catholica et apostolica definierat inmutarent nec noua quem- quam pro lapsu damnatione percellerent sed illius tenore 10 decreti, nisi resipuissent, censerent esse damnatos. .- quibus conuenienter ut dictum est ex paterna traditione perpensis 10 confidimus, quod nullus iam ueraciter Ohristianus ignoret uniuscuiusque synodi constitutum, quod uniuersalis ecclesiae probauit adsensus, nullam magis exsequi sedem prae ceteris oportere quam primam, quae et unamquamque synodum sua: auctoritate confirmat et continuata moderatione custodit, pro 1 suo scilicet principatu, quem beatus Petrus apostolus domini uoce perceptum ecclesia nihilominus subsequente et tenuit lisemper et retinet. haec dum Acacium certis comperisset - indiciis a communione catholica atque apostolica deuiasse, diutius ista non credens, quippe quem nouerat executorem s Saepe necessariae dispositionis suae contra haereticos extitisse, per triennium fere litteris destinatis eundem monere non destitit, 19sicut per diuersos missa frequenter scripta testantur. quibus ille cum «in»debito silentio diu non respondere proponeret, l nobis V 2 statuta B remeasse A propter cain V — teme- TA88e prosecationis prosectationes arriana plurima B 4 sacdotes V 5 consueretur batas B 7 cathol atque apost. B definierant RA, definierunt B 8 prolapsu BRE: prolabsum V, prolapsum A — pcellerent B, corr. man. 2. 9 respuissent censerentes damnatos B 18 nullam .AX: ali- quam VE man. 2, aliqua BE man. 1, «non» aliquam o* exsequi ez exiqui corr. V, exequi ez exequod R man. 2 — praeteritis Β 16 suo om. V 17 perceptam B ecclesiam BB, et ecclesia A subsequent R4! 10 Qc 1 Epist XOY 9—14. —— 373 episcopalis quoque. directa legatio est ac nihilominus pagina destinata, quae praemoneret eum suorum ante meminisse gestorum et quae primitus pro fide catholica desudasset opor- lere respicere, contestans et blandiendo pariter et minando, ne 8e ἃ corpore catholicae unitatis abscideret; simulque quoniam hunc Iohannes secundae sedis antistes grauibus pulsaret ob- iectis, ad primae sedis audientiam cohortatus est uel uenire debere uel mittere: licet enim synodus iteranda non esset, 13 tamen congrueret, ut cuiuslibet ciuitatis episcopus primae sedis iudicium non uitaret, ad quod conuenerat secundae sedis antistes, qui nisi ἃ prima sede non posset audiri; praecipue, qui praeiudieatis ahimis nulla synodo a Graecis fuisset exclusus, etjam apud eos causam suam nec posset omnino dicere nec deberet, quia nec ab inferioribus episcopis potior, nisi a prima sede, sicut dictum est, uel discuti potuisset uel, si ita ratio postulasset, addici et iam cunctis Orientalibus episcopis cum ipso Acacio in Petri communionem recidentibus secundae sedis episcopus catholicus ab externae communionis hominibus esset nullatenus iudicandus. sed Acacius non solum despexit satis- 14 facere postulatis uerum etiam ipsam legationem sedis apo- stolicae blandimentis praemiis periuriisque deceptam, quibus ei cum imperatore promisit integram praesuli apostolico causam qui cum dicit dedito $dem esse atque affectato sew obstinato, hame uocabuls significationem wel uno uellem comprobasset exemplo 1 epi- scopalis . . legatio (legata B) est VB: episcopali . .legatione RA — haec ᾿ Υ (pro ac) B 2 qua promoneret eom B 8 et om. A opor- . tere& 4 4 coutestans V b unitatis catholicae irsp. A — 6 Iohannes om. RA 71 primeae B 8 miteret B non iteranda írsp. A — esse B 10 sede ex scdm corr. V man. 2, secute B 11 antistis B, antistites V, antistes E sed es in ras. nisi a ΒΣ: in ista VRA possit B 12 qui ras. ez quia R^ nula VRB: in ila 4 . aom. B er- clusos B 18 nec posset usque ad 14 prima om. B 14 debere .A 15 sicut dictum est sede irsp. B potuisse B 8] om. αὶ iterstio 4 16 et iam scrépsi: etiam VRAB —— origentalibus B 17 communione rece- dentibus B 18 communitionis V 19 nullatenus esset írsp. RA dispexit Β 21 quibus & cum B, sed deinde man. 1 charactere minu- &ore ante & inseruit ei — 22 apostoli V — 974 Gelasius I. ad episcopos Dardanise de omnibus esse seruandam, Petri communione pollutam redire perfecit, in tantum sedis apostolicae despiciens pote- Statem, ut non solum eius auctoritati non cederet sed etiam potius in consortium communionis externae per legatos suos niteretur abducere fieretque apostolicae sedi necessitas eos ipsos, quos direxerat, sacerdotes honore pariter et, communione priuare, ne tali contagione uideretur infecta satisque monstraret non 86 Ácacii specialiter odisse personam sed respuere foedera perditorum, quae etiam in suis pontificibus detestata conueni- 15 enter horreret, nihilominus autem litteris suis Acacius indicaret τὸ . et in Alexandrini Petri se communionem, quem expetita sedis apostolicae auctoritate executor ipse quoque damnauerat, sine eiusdem apostolicae sedis consultatione promptissime recidisseé el accusationem Iohannis laudesque Petri proprio. sermone deferre. de quibus si utique confidebat, magis uel uenire uel mittere debuisset, ut et praesentem de mendaciis quae dicebat posset confutare Iohannem et praeconia Petri quae digesserat. ᾿ς 16rationabiliter allegaret. quod cum minime fecerit, satis eui- denter ostendit nec Iohannem se posse conuincere nec legitime receptum Petrum habere fiduciam perdocendi solumque sibi τ monstrauit inesse propositum lacerandi catholicos haereticQsque laudandi seseque eorum potius quos laudabat docuit esse participem quam catholicorum quos nitebatur decolorare consortem tulitque de se ipse iudicium, cum damnati hominis communione pollutus damnationis eius factus est particeps, ss Loasd 1 communionem B 8 sed iam R ὃ sedis B hos B 6 direxerat ex dixerat corr. V man. 2 " nec Y contagio B in- fectam B 8 acaciis B 9 detesta B 10 orreret BR, oreret A?, oraret 4A! indicaret VB: indicarat RA 11 Petri se VB et μὲ wide- tur E man. 1: peccasse ER man. 9, potius se A communione VB " éxpetita à 8 12 sin V 18 consultationem δ promtissime VEA! promtissime B recedisse B 15 defert 4 — sed quibus B — siom. V man. 1, add. man. ΞΖ confitebat B 17 posse A . degesserat B 18 allegare B menime B 20 petrum om. V man. 1, inter columnas add. man. 2. 91 in sese ppositum lancerandi B 422 laudandis esse quae B 28 quos nitebatur om. B 24 de om. B 25 es (pro est) B E: 1 e 15 20 Epist. XCV 15—19. 