Letter 26: EriSCOPORUM QUINQUE to INNOCENTIUM PAPAM.

EriSCOPORUM QUINQUE AD INNOCENTIUM PAPAM. tunc f fortis sttm (II Cor. xil, 10); et cui dicit Domi- nus ejus, Sulus tua ego snm(l's<il. xxxiv, 5), sus- penso corde cum tiniore ct liemore adjutorium Doaiini etiam per cbaritatem tu* veneralionis ex- speetat. 2. Atidivimus enim esse in urbe Koma, ubi ille (Pclagius) diu vixit, nonntillos qui divcrsis causis ei Pelagii retegunt ac refutant lnvresim, qua ad cupidita- C faveant : quidain scilicet, quia 8 eis lalia persuasisse /e.s domandas , tenlaiionesque vincendas, necnon ad perficienda Dei mandata, solttm sibi natttiam Ituma- naiii per liberum arbitrium sttfficce contendebal : uc simbi gratia :i prwdicaret, cum ibi vel libertim iirbitiium, vel peccalorum rcmissionem , vet legis prceceplum inlelligere, aiiudque proprio gratiw no- perliibetur ; plurcs vero, qtii eum lalia seutire non crcdunt ; pra-seitim quia in Orienle, ubi degil, gesla ecclcsiasiica facia esse jactanlur, quibiis pula- tur esse puigalus; nbi qoidcm si episcopi euin ca- ibolicnm pronuiiiiarunl , non ob aliud faclum esse crcdenduin est, nisi quia se dixit Dei gratiam con- " Quia scilicet Cai tliaginensis Eeclesia seu syno- dus superiori epistol:e26 gesla subnexiierat aliciius concilii super Ccelestii noniine ante annos (enne quinque Cartliagine babiii. Cum et hsec Milevitani concilii epistola, et illa Cailliaginensis per eumdem episcopum Jnliuiu delatae, siimil tiinoceiilio iradiia; fuerinl, nilopus eial ul pro intiius inslruitur Garn, de suo subslitueret melius instruelur. J Edit. Rom. et Garn. omilttint Cartltagiiiensem ecclesiam, et : qu e verba ex aliis libris resti- tuunlur. 10C, nunc 180, n. 2, ad discrimen siiperiorum, quae synodicai suni, familiaris appellalur. Xyslus innc presbylei', ac pnslea siiiiinius ponlifex, cui post deteclain calumniain Augiisiinus epist. alias 101, nunc 191, n. 1, ita giatnlalui' : Qttid cnim gra- tius legi vel amliri polest, qua.n giatitv tam pura de- fensio adversus inimicos cjus, ex oie ejus qui eorumdem inimicorum magni momenti pulronus jaclubalur ? Vide cl ejusdcm episiolaui 19i, n. 1. 575 EPISTOL/E lileri, el ila posse honiinem suo labore ae voluntiiie juste vivere, ut ad hoc adjuvari Dei gralia non ne- garet. Ilis eniin auditis verbis , calholici aniisiites nullam aliam Dei graiiam intelligere poluerunt, nisi quam in libris Dei legere, el populis Dei pr:edieare consueverunl , eam utique de qua dicit Apostolus, Non irritam facio gratiam Dei ; iiam si per Legem jnstilia, ergo Christus gralis morluus est (Calat. n, 21) : sine duhio graliam qua jiislificaniur ab iniquilaie , et qua salvainur ah infirmitate ; nnn qua crcati su- miis cuin propria voluntate. Nain si inlellexisseiil illi episcopi eam illum dicere gratiam , quam ciiam ctim impiis bahemus, cum quibus homines sunius ; negnre vero cam, qua Cliristiani et filii Dei sumus: quis euiu paiienter calholicorum sacerdotum non dicimus audiret, sed n ante oculos suos ferrel ? Quapropter non culpandi sunt judices, quia cccle- siastica consuetudine nomen grniiio audierunl, ne- scienles ojiiid lnijiismodi homines velin sux doctrinaa libris, \cl in suorum solent auiibus spargere. 5. Non .igiiur de uno Pclagio, qui jnm foriasse cnrreclus esl, quod ulin mi iia sit! sed de lam mul- lis, qnilms loquaciter contendenlibus, et infirmas alque inerudilas animas velut h ci.nvinctas tralicnli- bns , (irmas auiem et in fidc stahiles ipsa conico- lione fiiigantihiis, usquequaqne jam plena sunl oinnia. Aut crgo a lua vencralione accersendus esl Roniam , ei diligenter interrogandus, quain dicat gratiam, qua faieatnr, si tamcn jam lalealur, ad non A. Siveenim dixerii, gratiam esse libcmin aibi- triiim , sive graiiam esse remissionem peccalornm, sivegraiiamesse legis praeceplum ; nihil eorumdicit, quod per subministraiionem Spiritus sancti perli- nel ad concupiscenliam lentationesque vincendas , ET DECilETA 574 A quem ditissime cffudit snper nos qui ascendit in cce- lum, el caplivans caplivilalcm dedil dona homini- bus (Tit. m , 6). Hinc enim oranius ul peccalorum tentaiionem supeiare possimus (Ephes. iv, 8), ui Sjiirilus Dei , unde pigrids accepimus , adjuvet in- fliiiiilatcni nostram (Rom. vui, 20). Qui auiem orat et dicil, Ne nos iuferas in lenlalioiiem (Matth. vi, 13), non uiiqne id orat ui homo sit, qued est naiura ; neque id omt ul habeat liberum arhiuium, quod jam accepil cuin crcaretur ipsa nalura ; ncque orat re- iinssioncm peccalorum , quia hoc superius dicilur, Dimille nobis debila nostra (Matth. vi,12); neque oral ut accipial mandaiiim : sed plane oratut lacial miiidalum. Si cniin in tenlalionem inductus liierit, lioc est, in lenlatione dcfeceiit, facit ulique pecca- Domimtm ne quid facialis muli (11 Cor. xin, 7). Unde salis apparet, quod ad non peccandum, id est, ad non male faciendiim ; quamvis esse non dubiie- lnr ,; arbitrium viduntatis , tamen ejus potesias non sulueiai, nisi adjuvetiir inflrmiias. Ipsa igimr oratio, clarissima esl graliae testificalio. Ilanc ille confitea- iur, ct eum gaudehimiis sive rectum, sive correcium. 5. Dislingnenda est lex et graiia. Lex jubcre no- vii, graiia juvare. Nec lex juberel, nisi esset volun- las : nec gratia jnvaret, si sat esset volunias. Jube- lur ut habeamus intellectuin, ubi dicilur, Noliie essc sirut equus et mulus, iniibus non est intettectus (Psal. £ \.\ i, 9 ) ; et tamen oiamus ul habeamus inlellec- tum, ubi dicilur, Da mihi intelleclum, ul discam mundala lua (Psal. cwin , 125). Juhetur ut liabea- iniis sapieiitiam, uhi dicilur, Slnlti alitiiiando sapite (Peal. Ncm, 8) ; et lainen oralur ui sapieniiam ba- beamiis, ubi dicilur, Si quis uutem vestrum indiget sapienlia, poslulel a Deo, qui dul omnibus affluenter , etnon improperal ; et dabituT ei (Jacob. i, 5). Jubelur ul habeamus coniineniiam, uhi dieitnr, A Cum sci- rem quia nvmo potesl esse contiitens, nisi Deus del, et J Ita Merl., Crab. , Garncr. , ac noslii mss. Hic lamen aliquid desiderari nianifeslum esi. Qnocirca editor Romaniis istud inira UnCinos altero cbarac- tere adjecit : [Uic aliquid deest ejusmodi : Siitt luinbi Is Doclor cpist. 