Letter 24: to ALEXANDRIJM EPI9C0PUM ANTIOCHENIM.

AD ALEXANDRIJM EPI9C0PUM ANTIOCHENIM. I. Qiwd printa seiti's beitli Pelii apud Anliotliiuin c.se memorelnr. — II. Qnod non oporteat scciindiim coltstitula Imperalorum ditos esse melropoliliiiins epimopos. — III Quod Ariattornm bltffci non siltt suscipiendi in suis officiis, qitttmvis b btiplismd, quvd per eos dutur, confirmct Ecclcsia. Innocentius AlevanDuo EPiscoro. Cap. I. — I. Ei onns et lionnr nobis a tui Ira- lerniiale impositus, nece-.sarii iracialus causas in- dnxii, qm» liiiens vel coinmonilorio vestro, ut dal sancii Spii iins gratia, respomleie possimus. RevoW vcnies ilaque auctoritalem Nicienaj symdi, quae (C.iiii. 0) iina 01 it 11 i 11 m per orbem terrarum menieni explicat sacerdnium, qu;e censuit de Aniinchcna ccclesia cuuciis fiilelilius, ne dixerini saeerdoiilnis, esse necessarium cusiodire, qca super dieecesira suain pi;ciliciam ecclesiam, non super aliquaiii pro- NTII I PAP.E 5« \ vinciam c recognoscinius consiiiuiani. Unde adver- liiniis, n n laui pro civilaiis magniiicentia hoceideni atiribuium , quain qund •' prima priini apogtoli sedes essc monstreiur, ubi et nonien accepit religio Cliristiaua, et qu;e convenliim « Apostolonun apud se liori celeliei liiniiin nieniit (Act. xi) , quicque urbis Uom.r sedi nnii cederei, nisi quod illa in Iran- situ ineruii, i-ia suscepinui apud se cniisunimaliiin- que gauderet (Nicol. I, epist. 8). llaquc arbiiraniur, 1 fraier chnissime, ulsicul meiropolitaiios auclori- laie ordinas siugulari, sic. et c;eieios non sine pcr- mi-.su conscientiaque tua sinas cpiscopos procreari. ln quibus liunc uioduin rccte servabis, ui lnnge positos liileris dalis ordinari censeas ab liis, qui liiioc eus suo lanlum ordiuant arbilralu : vicinos Cap. II. — 2. Nam (Sicolaus \,ltwc laudat. epist. 52, n. 6) quod sciscitaris, iiiiuiii divisis Lmperiali juilieio proyinciis, ut dure meiropoles lianl, sic duo rnclropolilani cpiscopi debeant iiominari; non h esse °lu edii. Conoil. 18. Qii;n alitein erat 24, iinnc 29. In edii. Koiii, eiiani epislola: hnic comiininis cuin -uperoi.i iluis apponliur noia, Ex Cresconio. Ipse Cresconius Breviar. c. 55eam secundum divisionem Alcxainlriiiii liinocoulii eiiislol l 211 invitaliini ul i|isuin litteris suis crebriits recrc.iri'1 , ublalain amici- tiam colere, el scrupnlis, qmbus mnveliaiui', qliaui primum proposiiis uiilcin sibi elliceie nmi diaiu- lisse. Orienl ili diceie-i, qu e quiudeciin iirnvinciis consti- bal, prffiesse deoei-e cnostiiliil. Istnd Auliocbeioc scdis in Oii 'iiietn jus a Nic;ena -ynnilo n^sei linn llieionyniii- episi. 01, ad Panitnnli. adversns .loan- neui Jeio-.ol. vinilieat ei evpliial his vei bi^ : Tn qni retjnlaa quwris ecclesiusncas, et Nka'ni Cdklilii cano- niiius ulens, rcspnnde nlihi, nd Ale.iHiiidrinum eirisco- punt in 1'alti'stina qnid periines? Ni fallnr, Itoc ibi dc- cermtur, lil Pntiestinm meirop lis Ciw trcasit, cl totiHs Orieiilis Anlioclua. Aul iqilnr ud Ctvsuriensem episcn- pum referrc d b cras ; aiti, si procnt repclendiini judi- ciuiit eriit, Aniiich am pvlinn dirtijenda' littertv. Ubi respicit Hierooyiinis ad NicaBnos canones 0 et 7. Porro Nieiena -ynodiis Antioclii.iin noli lain Coosli- luil, quain consliiiiuim fecognoscil super dioe''csinl suaui, ei.|ue banc pi.erouaiivam ilUesain servari vuli, ll In Heg. n:s. decsl piimi. In iinn (allb, exslat, priinti scdes apnstolica esse. Ex bnc ioco pei'spiciiiiin est cur IiiiKiceoiius epist. 19, n. I, Aniiocbenos «postelica! sedis condisctputos vocel. C linin loai. I llisl. Kccl. paa. S23. Scil is Iiinucenlii ficus saliem arijtiiiiotiio est , llhfl rcccns fnissc scfiptilm illiul, quod pro Antiocbcno coiieilio ab ApoSlolis celeb :uo pr;cilicius epiScopus lamlavit ; aiico |iie. speinenilaii, uon esse qiiain ille pro imagi- nilnis ex co pronilit .vicioritatcin : iion quo caiion ille Aposinlis vcrc ailjudiceitir. sed iuo liou iccen- lior s.eciilo IV, esse vcrisimililer credatur. I Corb. ms., frutrcs cltarissimi, nt sicul melropoli- tantis ordinat: nicnilose. s' Nicolaus I, epist. al. 42, n. 9, bunc Inciim ad scdcm stiam accomiuoilans ila loquiliir : Omnilim lilique qui Ecdesiam faciunt ciiru conslriiiiiimnr, iitque omiiium (Torre oltMts) ipiornm nosnwxiiiia citra exspeclal, nosirum pnvcipue debent promereri jwti- ciiun, scnt Innocentiits nd Atexandrum, elc. Et epist. al. I, append. i, ubi ipsa reitilit Inilocentil verba, iliferl : Eiqo quia totius nos Ecctesive cura prtVslota- ttir. l'.\ ijiio scqniiilr. nl Nicolnis bic vcrbuiu e.\spc- r. ctal. pro eo qtiod Villgo sonat, Imc esl \)riiprirstola'hr, ' ilictmi: csse i .tdlexci it. Nobis tainen pcrMiasiini esi, illud hic autiqiio more pingi pro speclal, ne<- alind sibi Vclle isliul te exspccial, nisl ad ic pcrtinet. Qu.c inlorpreiatio ipsi Nicolai scopo longe npiior fni-scl. II Edili. ni-s. coll. Ilispan. etlsid., iioii verevisttm; INicolaus 1 el cndiees coll. Hadr., non efqo risuin; corrigiiniur ope Dion\si.ini excmplari; fregli. tn qno cx-i ii noii isere i'is»m. Ab liac liitioccotii scntentia dissfinal. quoil Cbalccdonensis synoilns can. 17 COosliluit, »1 si riliitii.s uliijito ub imperatoria anrlO- riiaic iiiiiociiia est, vel tleinccps innorata fncril, civiles el pnblicas (urinas cccle.iaslicarnm qtt ■qneparxeciatnm ordo sequttliir. Tamnin ailversus co- , qni prtvter Cc- clesiaslicn stalula facicitles lilterarilin itiipcrialiiun aucioiiiaie in duo proeinciam nnaln dititlnnl, ita ut ex lioc facto duo melropolilani esse v.derintnr m una pnMntia, eadem syiiodus cui. 12, ilcccrnit, ui qui lircc deinccps tenlaveiil, giadus piopiii ainissione inulcteiur. S49 EPISTOLiE ET DEt.RETA. 550 vere visumesl ad niobilitaiem nccessitaiuin inunda- ^ ' ceterasque bujusntodi pesles, quia eorum laicos narum Dei Eeclesiain commutari; honoresque aut conveisos ad Oi.muiuin, suli imagiite d pceiiiiciiiia; divisiones perpeli, quas pio suis causis laciendas du- ac sancli Spii itus saiiculic.uioiie per m.iiins ini|uisi- xerit Iinperator. Ergo secundiiiu piisiiiimn provin- tionem su-cipiiuus, non videlur clcru o- eoiiiin ciiiu cianiin morem metropolitanus episeopbs cenveuil sacerdolii aut ministerii cujuspiam suscipi delicie 5. Cyprios sanc asscris olim Ariana? impietatis po- esse e permittimus, quod tiliu.ue in noniine Pati is et tentia latigatos non lenuisse Nicoanos canones Fiiii el Spirilus sancli pcrfieitur, nec sanctuin Spiri- (5 et (?) in ordinaudis sibi episcopis, ct usque adbiic tuui cos b.ibeie ex illo bapiismale illisque my- 1<- 1 iis haheie pi.rsiiiiipium, ut suo arbiiratu ordineni, ue- arbilramur : quoniam cuin a eatholica lide eoium niinein consuletites. Quocirca persuademus ei-, ut auctores desciscerent, perfcciioneiu Spiriius, qnam ciireut jnxla canonum (blem b catliolicam sapere, acccperant, aiuiseruiii. Nee dare ejus pleuitudiiiein alque iimim ciiiii cderis senlire provinciis, utap- possunt, qu;c