3175 ita et sedes apostolica, quod ad necessariam diligentiam 17 respiceret, nil omisit et Acacius secundum formam synodi Chalcedonensis, qua error eui communicauit elisus est, sicut de haeretico homine scriptum est, suo iudicio condemnatus apparuit iusteque sedes apostolica, quae utique se Alexandri- num Petrum damnasse, non etiam soluisse meminerat, ne per Acacii pristinam communionem Petri quoque conlegium, cui AÀcacius communicarat, incideret, ipsum competenter Acacium a.sua communione submouit. quapropter utrum errori. uel18 praeuaricationi eommunicarit Acacius, quid opus erat noua discussione cognoscere, cum iam litteris suis esset ipse confessus ac, sieut scriptum est: ore tuo iustificaberis et ore tuo condemnaberis, uerborum suorum uinculis et reus teneretur et iure plectendus? cur ipse in noua causa, 19 quam synodus nulla praecesserat, Iohannem, quem suis litteris impetebat, qualemcumque secundae sedis episcopum, in primae sedis beati Petri apostoli iudicio confutare despexit et, ut causam diceret seu per se seu per legitimam quam uellet ipse personam, uel uenire uel destinare contempsit, indignum habens euiuslibet ciuitatis antistes ad primae sedis uenire iudicium, ad quod secundae sedis cerneret uenisse pontificem, quod Anatolius Constantinopolitanae urbis episcopus missis 4 Tit. 3, 1 12 Matth. 12, 37 1 sedis VB, corr. V man. 2 ad om. BA« necessanamdi diligentiam (iam corr. ez -eam) B ἢ nihil B 3 chalcidonensis V et sic saepius per iwel y qua er que V, quae B. errori communicauit helysus B 4 de om.B suo om. B 5 iuste quaesi dis apostolicae ΒΒ sedis V, corr. man.2 8 communicauerat incidisset K.4 ^ incederet B ^ potenter (pro competenter) B 9. submouet B, commouit E quam propB ul(pro ul) V 10 quid ex quod corr. V man. 2 non addiscussione Β 12 sq. iustificaueris e£ condemnaueris ΡΒ 14 reos tenetur B plectendos quur B ]i15sui B 16 episcopum VBA: antistitem K prima B 17 dispexit .B 18 seu per legitimam quam uellet ipse personam B: seu ngm Κ΄, om. Τὸ relicto 7 litterarum spatio, seu per submissam per- sonam er comiecíura .Á, seu per alium Car. 19 seu (pro uel) uenire .A indignu V — 20 habet A antistites ΒΒ 21 secunde ez sancte E Tan. 2 — cernerat E. 22 ancolius V, anatholius BEA — missi B 9476 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae 20legationibus pro sua persona fecisse monstratur? ecce etiam in hac parte uocem non habet conquerentis; ecce, inquam, ad legitimum est uocatus examen, ubi uel impetitum confutare debuerat uel suas partes iustis allegationibus defensare. si ille apostolicae sedis refugit examen in Iohannis catholici pontificis ὁ uegotio uestigando, quemadmodum sedes apostolica de recepti- one Petri haeretici sua sententia damnati et non sua auctori- 21tate resoluti Acacii fuerat secutura iudicium? an sedem apostolicam congruebat paroeciae Heraclensis ecclesiae, id est Constantinopolitani pontificis uel quorumlibet aliorum, qui io eum eodem uel propter eum fuerant congregandi, iudicium praestolari, cum apostolicae id est primae sedis audientiam Constantinopolitanus episcopus declinaret? qui utique etiamsi metropolitani esset iure suffultus, etiamsi inter sedes haberet locum, primae tamen sedis cognitionem fas non habuit refu- s tandi, ad quam secundum canones appellante secundae sedis antistite uocabatur ad causam. non hoc ipso satis ostendit reum se esse confessum, qui ad legitimum iudicium postulatus 29 desse contempsit? nec poterat ultra differri, ne, sicut dictum est, antiqua illius communione durante, cum sese iam socias- 30 set externae, sedes quoque apostolica per eum pollueretur 1 persona VRA: legatione quod man. 1 ut uid. corr. i» purgatione B etiam VB: iam RA .9 partem B habet 4: habent VRÉ Car.. conquerentis VEA: consequenter B, conquerentes Car. . ecce VRA: etenim B . 8 inpeditum (correxi) confutare debuerat,uel.B: om. VRA 4 sua partes B, snam partem RA iusti B defensare V.B: defen- saret EA ὅ in om. R hannis B pontificis VB: episcopi RA 6 quemammodum V sedis VB apostolicae B 7 sententia damnati et non sua B: om. VRA ὃ resolutum EA . fuerant B 9 parrochiae H, parochie 4, parrocidiae B. : eraclensis EA!, eracliensis B id est primum omissum deinde add. B man. 1: ide V, om. RA . 12 presta- lari B apostolica eidé V — id est om. B 14 etiam inter B sedis B 15 locum om. B sedis tamen írsp. B 16 tamquam .(pro ad quam)-B appellantes B 17 non B: nostrorum VERA . 18 se om. B quia E man. 2 19 contemsit V ultro B 20 esse (pro sese) B 21 sedis VB . polluretur B Epist. XCV 20—25.- | 877 contagiis perfidorum dignumque. esset uel praeuarieatorem uel contemptorem iudicii eonpetentis, manifestissime scilicet. de suo negotio desperantem, a catholica atque apostolica integritate e communione secludi. hic si exarmninatio quaeritur, 29 jam iudicio non erat opus, posteaquam et litteris. suis ipse confessus est et legitimum iudicium uocatus adire. pertimuit; si auctoritatis pondus inquiritur, Caleedonensis synodi tenor cum apostolica sede consentiens et illius definitionis executio reperitur, quo damnati illic erroris communicator effectus praefixae nihilominus ibidem particeps damnationis apparuit, quoniam idem ipse error, qui semel est cum suo auctore damnatus, in participe. quolibet prauae communionis effecto ei execrationem sui gestat οὐ poenam. hoc tenore etiam 24 Timotheus Helurus atque ipse Alexandrinus Petrus, qui 15 Secundam certe sedem quoque modo tenuisse uidebatur, non repetita synodo sed auctoritate tantummodo sedis apostolicae ipso quoque Acacioó postulante uel exequente probatur esse damnatus. ^ nunc autem ipsi doceant legitime ueraciterque 25 Petrum fuisse purgatum et ab omni haereticorum contagione 30 rite discretum, cum ei communicauit Ácacius, si eius com- 1 eo 1 uerba dignumque esset eic. per anacoluthiam qiandam applicata «uidentur ad ea quae praecedunt cum sese iam etc. 2 copetentes B 8 disperantem B δ om. V, add. man. 2 4 integritate commune B 5 ex litteris B 6 confessu B εὖ ad legit. Β — 7 auctorita V, corr. man. 2 tenore B; cf. X 9 repperitur V et ante rasuram R10 dam- nationis particeps trsp. B 11 818 sütore B 12 effectum BE 18 gestat ad poenam R tésedenore B — 14 timottheus B ' belurus RA, om. B p (pro qui — g) B 15 quoquo E, quoque modo om. .Β uidebatur B: uidebantur VRAX 16 repetito V auctoritatem B tantummodis V 17 probantur esse damnatus 4438, probantur esse damp- nati 4! 18 nunc autem ipsi VR: quodsi utrum errori uel praeuari- cationi (praeuaricatione .4!, praedicatione .4?) communicarit (communi- cauerit 4) Acacius forsitan dicatur oportuisse coristare breuiter praebe- mus ad ista responsum. aut enim ipsi ZA et, nis$ quod praedicationi et pro aut enim cum VR exhibet nunc autem, B legitime ueraciterque petrum B, petrum legitime ueraciterque ὃ: legitime petrum VERA 19 ob omni B 20 cum ei VR man. 2: ei cum A et ut wid. R man. 1; discretum cummunicauero autem acacius B ^ asy V 978 Gelasius L ad episcopos Dardaniae municatorem putant Ácacium aliquatenus excusandum; aut si, quod magis est uerum, conuenienter atque legitime Petrum probare non poterunt expiatum (propter quod etiam ad apo- Stolicae. sedis iudicium ÁAcacium uel. uenire uel destinare non ausus est), restat ut eius inexpiatione fuerit et qui ei com- s municauit infectus. 