147, ad Hilaiium, n «J, idem ar- gumciiliimpertiaclaiis ila serihil : Cumilicil Lex,i\on concitpisces, quid videlur nliud imperare , nisi ab illi- citif citpidilatibus coiilineniiam '.'... cl limen cralur itt habcamiis coiriilien/iflni , uti dicitnr, Ciim tiirem qitia nemo polesl esse aiiilinciis, elc. Moxque concludil : Jitbet ergo Deus ctmlinentiam, ct dttl conliiicniiam. Ad menlem igitur Augustini integcr liet Mc nosler lo- cus, si resliluanius : Jubeinr ui liabeamns cvntinen- lium, ubi dicilur, Non cjiicupisces : et lamcn orulur ttt habeamus contincntiam, ubi diciiur, Cttm scirem, elc. Proxima eariiinJcm vocum repelilio, fecunda lacu- narum seges, huic occasionein dedit. 575 S. 1NN0CENTII I P\PM >:g hoc ipsumerat sapientiw, scire cujusessel hoc donum : A non nihil essemus, nec i(a essemus aliquid, ut adii Dominum, el deprecalus sumillum (Sap. vm, 21). Postremo nenimium longum sit cuncta percurrere, jubetur ut non Faciamus malum , ubi diciiur , De- clina a malo (Psal. xxxvi, 27) ; et tanien oratur ul non faciamus maliim ubi dicitur : Oramns anlem ad Dominum, ne quid facialis mali (11 Cor. xill, 7). Ju- betur ut faciamus boniim, ubi dicitur, Declina a malo el fac bonum (Psal. xxxvi, 27) ; et lamen ora- tur ut faciamus boniim, ubi dicilur , Non cessamus pro vobis oruntes et postulantes (Coloss. i , 9), alque inter caUera, qu;c illis oral, dicil : lll ambuletis di- ijue Deo in omne placitum, in omni opere et sermone bono (Ibid. , 10). Sicut ergo agnoscimus voluntalem cum liaec praecipiuntur ; sic et ipse agnoscat gratiam cum petunlur. 6. Misimus reverentiae luae librum, quem dede- runt quidam religiosi et bonesii adolescenles servi Dei, quoruin eiiam nomina non lacemus ; nam Ti- masius et Jacobus vocantur. Qui , sicut audivimus , ei etiam nosse dignaris, ipsius Pelagii exhorlalione spem quam babebant in s:cculo rcliquernnt, cl nunc conlinentes Deo serviunt. Qui cum eodem errore landem aliquando [>er qu;ilemcumque operam nos- Iram Domino inspirante earuissent , protulerunt eumdem librum, Pelagii essc dicenies, et ul ei re- sponderetur, impendio rogaverunl. Faciiim est : ad eosdem rescripla est ipsa responsio (Liber Aunu tini de Natura et Gratia) ; agenies gratias rescripserunt (Episl. apud Auijuslin. nunc 1G8). Ulrunique misi- cadaver quod non vivit, ani arbor qnas non senlit, aul pecus quod non inlelligit; sed bomines, qui ct essemus, et viveremus, ei sentiremus, et intellige- remus ; et de boc lanto benelieio creatori nostro gralias agere •' valeamus; unde merito et ista graiia dici poiest, quia non praccedeniium aliquorum ope- rnm meritis, sed gratuita Dei honitaie donata est : alia esi lamen, qua prxdcstinati vocamur, juslifica- mur, glorificamur, utdicerc possimus : Si Deus pro nobis, quis conlra nOs? Qui ftlio suo proprio non peper- cit, sed pro nobis omuibus tradidil illum (Rom. viu, 5). 8. De liac graiia quseslio verlcbatur, quando ab liis, quos Pelagius graviter offemlebat alque lurba- bal, dicebatur ei, quod eam suis dispiilalionibns op- B pugnaret, quibus assereret non solum ad facienda, veruin etiam ad perficienda mandata divina, per li- berum arbilrium bumanam sibi sufficere naiuram. Ilanc apostolica doctrina graliam c isto nomine ap- pellai, qua salvamnr et justificamur e\ fuie Chrisii. De hac scriptum est : JVoii irritam facio ijratiam Dei. Nam si pcr Leqem justitia, erqo Chrislus qratis mor- tuus est (Galat. n, 21). De hac scriplum esl, Eva- cuati eslis a Chrislo,qui in Lege justificumini, a qratia e.vcidistis ( Galat. v, 4 ). De hac scriptum est, Si au- tem gratia, jam non ex operibus ; alioqnin qratia jtim non est gralia ( Ptotn. m, 6). De hac seriptum cst, F.i antem. qui tiperatur, merces non imputatur secutt- dum qratiatn, sed sccnitdttm debitum : ei autem, iiui iton operatur, credcnli aitlem in enm, qtti juslificat impiitm, inu.', et cui responsum est, et quod responsum est. C deputatur fidcs ejus ad jusiitiam ( liom. iv, i ). Et El ne nimium essemus onerosi, signa fecinnis hir> lo- cis, ubi pelimus inspicere ue graveris , quemadmo- dum, sibi objecla quoestione quod gratiam Dei nega- rei, iia respondit, ut eam esse iioii diceiei, nisi na- lurain in qua nos condidit Deus. 7. Si auiem hunc esse suiim lihrum negal, aut eadeni in libro loca, non contendimus : anathemet illa, et eam conliiealur apeilissinie gratiam, quam doctrina Chrisliana deinonstiai, et pradicat e^se propriain Christianorum , quae non est nalura, scd qua salvaiur nalura : a qux naluram nou auribus sonaiile doctrina, vel aliquo adjumento visibili fo\et sicut plantaior quodam modo et irrigatorextrinsecus, sed subministralione Spiritus et occulta misericor- multa alia, quse melius poles ipse meminisse, et in- lelligere prudentius, et illustrius prxdicare. Illam vero gratiam, qua creali sumus homines, eliainsi iia appellandam non immerito inielligimus, niirum est lamen si ita appellatam iu ullis legitimis, pro- pheiicis, evangelicis, apostolicisque litieris leginius. 