maxime in ordiiialionibiis opeiatur, pareat sancti Spiriius gralia ipsos qumjue ut omnes quain per iiripieialis suae perfidiam pulius, qu > m ' li- Ecle-ias guhernari. dem dixerim, perdiderunl. Qui lieii ootest, uleorum i. Cap. III. — Arianos prtclerea (t, q. i, c, 75), profanos sacerdoles dignos Cbrisii honoribus e arbi- " Iia mss. At in vulgaiis, nominari. Illc repciiil verliinn fulem : ra tamcn lep-lilin lll se- qiieniibiis etlil. relenla esl. Ncque vero bic de liib' agiiur, sed de disciplina canonum rrgiilis insiituiaet miiversa' Erdesiie usu recepta. Horlatuf Iuiiocniiiis Cyprios ut curenl sapere jtixla ratliolicam caiioimni iiiiclligeiniaiii. Non Alcxandei lanimii, sed el suc- cessores ejns Cypriorum episcoporiini oidinaiiones sibi ftrrogaruiit: sed feclamaruut coiisiantcr Cypiii. De linc contiovrsia exsiai EplteMmc «■ynodi aciio 7, in qoa ciiiii Zeno Carii Cypri cpiscopos dixlMet. A sanctis Apo tnlis ninnquam posaunl 061611(1611', quod adf, ei.ti AntiochenUs el ordinarerit, vel communicaverii uimiunm in nlcc ttfttiiMlbnis Qtttiiam Sancta syildrfus dixit : Memor sii saiu ta ynodus canonis (s< il. t>) un - cturum patm : in Niccea congregatorum, qui eon- servd uuicuiqne pfisciim digiiilatem. Vide cl qite aiuecediinl et qua- eoiiscqiiuiilur. Ilnc aiilein in ncgn lio loHHcemius-, Cyprii ci Ephcsin > synodns iu eo couseiiiionl, quod nrancs veliul Nicanos cauoncs scrv.iri. N-que hticlof fuii Inrioce; lios Cypfiis, ulab Antioehfutl piicsule ciiliiiaii si- p.ileicillid', ni-i qoa- temis ix A ixaiidri lide pio rnio poneiiat illns silii hor jus contra priscum morem usurpasse. Calur, quod qiiaiMlaiu Citlttllica: fulci SpPCletH brftl se ffint; iia i'l lnc i|iunl qiiaiiulaio pi;c sc lert | ce inlciiiia' iniagiiiciii, pirnitniliie iiimqo iicociipaiur. Ncc inniieriio bifroceiitttis iiii|M'S,iioiiciii mamfs, qua obm hcreliii cnrncii liilclilms siainn socialiaotiir, inuiqinem pceititrniiir Kpperfavil : quia nimirilni isia iiopnsiliii ip ;iiiiiI;iiii li.alieliil |HT'iiiicnti:r pii.lc-sin- iiein.Oinciici \iigns'intn lih. 66 Ui.pl. i omra Dmia- lisi. c. "i .ippo-iic :ul n letn liiiius p.tptfrati: Manii imp >iitiri xi noit adliiln retnr ub lurrcsi V'iinnlititt.i, tniu- qit in rxlrn omtttnt culpain cs.ic judicnrentnr. Prvpler churiliim nnlan capttlitlhtteM, qcod cst itiir.tiiiitim do- num Sp runn .wii.ll, >i)ir quo iioii v.:len! tul stllnltth qitarumiitti' alin ititttia m hOilitlie faeiint, iirantir, /.(nc- tieis cottettk impnnilin . \ lucc inanu^ nnposiiin rcm pceiiin-nli.i' n in halicl;al, boe csl vesliiioi sonles, cre- bra jcjunia. aluisquc luciuusa' pceuilentuc lalmres et appaiatus, qinlnis sutijiciebaiitur, quia Hdelint» coe- tu scgrrgati, ad euunlcni nonnisi post longatti satis- B factinnem admiHeliaitlui'. \Ui]VtS fgittff pceiiilenli.e adlimbint o iliimtiixat et iin i"o eral. Porrn hxreticorum ad Ecclesiam redeuiitium duo genera Siiicius, Innocenlius ac Vigiiius papa di-iin- guiini : tiiium ciniiiii ijui apnd harreticns, pira Niiva- liano-, Donaiisias aul Atianos bapii?..iti ad- EcYle- siaui se rcciponi ; alleriiiu coiinn, nui ba|ilisnm in Erclesia catbolica suscento ab haerciicis illis rel ;ip- tizaii sc |iciiiiiscriinl. Eiiiirisqtie quulciii manu.s iin- posiiiiiiiciu pricarilniiii, scil qihi» in pritois pftni- lenlia' imaginciii pr;e se fcrai lanluiii, in poslrniMs rcm exhibeat. I>e primis Siricius epist. 1, n. -i, ic loqiiiiuf : Quos noscum Novuiiams aliisque hmettcis, Sicul esl in t.yn do (Nicria i tVhStiitlllmt, prr iiihhii lioticnt solnm rcptifiniiiis Spintiif cplscopitli mttttus-im- posttione Cnlliolicoruin concen ui sociunius. fte iisdem lursimi episl. 4. c. 8, lisecliabel : l't venientes a b\o- vmmnis vrl MrniteiiSibus per ninniis htrptJiitirihem msci- piuntur. Al ab Iiib itlioR ilistiilgne. il s HlltlH Milijrcia ^ nientem iiinocemius no-tcr epist. i, n. Il.cxplicai, nbi pariter pi;i'cipil. L'i veuietites a i\ovtuiauis vel Motitemtbiis per mamlr. impOsiliouein siiscipiantnr': snl excepiionem explicatiorem sabjicil in litmc umd , precler eos, qui si forle a nobis tut illos Irauseuntes re- buptizati i.unl : lu si resrptscefites cl fuiham suam cngj- Itinles redire lnaluerin' , sub loiigu jnrn.tentin: kttitfa- ctione admilleiuti suni. Priiin 'gitursuscii iebatilursuA iniiigine pasiiiteutia' • quia iiiaiiiisiUis ilnpiiiclialiir ad iiccipiemliitii Siiiriluni sanctutii, ita Ui ntill a ptci i- lciiiuc -alisf.niio sripicrcdtr. Al alii nflti jun sub iniagmr, scd snb rc ip-a | oe iicdia' ailuiiticlianiur ; qtna noiinisi sub longa ptrnit. utitr satisfnclioiir, qu;C iuiposiiionftii itianus cxci|iiebai, cis i imiiiiii .io m- diilgrbatnr. Dupliccm illatll iuanus iui, osiiiniiein aperle distiligtteirS Vi^ilins papa cpil. ^, ad ('rrln- luruni (-eii iu corrupte in vulgatis ci i <-inn li rin r ad Elliriitlin), n.4, cxplicalionriu nnslrain ilttlstfal el cotilii inal, obi ilc iisqui irliiptizaii smii parlrr edi- D cil : Qitorinii tiinien icconcilintio non pcr illum imposi^ lioncin iiiniiiis, qna' per iiivocitticiieiii snnrti Spatttts CipratUr, sed pcr illnii. qna piriutcntic fnirt s acputth iur rl stincUr c.itimumoiii* rcsiiiuiio ptr/icilttr. ' l.xeiupla coll. Iladf. prnmtttimus. Il.iii. s Hioo. Cllin alii-' coiliciluis sci ijiiis, Itnn eiliii-, pcru.il- liiniis. Quutl lilinc non pcniiinit lliiinicnlins, ipiia nillla SlllirSt lirc S-ilas, prn itccessilnt, rl rruudio, pci- itulli pos-c siq.ra cpi-t. I(j, n. 9 ct III, (aiciiii. ' In vulgalis, qitum per fidcm. Contiiinitis a mss. a!ei particula per. Hic noialur, liaielicorum liilcm jurr peilidiain \o. u i, t|iii a llt liil.ifidn llb. cotura Const. n. 21 nliscitai, rjttidijitiii pnri.r fidem umu.i esl, pcrfulia tton fnirr, esti * Httcspdctii quod Donatisia', qtiilius clcilcattts bouor tcrvandtis promiltebatur, apud AtiguslinUtl) 551 S. 1NN0CENTII I PAP.E 552 tremur, r|uorum laicos imperfectos, nt dixi, ad . ancti A -Uhl a beatis Apostolis iradiia, in_egravellentserv.iic Spirims percipiendam gratiam cum pcenilentiae ima- gine recipiamus ? Gravitas iiaque uia bac atl noii- lixm coepiscoporum, vel per synodum, si potest, vcl per harum recilat oium f.iciat pervenire : ul qua; ipse tam necessario percontaius es, ei nos tam eli- inate respondimus, comniuni omnium consensu siu- dioque serveniur. EPISTCLA XXV *. Ex Diony-in Exiguo. I. h Dc pucis osculo dundo post confecta mysleria. - — II. Dc nominibus untc preciin sncerdotis non reci- tundis. — III. Qnod non dcb:anl bi plizali nisi tib episcopo consignuri. — IV. Quod rite omni sttbb:ilo jejunelur. — • V. De fcrmcnto, quod civitatis tunium ,.,.., v, ,. . , .. Tj bere servan ; nec superduci aut iniroduci alimiid, presbyicns tlirigatnr. — VI. De energumcnis bt pi- t> zatis. — VII. De pccnitentibus. — VIII. De epislo- Doniini sacerdoies , nulla divcrsilas, nulla varictas in ipsis ordinibtis elconsecralionibus babereiur. Sed duni unusquisque non qund traditum est, sed quod sibi visum fuerit, lioc tesiimat esse tenendum, inde diversa iu iliversis locis vel ecclesiis aut teneri, aut celebrari videntur; ac fit scandalum populis, qui dmn nescinnt tradiliones antiqnasliumana praesump- lione corruptas, puient sibi aut ecclesias non con- venire, auidab Aposiolis vel apo^-tolicis virisconlia- rietitem induciani (Disl. 5, c. 11 ). 