Letter 1507: The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.

Θεὶ δὶς ἱπ δμπιάσηι ἱπιρὶποὶ! ἰαρίάδηξ, ποπ πιετοίμτ υεπΐαπι. ἀοη[εν. ορὶδί. . Νυρόογαπὶ ἰυυπὶ ἀεἰ οι πὶ οοοαϑῖο Θσχουβανυ!, ηυοιὶ [γαϊγοπὶ γἱβυϑ ἀδίδηογο. Ησο νοτὸ [ἐς β με ναγίοδιϊο ἢ ] πὸ ἰΔηηθη ργρίογι ρῥγωιαχίιπ) : ἧιο οἱ ργίυγα γεηΐβ δχοίἀϊϑιϊ. δὲ δηΐῃ ἰιρδὶ ἔγδιγ κυ αγαιῖα ργυ8 ἀθ δυπιρδίϑι! υἱη ἱοῖϊαπι, 4υ8 Γᾶ- ἐἰυ. ἰρϑι) ἐς. 6Ππ ἃ ( ργορυξηδίυϊη ὙἾ8, βοόγα ἰίογυτ ἃς Ρ6Γ Οὐ ΐαᾷ ΘΧαζ ΓΘ "ἢ Π δΓυ- βοδείβ ἢ Μαηϊοϑίυμ μἷης ἀναδίι οἱ ᾿ος ἀδιλ Δ0) ἴ6 ορόγὰῶ σοι ΐβδυπ).. Ουἱΐ δηΐπὶ [ταἰγὶ ἤθη ράγοὶ!, δἰϊοειιπι ἰηΐυνα ᾳυοπιούο .] ἰθιρογαυοῦίι. ΧΧΥ, --- ΠΙΕΒΑΟΘΟΙΟΝῚ (Ε. ππξκλοὶ Ριλοονο μὲ ἱπίτα). Τὸ μὲν πρότερόν σου παρανόμημα, πρόφασις εὐπρεπὴς ἐδόχει ποιεῖν συγγνωστὸν ὁ ἀδελφός σου ἐχ- δεδιχήσθαι νομιζόμενος " τοῦ δὲ νῦν παρανομήματος οὐδὲν τοιοῦτον ἔχεις παραπέτασμα , ἀλλὰ χαὶ τῆς προτέρας συγγνώμης ἐξέπεσες " εἰ γὰρ διὰ τὸν ἀδι- χηθέντα σον ἀδελφὸν πρώην ἡμύνου, πῶς αὑτὸν νυνὶ τὸν ὑπὲρ οὗ τότε, ὡς φὴς, ἡμύνου ἀδικῶν χαὶ ἐλαύ-- νων πάντοθεν οὐχ αἰσχύνῃ; Δῆλος τοίνυν γέγο- νας () ὲχ τούτου χἀχεῖνο ἐχ προαιρέσεως ποιήσας “" ὁ γὰρ ἀδελφοῦ μὴ φειδόμενος, πῶς ἂν ἀλλοτρίου ἐφεί, ( σατο;