9. Ciim itique de hacgratia, Cluisiianis fidelibiis caiholicisque notissima, illi objicereiur qusestio, ut eam oppugnare desinerel ; qnid est quod cum boc sibi in libro suo velui ab adversante persona idein ipse objecisset, ut se respondendo purgarei, nihil aliiul rcspondii, nisi nainram d creaii hominis re- feire gratiain creaioris, atque ita se dicere, sine peccalo impleri posse juslitiam per liberum arbili iiun dia, sicul facit ille, qui dat incrementum Deus D cumadjutorio divinae gratine, quod Deus hocdederit (i Cor. m, 7). Elsi enim quadam non improbanda homini ipsa possibiliiaie naiurce? ratione dicitur gratia Dei qua creati sunms, ut 10. Cui merito respondelur : Ergo evacuutum cst » lia hic locus in novissima Augusiini edilione e ms. Vaticano, cui ei duo Colb. favcnt, inslauralus fuit. ln aliis aulem lihris, Merlini editione excepla, desideratur <;ihb naturam... fovet. Ex tribus illis vo- cibus solani primain Quesn. retinuil. Deinde in iisdein libris, neeiion in Merlini edilione, sicnt plnn- tatur quodammodo el irrigatur, m>\ quod Quesu. particnlani sicut expunxit. « Apud Merl., Crab. et in Augustini editione bic adjicitur non immerito. •' Soliis Qiiein. iintiiruiii crcaii referri ad graliam creatoris. lslud referre, id est qnod in se exhibere ac repneseniare. Ipsa Pelagii verha Auguslinus lib. de Nai. ei grat. c. 51, exscribii ac refert in liunc ino- diiin : Ipsa non peccandi possibilitas non lam in atln- trii poteslate, qitam in naturiv necessilale cst. Quid- quid in nittnrw. necessitate positum esl, ad nalurwprr- linere non dubitatur auctorem, ulique Deum. Qitoiuudo ergo absque Dei gratia dici erislimatur, quc.d atl Deiim proprie perlinere monstratur ? Ibi, inquit staiim Au- guslinus, expressa esl sententia qtuv luiebat. Itleo Dei gratiw tribuit non peccitudi possibililatem, quia ejus ntttntw Deus auctor est, cui pwsibilitatem tion ?"'<"- cnndi inseparabiliter insilum dicit S77 EPlSTOL.K ET DECKETA. sctintliilum crucis [Galat. v, 11). Ercjo Christits gratis mortuus est (Rom. iv, 25). a Num cnim, si nnn mo- reretur propter ilelicia noslra cl resurgeret proptcr justilicationem nostram, ncc nscenderet in altum ct Ciiptivans captivitatem darel dona hominibus, ista naturx possibiliias, quam defendit, in liominibus non esset (Eph. iv, 8; Psal. lwii, 19)? An forle Dei mandaliim decrat, et ideo Christus mortuus est? iiiinio jam el lioc erat sancium el justum et bonum (Rom. vit, 12). Jam dicium fuemt, Noit concupisces (Exo<l. xx, 17); jam dictum fuerat , Diliges pioxi- niunt tuiim lamquctin te ipsum (Levit. xix, 18 ). In quo sernmnc Aposiolus oinnem legcm dicit impleri (Rom xm, 9 ). Etquoniam nisi diligat Deum, nemo diligii se ipstim ; ideo Dominus in his dnobus prae- ceptis tolam legem Prophetasque dicil pendere (Mutlh. xxn, 40). Qu;e duo pracepta jam crant bo- minihus divinitus dala. An aHernum prxmium jus- titbc promissum nondum erat? Hoc ipse non dicil, qui in suis lilleris posnit, etiam in veleri Testa- mcnto regniim ccelorum esse promissum. Si crgo ad faciendam perficiendamque juslitiam jam crat na- ttira; possibililas per liberum arbilrium, jam erat lcgis Dei sancium et jiistnm boniinique mandatum, jani t rat promissum praemium sempiternum : ergo Clirislus graiis mortuus cst. 11. Ergo neque per legem jusiiiia, neque per na- Itirac possibilitatem ; sed ex fide ac dono Dei per Je- sum Chrislum Dominum nostrum iiniiiu mediatorem Dei el homimmi. Qui nisi in plenitudine lemporis morluiis esset propier delicta noslra, et resurrexis- set propter jusiilicationem nostram (Rom. iv, 25) ; profecto et anliquorum lides evacuarelur, et nostia. Fide vero evacuaia, qua; hoinini justiiia remaneat, cum justus ex fule vivat ( Hcb. x, 58; Rum. i, 17) ? Ex quo enim per uniini hominem peccatum inlravit in muudiini, et per peccatum mors, ct iia in umnes liomines pertransiil, in quo oinnes peccaverunt (Rom. v, 12) : procul dubio a coriiore mortis bujiis, ubi lex *alia repugnat legi menlis (Rom. vn, 21 <'(24), nemiiicm liberavit aut libcral b sua possibi- lilas, qua; perdita, redemptore indiget; saucia, sal- \atore : sed gralia Dei per lidem uniiis medialoris Dei et hominiini, hominis Chrisli Jesu ( I Tim. II, 5 ) ; qui et Deus cum esset, bominem fecit, el ma- nens Deus, bomo factus refecit ipse quod fccit. 12. Pulo aulcm quod eum laleai, fidem Clirisli, quae postea in revelationem venit, in occulio fuisse lemporihiis pairum nostrorum ; per quam tamcn ctiam ipsi Dei gratia liberati sunt, quiciimque om- nilms generis humani temporibus liberari potue- riint, occulto judicio Dei, non lamen viluperabili. Undc dicit Apostolus : Habentes aittem eumdcm spiri- Merl. et Crah., ncc ascendisset in altum et captivans ; cdit. Rom. et Lab., nec ascendens in allum, capli- vttns. Ilinc antiquario dala occasio secundis cnris in N;t- vajreo ac forte in aliis addendi natura:. Unde et in 5"8 j^ tnni fidei ( nlique eumdem, qucm el illi ) secundum quotl scriplum cst (II Cor. iv, 13 ), Credidi propter quod locutus sum, et nos credimus, propler quod et lo- quinutr ( Psal. cxv, 1 ). Inde esl, quod ail ipse nie- dialor : Abraham concupivit videre dicm meum; et vidit, el gavisus est(Joan. vm, 60). Inde Melchise- dech, prolalo saeramenlo mensa; Dnminic»', novit xternum ejus sacerdotium Ggurare (Gen. xiv,18). .lam vero d;ita in litieris Lege, quam dicit Apostolus subinlrasse ut abundarel deliclum (Rom. v, 20), ct de qua dicit : Siergoe.c Lege heredilas, jtim non ex promissione. Abraluv aulem per repromissionem dona- vit Veus. Quitt igilur Lex? Transgreisionis gralia j} tem unius non est, Deus aulem nnus est. Lex ergo atl- versus promissa Dei '! Absit. Si cnim datci esset Le.t qutc possel vivijicare, omnino ex Lege esset juslilia. Secl conclusit Scriptura omnia sub peccalo, ut promis- sioexf.de Jesu Christi daretur credcntibus (Gulal. Hi, 18, seqq. ). Nonne saiis osienditur hnc actum esse per Lcgem, ut peccalum agnosceretur, elprae- varicalione augerelur ? Ubi enim lex non est, nec prtvvaricciiio ( Rom. iv, 15) ; et sic adversus victoriam peccati ad divinam gratiam, quse in promissionibus est, confugereiur : aique ila Lex non essel adversus promissa Dei, quia ideo per illam fit cognitio