2. Qnis eniin nesciat aut non advertat, id quod a principe Aposioloium Petro Romanx Eccle. ic tra- diiiini esl, ac nunc usque cuslodilur, ab omnibus de- la S. Jncubi aposloli i/i qua pro infinnis orarc pra'- cipitur. Ex ms. Colbertino 932. I. Vl pacein in ecclesia peractis mysteriis communica- turi sibi invicem tradant. — II. Ut nomina offeren- lium non prius, sed intra nnjsteriu recilentur. — III. De consignandis infitnlibus ; sotis de eonsecrato olco liccre dare episcopis. — IV. De fcrmcmo in die sancto PaschtB, his tanlum saccrdolibus, qni intrn urbcm sunt. trttdi debere. — V. Dc jejunio stibbnti. — VI De bis qui posl bapiismiim a dcemonio corri- piuntur. — VII. De pceuitentibus qui modus circu diem sanclum Puschoe leneri debeal. — VIII. Vt quoil auctorilaiem non babeal, ant alinnde accipere videalur exempluin? praesenim ciim sii manifcsinm, inomiiem lialiam, Galiias, Hispanias, Africam aiquc Siciliam, et insulas e interjacenies, millum insii- tuisse ecclesias, nisi ens qnos veiierabilis apostolns P.trus ani cjii« successores constituerint sacerdoies. Aut leganl, si in bis provinciis alius Aposlnlorum invenitnr, ant legiiur docuisse. Qui si non legnnt, quia i iii- ,11:1111 inveniuiit, oportel eos boc sequi, quod Ecclesia Romana cuslodil, a qua eos principium ac- cepis--e non dubiuni esl, ne dnm peiegrinis assertio- mbus siudent , caput instiiutionum videantur oiniitere. 5. S.Tpe dileciionem liiam ad Urbem venisse, ac oleitm sanclum non solum sacerdotibus, sed et omni- C nobiscum in ecclesia coiiveni>se, non dubium esl, bus C.hrislianis, in sua suorumque inccssittttc tin- gerc liceut. — IX. Vl pantitentibits oleuin ittnclum, sicut ct alia sacramentu, pceiiilcnlitv lempare iton conccdatiir. Innocentius Decentio episcopo Eiignbino c salutem. 1. Si (Ico p. 4, c 67) iiislituta ecclesiastica, ut et qiiem morem vel in conseciaiiilis niysleriis , vel in caeieris agendis arcanis teneat, cognovisse. Qiiod siilficere f ad iiiformationem ecclesix lure', vel reformalionein, si prrecessores tni mimis ali- quid aut aliler tenuerunt, salis certum baberc- nius, nisi de aliqnibus consiilendos nos esse duxis- episl. 185, n. 44, objiciunl : Si ergo oportet ul nas lur. VI. De inunguendis infinnis r. , .. _i c i__.- _-._■ ..... . - i. — i„.. _\.o. f extra Ecclesium et adversus Ecclesiam fuisse pceniieul , quomodo post istum poenitenliam apud eos clerici vel eliiim episcopi permi neinus ? Quibns respondel Aitgus- tinus : Hoc non fierei, quoni nn rerera, quod falendum est, fieri non deberei, nisi ptcis ipsius compensutione siinirctur. Fieri auieni non deberet, quia i.lnisii bo- noribus non suntdigni, qui reprebensionis experles llllil suot. Epistolain banc exbilicni Corbeiense exemplar sa:- culo sex^o exaraium, ei Code. a QucSnello vnlgaius, Uihis codex Colb., Capuano. Alii proha» nol_c, Egtib.no. In exeniplis Dmii. nbi legilnr Eugubtno, addiiur saluiem, quod et in vulgaiis indc expves- sniii csl. J Gorb. ms. cum unn Colb. iiul Apostolis. Tnni cum i sdem alii lies, vel tipostolicis ip>is, nnn ruis. Dcinde iinus Colb., contraria el non utenda ind cttt. Jain supra epist. 17, n. 9, Inn centuiii audivinius couimendaiiiem regulas veteres, quas ub Apo.tolis vel apostolicis viris tradittis Ecclesiu liomana custodit. L Supple lerrasqne. IMariuS iis qoi una lidei com- neciion collectiones DionysiiExi«ui, lladriani I llis|ia " munione ac societaie cuin Giliis copiilabantur, libium 1 1 _k |L. _- . _-.-_«.v.-tl_i..--- ^..--.-•«/. ..^-.../-. _-l.v L_- ■• >-. .-. _J ■ « .^i-aal^.'. _..-. ...,., i . . _ , ^ ■,,... . , ,-n n _.] . . . tft • na et lsidori. A Dionysiu appellalur epistolu regula ris, aique omiiibus Innocenlii decrelis sub limlis ocio, id esi i, ii, eic , ad vm pra-ponilur. Eam lau- danl tacito quidem Ionoeeiitii nomine conciliuin llis- palen-e ii aimo 6i9 liabiium c. 7, Parisiense vi ann. 829, lib. 2, c. 27; illo aiuein appellaio Isidorus His- pal. lib. ii OHic. eccl. c 26, Meldeuse comilium iniii. 845 c. 44, et Nicolans 1, epist. alias 2, ap- peod. 2. 11 Pro subnexis lilulis, qui ex Dionysianis alque codicis a Qicsnello \ulgati exeinplaribus dcscribun- tnr lios c\bibet veius codex Corbeiensis. 1. De pa- cem quuliler it> ecclesia dure debet. II. De nommibus recian. 111. De signandts infunlibus. IV. De fer- mento. V. be baplixatis qui postea a dcemonio vexan- de Synodis scribens, cum iisdem Germani_e priina; et secunde, Britanniarumque episcopos recensel. llis si adjung niiiii' varia. Illyrici proviucia>, qaas In- noceniius episi. 15, n. 2, suam in eas viceni linfo coiumiileiis recensei, diceceseon, quse ad Koni.umm paiii.ircliaimii attinent, satis accurala babebilur euu- meratio. Ex ecclesiis autein al> hoc \iapa noini(iati_i, non desunt qui excipiendam censeani Lugdunensem, quam neqiie a Petro ne.pie a succi-ssoribus ejns pri- mum sacerdoiem suum accepisse arbiirantur. Scd opmionishujusauclor, a quoimmPoiinus priuius cjus- dem eeclesiiB pra-sul vel ordinatus vel inissus sit, sibi incouiperiuin esse alibi fatetur. ' Verbum arbitrarer in priscis edit concil. ut in mss. bic additur. Bba EPISTOL/E ET ses.Qiiilms idcireorespondemiis, non quori lealiqua \ ignorarccredamus, sed ui majori aucloritalevel tuos insiituas, vel si qui a Romanoe Ecclesice insiilulioni- Iius crrant, aut commoneas, aut indicare non difie- ras, nt scire valeamus qui sint, «f n i aui uovitatcs in- ducunt, aut alterius ecclesix, quam Romance, existi- mani consueiudinem esse servandam. Ckf- I. — 4. Pacem igilur asseris anle confecta niysteria quosdam populis imperarc (De consec. dist.2, c. 9), vel sibi inter se sacerdoies iradere, cum post omnia, qux aperire nnn ricbco, pax sit Cap. II. — 5. De nominibus vero (De consecr. p disi. i, c. uli.) recitandis, antequam precem sacer- Jiistino mariyreapolog. 