26 Non reticemus autem, quod cuncta per mundum nouit ecclesia, quoniam quorumlibet sententüs ligata pontificum sedes beati Petri apostoli ius habeat resoluendi, utpote quae de omni ecclesia fas habeat iudicandi neque cuiquam de eius 10 liceat iudicare iudicio, siquidem ad illam de qualibet mundi parte canones appellari uoluerint, ab illa autem nemo sit appel- lare permissus. quapropter satis constat Acacium nullum habuisse pontifieium sententiam sedis apostolicae sine ulla 21 eius notione soluendi. dicant certe: qua «synodo hoc ille: praesumpsit, quod nec sic quidem absque apostolica sede fas haberet efficere? cuius sedis episcopus? cuius metropolitanae ciuitatis antistes? nonne paroeciae Heracliensis ecclesiae? si illi certe licuit sine synodo sententiam apostolicae sedis abrumpere nulla eius consultatione quaesita, itane uero non w licuit primae sedi Calcedonensis synodi eonstituta sicut decuit 1 acacius aliquatinus B 2 conuenieniter B prob. Petrum trsp. A D eius inexpiatione V: eius inexplicatione B, in eius expiatione RA communicatum B 6 sq. werba infectus . . nouit om. V tan. 1, in superiore margine add. man. 2. — 77 non reticemus autem V, non reti- cemus (om. autem, qwod fori. infra lineae 13 falso inirusum est) B nec plane tacemus AZ; non reticemus wusegwe ad 18 permissus om RE 81legata B 9 sedes er sedis corr. V man. 3 10 habuit B — quae de B.AX: quod V ma». 1, quae man. 2, quae de man. 3 11 quibus libet B ᾿ 12 appellare BA . uoluerunt AX appellari uoluerint ab illa autem appellari uoluerint ab illa autem V, ab illa usque ad uolu- . erint del. man. 8 18 quapropter autem satis B 14 sine ulla BAX: in VR 15 soluendi qua certe qua B [16 siquidem VRAB, corr. Car. (sic absque ..fas quidem 2) 18.nonne RABZ: nostrorum V par- . rochie RA!, parochiae 43, paraetiae B ^ eracliensis BA 19 sedis apost. irsp. RA — 20 consulatione V 21 sedis V — docuit B Epist. XCV 26— 30. 379 exequenti huiusmodi praeuaricatorem sua auctoritate detrudere? sed nee illa praeterimus, quod apostolica sedes frequenter, ut 28 dictum est, more maiorum etiam sine ulla synodo praecedente et absoluendi quos synodus inique damnauerat et damnandi s nulla existente synodo quos oportuit habuerit facultatem. sanctae memoriae quippe Athanasium synodus Orientalis addixerat; quem tamen exceptum sedes apostoliea, quia dam- nationi Graecorum non consensit, absoluit. sanctae memoriae 29 nihilominus Iohannem Constantinopolitanum synodus etiam catholicorum praesulum certe damnarat, quem simili modo sedes apostolica etiam sola, quia mon consensit, absoluit, itemque sanctae memoriae Flauianum pontificum Graecorum congregatione damnatum pari tenore, quoniam sola sedes apostolica non consensit, absoluit potiusque qui illie receptus i» fuerat Dioscorum secundae sedis praesulem sua auctoritate dammauit et impiam synodum non consentiendo sola submouit ac pro ueritate ut synodus Calehedonensis fieret sola decreuit. in qua pontificibus innumeris, qui latrocinio corruerant Ephe- 90 Seno, ueniam poscentibus sola concessit et in sua perfidia 29 permanentes nihilominus sua auctoritate prostrauit. quam congregatio, quae illie pro ueritate reparanda conlecta fuerat, est secuta, quoniam, sieut id, quod prima sedes non proba- uerat, constare non potuit, sic quod illa censuit. iudicandum, -— 1 l exequendi B, exequentis .E preuericatorem Β 2 sed om. B, sed nec illa wsque ad 5 facultatem om. E apostolicae sedis B, apostolicae sedi A 2, 7, 11, 13, 22 sedes ex sedis corr. V man. 3 ut om. A 3 sine illo Β 4 et absoluendi V.A: exsoluendi BE ^ quos o*: quod VABy iniqua B ὃ oportuerit A 6 origentalis B 7 sedis apostolicae ΒΒ quia er qui corr. V man. 3 — 8 sensit E 10 dam- nauerat BE 11 et 13 sedis B 11 etiam sola BAE: om. VR 12 idem- que V, itemque et B graecorum BAE: om. VR sedes sola irsp. R14 non om. V, supra linea add. man. 2 potiusque .. damnauit ΒΑ͂Σ: om. VE potius qui illic . . dioscorum quae secunde B 16 sola BZ: om. VERA 11 hac pro B calealcehidonensis V — 18 in latrocinio B ephesano B, ephesino E.A 20 auctoritate quam pro- strauit quam B. 22] promenda (pro reparanda) B 22 ὃ (pro est — δ) E primam B 980 Gelasius L ad episcopos Dardaniae 3lecclesia tota suscepit. ubi etiam consequenter ostenditur, quia male gesta synodus, id est contra scripturas sanctas, conira doctrinam patrum, contra vecelesiasticas regulas, quam tota merito ecclesia non recepit et praecipue sedes apostolica non probauit, per bene gestam synodum, id est secundum scrip- s turas sanctas, secundum traditionem patrum, «secundum ecclesiasticas regulas pro fide catholica et communione pro- latam, quam. cuncta recepit ecclesia, quam maxime sedes apostolica conprobauit, ut debuerit, οὐ potuerit inmutari; bene uero gestam synodum iuxta supra dictum modum noua 10 32 gynodo nullatenus inmutandam. proinde si Eutychem fatentur haereticum, male gestam apud Ephesum synodum, qua est receptus, pariter fatebuntur et perbene gestam synodum Calchedonensem, qua Eutyches uel cum eo sentientes talia. sunt reiecti, uelint nolintque consentient, atque ideo bene τά gestam synodum nouis exagitationibus refricari non licuisse 88 cognoscant. qui si forsitan dixerint eo tenore Ephesenam. quoque synodum non licuisse mutari, rursus hàec eadem, quae supra deprompsimus, planius repetita perpendant, id est quia contra fidem, contra ueritatem communionemque .catho- so licam atque apostolieam uereque Christianam non recte gesta synodus legitima synodo pro fide, ueritate, communione catho- lica uereque Christiana modis omnibus secludenda est et 15 nolint quae B 16 gesta B. ᾿ ΠΟΙ] V exatitationibus B 11 forte R ephesinam RA 19 depromsimus V.A*, deprompsemus B plenius B perpendant B: perpendantur VRA 20 fidem et contra 4 contra ueritatem om. B 2421 atque apostolicam om. VEA . uereque ez uere qui corr. V man. 2, uere quae B recta B- 22 fidei E communionem JB, communioque 441, communioneque Car. 28 seclu- denda ras. ex seclaudenda V | οι e 15 Epist. ΧΟΥ͂ 81—35. 