pec- cati, el ex prievaricnlione Legis abundanlia peccati, ul ad liberatinnem quoerantur promissiones Dei, quod est graiia Dei ; el incipiat esse in bomine justi- C tia, non sua, sed Dei, boc esi, dala dono Dei. 13. Quam eliam nuncquidam, ignorantes Dei jus- liiiam, sicut et lunc de Judaeis dicium esl, et suam volentes constituere, justitiiv Dei non sitnt subjecli (Rom. x, 3). Per Legem qnippe et illi juslificari se arbilranuir, sufficienle sibi ad eam custodiendam li- bero arbitrio, hoc est, jusliiia sua prolata e\ natura bumana, nnn donata ex gratia divina, propter quod jusiiiia Dei diciiur. Unde iiem scriplum est: Per Lecjcm enim cogniiio peccati. Nunc autem siyie Lege jnstitia Dei manifestata est, teslificata per Legem et Prophetas (Rom. m, 21). Cum dicit manifestata cst , osiendit quia et tnnc erai, scd tamquam illa phrvia, quam Gedcon impetravil, tunc velul in vellere oc- culta, nuiic auieni velut iu nrea manifesta (Judic. D vi, 57). Cum ergo Lex sine gratia, non mors peccaii potuisset esse, sed virlus; sic enim diciiun esi, Acu- Irits mortis peccatum, virlus aulem peccati Lex ( I Cor. xv, 56) : sicut confugiiint mulli a facie regnan- lis peccati ad gratiam, velui in area nunc palemem ; iia pauci ad eani confugiebant velut in vellere lunc lateniem. Hsc vero temporum distrilmtio referlur nd altittidiuem divitiarum sapientioe etscientise Dei, de editis.excepto Ang. oblinuit sua; possibilitas natura. Infra inepisiola 29. Innocentii, n. 5. leciuri sumus, quasi ex nostra in tolum simtts possibilitate (non nd- diio natura; vocabulo) perfecti. Vide infra epist. 50, n. 4. 579 S. 1NN0CENTII I PAP;E 5S0 qua dictiim est, Qnam inscrutabilia sant judicia ejus, \ pctentes, ut cam ' ei millere ipse digneris. Sic enim et investigabiles wsejvs (liom. xi, 53)! 14. Quapropier " si ei aiite teinpus Legis, et lein- pore ipso Legis, justos patrcs ex flJe viventes, non possibilitas naturae iniirinae el lj indiga: ac vitiatic et snlj peccalo venunulatse, sed Dei gratia pev lidem justilieabat, el nunc eadem in apevluin jam veniciis revelata justilicai ; anatliemet evgo Pelagius scvipta sua, ubi conlva cam, etsi non per contumaciam, la- nien per ignovantiam dispulat, possibililatem defen- dcndo natur» ad vincenda peccala, et iniplenda mandala. Aul si ea sua esse negat, aut scriptis suis ab inimicis suis dicil immissa, qua; sua esse negat, anatlieinel ca tamen el damnet patevna exliovlalione ct aucloriiaie sanctinioniic tua:. Si vult evgo, onero- eam legerc l Otius non dedignabiliir, magis in illa eum qui misil, quim qui scripsit aiiendens. 15. Illud vero quod dicunl , pnsse boininem csse sine peccato, et niandata Dei facile custodirc si ve- lit, quamvis cuni boc per adjutorium giaiia; , quae lamen pev incarnaiioncm Unigenili cjus revelala at- que donata e=l , diciiur, tolerabilius dici videaior : lamen i|uoniam non immerilo b movcre polcst , ubi et quando per eanidein gratiam id efficiaiur in no- his , ut sine ullo prorsus peccato simus , ulrum in bac vila , quando caro conciipiscil adversus spiri- luiii ; an vcro in illa , cuin ficl sermo qui scviptus cst(fia/n(. v, 17) : Ubi est, mors, victoriu luu? nbicst, mors, acuUus tuus '!, aculeus enim mortis peccutum etl sum sibi ci pevniciosiim discat c Ecclesia: scandalum ]l ( I Cor. xv, 55 ) ; diligenlius pertractamlum proptcr aufevre : quod scandalum audiiorcs et in perversum dilecluves ejus usqucqiiaquc spargcve non quiescunt. Si cnim cognoveiinl eumdem libvuni, qiicin illius vcl putaiil esse, vel nonint, episcopovum caibolicovum auctoriiale, et maxiine sanclitalis lua?, quam apud cuni esse majovis pomleris niinimc dubilamus, ab codcni ipso esse anaihematum aiquc damnaium ; non eos iilterius exisiimamus ausuros, loquendo contva graliam Dei qua: rcvelala est per passionem ct resiivreciioiiem Chrisii , peclora fidelia et siinpli- citer Chrisliana tuvbare : sed polius, adjuvante mi - sericovdia Domini , conccvtantibus nobiscuni cbari- lalc ac pietaie flagraniibus oralionibus luis, non so- lum ui in aclernum beali, verum eliam justi el sancti alios qiiosdaui , qui senserunl , aique in suis linevis nienioii.c niandaverunt, eliam in bac vita esse possc hominem sine pcccaio, non ab inilio naiivitalis smc, sed convcvsione a peecatis ad jusiiliam , et a ll via rcpvoba ad bonam vilam ( S. Ambros. in i Lucrn 0 ). Sic ciiim iiilellexcrunt quod de Zacbaria et Elisa- beib scripium esl, ambulasse eus in omnibus justifi- culitmibus Dvmiiu sine quereltt (Luctrt, b). Iloc quod dictiim esl sine querela , sine peccaio dicium accc- pcriint , imii quidem neganles , immo eiinn, i|uod aliis locis in litieris coruni invenilur, pie confilcnles adjiitovium gralia: Domini iioslri , non per nalura- lem spiritiini hominis, sed per principalcm Spiviiuiu Dei. Qui parum vidcntur considevasse, ipsum Za- sinl, d nou in sua virtutc, sed in eadcm gvaiia con- Q chariam fuisse uiique sacerdolem. Omnes aulem lisuros. Unde et ad ipsuni scriptam ab uno noslrum tunc sacerdoles neccssc babebant ex lcgo Dei , pri- epislolam.ad quein per quemdam Oiienialem diaco- initus pro peccaiis suis offerre sacrificiuin , dcindc num, civeni aulem Hipponenscm, tamquain purgaiio- pro populi (Levit. ix, 7 ; llebr. vn, 27 ). Sicul crgo nis su* c qnoedam scripia transmisit, Iua3 beailiudini nunc ' per orationis sacrifieiuni convincimur non potius crodidimus dirigendam, melius judicanles et essc sine peccato, quoniam jussi sumus dicere, Di- " Paniculam si, pro qua Garncr. siibstituit sic, Quesn. penitus expunxit. '• Edit. Uom. el concil. ac plures mss., inaigntr : quod factum ex intiujutv ; sic enim verbum indigai anliipiis pingere placebat. Quesn. ita vulgavit : si non vttlt ; onerosum sibi et pcrniciosum esse discat Ecclesitr scandalum afferre, quod audilores; praMer