Letter 54: Hormisdas to John, Bishop of Constantinople.

HORMISDA lOHANNI EPISCOPO CONSTANTINOPOLITANO. CoUSi- deranti mihi tuae scripta caritatis, in quibus cum sede beati apostoli Petri unam tibi fidem esse professus es, prophetica libet exclamare licentia: ecce quam bonum et quam iocundum est habitare fratres in unum! neque enim 20 refert, quam longinquis locorum spatiis diuidamur, quando 2iam deo auctore una fidei cohabitatione coniungimur. nunc enim misericordia procurante diuina in unius corporis uultum dissipata olim Christi membra conueniunt et ab iniquissimis direpta latronibus annuntiata propheticis uocibus domini nostri » redintegratur hereditas et uere in huius petrae fide, id est apostolorum principis firmitate, Orientalis ecclesiae fundamenta 19 Psalm. 132, 1 26 cf. Matth. 16, 18 169. DaU ut ep. 168, Edd. Car. P 502; ColUct. Concil.; BTA I 424; Thiel 879; eommemorat Bar. ad a. 519, 77. 20 est om, a cum Vulgata 21 loquorum F 25 annunciat apropheticis F Epiat. CLXVIII 10 - CLXIX 6. 625 solidantur. quae cum facta tuis litteris indicentur, tempestiua exultatione dicendum est: quam speciosi pedes euan- gelizantium pacem, euangelizantium bona! gratias 3 igitur excellentissimae trinitati, qnae consentientes in Christum 5 ecclesiae ac rei publicae dedit esse rectores! enimuero magna rerum salus est, quotiens in fidei catholicae ueritate sacer- dotes ac principes mens una conectit. hoc firmum pacis uineulum est, haec caelitus demissa societas; neque enim fas est, in quo uident concordare praepositos, aliud sentire sub- 1« iectos. an dubium est cuncta haec prouidentiam disposuisse 4 diuinam: primum eum principem esse delectura, qui cum se hominum suscepisse uideret imperium, non se oblitus est deo esse subiectum: dehinc quod talem fraternitatem tuam ecclesiae suae praesulem dedit, quem non esset ambiguum » cum sede nostra, id est apostolica, certam mansuramque fidei subiturum esse concordiam? etenim libello a nobis fidei libenter accepto, cum redintegrationis in Ghristo fueris auidus, Dumquam iu praedestinatione diuina fuisse a nobis cognosceris alienus. itaque, dilectissime frater, dei nostri sponte currentibus 5 so instate beneficiis ; sparsi olim gregis plenius membra coUigite et custodite collecta. memento nunc clemen<ter> te adsignatae a Christo nauis esse rectorem; fac cogites diabolicae contu- maciae spiritus quieti itineris secura turbantes nec te lateant fluctus tempestatis incertae, quos euigili mente prospicias et » erecta in deum ratione compescas. nulla tibi commissi negotii 6 neglegentia clauum dominicae ratis extorqueat; illud unicum 2 Rom. 10, 15 1 tenipestatiaa carr, p 3 enangelizanzium V 4 sq, consentientes . . ac edit, reg.: consencientis . . hanc V 4 Christo uulgo 7 ac o: hac V 8 dimissa F, correxi neque o*: namque V 9 quo a: co F con- cordari F, corr. Coust. propositos F, corr. 10 sq. prouidencia . . diuina F, corr. 11 dilectom F. corr. 12 susscepisse F ob- littls F 14 ecclesiam F, corr^ 18 diuine F, corr. o 21 cle- menter te scripsi: clemen te F, clementer o 22 esse ^te> 23 se- cura p': et cura F turbantis F, corr. Bull. Taur. (non p) 25 erecta o^: te erecta F compesscas V: compensas Car., componas Coust. 40* 626 Hormisda legatis; idem lohanni Cpolitano et Dioscoro recti itineris signum fixis semper optutibus intuere, quo certius et reflantis diaboli turbata contemnas et ad promissi portus tranquilla peruenias. haec est enim Christiani palaestra certaminis; tali Christi militiae sempitemae uitae palma pro- 7ponitur. haec tibi rectissime cogitanti non deerit suo militi praesidium ducis, et quanto hostium multiplicantur insidiae, tantum summi gratia rectoris aduersantis uenena misericordiae suae facit esse materiam, sicut sermo apostolicae ueritatis asseruit dicens: ubi abundauit iniquitas, superabun- dauit gratia; tu tantum diuinis rectissimisque inhaereas institutis ecclesiasticam fouendo concordiam, ut ueluti quodam pacificae uoluntatis signatus indicio illius esse discipulus adproberis, qui ait: pacem meam do uobis, pacem 8meam relinquo uobis. hortare etiam quamquam sponte ad recta tendentem filium nostrum clementissimum principem lustinum Christiano saeculo diuinitus comparatum ea perficere, quae regalibus litteris dignatus est polliceri, ut missis ad eos edictis, quos ab ecclesiae matris uberibus etiam nunc deuius error abducit, diabolicam fraudem et auctoritate religionis et moderata potestate compescat imperii eamque sibi contra communem totius humanitatis hostem maximam ducat esse uictoriam, si supernae auxilio diuinitatis uetusti serpentis 9 uenena compresserit. de Antiochenae quoque atque Alexandrinae ecclesiarum statu non supersedeas esse soUicitus et clementis- simo subinde principi supplicato, ut in his quoque pacem religiosa ordinatione restituat, quatenus bonis coeptis plenae cumulum perfectionis adiungat. frustra enim bonum opus lOincipitur, si non in totum perfectio subsequatur. commendamus praeterea legatos a sede apostolica destinatos, quos ita faciat 9 Rom. 5, 20 13 loh. 14, 27 2 et reflantis acripsi: ereflantis F, perflantis 4 praeponitur F, corr. 7 tanto edit reg. 9 snperhabundauit V 10 <et> gratia Car. cum Vulgata anni 1590 12 signar F, corr. dissciplus V 19 auctori- tatem V, cofr. 20 eaque F, corr. o* 21 communionem F, corr. ostem F 25 principis F, corr. p': principe o^ pace F, corr. p Epist. CLXIX 6 - CLXXI 1. 627 ad nos tua dilectio remeare, ut nobis plenam referre queant de restituta uniuersis ecclesiis pace laetitiam. Data VII Id. lul. cons. ss. (HO.) HORMISDA 6EBHAN0 ET lOHANNI EPISGOPIS FELICI ET DIOSCORO DiAcoNis ET BLANDO PRESBYTERO. Do his, quao acta caritatis uestrae relatio comprehendit, gratias deo nostro referimus, qai laborem uestrum iuuare dignatus est, et hortamur, ut clementissimo principi et piissimae Augustae coniugi eius ofiiciis imminere competentibus debeatis et agere auxiliante Christo nostro, <ut> uniuersis sub ecclesiastica obseruatione dispositis omnes ecclesiae, quae in qualibet mundi parte 8unt positae, ad communionem sedis apostolicae reuocentur. de Alexandrina uero atque Antiochena ecclesiis elaborate, ut 2 nostrae fidei sub obseruatione rationabili conectantur, quia tantae rei perfectio tam clementissimo principi quam uobis gratiam diuinae propitiationis adquirit. DataCdie> quo supra cons. <ss.>