88l iniusta synodus iusta synodo submouenda, pro fide autem et ueritate et communione catholica atque apostolica bona synodus uereque Christiana semel acta nulla nec potest nec debet nouae synodi iteratione conuelli sed secundum bene gestam synodum recteque praefixam, si quis ab eius tramite deuiarit, consequenter ac sufficienter eius definitione plectendus meritoque illius subiacet constitntis. nec opus est per singulos 34 quosque deuiantes iureque plectendos nouas rursus synodos introduci, cum ex illius tramite, quae auctorem cum errore damnauit, quisquis quolibet modo quolibet titulo complex eiusdem fuerit factus erroris et eius se contagione uel com- munione polluerit, competenter et particeps eiusdem damnati- onis existat eiusque. poena teneatur obstrictus, cuius maluit inire. consortium. — quaero ergo ab his, quid de Eutyche35 sentiant: fuisse haereticum an adserunt non fuisse? si non fuisse contendunt, quid ambagibus agunt, quid circuitionibus praestigiisque se contegunt? palam se Eutychianos esse pronuntient, ut in eiüs sacrilego furore conuieti ueritatis molibus obruantur aperteque cognoscant, non solum haec ipsa pestis Eutychiana quantum Christiano dogmati probetur inimica . Bed quantas alias haereses easque grauissimas in sua prauitate contineat, ut in quibus foueis uolutentur et in quod praeci- 1 synodus inmouenda B 2 communionem B atque apostolica om: VRA 3 nulla potest BA 4 noui syndi B sed om. B ὅ rectae quae B auis habet tramite B 6 deuiauerit R 7 que om. A subiacit constitis 8 8 quoque B iure quae VB plectend 8 synodus B 9 que acunctorem B 9 sq. cum errore (corr. ex commerire) deuiantem a tramitem (leg. -te) calchedonensi (leg. -sis) consilii (leg. con. cilii) damnauit B 10 quisquis libet B, quolibet modo om. RA 11 et VRAB: uta — uel communionem B; correxi: om. VRA 19 com- plectanter B eius damnat. B 18 eius quae pene B teneatur scripsi: tenetur B, puniatur VERA obstrinctus B 14 quae ergo B eutice KR, euticete A4, eutichete B 15 senticiat B hereticum asserant an non fuisse B. sy V 16 circumscriptionibus perstringiis quae B t . 17 conerunt B esse (pro 80) Βα euticianos B 18 pronuntien- tient B' 20 euthiciana quanto B dignati (pro dogmati) B 21 quan- to'/| (eras. s) E heresis B eas quae B 22 contineant RA. 882 ᾿ B Gelasius I. ad episcopos Dardaniae 96 pitium barathrumque mergantur, intellegant. simul autem, si Eutychem haereticum negaht, omnimodis publieatur, quod ideo de nominibus Eutychianae pesti communicantium sup- presso ueluti hoc ipso errore contendunt, ut nos per talium nominum, quod absit, insidias captiosasque tendiculas in Eutychetis insaniam nitantur inducere; quod quidem, etiamsi non negent, siue scientes siue nescientes»facere confutantur. S97$in uero et Eutychen haereticum negare non audent, restat ut eontra catholicam fidem non synodum nuncupandam sed conspirationem potius perditorum fuisse consentiant, quae apud 10 Ephesum Eutychete reducto perculit sanctae memoriae Flaui- anum cunctosque qui illic aderant sacerdotes militari terrore compulerit tanto sceleri praebere consensum, atque ideo nobis necesse est prauam peruersamque conspirationis illius et latrocinalem fuisse perhibeant actionem eamque debuisse modis s omnibus aboleri et ideo iustam bonam ueraciter Christianam Chalcedonensem synodum processisse definiant in his, quibus Eutychete depulso cum suo fautore Dioscoro haeresim eorum S8erroremque damnarit., hanc ergo synodum, ut dictum est, ^ bonam ueram iustam Ohristianamque esse non dubitent, per so quam illa noxia sit remota; perspiciant ergo tandemque concedant quod, quisquis ab eius iustae et Christianae uerae- que synodi fide communione et ueritate deuiarit uel ab eas οι l baratrumque RA, baratrum que B merguntur B 2 euticen RA, eutychetem B 8 nominibus B: omnibus VRA eutichianae B communicantibus KA 4 uelut B — ipse B — 5 hominum E man. 2 € ethicetis B 7 nonégent V, non negant B facile confut. B 8 si uero euthicem δ eutichen V, euticen RA 9. nunccupandum B 10 conspiratione B δρυΐ B et ras. ez caput V 11 effesum euthicete perducto B 12 cunctos quae B adherent V sacerdoter militarit errore B 18 tantum leri B nobis om. B 14 prauum peruersumque B 16 perhibebant B debuissent A, diluisse B 16 abolori B 18 eu- thicetae B 19 damnaret B 20 dubitent B: dubitant VEA 21 sint RA tandemque esse concedant B 22 quisquis VEA: quia iste B — ypiane uere synodi ΒΒ 23 deuiarit EA!, deui//arit V: deuiari 48, de- uiare B | En Epist. XCV 36—41. 383 deuiantibus sese communione miscuerit, sufficienter atque competenter secundum ipsius definita teneatur obstrictus, quoniam mala synodus bona debuit .submoueri, bona uero synodus nulla causa est cur alia debeat synodo retractari. ne ipsa retractatio eius constitutis deroget firmitatem. ^ proinde 39 quicumque congregationis Ephesenae tenentur affectu, quid adhuc Acacii tantummodo nomen obtendunt et non palam se sectatores Eutychetis, qui illic receptus fuerat, profitentur? quod si refugiunt atque Eutychen se perhibent execrari, simul ergo et Ephesenam, qua male receptus est, conspirationem iure cassatam et Calchedonensem synodum, qua reiectus est, merito consentient institntam atque ita synodum, quae pro fide et communione et ueritate catholica atque apostoliea sit praefixa, secundum ueterum formam, sicut dietum est, per- spicient nouellis non potuisse quaestionibus uentilari sed iuxta eius tenorem semel legitime iusteque depromptum et iure probari recta sectantes et sentientes contraria refutari. quod 40 sedes apostolica sicut decuit antiqua traditione custodiens non synodum duxit iterandam sed in eius praeuaricatore pellendo hanc eandem synodum potius exequendam. Quapropter si quis adhuc secundum Chalcedonensem synodum 41 haec ab apostolica sede gesta reprehendit, praeter quod et hac, quam superius adstruximus, et multiplici potest ratione conuinci, multo magis tamen Acacio non licuisse fatebitur ista 1 sese scripsi: esse .B, om. VERA communionem 4! 4 rectari B traetio B 5 constitutis eius irsp. B 6 coniurationis E — ephesene V et ante ras. RH, effesene B: ephesinae .4 et E corr. — quia B 7 sese catores V, corr. man. 2 8. euthicetis B protestantur B 9 quod ire fugiunt V, corr. man. 2 euthicen Β 10 effesenam .B, ephe- sinam RA 11 iuste B 12 atque ideo B 18 et communione et ueritate catholica atque apostolica B: catholica VRA 14 prospicient ΡῈ potuisse VEA: oportuisse B 15 iusta B 10 legitimae B de- promtum V.A!, depromtumque .B 18 sedis VB . sic R X edocuit B antiquam traditionem .B — 19 sinodam B in om. B 20 eadem B - 22 geste Καὶ propter 4 28 hac VH: hoc B, hanc A!, ab hac 4* quah BEA: qua V — adduximus E — et om. ΚΑ 984 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae lemptare. dicat ergo, qua ipse synodo lohannem secundae sedis antistitem qualemcumque, certe catholicum et a catho- licis ordinatum nec de catholica fide et communione aliqua- tenus impetitum, duxerit excludendum et haereticum manifestum Petrum sua quoque executione damnatum pontifici catholico s permiserit subrogari, cum etiamsi reus manifestus esset Iohannes, post eum saltem catholicum conuenisset praefici Sacerdotem, sicut ipse quoque suis sacris sanctae memoriae Timotheo catholico in Alexandria faciendum promisisse legitur 42imperator. qua synodo tertiae sedis episcopum Calendionem τ idem expelli fecit Acacius ae nihilominus eidem Petrum tam haereticum manifestum, ut eidem palam nec se communicare praetenderet, sua passus est dispositione substitui? qua denique per totum Orientem synodo eiectis orthodoxis nullo crimine maculatis prauos quosque ét criminibus inuolutos sua : prouisione supposuit? qua synodo ἰοὺ aliena priuilegia nefandus populator inuasit? sed libri non sufficiunt, si tragoe- dias eius, quas per ecclesias totius Orientis exercuit, singil- latim scribere moliamur. 