Letter 1553: The vile and God-hated Zosimus dares to serve as priest — as you write with shock.

μὸν () τὸ μιαρὸν καὶ θεομισῇ, ὡς γέγραφας, Ζώ- σιμον ἱερᾶσθαι τολμᾷν " ἀλλ᾽ αὐτὸ τοῦτό σε μᾶλλον ῥωννύτω εἰς τὸ πιστεύειν πάντως εἶναι χρίσιν, ἐν ἧ ἐχάστῳ τὸ πρόσφορον ἀπονεμηθήσεται. Εἰ γὰρ πάν- τες ἐνταῦθα ἀπελάμδανον τὰ προσήχοντα, οἱ μὲν τὰς ἁμοιδὰς, οἱ δὲ τἀπίχειρα, περιττὸς ἣν ὁ τῆς χρίσεως λόγος. Ἐπειδὴ δὲ πολλοὶ μὲν φαῦλοι εὐημε- ροῦσι, πολλοὶ δὲ σπουδαῖοι παρευημεροῦνται, αὐτὸ τοῦτο ὃ τὸν θόρυδον ποιεῖ, τοῦ θορύδον χαὶ τῆς ταρᾶ- χῆς ὀφείλει εἶναι ἀναιρετιχὸν, ὅτι ἑχάστῳ τὸ πρέ- πὸν ἀποδοθήσεται. Οὐ γὰρ ἄν δίκαιος ὧν ὁ θεὸς ταῦτα περιεῖδε γινόμενα, εἰ μὴ ἔμελλε χαὶ λόγων χαὶ πράξεων χαὶ ἐννοιῶν μετὰ ταῦτα ἀπαιτεῖν εὐθύνας " χαὶ τοῖς μὲν τιμὰς, τοῖς δὲ τιμωρίας ὁρί- ξειν. ΣΙ’. --- ΣΤΡΑΤΗΓΙ͂ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ Ῥγνονεῖεῖι δὲ ἱπυΐδειγαπε ἀπιΐοος ἐπ πιοπαείετῖο. ([π. ορίεί. .) Ζδ πι6, οὐ Ὀοη0 Ὠ60 ἀΐοᾶπι, ἴῃ πιοηδβίοτίο ὁχ- ϑρδοῖδ. ἀσοθάδη δηΐπ, υἱ Δη68 οηο , Ὠεὶ Οὐ ἱπδρὶ ΟἾΔ , οἱ μ6Ρ Οπηηΐα δάπιηγαηάιϊπι Τ - ὑοδίυπι ᾽4ην ρτ θαι διηϊουπ (Δοίυπὶ, ΠΟΏΟΓΕ πιᾶχί πιο οοηηρίοχυγυδ. Ἤδη με, σὺν Θεῷ δὲ εἰρήσθω, προσδόχησον ἐν τῷ μοναστηρίῳ " ἤξω γὰρ τὴν σὴν πρό γε πάντων ὀψόμενος θεοσέδειαν, καὶ τὸν διὰ πάντα θαυμάσιον Θεοδόσιον, διὰ μαχροῦ () φίλον ὄντα, χαὶ αφόδρα ἡμῖν τετιμημένον, περιπτυξόμενος. ΨΑΒΙΑΕ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ. () ᾿Ιπῖεγ δρόμον 6ἱ τὸ ἰηδόγυμῖ Δ θῸ οοἀϊ. ἐχ- κοπτέτω. ΠΌ551Ν. ! () Ργὸ διὰ μαχροῦ ουἀ4. γαῖ. οἱ ΑΙ. εε΄ ϑυηῖ διὰ μιχροῦ, [». ΣΙΖ'. --- ΑΡΠΟΚΡΑ ΣΟΦΙΣΤΗ͂. ΕΡΙΘΤΟΙΛΆΌΜ . Υ- -- ΕΡΙΞΤ. ΟΟΧΙΣ. ΟΟΧΥΙΙ. --- ΠΑΚΡΟΟΒΑἍΙ ΒΟΡΗΙΘΤΙ. δε νατὶϊ τἠείοτμνι αἀἰσεμαἑ ρεπόγιϑαε. ((οη[ἐγ. φριδί. .) Τῶν συγγραφέων οἱ μὲν αἰσχρὸν ἡγοῦνται μὴ σαφὲς εἰπεῖν, οἱ δὲ ἐν τῇ ἀσαφείᾳ τίθενται τὴν ἰσχὺν, χαὶ οἱ μὲν τιμῶσι τὸ μέτριον, οἱ δὲ ἔξω φέ- ρονται τῶν καιρῶν " οἱ μὲν τῶν ἠχριδωμένων ὥτων στοχάζονται, τοῖς δὲ ἀρχεῖ τὰ μειράχια σεῖσαι " χαὶ οἱ μὲν ἀμείνονες εἰς προοιμίου χρείαν, οἱ δὲ ἐν παρα- δείγμασίν εἶσι πλούσιοι" -οἱ μὲν οἶχτον ἐμύαλεϊν δεινοὶ, οἱ δὲ θυμόν " τῶν μὲν τὸ βραδὺ λυπηρὸν, τῶν δὲ τὸ ταχὺ τερπνόν" οἱ μὲν ὕπνον ἐμποιοῦσι, μιᾷ χαταχρώμενοι ἰδέᾳ, οἱ δὲ χαὶ ἀφαιροῦσι ταῖς μετα- Θολαῖς. Χρὴ τοίνυν τὸν βασανίσαι συγγράμματα εινὸν, πάσης χαὶ χάριτος χαὶ ἀπεχθείας ὄντα χρείτ- τονα, ἔχάστου συγγραφέως χαὶ τὴν χαχίαν χαὶ τὴν ἀρετὴν εἰδέναι" χαὶ τῇ μὲν ψηφίσασθαι, ἐδ δὲ μέμ- Β νόζοὸ νἱιυρογδηάο. Ψψασθαι. ΣΙΗ͂'. --- ΑΦΘΟΝΙΩ. ϑογίριογυπι γποιογυπαυθ δἰ αυϊάθαι ἴυγρὰ ἀυεσιῃηί οὔδουτα ἀΐοοῦο : ἴῃ οὨϑουγίιδιο ἀδεου5 ] οδδηὶ : οἱ πιοάΐυπι ἰὁπσοηϊ : ] πηοάυπι ὁχοσάμη!ι. θυϊ- ἐδ) δουι8 δυάϊυηϊ δυγί θα; σοηιθηςὶ δυηί δ - Ἰοδοθθθβ πιουΐϊβδδ6. ΝΟΠΒΟΙ ὀχογα υἱθηῖ6 ΡΓ28- δίδηϊ, ΘΧΘΙ αθυπάδηξ, (Οὐοιμπιίδογδιϊοηθπι αυϊάδπι πουπὶ ἰπουίοῦθ,, ἰγδ δἰϊ. Θυΐάδληι ἰΔτὰϊΐ- ἰαίο ἀϊδριίοθης, οοἰογ (δία ρίδοθδίὶ. Αἰΐΐ υπϊς8 ἀϊοοπάϊ (γα δου) οοποϊ ἰληϊ, δ ἱ Ἵο οε ( ουπιάθι θὁτουϊίυηι. Ὀόεαὶ ἰἰδαᾳυδ θυ, ᾳυΐ δερὶρίΆ δἰϊογαῃι) δἰῖ ὀχρίογδι γα, ΔΠΊΟΓΘ δίᾳυο ἰηυ ἀΐλ πῸἢ δυρογυὶ, οπηηίΐᾳυθ δάθο βογίρίουὶ Υἱἶυ ἰαχία ὃς Υἱγῖυβ οοφῃοδοθηάα : ἰδῆς υϊάδαι ἰδυάδηδο, ἰΠ 8πὶ ΘΟΟΧΥ͂ΠΙ. --- ΑΡΗΤΟΝΙΟ. , Ῥ νσίηδίας εἰ [ογπίταιἷο ἀιο εἐχίτεπια, σοη)μσίαπι πιεαΐπηι, υἱγοίπιίαίε ἱπ[ετίαα. ((οπ[ετ. ορὶει. ). Καὶ ἡ παρθενία, ὦ βέλτιστε, καὶ ἡ πορνεία τὰ μέτρα τοῦ νόμον ἐξέδφησαν, ἀλλ᾽ οὐχ ἐπὶ τοῖς αὖ- τοῖ;. Ἡ μὲν γὰρ ὑπερέπτη, ἡ δὲ παρέδη. Καὶ ἡ μὲν τὰ χοῦφα χαὶ ἀνωφερῇ, χαὶ τὸν οὐρανὸν. πολοῦντα,, ἡ δὲ τὰ χατωφερῇ χαὶ βαρέα σώματα ἐμιμήσατο " ἡ μὲν διώχει τὰ μεταδολῇς χρείττονα, ἡ δὲ ἐχεῖνα, ὧν ἡ μεταδολὴ συμφυὴς, καὶ ἡ κόλασις σύντροφος" ὁ δὲ τίμιος γάμος τούτων ἑκατέρων μέσος τυγχάνων, Υἱγείη δα, Ὀοη6 Υἱἷγ, ἃς ἴογωΐεδιίο Ἰοσἷδ ὀχοθάυηϊ τηούυπι, οἰϑὶ πο οοάσῃ πιοῦύο. [ δηΐπὶ βυροΓ- εγλάϊυν; δῷς ἰγδηϑαγοάϊυγ. ΠΠ ὰἃ, υἱ ἰονῖα 5ο]ϑηῖ, δυγβυπὶ [ογίυγ, ἰῃ σΟἰυμ406 ἰδ ΐ ς ἰδ. ἀδογβυ γΓαρίίυνγ, φγανίδ ἱπη δη8 οογρογα. [Π βθοίδιυγ πιι- ἰΔιἰοπὶ πο Οὐηοχία, πῶς πιιίαιϊοηΐ οοβπδία.,, ὃς ροίΐυ8 οδαοχία. Μαιγίποηΐαπι ἢ) ἀϊιοῦυ8 ἰηίοῦ- Ϊεεῖυπι ; Αἰἴο φυϊάδπι ἰηΐογ'υ , Γ0 ὙΘΡῸ - τῆς μέν ἔστι χατώτερος πολλῷ, τῆς δὲ ἀνώτερος ΕΑ Ιηἴυ8. Υ᾽ρρίηϊδια οοἷπι οοπἰυφίυπι τπιΐηυ5 6δὶ οἱ ἢυ- πλέον, ἢ ὅσον αὐτὸς τῆς παρθενίας ἐστὶ ταπεινότε- ρος. Διὸ χαὶ τῆς μὲν στεφανουμένης, τῆς δὲ κατα- χρινομένης, οὗτος σύμμετρον