onmium codicum fideni cl Innoceniii meniem. Lecii» aiitem, quam niinus vec- lam judicavil, ciim antecedentibus ct consequenli- bus apprime cob;cvet. Nempe episcopi quimpie Pe- lagio anctores sunt, ut discat quo pacl ) scandaliim et onerosum sibi, et Ecclesre perniciosum auferat. Nec illud aufeveiidiim dubilaul, slaiini ut libriim ipsius nomine vulgatum, ab ipsomet damnaium csse clisci puli ejus cognovevint. i' Apud Qocsn. bic addilur vcrbiim connri : quod reclius abest ab aliis libris. « Neque bic Quesnello opus cral adjicere verbum causa. llunc locuin alter ille libvi Aiiguslini de geslis Pela"ii C. 52 illusival : lit chariula dcfemimiis suw, quam mihi per qttctndtim Charum noslrwu llipponeu- sem civcm, Oricnlulcm tiutcm diuconum, iiit-il, fecit aliquid tptod ittttcr se kubeat quam gcstis episcopttibus continelur. Quod autein liubeut qcstu, Itmge mclius e$l ac firmius et cnodatius pro calliolica vcritate conlra il- lius hceresis pestem. Lx quo maiiifeslum est, Pela- gium vocasse purgationis sua; scripta vel gesta (seu nt loquilur Augiistinus epist. olim 252, nunc 170, n. 7, quamdam a s,e conscriplam velut dcfensionem suum, qun se di.rit objcctis respondisse Gulluriim ) quae ad Aiigiisiinum iniseval adulteraia Diospolitanx synndi gcsla. De bis rursum Auguslinus in eodem libro de gestis Pelagii c. 29 ita loquitur : Qualtbcl purqutionis suce gestn protulcrit. Neque binc miniis perspicuiim esl, ab episcopis quinquc uniiis noslrum nomine Au- giistiniini iiitelligi, ciijus quidem episiola lunc missa excidii, et ad nos non pervenit. ' Quesn. cum uno ms, Colb. el Pitli., ul eam emii- 0 tere. Sanior est leclio libroruni aliovum. 11 Apud Garn. et Aug., a vita. Ad eorum, de qui- bus hic sermo est, opinionem aliquando acecssii Pe- lagius. Eum enim Augiistinus epist. oliin 252, nunc 179, n. 7, islnd ad sescripsisse narral : Non diximus qinnii m inv.miatur quis ab infnnlia usque ad tetiecluiit, qui niimqiuiin prccarerit ; sci quoniam u peecato con- vcrsus labore prvpriti, cl ijralia Dei tidjitlus , potcsl absque peccalo esse. Sed in liac sentenlia eimi non seinper sletisse idemDoctor iu cadem epislnh n. 8 probat. ; I» uno e mss. Colb. per orntioncs sacrificiorum. 581 EPISTOLjG millc liobis dcbila nostra (Multli. vi, 12): iti cl Uinc per sacrificia victimariim animalium conviiicelinntur sacerdotes sine peecato non esse, qui pro suis pec- caiis jiibebaninr offerre. Quod si res ila so habet , ut per graiiam Salvaioris profieiamus quidcm in bac viia, ileficienie cupidilaie, cbaritate cresccnte ; pcr- liciamur aiitem illa in viia, cupidilate exsiincia, clia- rilato complela : profeclo illucl quod scripluni cst, 0 Qui niilus esl ex Deo, non peceat (I Joan. [II, 0), se- cunduni ipsam cbarilalcm dicluni esl, quae sola imn peccat. Ad nativitatem quippe , qiu» ex Deo est, augenda et perlicienda eharitas pertinel, non ea quse niinuenda est et eonsumenda ctipiditas : qu;e lanien, quamdiu est in membris noslris , lege qiiadam sua rcpugiiat legi menlis ( Roin. vn, 20). Sed nalus ex Deo , nec obediens desideiiis ejus, nee exbibens niembra sua arma iniquilalis peecaio (Rom. vi, 13), potesl dicere, Jam non ego operor illud , sed illuil quod habital in me peccntum (Rom. vu, 20). 16. Sed quoquo modo se babeai isla qmeslio, quia clsi non invenilur bomo in hac vila sine peccalo, id tainen dicitur posse (ieri per adjuloiiiini gratiae et Spirilus Dei, quoJ ul fiai, coitanduin alque poi-cen- dum est ; tolerabiliier in eo quisque fallitur ; nee diabolica impietas, seil error bunianus est elaboran- da ei optauda affirmare, eiiamsi quod affirmat non possil osiendere. ld enim credii fieri posse , qnod certe lamlabile esl velle. Nobis auiem snfficii, quod nnllus in Ecclesia Dei fidelium reperilur in quolibcl 0 Idcm ms., Quie.t Deo est. AllerColb. cum Pilb. Ex Dco, nmissis verbis Qui iiulus est. Al Merl. et Crab. posl superius verbum rcfundimus, proxitnp subjiciiinl, rerum eliitm no ler licel exitjiins, etc., omissis interniedijs « In edii. Conci| -i. Qci:e acileni 29 cral, niinc 7. 1 Edili, cxcepio Aii^'. sec.midiiin Codicis a Ques- nello vulgati ei UjdQri veiera exempla, Aurelio eiom- nibus .sniic/i. epi&cauis tel eeicis qui in ainciHu Car- thaginensis ecclesiai adfuerunt, singuloiTim episcopo- ruin noiiiinibns oiuisMs, qtia: iu suiccriorilius inss. recensenliir. Btolas 2(i inscripiioiic desiderari. '' Edit. concil., liiiiuircndo de liis rcbus , Apud Cj9,r- ET DECRETA. :,s2 A 17. Csctera qua; ilii objccia suni , sicut gosiis de- fensa perviderit , ila dc bis procul dubio lua beati- luclo judicabit. Dabit sane nobis vcniani suavilas miiissima cordia lui, qnod prolixiorem epistolam fm- lassis , quam velles , luse misimus sanctilali. Nnn enim rivulum nostiiiin tuo largo fonli augeudo rc- fundimus ; scd in bac d non parva lenlalione tem- poris, undo nos liberct cui clieinius , Ne nos inferas in lenlatiouein, uirum etiam nosler licel exiguus cx codeiu , quo ctiain luiis abundans , einaiiet eapile flueiitoruni , boc a te probaii voluiiius , luisque re- sc.iplis de coninnini pai ticipatione unius gralia? consolari. EPISTOL.V s XXIX. lnnocentius cpi.copis Cartkaginensis comilii vetoribens J5 eorum udeersus Pelagianos litrreticos doclrii:, m at- que sentenliam luiidul ct cvufiruiai. IiNNOCENTIUS f AuRF.LIO, NuMIDIO, liUSTlClANO , FlM.N- tiano , Evaguio , Antonio , Palatino, Adeouato, VlNCENTIO, PUBLIANO, TUEASIO, TUTO , PaNNOMO, Victori, Restitito, 6 alieri Restitito, Ulstico, Fortunatiano, Ampelio, Ambivio, Felici, Do.na- tiano, Adeodato, Octavio, Sf.boti.no, Majobino, Postiiumiano, Cbispulo, Victori, alleri Victoiii, Leucio, Mariano, Fkuctuoso, Proculo, Fausti niano, Quodvultdeo, Candorio, Maximo, Megasio, Rustico, Rufiniano, Pkoculo, Severo, Tiiom.e, Januario, Ogtavia.no, Pr.ctextato, Sixto, Quod- vultdeo, Pentadio, Qlodvultdeo, Cvpriano, Si.ii- vtlio, Pelagiano, Makcello, Venantio, Didvmo, C Saturni.no, Rizaceno, Germano, Gekmaniano, 1n- venito, Majokino, Invenito, Candido, Cypkiano, Romaniano, jEmii.iano, Afkicano, Marcellino, et eoeteris, qiti in Carlbaginensi concilio adlucrunt, dilectissimis fratribus itt Domino saluiem. 