49 An illud ipsius argumentum nobis aestimant opponendum, s quo facinora sua in imperialem nisus est iactare personam? cur igitur, quando uoluit, obstitit Basilisco, tyranno certe et haeretico uehementer infesto? cur ipsi imperatori Zenoni, quia l ergo VBX: igitur RA quia B 2. qualecumque B catholico cum et B 3 fide cummunionem B aliquatenus om. E 5 sua sua B excusatione B 6 permiserit wsque ad 9 catholico om: E subrogare B eiamsi V esset cum conuenisset iohannes B 7 sal/lltem (eras. u) V, saltim B debuisset (pro conuenisset) B 9. alexandriam .B pro- mississe D, permisisse .4, prompsisse o relegitur B 10 qua om. B episcopum Calendionem V.AB (episcopum sanctum Cal 2): antistitem calcedonensem (Calced. del. man. 2) E 11 hane (pro ac) B idem B, eundem A tamen hericorum B 12 communicari A — 15 quoque et criminibus quoque inuolutos B 16 tota .B 17 sufficiunt RA et ex sufficient B man. 1: sufficient Σ et ex sufficiunt V man. 1 μὲ widetur iraguidas B 18 qua super B 19 describere Z 20 estimat B 21 in BAZ et R man. 2: om. VR man. 1 persona Β 22 quur B basisco .41R man. 1, basilico Β 928 infecta B quur B a 2 e Qt e Epist. XCV 42—47. 385 palam Antiocheno Petro noluit communicare, suam non sub- didit uoluntatem? ecce potuit et in aliis resultare, si uellet. sed ut ea quae latius explieanda sunt omittamus, quid, quod 44 ipse Zenon imperator suis litteris profitetur cuncta sese ex Ácacii gessisse consilio nec hoc eum fallere litteris suis ipse pariter testatur ÁAcacius, qui et eum nihilominus uniuersa recte gessisse conscripsit et suo consilio haec eadem gesta non iacuit? quasi uero tantum in Alexandrini Petri communi- 45 one Acacius praeuaricator extiterit οὗ non in omnibus, quos uel fecit depulsis catholicis pontifieibus tamquam tyrannus ecclesiis quibusque praeponi uel taliter praepositis peruersa communione permixtus est! qui hoc ipso secundum eanones fuerant ab ecclésiastiea communione pellendi, quo se passi sunt successores uiuis sacerdotibus adhiberi. quis autem non 46 perspiciat Christianus, quod catholicis pontifieibus propria sede deiectis non nisi haeretici potuerint introduci? quibus tamen cunctis uel auctor fuit Acacius subrogandis uel sub- rogatis communicator accessit, his utique, qui a communione haereticorum nullatenus discrepabant. cur ergo uel cum haec 47 fieri uideret Acacius non sicut sub Basilisco iam fecerat ad apostolicam sedem referre curauit, ut, si solus ipse non poterat, iunctis cum eadem consilis atque tractatibus apud XXXV. 95 980 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae imperatorem possent, quae religioni conpeterent, allegari? nam si Basiliscus, ut dictum est, tyrannus et haereticus scriptis apostolicae sedis uehementer infractus est et ἃ plurimis 48reuocatus excessibus, quanto magis legitimus imperátor, qui se catholicum uideri uolebat, potuit cum apostolica sede s eunctorum quoque pontificum moderata suggestione mitigari, praecipue cum eiusdem Acacii esset specialis fautor et amator et qui litteris suis tam ipsum Acacium quam sanctae memoriae papam Simplieium magnis laudibus extulisse doceretur, quod haereticis constantissime restitisset? cur tanto tempore Ácacius 1 inter ista conticuit, nisi quia praepediri nolebat ullatenus, quae - pro haereticis desiderabat impleri? 49 Ponamus tamen etiamsi nulla synodus praecessisset, cuius apostolica sedes recte fieret executrix: cum quibus erat de Ácacio synodus ineunda? numquid cum his, qui iam parti- i5 cipes tenebantur Acacio et per Orientem totum eatholicis sacerdotibus uiolenter exclusis perque exilia diuersa relegatis Socii euidenter existebant communionis externae, prius se ad haec consortia iransferentes quam sedis apostolicae scita 50 consulerent? cum quibus ergo erat synodus ineunda? catholici s pontifices fuerant undique iam depulsi solique remanserant socii perfidorum, cum quibus iam nec licebat habere con- uentum, quia moris ecclesiastici omnino non esset cum his, qui pollutam communionem tenerent permixtamque cum per- 1 deum (pro imperatorem) B quae possent irsp. E man. 2 com-. peterent BZAR man. 1: conpetere V, competere debuit R san. 2. alligari ἐπὶ allegare mutauit E. man. 2 2 basiscus E man. 1 4143 man. 1 S instructus B, infestus 4 5 cu V, eum E. 9 magis B magnis laudibus om. E extulisset V extulisse magnis laudibus irsp. A quod BAZ: quo VR 10 restitisse DB, restitissent 4 cum parte codd. Σ quur B 12 expleri 3 18 etiam sy B. 14 sedis VB recta B fieret VE man. 1 AB: esset ΣῈ man. 2 15 participes ex particeps corr. V man. 2 106 acacüi B catholicis ex catholici corr. V man. 2, catholicae 8 17 per quae B religatis E.A 18 communi- onis V2: communis B, religionis &.A 21 episcopi (pro pontifices) 4 iam om. B depulsi er sepulsi corr. B 22 socij om. ΒΒ quibus nam nec libet B 28 moris er morsis V 24 teneret permixtumque B Q 10 15 20 Epist. XCV 48—53. 387 fidis, ullum miscere concilium propheta quoque dicente: non sedi in concilio uanitatis et cum iniqua gerentibus non introibo, odiui congregationem malignorum ei cum impiis non sedebo. recte igitur per Calcedonensis 51 synodi formam huiusmodi praeuarieatio repulsa est potius quam ad concilium, quod nec opus erat post primam synodum nec cum talibus haberi licebat, adducta est. nam et quid ageretur de fidé catholica, si intellegere uoluissent, ignorare non poterant, cum uiderent catholicos pontifices nulla synodi discussione, nullo concilio, praecipue eum nouas causas esse perpenderent, toto Oriente depelli, et ceteri quid cauerent ex illorum discere qualitate potuissent. restat igitur, ut illius 52 partis eos fuisse sit elarum, eui se post tot experimenta dediderunt, meritoque ab apostolica sede ceterisque catholicis non iam consulendi erant potius sed notandi. Risimus autem, quod praerogatiuam uolunt Acacio conparari, 53 quia episcopus fuerit regiae ciuitatis. numquid apud Rauennam, apud Mediolanum, apud Sirmium, apud 'Triueros multis lemporibus non constitit imperator? numquidnam harum urbium sacerdotes ultra mensuram sibimet antiquitus deputa iam quippiam suis dignitatibus usurparunt? numquid Acacius ut Iohannem qualemlibet hominem, catholicum tamen a catho- licis ordinatum, de Alexandria excluderet Petrumque in haeresi 1 Psalm. 