2,ad Antoninum Pium, icstc, i|i>:uu oblalionem antecedebat. Precibus finitis, in- qnil, iiiutuis nos oscnlis sttliititmus. Deinde ei, qni fra- iribns prtvesi, offertur panu ei poculmn aquw et vini. Ritiiiii illinn Laodieena synodus can. 19 iia enuntial : Posleaquam dederit episcopus prcsbyteris osculum pa- cis, lunc laici pace.n sibi Iribiient, etita sancta cclebra- biiitr oblniio. In Mozarabum Missali ad Domiuicam Adventus pax anie Illalioneni, seu ui loquimur prse- faliunem, indicenda atque oflerenda pnpulis piacscri- bilur, ul apli sint sncrosnnclis mysleriis Dei interesse, Eadem ratione in quibusdam aliis, puta Snisbe- riensis ecclesice , jubetur sacerdos diacono et subdiacono pacis osculum offerre , quo sint apti sacrosancti nltaris Domini minisicrh , adenque an- p tequam sacra mysleria celebrentur. Ilis suffragalur veius Ordo Galltcanus, in qun collectio ad pucem, seu, post pacem datani, Illationi passim praeponitur. Notinda illa Innocentii cautio ac reverentia, i|ua eiiam episcopo srribens, dc mysteriis dicil, qiuv npc- rirc non debeo. Rcc ceite novae heterodoxorum de illis mysteriis npinioni locum non permillit. i' Meil. Prius eniin oblaliones sunl commendandce, ac lnnc nominaedicenda. ln unoaulem ms. Colb. posl verbum commendandas, subjicitur: Etnomina offeren- tiiun non ante nisi infra mysteria recitenlur. Ac tnnc eorum oblationes sunl cdicendte, ul inler sacra, elc., Iiaud dubie ex marginali nota scholiastis, quem in suo exemplari, ut in aliero Colb. habeiur, quorum snnt nlilationcs edicendw, pro quorum sunl edicenda, legisse liquel. Quae leetio favereimori, quem Hiero- nyiniis in Ezechielis caputlS carpendum ccnsuithis vcrbis : Mullos compicimtts, qui opprimunt per po- lenliam, vcl furla commillunl, ut «V mutlisparva pau- peiibus tribuant, et in suis sceleribus glorieiilur, pu- D bliceqm di tconus recitet offerentium nomina : Tantuh OFFERT ILLA , TANTUM II. LE POLLICITUS EST , placeill- que silii «rf plausum popuii. Sed apertuui est, Inno- centium hujnsn.odi jactantiam non probaie, uipote qui velil ul fidelium oblationcs Deo, non populo, ncc publica diaconi recitatione, sed lacita sacerdotis oratione commendentur. Priccepuun lllius anno 7D4 Fiancofordiense conciliumrenovavit, eduo decreto dc non recilandu nominibus antequam oblatio offira- lur. Quod cniin ibi Ikcc synodus oblalhncm, boc Innocenlius supra precem vocat. Et utroinie illo no- mine iil quud Canonem appellamus inielligitur. Ilmc Gregorius Maguus in eadem cpistola adJoannem alias M, Indict. v2, ubi proemisit a nonnullis e\posiul»ium essc, quod oralionem Dominicttm mox post Canonew Pathol. y.x. DECKETA. 554 dos faciat, at(|ticeorum oblationes, qunrum nomina rccitanda sunt, sua nraiione commendet, quam su- perlliium sit, ct ipsepro luaprudentia recognoscis, ul cujus hostiam necduin Deo offeras, cjus antc nomcn insinucs, quamvis illi incognitnm sii nibil. Prius L ergo ol)lationessunlcommend:ind;e, ac tunc eorum nomina, quorum sunt, edicenda; ut inter sa- cra mysteria nominentur, non inler alia, t\ux anle praiiiittinnis, ut ip^is mysteriis viam futuris preci- bus aperiamns. Cap. III. — G. De consignandis vero infanlibus manifestum est, non abalio, quani ab episcopo fieri licrre (De consecr. dist. i,c. 119). Nam presbyteri liccl c secundi sini saccidoies, pontificatus tamen apicem non habcnt (Ivo ».1, c. 2G5). Hoc auiem ■' ponlificium solis dcberi episcopis, ut vel consi- gnent, vel paiaclelum Spiritum tradant, non tolum, dici slatuisset, deinde sobdil, O.ationem Dominicam idcirco mox posl precem dicimits. Ivninlem sacrorum mysteriorum parlem euam e0^«s- Socraies lib. vn, c. 25, nuncupal. Quocirca Innocentius ac Francofor- diensis synodus non probant eos, i|iii cuin Urientali ecclesia ante canonem nomina recilabant, seu, ut Cypriaiuis epist. 10 , ad cleium suum loquitur, noinina offerebant. Euin lameii usum, quem impro- bant, eiiaui postea inGalliis ;iti|iic Hispaniis recep- lum fuisse antiquus ordo Gallicanus atijiie Mozora- I Ki in Missale fidem faciunl. Lucifer. docet eiim usum, qno in Ecclesia baplizlitus nisi per manus episcopi non accipil Spiritum sanctum, ad lionorcm poiius sncerdotii, qaitm ad leqis nccessi- tatemesse instilulum. Neque soium idem Doctor con- signaudi jus presbyleris asserere videtur, sed et ejus iisuin aliquando eis permilli in epistola ad Evangc- liim innuil, ulii ail : Quid enim facil exccpta ortli- natione episcopus, quod prcsbyter non faeittt /Cui con- sent.ineiiin esi quod Clirysosiomus homil. n, in i e- pislolam ad Timollieum, de episcopis scribit : Sola quippe ordimtlionc superiores sunt, nlque Itoc tantum plus qutitn presbyteri liabere vidcnlitr. Gregorins quia dem lili. iv, epist. 9, ad Jaiiiiaiiimi Caralis in Sardi- nia episcopuin scribil : Presbytcribiiptizandos ungant in pectore, ut episcopi postmodttm itntiere debeunl in fronte. Veriini ibid., cpist. alias 2i, ad eumdem resciibit : Percenit quoque ad nos quosdttm scandali- zttlos [ttissc, qitod presbyteros chrismate lungere eos qni buptizandi sunt prohibuimus. Qiiilius primo re- spondet, E/ nos quidem secundumusum veleremeccle- siai nostnv fecimus; iiini addit, Sedsiomnino hac de re uliqui contristanlur ; nbi episcopi desunt, ut pres- byieri elium in frontibus buptizundos claismale langere debennt concedimus. Neque his a>lversaiur Gelasius, cuni ei>ist. 12, c. G, presbyieris praecipit non confi- ciendi chrismalis, non consignttiionis pontificalis adlii- bcntliv sibimct tiniperc facuitatem. Aliud esl enim liu- jusmodi facnliateni sibimei arripere, et aliud con- cessa potestate uti. In commentariis Ambrosii no- mine vul^atis in Eplus. c. iv legeie est : Apud JE- gyptum presbyleri consignanl , si prwsens non sit epi- scopus. Quihus concinil et quod anliquus auctor quaestionum ex utroque Testam. mixtim apud Au- 18 555 S. 1NN0CENT1I I PAPjE 556 consuelndo ecclcsiasiica dcmonstrat, verum ct illa ^ sacrameiita penitus non celebrari. Quaniiiquc fornin lectio Acluum Aposiolortim, qure asserit, Pelrum et d per singulas tenenda est liebdomadas proplcr id, .loanncm esse directos, qui jam baptizaiis traderenl quod commemoratio diei iliius semper esl cole- Spiritmn sancluni. Nam presbyleris, sive exlra epi- branda. Quod si piilani, semel aique uno sabbato scopum sive proesente episcopo cum bapiizant , jejunandum ; ergo et e Dominica, et sexla feria se- cbrismale baplizalos ungere licel, sed quod ab epi- scopo fuerit consecralum, non tamen frontem cx eo- dem oleo signare, quod solis debelur episcopis , cum tradunt Spiritum paracletum. Verba vero di- cere a non possum, ne magis prodere videar, quam ad coiisultalionem respondere. Cap. IV. — 7. Sabbato vero (De consecr. dist. 5, c. 13) jejiinandum esse, raiio evidentissima de- monstrat. Nam (lvo p. 4, c. 28) si diem Dominicum ob venerabilem resurrectioneni Domini noslri Jesu mcl in Pascba crit utique celebranda. Si aiitem Do- minici diei ac sextaj feriaj per singulas bebdoma- das reparanda imago est ; demenlis csi, bidui agerc consueludinemsahbaloprxtcrmisso ; cumnon dispa- rem baheal causam, a sexla videlicet feria, in qua Domiiuis passus est,quando et ad inferos fuit,ul ler- tia die resurgens redderet Iacliti:im post bidtianam irisliiiam pracedentem. Non ergo nos negamus sexla feria jejunandum ; sed dicimus ct sabbato boc agcndum, quia ambo dics tristiliam Apostolis, vel Cbrisli non solum in Pascba celebramus, vertim JJ hjs qui Christnm scculi siini, indixerunt. Qui dio Do- etiain per singulos circulos liebdomadaruin , ipsius minico bilaraii, non solum ipsum feslivissimum ess^, diei imaginem frequentamus, ac sexta feria propicr voluerunl, veruni etiam