1. In h requirendis Dei rcbus quas oinni cum sol- liciludine decet a sacerdotibus, niaxime a vero ju- ner. Quesn. et Aug., In rcquircndo dc liis rclius. In rdii. Rnm. el aliqtiot mss. , In rcqiiircndis de l,i , yC- bus. Verius inss. Remig., Coib. ct Gerni., ln regui- rcndis Dci rebus , eamque leciioncni ccinlirioai Afro- rtiin cpislobi ad Tbeodoium papam in ci ncilio I.u- teranensi snb Marlinol, act.2, loni. VI Concil. Labb. pag. 12S imerla, cujus exqrdium, uii pracnimiuimus, ev liiiiocenlii verbis ac senlenliis cxptessiuii, bic ic- prir-scnlarc juveril. Sic porro incipiiint : Magnuiu cl indeficientcm oiiinibiis Chrislianis (lucnla redundanleiii JJ iipud AiHistolieam setlem consisterc fontcm nulliis aiu- bcjcre ppssit, de quo rieuli prodeunt affluenier , uuirer- suni largissi.: e irrignntcs orbcm Cluistiunoium , cui etium in Iwnore beatissjmi Petri pivniii, decreta pecu- linreiii oiuiiem decrevcre reccr, niuini in require.ndis Dei RF,BUS,qiUi' omnino et siAlieit. dcbeul, mu.iie, ecro justeque ab ipso prwniiluin c.eaminari ecriice apustolico cvjus vetusta sollicitudo esl lam mala dumiiiire , quani proliare laiiilaiiilu. Antiquis eniui regulis lauciluu; e$t ul (juidquid qniimvis in remoiis vel in longittquo positis oij.r. lur prorinciis, non prius lii:etandu,u vcl ua ipi, n- rfl(iil sil, ni-,i iut noliliaui ulmw sctlis vcstne fuisst t d ■ duel:,m, ul linjus auctorita, m luissct pronun- tialio fii;i,areiur, indequi '11111, rcnlcwu ,a- ecdesia? tteJ,- ul de natali suo fonle piirdiealionis e.rordium , ,1 pg\ tlivcrstts lolius mundi rcgiones purilutis iucorruplu: mu- ncant fidei sacra.itcnla salulis. 583 S. INNOCENTU I PAP/E 584 sioque el calholico traclari coueilio, antiqua^ tradi- A borum argutiis , suh imagine catliolicac fidci ilispu- liimis exempla servanles, et ecclesiaslica: memorcs discipliine, vcslrcc religionis vigoreni non niimis niinc iu consulendo, quain anlea cum pronuniiarelis, vcra ralione firmastis, qui ad noslrum relcrendum appro- baslis esse jtidicium, scientes quid apostolicnc sctli, cum onines hoc loco positi ipsum sequi desideremus Apostolum, debeatur, a quo ipse episcopatus ct tota auctoritas nominis hujus emersit. Qiiem sequentes, lam mala damnare novimus, quam probarc laudanda. Vcl itl vern, quod palrum inslituta sacerdotali oflicio cnsioilienies non censelisesse calcand.i, quotl illi non liinnana, sed divina decrevere senteniia, ut quidquid quamvisde disjunclis remotisque provinciis agerelur, non prius diieerenl finiendum , nisi ad hujus sedis t.intes , velut pestiferuni exlialanles virus , ut honii num recle senlientiiim in deteriorem partem cnrda corrumpant , lolam vcri dogmaiis qusernnt everlere disciplinam, Sanandum ergo eelcrius, nc longins Itr... fuerat vulnus obduci; ac si id manens sanaii non poierit, ne corpus reliquum sua tabe corrum- pat , ferro ampuiat qnod nocebat, quo reliquum iniegriim servel ei iniacliiin. Prxcidendum id ergo noliliam perveniret : ul lola liujus auctoritalc justa B est, quod velut puro sanoque nimiiim corpori vul- quae fuerit pronuntialio lirmarelur ; indeque sume- rent cxierte ecclesiae (velut tle natali suo fonte aquse cuncla; procederent , et per diversas totius mundi regiones puri a latices capitis incorrupli inanaienl) quid praecipereh [ Forte leg. precipereut ] quos abluere, quos veluti coeno inemundabili sordiclaios, niundis digna corporibus untla vilaret. 2. Gratulor igitur, eliarissimi fratres, quod per IValrem et coepiscopum nostrum Jiilium lilleras ad nos deslinastis : et cum illis curam geriiis quibus nns obrepsil ; ne euni tardius absiergitur , in ipsis pene visceribus hujiis mali non exh.nirienda post seutina considat. 5. Nam quid nns dc liis poslbac recitim meniibus xstimemus, qui sibi se puiani debere quod boni snnt, nec illum considerant, ctijus quotidie gratiam consequuntur? Sed jam isii, qui lales stint, nullam Dei graliam conseqountur ; c tiut sine illo lantum assequi se possc confidunt, quanlum vix illi , qui ah illo poslulant, f et acciperc proniereniur. Quitl prasidetis Ecclesiis , solliciludinem vestram pro enim tam iniquum polest esse , lam barbarum , tam omnitim uiililate monstralis : el per cunclas loiius lotius religionis ignaruin , tani Cbristianis ineniibus orbis ecclesias omnibus uua quod prosit , decer- inimicum , quam buic le negare debere quidquid in nendiim esse deposcitis : ul suis conslabilita regulis quotidiana gratia consequeris , cui te ipse conflteris Ecclesia , c ei hoc, quo illos caveat, pronunlia- C. debere quod nalus es? Ergo eris libi in providendo lionis justce lirmala decreto , lalibus patere non pr.estantior, quam 6 poiest in eo esse , qui le ut possit, qui perversis instructi, immo destrticti , ver- esses effecit? h Et cui pules debcre quod vivis, 0 Edit. Uom. el concil, nccnon Quesn., puri cu- piih; deinde Merl., incomipli ; Crab., incorrvpte; cselerse, incorrupiw : ex edit. Auj;iist. ei mss. Coi b. atque Germ. inslaurantur. Htijus exordii materiam maxime sunipsit Innoeeniius ex eo quod episcopi quinque ad calcem epistolae superioris sibi sciipsc- rant : Nonenim rivulum nostrum tuo lurqo [onli re- fundimus... uirum eliam nosier lieet exiguus ex eodem, quo cliam tuus abundans , emttnel capiie (luentorum, lioe ti le probari votumus. Rom. el concil., quid prcecipere. Deinde in cotlire Germ. quos absolvere , ubi in aliis quos abluere. Apud Qtiesn. et Aug. reposiium cst