25, 4 sq. 2 in VB2Z: cum RA cum Vulgata 8. odiui..sedebo om. X con- gregationes R 4 rectae B 5 preuaricatione pulsa B 5 sq. potius ἃ concilium B 6 concilium ex consilium corr. V — quod VBZ: quo RA 7 ne B . cum qualibet habere E ut dictum (pro adducta) B 8 de fide VBZA: uel de (laborantibus add. man. 2) pro file R δὶ om. B 9 uiderunt B 10 post nulla (!) concilio add. eici E man. 2 1] prae- ponerent E orienti B — ex ex et corr. V man. 8 18 yartis om. RA fuisse hereseos sit 4 14 dediderunt VB: dederunt RAZ 15 erat B 16 praerogantium hinc uolunt acacium .B 17 ferit B 18 medolanum V sermium B, firmium VE . triberos VB, tiberos RA 19 numquid iam .A 22 catholicum tamen a om. B 28 alexandriae B Ppetrum quae B, petrum (om. que) E heresim B. 25* 388 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae iam detectum atque damnatum absque sedis apostolicae con- sultatione reciperet. aliqua synodo saltem illic habita hoc audacter arripuit? ut Calendionem de Antiochia depelleret haereticumque Petrum, quem ipse quoque damnauerat, absque notitia sedis apostolicae rursus admitteret, aliqua synodo id o4fecisse monstratur? si certe de dignitate agitur ciuitatum. secundae sedis et tertiae maior est dignitas sacerdotum quam eius ciuitatis, quae non solum inter sedes ininime numeratur sed nec inter metropolitanorum iura censetur. nam quod dicitis (regiae ciuitatis', alia potestas est regni saecularis, alia ecclesiasticarum distributio dignitatum. sicut enim quamuis parua ciuitas praerogatiuam praesentis regni non minuit, sic imperialis praesentia mensuram dispensationis religiosae non mutaf. sit clara urbs illa potestate praesentis imperii, religio sub eadem tunc firma, tunc libera. tunc prouecta consistit, si potius hoe praesente propriam teneat sine ulla perturbatione 55 mensuram. postremo si sibi de imperatoris praesentia blandi- untur et inde putant Constantinopolitanae ciuitatis episcopi potiorem fieri posse personam, audiant Marcianum eiusdem principem ciuitatis. posteaquam pro augmento urbis ipsius sacerdotis intercessor accedens contra regulas optinere nihil potuit, sanctae memoriae papam Leonem summis laudibus proseeutum, quod eanonum regulas uiolari nulla fuerit ratione Ὁ synodi V . saltim B 8 audaciter αὶ calendionum B, kalendi- onem AX antiocdià B depelleret BE: pelleret VRA 5 amitteret B 6 certe dignitatein B 7 maiorem dignitas B 8 sedis memine B 9 iure B 10 est om. καὶ 11 werba inde a sicut quamuis wsque ad 389, 10 refutatione uacuasse adfert Facundus, Pro defens. irium capp. V 4 (Migne 67, 649) sic E quaeuis RA! 12 praua B praes. regni praerog. írsp. RA 18 religiose 8 14 urbs 4! Facundus, urbs uel urbis Z: ut urbs VA? (uel urbs TÀhtel); si claratur his illa B 15 eadem VBE Facundus: eodem ΣΑ͂ tun; sub eadem trsp. VR profecta B ^ consistit ex constitit corr. V man. 8 si om. B 10 pro- pria 8 perturbationem B 20 pro om. B augmento ex aumento corr. V man. 2. 21 intercessio E man. 2 — regulam EA 22 L. (— Le- onem) ΚΑ 0 [o e 20 Q 10 15 20 Epist. XCV 54—58. 389 perpessus; audiant Anatolium eiusdem sedis antistitem clerum 56 potius Constantinopolitanum quam se temptasse talia confi- tentem atque in apostolici praesulis totum dicentem positum potestate ipsumque beatum papam Leonem sedis apostolicae praesulem, euius synodus Chaleedonensis auctoritate firmata est, quidquid ultra quam ab eodem pro fide et communione catholica atque apostolica illic agendum constaret esse dele- gatum, per occasionem congregationis illius praeter Nicaenos eanones noua uideretur actione temptatum, conpetenti refuta- tione uacuasse eaque nihilominus etiam sub sanctae memoriae 57 papa Simplieio legatum sedis apostolicae sanctae memoriae Probum Canusinae urbis episcopum Leone principe tunc petente praesente docuisse nullatenus posse temptari neque his prorsus praebuisse consensum; atque ideo non ad ciuitatis cuiuslibet respiciant qualitatem sed modum dispensationis ecclesiasticae paterna traditione firmatum eonuenienter ob- seruent. | Dieatur autem de Alexandrino et Antiocheno episcopis 58 certis ex causis principem magis illa, quae gesta sunt, non Acacium praecepisse. sed principi Christiano decuerat sugge- rere sacerdotem, maxime euius familiaritate et fauore fruebatur, saluam fore de eiusdem iniuria contumeliaque uindictam, tantum ut ecclesiae sineret Christianus princeps regulas 1 permissus audiat B anatholium .A 2 constantinopolitanum numquam se B temptasset alia V, temptasse alia KA | 93 atque in VRA: sed ad eadem B positum ex positus corr. Ej man. 8 4 pote- statem B ipsumque Zacundus: ipseque B, ipsum VERA 5 Calc Syn. auct. írsp. E, syn. auct. Calc. 4 6 quicquid EA eadem B, 7 esset Τὸ man. 2 9 actio et impietatum B 10 uacuasse Facundus: uacuasset ΚΑ et ante ras. HR, euauasse B 11 papa Simplicio . . me- moriae om. B 12 canosine KLA!, causae B 18 presentem δ po- tuisset B teptari V nec RA 18 respiciunt B 106 paternater natraditionis B 18 de om. A . antioceno BRA episcopis om. BX 19 principe B 20 precipisse B decuerat ex docuerat corr. V man. 2 seggerere V 21 sacerdoten. BEA et ex sacerdoti corr. E man. 3: sacerdotum V fabore 2 22 saluum B eiusdem VEA: eius BZ 23 christianos B 390 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae custodiri, quia et noua in utroque pontifice causa esset exorta el nouam discussionem consequenter inquireret, et, sicut semper esset effectum ac diuinae pariter leges humanaeque censerent, ut sacerdotali concilio de sacerdotibüs iudicia prouenirent, non a saeculari uiderentur qualescumque pontifices, 5 etsi errore humanitus accedente non tamen religionem ullatenus 59 excedentes, potestate percelli. an ad haec iusta ratione principi suggerenda non erat regiae ciuitatis honore sublimis? si factus erat illa regia ciuitate sublimior, tanto magis in his sugge- rendis debuit esse constantior; si autem in his, quae pro religione fuerant exserenda, extitit contemptibilis atqué de. spectus et aut segnis aut fiduciam non habens intimandi, in quo per regiam ciuitatem maior effectus est? an ut per eam Suae praeuaricationis exereret potius tyrannidem quam causas 60 religionis legitime proeuraret? Nathan propheta palam publi- ceque in facie regi Dauid et commissum pronuntiauit errorem et ipsum conmisisse non tacuit et confessione correctum con- sequenter absoluit. beatae memoriae Ambrosius Mediolanensis sacerdos ecclesiae maiori Theodosio imperatori communionem publice palamque suspendit atque ad paenitentiam redegit s regiam potestatem. beatae memoriae papa Leo, sicut legitur, imperatorem Theodosium iuniorem Epheseno latrocinio libere 61coarguit excedentem. sanctae memoriae quoque papa Hilarus 15 cf. Regn. II 12, 1 ] custodire B noua supra lin. add. B causae. B eet (pro eet) V 8 seper ὦ ac VRA: hoc B. legis Β humanaeque ez humanaque corr. V man. 2, humane quae B: humanae KE manm. 1, et humanae AR man. 2 ὅ preuenirent B non ad B qualiscumque B 6 occidente 8 "7 ad VRAB: et Z2. principis .B 8 erant A cum parte codd. 2 9 ile A sue gerendis V . 