per omnes bebdomadasfre- passionem Domini jejiinamiis, sabbatum pralermit- queniandum esse duxeiiint. lerenon debemus, h quod inler tristiliam alque licli- Cap. V. — 8. De fcrniento vero, quod dieDomi- tiam lemporis illius videtur inclusum. Nam utique conslal, Apostolos biduo islo et in mcerore fuisse, el proplermetum Judseortim se occuluisse.Quodutiqne nondubiumest, in taniunieos jejiinassebiduomenio- rato(Jo««.xx),ut'tradiiio Ecelesia: liabeai,0 islobiduo gusiin. append. tom. III, cap. 101, Iradit : In Ale- xandria el per lotnm /Egyptum, si desil cpiscopus, consecrttt ( reciius Colb. ms, consignul) presbyler. Atque bic usus etiamnum apud Gijjcos oblinet. Ne- que ab eo abhorrerc videlur concilmm Toletanuin I, can. 20, quo statutum esl diaconum non chrisn i H'i ', sed presbylerum ttbsente ephcopo; pioeseule vero, si ab ipso fuerh praiceptitm ; sicut iiec Arausicauuni I, can. 11 , et Epaonense can. 16 , duni lncreiicos in morlis discrimine posilos, si calholici csse dcsi- deranl , si episcopus desil , a presbyteris ciim be- nedictione cl clirismule consiynnri vulttnt. Ad In- noce.nl.ium quod ailinci, luiii ex boc, luiii cx su- perioribus dccrciis ac totius epistola; pvoceniiu ap- parei, boc eum maxime cavere voluisse, ne cccle- si;e, qua? a Uomana lidem susceperunt, ad alier.os ab ejusdcm ecclesi?e eonsuetudinc vitiis decliiiarent. Morem illi gerens eonciliiim llispalensc n anno 619 hahitum c. 7 definit, presbyteris non licere nec chrismu confucre, ncc chrismnte baplizatoritm fran- tem siynnre. Ad ipsius quoqiie iinilaiionem Theodul- fus Aurelianensis episc. lih. de Uapl. c. 17 concludil: Quod eryo presbylcris buplizttlos chnsmttte nnyere li- cel, Spirilum vero stinctum pcr manus imposilioncm trialerc nonlicet, tinlitiuus iste mos ub Aposlolis (boc est Aposlolorum exeniplo in Aciibus cpnsignaloj e$t tnidittis. Neque presbyteris soliiin, scdeiiam choro- piscopis et roncilium 1'aiisicnse vi, anu. 827, parl. u, c. 27, el Meldeuse anu. 855, c. ii, bane polcs- talem neganl. (Jiiocitca Uaae Lmgoiiensis episcopus lil. si, cau. 30, docernil : Si yuis non ub episQopo, sed a chorepiscopo fuerit confirmaius, reiterttn nliisbe- neiliC.ionibus dtbel. Idipsum el Capilulare anni 8Q3, apud B.tltiz. pag. 381, ul Leonis Jll anlea consiilli auctorilatc fulliiui edicil. ''Ininss. qui (Quesn. bic addit dies) inclusus. nica per litulos mitiimus, superflue nos consulere voluisti, cum omnes ccclesise uostr;e intra civiialem sint constiluiae. Qiiarum presbyicri, qnia die ipsa propter plebem sibi creditam nobiscum convcnirc non possunl; idcirco fermentiim ' a nobis confeclum Ejusdem Quesnelli ad calceni opornm Leonis specia- lcin de jejutiio sitbbati inecclesitt Romantt Disserta- liiiuem coiisulc, si lubet. 9 C.ipilularium lib. vn, c. 150, ubi habetur, Cnno- , nibus qnippe jubentibiis biduo isto sacrtimcnta non de- ' bcnl celcbr.tri, ad Imiic lociim rcsjiici haud temoic coii.ieclemiis. Iluuc ipsuin morcm bbro pouliliciili pr.TScriplum esse Uotbomagcnse coucilium ann. 1072 c. 22 memorat. * Supple, jejunii ab Apostolis servuti. Nam proxi- nms de sacrainenlisbiduoanlc resiirrcclimiemDoini- ni non cclebraiis sermo tautiiin in iransciirsn lil, ut- jiolead asserendum sabbali jejiiniuin unice adjeelus, idque iipsa oralionis series conlirmal. Ait quidein Socrates lib. v, c. 22 : Ch»i omncs ubique lcrrnnim ecclesim per sinyulns hebdomndus die sabbati sticra mysteria celebrenl, Ale.rnndrini lumen et liomtnii. ve- tusltim iritditioncm tccitti, id fncere detrectttnt. Sed secus suadenl Gregoiii Gelasiique liturgiic , qusc etiam Quadragesima; sabbalis Missas pra;sciibiinl. Nee llieronymus epist. 28, ad Lucinium seripsisset : De sttbbalo quod quccris, utrum jejiinundnm sit ; el i!e Kuchtiristia, tin ticcipiendn qitotidie, qnvd Iitimance ecclcsia; obiervnre pcrhibentur, nisi sacra mysleria, ex quibus Eucliaiisiia percipitur, quoiidie fnissent celebraia. Eunidein Eucbaii-iia: quotidie peroipien- il.c iisnm Augiisliniis cpisl. bi, ad Jaiiuaiiiiin, n. i, tradil. Ex quo scqnitiir, ul elquolidie cclebraia sint diviua mysieria. Non enim vulgo exira illorum ccle- brationem Euebarisiia nisi ab a;gioiis percipisbatur. Id lorte quod mox attulimus, dixit Socraies, quia Romani Alexandrinique, sabbaiisoIeimiiiaicinDomi- nicaui Iranslaia, utiumque illuni dieni pari religio- ne celebrare dcireciarent. Feruienli nomiiic alii beiieilieliim pancin, qiii Eu— charistiao vice sit, alii vero longe plures Eucbaris- liani ipsani bic inlclliguiil. El vero illam in Ordine lioinano lermenli vocabulo saqiius designari Mabil- lonius nosler observai. Neque verenduin, ne bac postrcma inlelligenlia eorum juvetur opinio, qui D 5,57 EPiSTOL.'E ET DF.CftETA. 5;.s per ncolythos aecipiunt, ut sc n noslra communio- \ a thcmonio, vitio aliquo aut pcccato intervcnicnte, no, niaxime illa tlie, non jutlicenl separatos. Quod pcr " parcecias (ieri debcre non puio; quia nec lon- gc porlamla sunl sacramentn (ncc nos pcr cceinc- leria iliversa constitutis presbyleris destinainus) b ct presbyleri coriim conficientlortim jus habeant alqiie liccnlinm. Cap. VI. — 9. De his vero baplizatis, qni postea arripiuntur, « est sollieita tlilcciio lua, si a presby- tero vel diacono possinl aul debcant d designari. Qui.d lioc, nisi cpiscopus pr;rceperit, non licei. Nam cis nianus imponcnda omnino non csi, nisi episco- pus auctoritatem dederit id cfliciendi. Utaulem liat, episcopi est imperare, ut mnnus eis vel a presbyiero vel a c.cteris clericis c ini[ionatur. Nam quomodo Eucbarisliain ex fermcnlnio pane olim iu Ecelesia Latina confectnm poianl- Vnlde eniui leve csi quod inile in opinionis liiijus gialiam dcduciiur nrguinen- tiim. Quippe venerandum illud sacramcntum, pr<> illoruin lemporum coiisuetudine, qua saene rei ar- caiiiiui ptofaau legero affeclaliani, tum atl eeclesias mitiereinr, api.osiie vociiuiu cst leiiuentiim, ut r. buiu cvnsignaii, quo supcrius Conlirii quemndmodiiin feriiicnliim in farinam iiiiniis-iitn, menluiii enuntiauir, virum ciudituu ciquc eommixluin , lolam congluliuai , ila ci. quoddnm iinumnis nlque coniniunionis niulua: vin- ciilum esse sigoilieaieuii'. Ea raliniic i[.se Chris- tus etiam exira EucharisiUc sacrameniiim in encyelio cpistolarum nd Leonem augustum inis- saruni cndiee, cpist. 