quia prwcipercnt, quos (tbluerent. Totuni jtitem liunc locum Gamerius , in- genio suo plus jcquo indulgens , ita edidit : unde aqutis sumerentcceterwecclesim, velut de nulali suofoule " Editio Rom. et rccenliores concil. exhoc, ac deinde cum vetustioribus , quod itlos eavcut pronun- tiationhjmtw firmattt decrelttlibus (Merl., pelere; Crab., putere ; edit. Rom. et sequenles, pttvere) non possit. Garner. res eca n s lioe quod illos caeettl, retinuit cl pronuntialionis justce firmata decrelalibus pavere non possit. Nosira lectio csi Quesn., Aug. ei meliorum mss., nisi qtiod apud Quesn. expiinclum csl hoc, ct apud Aug. ut in mss. Corb. el Germ. pro putere , exstat parere : Sic porro esl intelligetida , quasi di- ceret Innocentius : A me deceruendum esse depos- < iiis , ut Ecclesia veteribus suis jnm constabiliia rc- gnlis, etiam uunc firmatajiisle pronuniiato hoc novo tlecreto, quo inemoratos illos liuereticos cavereju- heatiir , lalibus deinceps p.ttere non possit , sed iis scclusa pcrpeiuo maneat. inserpitt. Aller , exsecrandos aniinis morbos inserptit. Verbum inserpal, edil. Rom. et concil. cum aliquot ■D aliis mss. retinet. Ejus loco nielius mss. Germ. cl Corb. exhibent inreptit. Quesnello ui accipia.nl ]ilacuit. Apud August. ut iu nis. Corb. accipere, non prajinissa pailicula et, qiuc cumGerm. et aliis relinetur. Perspicua erit senien- lia binicin modum dispo-iia: quiinliim vixilli etiuiii, qui postulant, accipere proinereatur. 58S EPISTOL^E ET DECRETA. S86 qiiomodo non pnias illi debere tjnod quntidianam A sibi Deum poslulat adjutorcm; qnod nati sumus ejus consequendo graiiam taliter vivis? et qui nos adjutorio negas indigere divino, quasi cx noslra a sinuis in tolnni possibilitate perfecti, quoinodo non adjutorium h ejus in nos, cum tales a iiobis eiiam csse possumus, pruvocamus? 4. Qui cniin adjutorium Dei negat , vellera inter- rogare quid dicat : nos non mereri , an illum hoc posse sufQcere nos dicimus , ille Deura ne derelin- qualur exorat. f Non , rogo, manifeste discimus quid orenius , euni ille lanlopere beatus , ut supra diximus, vir ne despiciatur exoplat ? Illi enini ne- cesse est isia ar»unut, qui illa coBfirmant. David enim orationis ignarus, el suae nalurae nescius ac- cuseiur, qui cum sciat tantum iu » sua inesse na- non possc pr;csiare,an nibil esse propier quod tura ; adjutorem sibi Deitm , et assiduuin adjuto- uiiusquisque boc debeat c potulare? Possc lioc rem , nec illi sufficit assitluum , sed ne aliquando Deum , opera ipsa leslantur. Et adjutorio quotidiano illum despiciat , oratiouibus pronus exoptnt ; et per nos egere, negare non possuinus. Hocenim seu bene corpusomnepsalteriiliocetpricdicateiclainnt.Siergo vivimiis d provocamus , llt nielius sanciiusque viva- liocilleitauinagnusscil utassidue dicere.ila necessa- mus; seu prave sentienies a bonis averlimur , ut ad riura confessus esl , ut doceret : queiiiadiinduiu rcctam redeamus viaui , ejus auxilio plus cgcmns. Pelagius Ccelesiiusi|ue scposila omni responsione Nam quid tam moriiferum , tnni proeceps videatur vj psalinorum , lalique abdicata doclriua, su.isuros sc ad casuin , tam expnsitum ad omnia pericula, si aliquibus esse conlidunt , nos adjutnrium Dei nec hoc soluni nobis pulantes pusse snflicere , quod li- debere quserere, nec egere; cuni omnes sancii ni- beruui arhilriiim ciim nasceremur accepimus, ullra liil se sine boc agere pnsse lesteniur? jam a D.miino niltil qtueramus , id est , auctoris 6. Liberum ' enim arbiiritim olim ille pcrpessus, noslri oblili , cjus poienii.ini , ut nos osiendamus li- duui suis inconsultius uiiiur bonis, c idens in prseva- beros, abjuremus ; quasi jain amplins quod possit ricaiionis profunda demersus esi, et niliil queinad- dare non habeat , qui le in luo orlu liberum fecit : modum exinde surgere possct invenit ; suaque in ncscienies , quod nisi magnis pret ibus giaiia in nos aeieriiuin liberiaie deceptus , hujus riiin.e i jncuisset iinpbiraia desceudat, ° neqnaquani lerreme labis et oppressu , nisi eum post Cliristik pro sua gratia mundani corporis vincere conemur errores , ciim pares nos ad resistendum non liberum arbitrium , scd Dei soliim fncere possit auxilium ? 5. Nam si illcclamnt adjuioiio sibi opus essedi- vino, qui digne hoc non quaereret , si cui liberum relevnsset ndvenius : qui per nov;c regeneratiouis purilicaiionem, oinne praeterilum vilium sui baptis- inaiis lavacro purgavit; etejus lirmans sialum, quo rectius slabiliusque procederet, lamen suam gra- t.iam in posteruni iion negavit. Nnm quamvis rede- arbilrium plus prodessei ; quippc euinvir bealusel Q misset hominem a pricterilis ille peccatis , tainen jam eleclus a Domino nihil egerei , tnmen iia Deiun sciens iteruin posse peccare , ad lepnrntionem sibi, deprecatitr, poslulans : Ailjulor mensesto, ne dere- quemadmudum possel illiim ei posl isia corrigere, linquas me, neque despicias mc, Deus saluiaris tneus mult.i servavit : quotidiana puestat ille remedia , (Psal. xxvi, y) : nos nobis liberum arbilriura , ille quibus nisi freti conflsique nilamur, nullatcnus vin- in naturu , velle inarbitrio et essein affectu conslilue- bat. Tum posse ad Deuin naiurae aiiciorem proprie periinere ita Inrgiebaiur, ut vtliect esse , sen agere ad hominem referenda essc cnnienderet. Solius Dei esse dnCebnl, quod potesl homo velle bonum alque perficere : sed quud illtul vclit perhcere. ac re ipsa perlicint, adeut|tie el t|iiod boiitis ac perf. cins velit cssc . vel etinm sit, ipsius bnmitiis esse procdtcabat, Non iuUciabatur linmiuem yrulia semper adjuvari auxilio : sed atmlium illml iu lioc poucbal, quod volnntatis ati|m^ opei'isp<issil)ilitnleml)eu<iiumqtinm p iiiui d.irei. Ip-a illius verba videsis apud Aiigiisiiniiin lib.tleGraii.i Chrisii, cap. 4. Dei uequi, rttrsiis