10 dedebuisse constantior B pro BE: om. Κα 11 regione B exerenda BRE man. 1, exercenda AR. man. Ὁ dispectus B. 12 signis B 18 eam B: ea VEA . 14suam B — suae tyrannidem (tyrannidi 1) praeu. potius exereret (exerceret .4) EA 15 Natham B publica quae B 16 faciem regis E 17 commississe B 19 sacerdus B maiori theodosio im- peratori communionem V: maiorum thedosium imperatorem comguni- onem B, maiorem theodosium imperatorem a communione ZA 20 re- digit B 22 teodoxium B effeseno B, ephesino 4 2428 excidentem B 5 [o e e Epist. XCV 59—64. 391 . Anthemium imperatorem, cum Filotheus Macedonianus eius familiaritate suffultus diuersarum conciliabula noua sectarum in urbem uellet inducere, apud beatum Petrum apostolum palam, ne id fieret, clara uoce constrinxit in tantum, ut non ea facienda cum interpositione sacramenti idem promitteret imperator. sanctae memoriae nihilominus papa Simplicius et 62 post eum sanctae memoriae papa Felix non solum Basiliscum tyrannum sed etiam imperatorem Zenonem pro isdem ipsis excessibus auctoritate libera saepius increpasse noscuntur flectique potuisset, nisi Constantinopolitani praesulis aecende- retur instinctu, qui particeps externae communionis effectus necessario, in quod inciderat, iam fouebat, malens in suae praeuaricationis obstinatione persistere quam curandus ad salubria remeare, sicut ipse rerum probauit euentus. ecce 63 nuper Honorico regi Uandalicae nationis uir magnus et egregius sacerdos Eugenius Cartaginensis episcopus multique cum eodem catholici sacerdotes constanter restitere saeuienti eunctaque extrema tolerantes hodieque perseeutoribus resistere non omittunt. nos quoque Odouacri barbaro haeretico regnum Italiae tunc tenenti, cum aliqua non facienda praeciperet, deó praestante nullatenus paruisse manifestum est. hic autem uir64 bonus Áeacius et sacerdos eximius in tantum se et suggerere potuisse monsirauit et noluisse deprompsit, immo fauisse 902 Gelasius 1, ad episcopos Dardaniae patefecit, ut et imperator cuneta se ex eius gessisse consilio non taceret et ipse imperatorem magnis praeconiis eleuaret ista facientem seseque proderet his agendis rebus fuisse participem. Sed esto, Calendion imperatoris nomen abstulerit, Iohannes principi mentitus fuisse iactetur: quae tamen cum nouae essent causae, noua debuit ecclesiastica prouenire discussio. an qui in hominem imperatorem peccasse dicebantur, nulla interueniente synodo deici debuerunt et in deum, qui summus et uerus est imperator, Ácacium delinquentem sinceramque communionem diuini sacramenti studentem miscere cum per- fidis secundum syriodum, qua haec est damnata perfidia, non 66 0portebat expelli? quid de innumeris per totum Orientem catholicis sacerdotibus propria sede depulsis et indubitanter haereticis intromissis? nouae certe erant causae et his conse- quenter noua synodus debebatur. cur tune non uenit in mentem, ut in talibus causis peteretur a principe saltem qualiscumque synodus celebranda, ut quocumque uel colorato iudicio traditionis ecclesiasticae passim pontifices uiderentur exclusi, non solum quarumeumque urbium sacerdotes, sed 67 metropolitani ineunctanter antistites? his omnibus cum non restitit suggestione qua potuit, consensit Acacius communicandó eunetis, qui in catholicorum locum haeretici fuerant subrogati. apostolus autem dicit non solum qui faciunt sed et qui consentiunt facientibus reos indubitanter adscribi. an haec lieuit saeculari potestati et actis talibus Acacio consentienti 24 Rom. 1, 32 1 ut et VRAZ: &u&it B gessisse VAZ: suggessisset Eb (egisse corr. m. 2), om. B 2 sed ipse B eleualeret V 9 sese quae B proderet BZ: prodidit VEA 4 principem Jj 9 est V calendi- onem 2, calendionis ἢ nomen om. B 6 fuisse mentitus RA 7 de- bueret B — 9 synodo om. B 12 secunda B 18 orientem VB2Z: orbem RÀ 15. certae .E et in his B 16 debebatur ex debeatur corr. E man. 8 non uenit ex inuenit corr. R man. 5 17 saltiam B 19 ecclastice V 2420 excludi a 22 resistit B. consensit ut acacius B 28 loco hereti B 24 et VRAZ: om.. B [o 5 25 οι 10 15 20 Epist. ΧΟΥ͂ 65— 70. 393 absque ulla synodo, quam ipsa rerum nouitas exigebat, absque Sedis apostolicae consultatione perficere et sedi apostolicae non lieuit secundum tenorem synodi Calcedonensis in ueteri utique causa et ueteri constituto iusta definitione damnata inimicis synodi Calchedonensis Acacium conmunicantem a sua conmunione depellere? Sed inquiunt: Ácacius principi obuiare non potuit. cur68 Basiliseo, quia uoluit, obuiauit? cur ipsi Zenoni, ne palam Petro Antiocheno, quamuis latenter hoc fecerit, communicare uideretur, non commodauit adsensum? ecce resultanti non institit imperator, ecce uim nolenti non intulit, ecce refugienti contagia manifesta concessit. postremo cur tanto tempore, cum 69 ista gererentur uel gerenda cognosceret, non ad sedem apo- stolicam, a qua sibi curam illarum regionum nouerat dele- gatam, referre maturauit sed prius laudator factus est ipse gestorum quam uel praemoneret talia esse temptanda uel, ne temptarentur, obsisteret, sicut sub Basilisco iam fecerat? cur illis ceteris communicare consensit, qui depulsis catholicis Sacerdotibus indubitanter haeretici singulis urbibus fuerant substituti? postremo si ille defuit suis partibus et quae sacerdoti catholico competerent agere fastidiuit, ideo sedes apostoliea, quod ad eam pertinebat, uel potuit uel debuit praeterire? Quolibet igitur modo haereticorum complicem refutauit et 70 ras. hoc latenter B 10 assens. et result. B 11 restitit BAZ impator V 12 posttremo curanto B 18 gereretur B, gerentur V 14 a om. B cura αὶ 15 mutarauit B, maturauerit ὦ 16 post talia add. non KR man. 2 ne om. B 17 obstiteret V et ante ras. R. basilico V feceret B 19 hereticis 5 20 si BZ: om. VRA quod A 21 competeret A, peterent V . sedis VB 22 eam B et pars codd. 2: eadem V et altera pars codd. Z, eandem RA uel.. ue] ΡΣ: nec..nec RA — 24 qualibet B reputauit B 394 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae consorlem communionis externae a sua communione dimouit nec opus fuit noua synodo, cum ueteris constituti sufficienter hoc forma praescriberet, nec opus fuit ut haec facienda Orientis episcopis intimaret, quos et expulsione catholicorum, quae agebantur in causa fidei, non ignorasse manifestum est et ὁ 71 communicando haereticis subrogatis facto tali consensisse. non dubium est etiam, cum externae communionis effectis nec potuisse nec debuisse sedis apostolicae scita tractari. ecce agnouerunt in eorum professione, qui constantissime perdu- rarunt, quid fidei communionique catholicae deberetur. ecce agnouerunt, quemadmodum a talibus recedendo, immo talibus contraria moliendo, a fide et communione catholica deuiarit 72 Àcacius seque pariter cum eodem errori subdiderint. ecce agnouerunt, quam iustis ex causis pro fide et