57 , lom. IV C<> xil. Lab. |iag. 920, fermentum appellatur , ol. idque eon- cilinm Chalredonense ah episcopis IMiueniciui ninn- liuiic laudntur, quod eos, qui prodigia&e , non e.v Bei geniiricc virgine eue nostrum fi;iimei>tum creditnt, de- slruxil. Feinieuli aulein vncabulo ne iiierani eulo- giani ah liiiiocentio intelligi censcninus, vetal sub- jecia ipsius rnlio, i|iia liunc niillendi lenncnii ritiini neque in Eugubinam ecclcsiam, neque iu cseieras, quae plures inira iinniii eiviialein tilulos uou habe reiil , conveniie docei, quia niiiiinini saeramenta non longe pvrlundtt sunt. Nain eulogiam seu henedic- liun panein sine ullo discriniine longius lerri posse nisi episeopum prcecipere non liceal. Innocentiiini iioe loco diaconis, cnin necessitas tirgel, Coiilirinnlionis adminislramhc potestaiem le. cisse Joh. Moiinus iti quodam opere posthumo opi- nalur : sed ejus cdilor Moretus niillum lnc de sacramento illo scimoiieiii e>se reete observal. Ver- nlionis sncra- de bapliztttis, hoe est fidelibus, non qui in i,isa bap- tisini susceptione, sed postea, a diemonio arripie- banliir, qmcslio inslilula esl. Hac autein actale e sa- cro baplisini lavacro egressis sacrainenliim Coflfir- mationis conferri consuevisse nec doctus Morinus, nec ullus antii|iiilaiis peritus ignorat : idque doceni Tertiillianuslib.de Baptismo e. 7 et 8, Cyprimus episl. 75 ad Jnbaiaiiuni , Ainbrosius lib. de .Vlystei iis c. 7, nieronyiniis Dial. athersus Luciler., Augus- liiius Serni. 524, Leo pnpa Sern\ 4 de Nat. Duiu.. ac longe postea Magnus Scimueiisis episcojiii; in lihello quem de bapiismalis inysterio Caroli Hl.ju6.su coiitinnavit, ac nosler Ednuinilus Marieuc tle Anli- quis Ecel. nl. lo. I, pag. 160, edidil. Quo in opere legimus, Omuibus autem peraciis sacramenlis btiplis- malis, itovissimc pen nianiis iinposiiioitetn a snmtno m- cerdole scplifortuis gralitv accipiuat Spiriitim :auc- tutn. Prscterea niilluin esi iu lolo hoc capiiulo de si quis negaret, revincereliir episiolis iuni Paulini C Spirilu sancto verbuia, ciim de co Iiiiii.ccniius silere Nniani aputl Aiigusliiiiim 24 u. 6, 25 u. 5, el 52 n. 5, necnon ipsius Augiisiini epistola olim 54, niinc 51, n, 9, in quihus snuclos illos viros ab llalia in Alricam, ac vicissim, benediclos panessibi inviecm in unitatis seu cominuiiionis muuisc symbolum mi- sisse leginius. Fcrmeiiti aulem ad ecclesias niillendi usiis, qui lorsiian lioinanse civilali peculi aris fuit, Melchiatli atliihuilur, uli supia pag. 559 obiervalum esi, uhi et [ilura de linc re ilisseruimus. • Editi, ptirocliitis. In exemplis Dion. et Uadr. pa* roecias seu parrcecitis. ln veteirimo Corb. proicias, haud tluliie pro pttroicias. E\ quo colligere est noii id |.riiniim, sed tempoiis deeursu obtinuisse, ut parochius seu panechias nnliquarii seriberent. Hiic autem noinine hic intelligil Innocenliiis eeele- sias exlra civitaiem episcopalem sims. Ccemeieria quoque npud Uomnnos, utpole quihus corpora inlia iiiuios coiulere religioni ei.it , cxira tiil.es exstiiissc nulUis igm.ral. '' Quesn. post veteies edit, concil. nccnon mss. COll. Hisp. et Isid.. itl et picdttjlcri corinti. Duo niSS. «f piicibtts cvniin. Pilh., et prccibtt; evrum. Lcclio postmiitlum vnlgnla el sanier el poiieniin est mss. Innocenliiis prieri rationi, qua sner.inienta in pnice- cias [lortari nmi decere iheueral, nunc nllernm ad- jicit, qua isiud nec necessaiium ostendit. Qnesn. vulgnti exein[]|nribiis, iiecnon alin p/obce 110110 111-. tiob Imel legis-e vid>'lur Dinnvsuis, cu- jus e\em|iluin Regium eiiniiinuio hnbcl tissiijiiun. lo casteris aulem libns exslal consignari. Tuin edil. Koin., (/i(«k/ /'nc tf.\i ejriseopis prtxcipre. Qnesn., quotl nisi, sn, nresso hnc prtBter ouiniiiiii codicum f.iHiseiisinn, hii-egra eril omlio, si nole illud tptod, verbiiin ,c:i ,■■• sii[>p!eiiliir, aiu eiiin Itegio Dion. exemplnri aliisquc nonnullis prxrerMw, Qtntdhvc P non solent, uhi de Conliriiiaiionis sacr.iiueiilo lo- qniliir. Deniqne i|ui superiori capiluloS, n. f>, as- seitiit, kpc pitttificibits sulis debeci, ut cel fonsignenl, vel Iraduiti Spiritimi sanctum, ae presbyleris hanc poleslalem negavit, procul aherat ul eaindemdii- conis concederet. Evidens est igilur, rilus quibns ei succui ralnr qui Ediiiundus Marteue de Antiq. Eccl. ril. Iih. m, e. 9, fuse expheni. Nominaliiii vero inler ens, i|iiob ex veiusto codice liegio 5800, el altero Vinduciiiensi ib:d. pig. 500, descrihit ; pi aicipiliir ut .acerdos, ad queiu diiclus liierit eiiergiimeiius, omniu u pee- caioruni ejus eonfessionem enoipiat, ponat maaum in su.nmitate capilis infirmi, el orueem facial tribiis vi- cibus, nc. post i.mltas preces siguct eum ad fcontcm, ad oculos, ad aures, ad narcs, ad peclus, ttd os, ad pedei, ad ainbas iuaiiits, piopria iinieni pie membro henediclione adhibita. Qoociica nulliis prtipe est tlubiliindi loeus, qtiin iiovissiinum lninc riitiin verho dmqnan loiioceniitis notet. Quominus tainen consi- gnari retiuealur, nibil repugno : nec ililfiteor leetioni huic linere, quod in latidatig i 'odicihus a Martenio noslio c\sei'i|iiis [>ng. 5-20 tluplex nlfeinlui' siguandi forniula, nc posirema inscribaiur : Mia cuiisignatio capitis, cl oculormn, sice oiniiium inembrtiriim. Caven- duiu tamen, ne consitj itindi verbiiin bic i o sensu, qno snpin ca[>. 5 tisiirpari exisiiiueiui'. Forle ad ulrnmque rem tlislingiiendnio Innocenliii supra c,<n- siynattdi, ntinc dcsignandt verbo USUS esl. Sed hic Sive designari sive consignari mnlis, neiili iiiu aliud sonare ttediere videlor, qiiani simples sigiiaii. 559 560 id lieii sinc magno labore poterit, ui longe consti- ^ lilius inens Coelesiinus diaconiis in epistola sua, essc tulus energumenus ad episcopum deducatur, ciim si lalis casus ei in itinere aeciderit, nec perferri ad cpiscopum, nec referri ad sua facile possil? Cap. VII. — 10. De poenitenlibus auteni, qui sive ex gravioribus commissis, sive ex levioribus pceni- lenliara gerunt, si nulla inlerveniat aegritudo, quinta feria anle Pascba eis remitiendum Romanse Eccle- si;e consuetudo demonstrat ( De consecr. dist. 3, c . 17 ; Ivo p. 15, c. 10 ; haac Lingon. c. 15). Cxlerum de pondere avstimando delictorum, sacerdotis est jttdicare, ut altendat ad eonfessionem pcenitentis, et nd fleius alque lacrymas corrigenlis, ac lum jubere dimiiti, cum videril congruam a salisfactionem suam. Vel si quis ir-gritudinem ineurrerit, atqne Dominns, J el si peccatum fecit, rcmiltel ci (Jacob. v, 2i ). Quod non est dubium de fidelibus srgrolauiiuus aceipi vel intelligi debere, qui sancto oleo clirismalis perungi possunl, e quod ab episcopo confectum, non solum sacerdolibus, sed et omnibus uti Chris- lianis licet, in sua aut in suorum necessitale f un- gendum. Cseterum (Disl. 95, c. 9; Ivo p. 2, c. 75) illtid superfluum esse videmus adjectum, ut dc epi- scopo ambigatur.quodprcsbytcris licere non dubium usque ad desperationem devenerit, ei est ante lem- g cst. Nam idcirco e presbyleris diclum est, quia epi- pus Pascba; relaxandum, ne de saeculo absque eom- scopi occupationibus aliis impediti, ad omnes lan- mutiione discedat. gttidos ire iion possttnt. Caelerum si episcopus aut Cap. VIII. — 11- Sane quoniam de hoc, sicuti de ! potcsi, atit dignum ducit. aliquent a se visitandum, ctcteris, consulere voluit dileclio lua, adjecit etiam ct benedicere et h langere chrismale ; sine cunc- cpist. 