icllcm inlerrogare cur dicat nos id uttu prontereri ? ' (Juesn. cuni uiin ms. Colb., pr&stolnri. Gnrn. , Nos dicimns manifesie, ut quid oremus Deum, ille: et infra, David ergo , pro, Duvid enim. 6 Etlil. ii"in. ei Cttncil., in sua nalura esse. Mox Garn., adjutorem inv cai , nec illi sufficil assiduum in- Patkol. XX. vocarc : refragantibtis aliis libris , ex quibus liquet vi.rnlitiliiin ■djuifrcm a verbo exoptat regi. Concil., ila magnumscil, ut ass due diceret. ApudAu- gust., i,a mnqnus ticui assidue dicere. Garuer. , hoe illi tam mngnum visum sit, ut assidue diccrci , trm ne- cessariitm confessus sil. II tpiod plures ac veuisliorcs mss. exliibenl reliueinus. Mallemus ininen , ita ma- ;;;i- ■ scivil assidue diccrc , ct ila. 1 Vlevlin. fi e\ eu Que-n., Libero cnim arbiirio olimiie pcnersus ; relncianlibus onuiibiis inss. et eilili . imn snliiiii lnc, S"d ei in librn n Augus- tini atl ! nifnciuin, cap. -i, n. ti, in libro Prosperi cuiiIim Collaiorem, c. S, n. 15, et in Cceleslini epi- stola 21, n.5, ubi b;cc catlem vci ba cnaniur. Snne Inuneeniii seiileniin potius permissws, quam peiversus, poslulat. Pelag. n. 0. itnii episola 21 C.oel stiui papsc, cnp. 4, ubi b;cc verba cilaulur. Qnaniiiiiani ncc in illis dno- bus lncis desnnl mss. igui cxhibeanl htuisset oppres- su. Apttil Crab. ei exintle itt eilil. concil. bic legerc est./tuic ruince suw jacnisset cpprcssus, apud Garner. ei Q ic-n., Itujus rttina subj cuisset oppressus, 19 $87 S. INNOCENTU 1 PAP^E S88 cere linniaiins poterimus errores. Necesse estenim, \ 8. Qui si lamen 6 aliquod in se Dei adjuloriiini , quoil Imc usque negaverunt , provocarint , ei opus sihi ejus anxilio esse coguoverint , ut liac labe , in ut quo auxiliaule vinciinus, eo iteruiii non adjuvauie yincamur. 7. Sed possem plura diccre , nisi vos conslaret cuncta dixissc. Quiaquis ergo huic assentiens vide- tur esse senlenlia: , qua dicat adjuiorio nohis non opus esse divino , ininiicum se caiholie.c fidei , el Pei beneficii-. proliietur ingralum. " Nam nec noslra comniunioiie siint digni , quain pradicando taliier polluerunl. Ipsi enim sua sponle , dinn sequunliir illa qiue dicunt, longius a vera religione refugerunt. Cuni enim hoc lotuin iu nostra prnfcssione consis- tat, quotidianisque precihus nihil agamus , nisi queinadmodiim Dei raisericordiam consequainur; queinadinoduin ferrepossumus isla jaclanies? Quis, quain sui cordis incurvatione conuerant , liheren- lur , et quasi in lucein de fneda tracti caligine, re- mnlis abdicatisque omnihus , qiiibus lolus , ne ve- riim f aspieeret, fcedabauir et caligahat aspec- tus.damnent ha;c qua; Imc usi]ue senserunt ; et alii|ii:indo aniiuiim lectis dispiilaiionibus commo- dantes , ah hac aliqiianiulum labe corret li , veris se sanandos ° consiliis irihuaut aiqne subinilianl. Quod si feceiinl, eril in poiesiatc poniificiun islis aliquatenus subvenirc, el lalibus aliquaui curam prasiare vulneribus , quam solet lapsis, cuin resi- piierinl, Eeclesia non negare : ul a suis h revocali rogo , tanlus illoriim poctor.i error obc;ecai , ut si C pnccipiliis , inlra ovile Domini rediganlur : ne fo- ipsi nullam Ilei gr.niam senliunl , quia nec digni sunt, nec merentur ; nec de aliis considercnt quid quolidie singulisgratia divina largialur ? Sunl qui- dem isti b oinni ciecilate dignissimi , qui nec hoc sibi reliquerunt , ul se auxilio credant revocari ah erroribus posse divino. Negantes enim adjuioiium, non aiiis, sed sibi lioc penilus abslulerunt : qui avellcudi sunl longius ct ab Ecclesise procul reino- vendi visceribus ; ne c diu inulius niulia occupans, insanabilis post error increscat. Si eniin diu fueiint suh hac impunilale versali , necesse est multos in liancsua; pravilaleni mentis inducant decipiantque innocenies, vel potius iinpiudeiiics , qui fidein ca- tliolicam J nunc sequuulur. Putabunt enim eos recte ris positi , et tanto praesidio ' a lide iuuiiilionis cx- clusi , periculis omnibus exponautur , devorandi luporum denlihus aique vexandi , quihus obsisleie bac, qua illos iu se irrilaverant, doclrina; perver- silaie non possinl. 9. Sed satis vestris monilis, sic abundaiilibus nosira: lcgis exeniplis prohalur esse respoiisuin. Nec nuid'|uani supeiesse diixiinus ijuod dicainus , cuni mliil pixierinissuin a vobis, nihil coustctesse suppressum, quo illi refutaii et peuitus eognoscan- tur esse convieii. Ideoque a nobis tesiimonia nulla pnnuntur , qui.t in lns plena relalio e-l, et satis Coustal l"t d"Ctissinios saceidoies ciineta dixissc : nccdecel credere vos aliquid , qnod ad causain pos- sentiie, quos adbuc vident in Ecclesia perdurare. q sit prolicere, praieiisse. Ei utia munu : Bene va- Separeliir ergo a sano corpore vulnus iiisaniiui , re- moioque inorbi stcvieniis afllalu , cauiius qu;e sunt sincera perdurent, ct grex purior ab liac mali pe- coris contagione purgetur. Sil lolius corpoiis illi- bata pcrfeciio , quam vos scqui et lenere hac in illos pronuiiiiaiii ne cognoviiiius , ei una \obiscuni pari assensione servanuis. ' Conjunctio Nam ex edit. Merl. , Crab. , Aug. el plurihiis niss. revocalur. Deinde iu m>s. Isid. desi- deralur iiosiih. Mox cdil. Rnni. et Coocil. cuin ali- quot inss., Sic enim, ttbi ruin aliis lihris pncferiinus, i/).si enini. Garnerus vero locuin liuiic iniililuin ceu- sens , noia ad inarginem a-cripta. sic resarciri pos- B In edil, llmn. ei Concil., aliquindo in sc. so monet : Pelagium iyitur et Ccelestnim , quos nuc- f Apud Qjesn. el Aug. , atpiceient. tores nefarii prorsus et oinnibns anulhetnalizandi c- n K Apud Garncr., concitiis. Veibiun aniecedi n. . sanandos , quod Quesn. reuinvit , oinnesii.islrim.ss. lcic, fr.ities, El ad lutus : Daia vi kal. Febr. (Jun. 27 aun. 417) post consulaluui i Tbcodosii aiignsli mi et Junii Quarii, V. C.