communione eatholiea atque apostolica, cui et illi qui in ea perstiterant 1:5 congruebant et hi qui perstantibus obuiabant ab eadem doce- bantur alieni, sedis apostolicae auctoritate sit remotus Acacius (ad cuius praecipue uocatus examen uel uenire uel mittere non curauit, ut se de his omnibus, si confidebat, absolueret) eiusque pariter quicumque complices extiterunt, atque ab illa 30 merito cum his communione discretus, a qua se ipse primum eum suis consortibus catholicis pontificibus discrepando co- μ᾿ 0 1 demouit BZ 2 ueteri constitutioni B 8. hoc forma A!, plerique codd. Z et, nisi quod hoc omissum inter columnas addidit, V: hoc firma B, haec forma 443, forma haec E perscriberet A (cf. Z) fa. cienda BZ: cienda V, scienda .A et V man. 2, scribenda E 4 quos et BZA: quod et VE, quos ex Thiel expulsione sine cathol. B 5 causam α' est VRA: sit B et (excepto codice à) Z οἷ communi- cando .. consensise (!) non dubium est £n superiore marg. add. V man. 2 7 est.om. B 9 perdurarunt BZ: perdurarint VEA 10 quid BZA: quod VR communi quae catholici B 11 quemammodum V ἃ om. VB recedendum B 12contraria BZA: contra ΡῈ molliendo B deuiaret B 13 subdiderit B 15 qui (pro cui) B perstiterant ΚΣ: persisterunt B, constiterant AKA 16 hi V: hii Z, illi ZA, om. B qui stantibus B 17 accacius V 18 ad om. αὶ 19 utiut Υ si BAR man. 2: om. VR man. 1 | 20 compleces B Epist. XCV 70— 75. | 395 gnoscitur separasse, iureque sententiam ille damnationis excepit ceteris consortibus promulgandam, qui solus pro omnibus suis consortibus in communionem se recidisse perfidiae ad aposto- licam Sedem missis litteris est professus. cui Ácacio si con-73 municauerant Orientales episcopi antequam huc referret, pari utique reatu sine dubio probabantur inuolui iureque per illum transgressionis sententiam susceperunt tamquam. facti cum eodem communionis externae, qui utique non consuli tàmquam nostrae communionis homines iam deberent sed tamquam in contrario positi consortio refutari; si uero non communica- uerant antequam Acacius huc referret, et communicantem notare debuerant et ipsi de eodem potius huc referre atque apostolicae sedis uigore pereulsum merito comprobare cumque ea Sede apostolica- tantisque illis catholicis pontificibus magis tenere concordiam. sed quia ab illorum societate desciuerant 74 et eorum successoribus communicare delegerant, ideo cum sede apostolica minime congruebant; quia in sortem reciderant praeuaricatoris Acacii et illius se sine dubio peruidebant sententia consequenter adstringi, ob hoc eum uideri nolebant esse damnatum, quia se cognoscebant in eadem praeuarieati- one damnatos, in qua hodieque manere persistunt. sed sicut 75 396 Gelasius I. ad episcopos Dardaniae hi simili conditione constrieti complicem suum non possunt iudicare non iure damnatum neque rei reum possunt conpe- tenter absoluere, sic illo iuste praeuarieatore damnato ipsi quoque pari iacent damnatione prostrati neque nisi resipiscentes inde poterunt prorsus absolui, quia sicut per unum scribentem eorum omnium uulgata transgressio est, qui in eandem per- fidiae reciderant aetionem, sic in uno eodemque, qui pro omnibus scripserat uel scribendo omnium prodiderat uoluntates, transgressione punita pariter quoque cum eodem uel in eodem 76est complicum transgressio punita cunctorum. ^ quae tamen Sententia in Ácacium destinata etsi nomine tantummodo praesulis apostolici, cuius erat utique potestatis, legitime probatur esse deprompta, praecipue cum secrete dirigenda uideretur, ne custodiis ubique praetentis dispositio salutaris quibuslibet diffieultatibus impedita necessarium habere non posset effectum, tamen, quia orthodexis ubique deiectis et haereticis tantummodo eorumque consortibus iam relictis in Oriente catholici pontifices aut residui omnino non essent aut nullam gererent libertatem, plurimorum in Italia catholicorum congregatio sacerdotum rationabiliter in Acacium sententiam σι 10 18 40 Epist. ΧΟΥ͂ 15--9. ὁ 897 cognouit fuisse prolatam. quae congregatio facta pontificum 77 non contra Caleedonensem, non tamquam noua synodus contra ueterem primamque conuenit sed potius secundum tenorem ueteris constituti particeps apostolicae exsecutionis effecta est, ut satis appareat ecclesiam catholicam sedemque apostolicam, quia alibi iam omnino non posset, ubi potuit et cum quibus potuit nihil penitus omisisse, quod ad fraternum pertineret pro intemerata fide et sincera conmunione tractatum. Quae cum uniuersa nouerint qui uidentur orientalibus 78 ecclesiis nunc praeesse, propterea Christianam reparari legitima curatione refugiunt unitatem, quia occasionem dissensionis huius suis ambitionibus suffragantem deponere iam recusant, qua sine auctoritate sedis apostolicae omnium ecclesiarum passim iura confündant, magis eligentes in errore persistere quam praesumptionum suarum perdere facultatem, plus usur- pationum suarum licentiam diligentes quam diuini iudicii tenentes corde respectum. in quo necesse est, uelint nolint, tam de fidei communionisque catholicae atque apostolieae sinceritate neglecta quam de paternis canonibus euidenter inruptis recipiant quod merentur, nisi, dum hic tempus admittit, haec damnationis aeternae pericula correctis mentibus studeant declinare, ut possint non tales permanere, quibus insolubilis est lata sententia, sed a talibus recedentes ab eadem sententia non teneri. quae sicut in errore durantibus numquam soluenda praefixa est. sic ab his erit aliena, qui extiterint puniendae prauitatis inmunes. 2 notam quam B 3 ueterum B 9 ut om. B sappareat B ecefà V 6θ quia ex quà corr. V — non supra lin. add. V possit B 7 potuit et nihil B .omississe B 8 temerata B fide B: om. VRA 9 uniuersi E man. 2 uidenter B 11 qui B discensionis E 13 qua sine VE man. 1, quasi ne B: quia sine AR man. 2. 14 passim ecclesiarum trsp. B confundunt RA elegentes in eorum B là praesuptionum V urpationum V 17 uellint nollint Β 18 atque apostolicae B: om. VERA 19 quae de B 20 insuptis B. hic VAR man. 1: hec E man. 2, id B tempus ut admittit Β 21 aeterna B 22 studia B 29 insolubile lata sit sententia A sed ut talis bus recidentes B — 25 quae B 26 inmunis B 398 Gelasius I. ad Honorium episcopum 80 Haec uero ad instructionem uestrae dilectionis satis abun- deque sufficere iudicamus, quamuis eadem latius, si dominus concesserit facultatem, studeamus exponere, quatenus et fidelium quisque cognoscat nihil apostolicam sedem, quod absit, praepropere censuisse et non habere, quod iuste possit s 810pponere, peruersa doceatur improbitas. recte autem faciet uestra dilectio, ut ista quae scribimus pariter et catholicis et contraria sapientibus innotescant, quo et sanis necessaria firmitas et male sanis conpetens medicina praebeatur. Dat. Kal. Febr. «post» cons. Uiatoris u. c. 10