10, ad clerum suum, queritur qttod cum in minoribus peccalis agant peccatores pceniienliatn tongo lempore. et secundum discipimw ordinem ad exomo- logesin venianl, el per impositionem maiius episcopi et cleri jus communionis accipianl ; nunc crudo lem- porc... nnndum pcenilentia acta , nondum exomologesi farta, nondiim manu eis ab episcopo el clero impositu, cucliarisiia illis datur. Veruni episcopus, quando aberai,ac ncc necessitasurgebat,hoc ipsum presby- teris vel etiam diaconis permittebat. Quocirca cl ad cleium suiim iilem Cyprianus epist. 15 scribit : Si incommodo aliquo et infirmilalis periculo occupali vetustioribus, salvabit laborantem : ubi in vulgalis, salvabil infiimum. 0 Crab. ahique deinceps edili, quo ab episcopo con- fcclo. Merl. etmss.renitenlibus. ApudCraecosoleum il- ludeiiam a presbyterisconfici solerenosierEdmundus Mariene tom. II de Aniiq. Eccl. ril. pag. 114 probat. ad ungendum. Cx- 0("*LL'",", """"""/"/ r ' /^ ^ 1 J » & — fuerinl, non exspeclata priesenlia nostra, aputt presby- *-• ter;i;, innngcndo. Ventis mss., unge.ndum, seu, ul in terum quemtumque pnvsentem, vel si presbijler re- pertus non fiteril, el urgere exilus cozperit , upttd dia- etmum qitoque exomotogesin (acere de.licti sui pussinl, nl maiiu ds in pcenilcntiam imposiia, veniant ad Do- minum cum pace. Huc spectat qnod Rcgino lib. i, c. 295 et 296, necnon Burchardus lib. x, c. 155 et 156, velut ex Poeniieniiali Romano proferunt : Sicul enirnsacrificiumofferrenon debcnt nisi episcopi et pres- bijleri, sic nec pozniientiuin judiviaatii usurpare debent. Si aittem necessitasevenerit,el presbyter nonfiierit prw- scns, diacouus suscipiat pcenilentem ud sanctam cominu- nionem. Ethoecquidemdepoenitentereconciliando.ubi periculum ntortis imminet, dicia snnt: atlnnocentius circa energumenos quamdam ab episeopo potestatem iribui posse delinit, quae non presbytero aut diacono holis, ^ed et cwteris clericis competere \ ideatur, inler quos infimus esl exorcistarutn ordo. Qnod ita intelli- gendum, ul eos rilus, quos exercere solis sacerdoti- plerisque pingilur, unynendum. Neque verogramma- ticis insolens est verbo uti quartuni casuin adjttn- gere, ttt vidcre est in his Plauii, Ccelera gum utimur. Porro ab Innocentii menie aberraut, qui eum boc IocoomnibusChrislianistum se, tum stios oleosancto ungendi jus attribuere, et lideles omnes Inijus sacra- menii ministros pra?dicare arbilranlur. Tanlum opi- nionem refutal eorum, qui iinn lorle sibi persuase- rani, olei sancti usum sacerdotibus a quihus confi- citur, ila propiiuni esse, ut eo nulli alii ungendi es- senl ; ac docet illud ab iis confici, non tit inde ipsi soli, verum etiam omnes Christiani unganttir. Non- dum quippe hic de unctionis niinistto, sed de eo lanlum cui conferri possit, sernio est. Inde ad alie- ram progrediens quxstionem, an scilicet presby- terorum ita proprium sit hoc sacramentum admi- nistrarc, ut illud conferre episcopis non liceat, fal- sam ea de re nonnulloriini opinionem, de qua illum iiiis concessttm est,inferiores clerici praclermiserinl. ^ Deceniius consulenduin duxeral, confutat. Et h;ec Sane si quis. Quam sollicili fuerinl anliqui ne pceni- tentes aulanle congruam satisfactioueiu absolveren- lur, aut sine reconcilialione el communione des;ccu- lo discederenl, testis esl, utalios initlam, locis mox allatis Cyprianus. lbi etiam sanctus ille martyr de minoribus peccalis actam pcenitentiam memorat, sed bajc ciim gravioribns comparata, quamvis el ipsa inoriifera fuerint, minora ac leviora dici haudleme- re senliamus. Tum duoCutb.,ut orenl pro eo : Pilh., el orent pro eo. qiiidemDeceniiiinlerrogaiio, quantumabhorreret ab illorum temporum fide,uiChrisiiani quique infirmos sacrooleo ungere posse crederentnr, aperte indicat. 8 Edil. Rom. et concil. post Crab. cum uno ms. Colb., de presbyteris. Merl. cum ca:teris mss., pres- byl ris, quod ita iiitelligiinus, ut siibaudiatur licere. Nec dispiicet quod apud Quesn. presbyteros, eo scil. inlelleciu : ideirvo (a Jacobo) dictumest presbyleros, supplendo vocvl. Toleiani 1 concilii, can. 2, ubi statuiiur, diaconum non chiismare. Loculione aiilem vhrismule tangcre Gregorius lib. i, episl. 20, ad Jannuaiium, semel acsecuiido uiitur. 561 EPISTOL^E taiionc potest, cujus est chrisma 'conDcere. Nnm poenilentibus isinil infundi non polcst, quia genns cst a saciamenli. Nam quibus relii|na sacramenia ne- ganlur, quomodo uniim genus pulaiur posse con- cedi ? 12. Ilis ergo, fraier charissime, oinnibus qua: tua dilectio voluit a nobis exponi, proul potuimus, re- sponderecuravimus, ut Eeclesia ina Romanam con- suetudinem, a qua originem dncii, servare valeat atque custodire. Reliqua vero, quae scribi fas non erat, cum adfueris, inierrogati poteriinus edicere. Eril autein Domini potcnliae, eliam id procurare, ut et tuam Ecclesiam et clericos nosnos, qui sub luo poniilicio divinis fainulaniur olliciis, bcne in- stiluas, et aliis formam tribuas, quam debeant imi- lari. Dala xiv kalendarum Aprilium ( Muriii xix, ann. 416 ), Tlieodosio augusto vn el Palladio b viro clarissimo consulibus. MONITUM IN EPISTOLAS SUBSEQUENTES. l.Sexepisiolassequentes repraesentant veleresco- dicesqnam pturimiinnovissima Augusiinieditionere- censiti, Easdemuna cum subsequentc.32, non soluni colleclionis Isidori, sed ei llispaiue, necnon Codicis Innoceniium, prscter conciliorum relationes, lii- teras familiares , ubi de ipsa causa aliquanto diuiius egimus. Ad oinnia nobis ille rescripsil eodem modo, quo las erat atque oportebal apo- stolicam sedem. i Noiiiiiialim vero de lniiocenlii episinlis lib. i conira Jiilianuni c. 4 brec eloquitur : « Quid euim potuit vir ille sanclus Aliieanis respon- dere conciliis, nisi quod anliquitus aposlolica sedis ct Romana cum ca-teris lcnet perseveranler Eccle- sia? > Tum exscripiis quibusdam senientiis, qnas lnnocenlius in epistolis illis depromii, Julianum sic nrget : i lluic responde, imnio ipsi Domino cujus illeantisies usus est teslimonio. » Iiem lit». n contra ilnas cpistolasPelagian. c. 4, n. 6, ubi nonnulhi pro- lulil epistolse 29 verba, excl.nnai : i Quid ista sedis apostolicse senteniia clarius ? » Riirsumqne num. 7 verbis aliis cx epistola 30 in ineilio posilis subdil : Prosperuni, Ccelestinum papam aliosque tacemus ET DECRETA. 562 A scriptnrcs, qui lilierns illas Iniiocenlio conceptis verbis asciiliunt. Neipie cur ille de maieria lam aliundanii lamque anipla uequaquam fusius edisse- rat, explicare pluribus opus est , cum hujusce rei raiioneni ipse rediliderii. 2. Qu;e Afris ad Innocentium scribendi causa fuerit ipsi non siluerunt. Cupere se leslantur, ut in gravi adeo tempestale, quam Pelagius atque Coslesiius cx- cilarant, de lidei veriiaie ceniores (iant ; atque ut sua ipsoruin sentenlia Inuocentii jndicio comprobe- lur ; eaque ratione staluiis suis lirma sedis apo-to- Iicae accedal aucioriias. Tuin demiiin sperare se si- gnificani, eos qui tam perversa lamque perniciosa sentiunt, ejusdem sedis auctoriiaii, utpoie idesan- clarum Scripturarum aucloritale depromptae (cpist. 27, n. 3) , » lacilius esse cessuros. 3. Qiiantum apostolicae sedi deferendum censeant Afri, suis in liileris luculenier probant. Ilinc et ejus extollendae ansam Innocentius arripuil. In quomo- Pelagio, Ccelestio eorumque consonibus judicavii, non iieni qu:c epistolis 29 et30 de sedis suu: pncro- gativa pradoqnilur, approbasse censendi sunt?Ista eliam ab ipsis comprobata esseex eo colligilur, qnod scnbunt corum posteri in exordio episiolae, qiuca Iribus Africae conciliis ad Tbeodorum papam missa, pnsimodum in Laieranensi concilio sub Martino I reciiaia est. Ibi euiin quidquid de Romame Ecclesiae digniiaie Innoceuiius epist 29 astruit, iisdem sen- tenliis, lantiim non iisdem omnino verhis, suo no- mine repctunt (Lnb. i. 6, p. 118). Sed ad coiumen- dandani aposlolicie sedis prseslantiam illuslrius nihil desiderari polcst, quam nund Auguslinus acccptis Innocentii liticris serm. 131, n. 10, palam pradica- vit : < Jain enim deea causi duo concilia missa suut G ad sedem aposiolicam, inde etiam rescripia venerunl: causa finita esi, ulinain aliquando finialur error ! > lloc esi, Pelagiana causa duobus in conciliis Afri- canis diligenter discussa judicataque est. Cum aincni illis congrual et jiidicium aposiolicse sedis, triplici lantae aucloriiatis judicio causadecisa, merito liniia judicatur. 4. Ua concionabatur Angustinus, cum ulrum re- scriptis illis slarent Pclagiani, nccne, adbuc incer- lus cssel ; adeoquc cinn recens in Afiicain perve- nissenl. Aiqui Sermonem illum < babiium ix kal. octi.bris die Dominica » in velcri codice prsenotari, atque anno 417 noiniin kalendarum oclobrium diem in Dominicam incidisse, in nova Augustini edilione (ibservaiuin est. Ex quo ct conlicitur, rescripla illa inense sepleinbri anni 417 uon csse recenliora. Sed nianet ceria eoruni epocba in optime noiae niss. as- servata, quae < vi kal. februarii post consulalum Tbcodosii vn ei Junii iv V.C., » bocest 27 die men- t» sis januarii anni 417 consignaniur. Neque epocham illam ancipilem f.icit, sed poiius conlirmat h;cc al- lera, quam nonnulli codiccs exbibent, « vi kal. fe- lnuarii lionorio et Constantio V. C. conss. > Nain ■ In iinomss. Colb., sacramentorum. Cui favet quod in veiusto Corh. legitur sacratorum, Hancquippe lec- tioncni mendosani esse, atque inlirmorum inunctio- neni noii inler sacrata lanluiii, veriim eliam inler sacraincnii ab Innocentio compuiari ex subnexis perspicuiim esi. Ubi vero lioc sacramentum iis negal pceniicniibus, f/ui(ms reliqua sacramenta negantur, saiis aperic docel nsu tiini luisse receptuni, ui aliis lidelilnis ( ilra periculuin nioiiis laborantibus con- cedcrciin . Nam el poenitenlibus, si in desperatam segritudinem incurrissent, reliqua sacramenia sine niora conferri supra n. 10 prcecipit. Grteci aniein teste Petro Arcudio lib. v, c. 4, eo proccssere, ut non solum inlirmos nulla periculosa agrinidine la- borantes, sed el pcenitentes bene valentes, adtnbiia quoque forma sacramenli, non aliter atque infirmos inungant. '■ Ediii, viris clarissimis. Rectius mss. v. c. boc est iitro clarissimo : quod in unnni Palladium cadit. Ulii vero noiarii riris clarissimis expiimere voluiit, notam eanidem geminant in Imnc modum : rv. cc. qua: iniii dc duobiis consulibus praditari inlelli- gitur. 563 S64 re ipsa Honorius ol Conslanlius aiuio 417 consiilaluin A gesserunt. llanc auiem mnlalloneni liaud lemere senlienms cohtigiSBti (mn opera anliquarii, qui con- suluiii preeteriii anni loeo, ipsius anni consules, quos iunc forie ignorabat Innoreniitis, .*ul in:irgincm an- notarit, lum simpfciiate librarii, t|iii stinoiationeni illam, nrimreva lecUune sulunoia, in lexiumtrnnsiu- leril. Porro e sepieni subseiineniiluis episiolis prior paulo ante 27 et 28 scripta, soii una eiim liis per eunidein Juliiim episcopuni Africanuin nuno4IO la- bente irausmissa esi. Qualuor vcm subseqiienles uno die datas eodentque episeopo Julio deloreiite perlalse sunt. Ilas et anle mensem ociobrcm aniii 417 Afi is reddilas esse, ex nota Augiisiini Sermoni 131 prsefixa tnnlicilor, mi pneuionuimns. 5. Pelrus Marca lib. vn ile Concord. c. 12, n. 3, et Joannes Caineiius Dissert. de syimdis in cnusa Pelaix. habitis Iniiocenl.iuui ad Afros ex aliqua syn- odo Ronnna rescripsisse asseruut : sed boc Ani. Pagiiisad nnn. 410,n. 19, negat, ac sentenliam suarti *, vcrbis Auguskini Iib. tvad Bmiifaciuiti conlirmal. oed dupltix iila opinio h.iud inagno negoiio compu- nalur. Ntim si Polagii Coelesiiiquc dogmaia sinecon- gregatione synodi damnala fuisse jnctautilius Pela- gianis Augustinus lib. iv conl. duns epist. Pelag. c. 12, ii. 54, hoc eis non negat ; idem Docior in eodem opere lib. n, c. 3, iisdein luereticis elericos Ronia- nos proevaricatinnis argtienlilius respooclet : « Si, quod absii, ila tunc fuisset de Coelestio vel Pelagio in Roinnna ecclesia judicnium, ul illa eorum dog- inala, qu:e in ipsis ei niin ipsis papa Innoccnliiis damnavcrat, approbamla cl. lencnda pioniiniiaien- lur ; ex boc |iolius esset pnevaiicalionis noti Ro- inanis clericis inureiidu. » Alvcm undc eiilpueniur bi clerici, nibil essei, si cilra corum conscientiam Inooceniiiis adversiis Pelagiuin ac Ccelestium scri- psi-set. Has ergu episfcdas sanetus ille papa sine con- gregalioue synotli episcoporum e diversis provinciis convocaionmi, sed non sine congregatioue clcrico- rum Romnunnim conseripsil : cuque puct iconeilinn- C lur in specicoi pugu.nUcs seiiientice ; ac mos perpe- Ircs episcopi legriuluf Fitlentii nomine dwiaii. ''Apiiil Cr.ib. in niarg. Anlonius : qubd cl liabeiil liic niss. Scd epistola, qua Innocentius Imic rescri- psit,in mss. Curb. et Gcrm. Anlonio, llun Autoniiio, iiiscribilur. Collatione Caitbag., cap. 120, Pannonius episccpus plebis Puppitttnce legitur. 11 In mss. Corb. el Germ. nomcn dcsidefaliir liu- jus episcopl, quiin iisdem m s.iu rescriplo lnliocen- tii Ambivius vocalur, noiaturquc in Coilatione C.ir- ihagin.jC 133, Pisitensis episcopus. At apud Qucsn. ut in mss. Pitb., Colb. et cpll. lsid., Avivius, et apud Merl., Crab. ut in eilit. Rom., Avinius appel- latur. Merl., Voiturianus ; tum cadem editio, Trispulus ; n Merl. el Crab., cum mss. Uid., Crispotis. In Collal. Carlliag. c. 123, Postliumianus episcopus plcbisTa- gorensis ; el c. 128, Crispulus episcopus ecclesia; Voli- lauiv memorantur. Corb.j ut apud Mcrl., Lcutius. Alius Colb., Lucius, Collal. Carlhag. favente ; Vatic, Leon.ius; Germ., Elculiu.i. Deinde cdit. Roin. Matinus, Merl. Marinus, Crab. Maiiiiianus. In Coll. Cartb. duo leguntur cpi- scopi noiiiine Mariuni iiiimopali. t' Qucsn.ac duoinss. Colb., Maijerius; AliusColb., Magarus ; Pilh., Meynrius ; Capuc. Coll. lsid., Ma- gorus; Merl. Crab. et edit. Roin., Maijnrius. Lx mss. Corb. ac Gcrm. necnoii ex edit. Aug. rcvocainus il/e- gasius. (uus flrmatnr , tjMfl Roinaiios pontifices ab Ec- clesiis constiltos noiinisi congrrgato saliem clerico- rnm suorum ccelu rcspondere consuevisse haclenus vidimiis.