Letter 156: On three texts:

Εἰς τὸ, ε« Πάντα, ὅσα ἂν εἶπεν ὁ Κύριος, ποιήσο- μεν, καὶ ἀκουσόμεθα ()). ν Καὶ εἰς τὸ, Ὃ ψυ- αὶ χικὸς ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος. ν Καὶ εἰς τὸ, «Οὐ δύναται δένδρον πογηρὸν καρποὺς χαιλοὺς ποιεῖν. » Σὺ μὲν ἴσως ἀλλόχοτον νομίξεις τὴν φωνὴν, ἅτε παρὰ Ἰουδαίων, τῶν μηδὲν ὀρθὸν μήτε λεγόντων μῆτε πραττόντων, ῥηθεῖσαν’ ἐγὼ δὲ, ἐπειδὴ ὁ νομο- θέτης αὐτοὺς εἰς τοῦτο οὐ χατεμέμψατο, ἡγοῦμαι, ὅτι () ἃ χρὴ μανθάνοντας πράττειν, ταῦτα διὰ τοῦ ΕΧΧΧΙ, -- ΝΕΜΕΒΙΟ ΜΑΟΙΘΤΒΙΑΝΟ. π {πὰ : « Οπηιπῖα φιαοιησιο αἰχὶς δοπιῖημ, [αοἰξ- πηι, εἰ αμαϊοηιμα ".ν Νέος ποπ ἱπ ἱ{{μά Ραμίὶ ἀϊείμηι: ε Απὶπια ἐξ ἤοπιο ποη μογοὶρὶ! ἐα φμα δμεπὶ δρίτί ( "δ. ν]Ποπε ἐπ ἰἰμ. Ομ γὶδιὶ : ε ΝΟ υοῖθεί ατ- δον πιαία [γεΐτις δοπος [αοέτεὲ ὅν, ν Τὰ αυΐάδπι [οΓἰΔ δυϑυγάδημ Οχ δι πΠΔ γοῦθηι, ἰΔηφυδηὶ ἃ υ(ἰςῖ, πἰἢ}] τγαοῖὶ ᾿δδηΐαυθ τοὶ ἀϊοοηιὶθυ γα] [οἰ οηι δυ, Ρτοίδίδπ). Αἱ ορο, υἷᾶ Ἰορ᾽βἴδιοῦ 'ρ ἰῇ ποη Γαργοθπαϊΐὶ, ἈυθίΓΟΥ : φυοηΐδη) φυῷ ἀϊδεοπμο (δοογα οροῦιοί, (Δεἰθ! δὲ (βῃ. χι;, . " .ΑοΙ. ιχ, . ΕΣ θόιι. ν, . δλΊ Ουγ. τ’, . Μαιι)}). γι, . ΥΔΕΙΖῈ ΓΨΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. () Ῥγο χήρυγμα ἰΐθιη ι|. Ἰορὶ! χάρισμα εἱ ἢ νογῷ. ἱπ. ὅ ροϑδὶ μηδεμίαν αὐάϊι μηδενί. ΡοΞδιν. νΟΓδ. ροϑὶ ὅ ἀντίῤῥοπον πηυίδι 'ῃ ἀντίπαλον. ῬΟΒΘΙΝ. () δς. (υ)αοίυβ δὲ ς. ὅ, Ψεπογαδίϊ!, ἂχ . [εδἰἰῦ. αἰσπιϊφυϊ! ἰηίΓ Ἰηἰ Γγαουα οἱ πΐγᾶ, δ πιλὶγᾶ- μηϊα, υἱ Π|ὰ δίπιι } Ποΐ ὁρογα, φυὰ νοὶ ρδγ γὙ} ΡΘΥῚ ΟΠΉΪΠ οοηϊγα Ὠλίαγαηι [δοϊϊ : ἰδῖα ὙΓῸ δἰἰδηι ἃ ἀξηηθηθ δυἱϊ Βοιμΐς ργαϑιϊφίαιογο ραιγαγὶ ρυϑδίηι. ἈΙττ. (δὲ) Ιἀἐπὶ βογὶ ἱι νομιζέτωσαν ρτὸ νομῖιςέτθ. οἱ () Καὶ ἀκουσόμεθα. Ναηυθ ᾿π Π᾿ο γα (Οη{| ος ἰιαϑδίυγ, ποαυ ἰη [,Δι|πΠ ἰηίογργαίθ. θυ Ρ]υγα ἴῃ το. ΒΙ}}. Ἰδοιοπα ποίδυΐ, Εὲ οδὶ ᾿Ἰυδιγα ὀχθηρίυπι οἰἰὯπ| ΡΓΌνΘΓ). ]Ιη. . ΧΧΥΙ, ν. , ( φυο νἱά ἱηίγῃ δρίϑι. ). Ἀιττ. () [πίογ ὅτι οἱ ἃ χρὴ σοι. Ὑι. ἰηδοτὶὶ τάχα ἐπειδῆ. ΥΓ. ροϑί ΄υϊηίο, προηγούμενοι ΓΘΟΙΘ ἢ- ιὰϊ ᾿Ιθεἢ ἢ προῃρημένοι. ΒΟΒΙΝ. μ . ΙΒΘΙΌΟΒΙ ΡΕΓΌΘΒΙΟΤΕ ι{᾿ εἰθοίανιϑ ; ἰάεῖγοο ὑδηα ἀϊείαπι : « ΟἸμηΐδ - Α πράττειν μανθάνομεν, διὰ. τοῦτο εὖ εἰρῆσθαι" « Πάντα. ἐμαυα αἰχίε Ποῦ, δείθπιιδ, οἱ δυϑόπια . » Νδα }}} ᾳιίίδην, ᾳυὶ οἰἴδαι φυδπιρίδῃι γϑι ἀΐβοφηι, ρτο- ".}}} ογάϊιἐθ γαιΐοπθ ργίυβ διι ΐαηιϊ, ἀεϊδά ὁ (δοίμη!ι; } νγὸ οὐ γὶνα ριτθοορὶᾶ ἰω ορυδ δειυπαυθ ρῥτοῦυ-- οδγὸ δίυάεμι, δὺ ρε δοίΐοῃϑ ὠΐβουῃ!, θὲ ἰΔη ΟΓ - ιἰον, φυ δι δειίοιθ εἰ Οραγα δοφηϊἰομθι ραγίοηιϊο. μ οεδ γ Γὰ Υἱγίωι δ εὐ ΡῈ ἱρδᾶπι δχογοϊδιϊοηθιῃ ἐδιυἢυν δά νἱριυίοπι, οἱ ᾳφυοράδηνπιοῦο ἀΐδεἰϊ, Θπὶ οἱ }}|} , εἰ ἀφοθῃ ἰδ δι ΒΟ . ΠΙ, οἱ ηιδχίπια οοηδδγνδηίθιῃ πδίυγα, οἱ αἱ Γ βαπείιδιη. Αιαπα δος φυΐϊάθηι ἀδ γὰ ᾿ιδοίθηιϑ ἀϊχῖθ βυῃήβοϊδὶ. ἩΠω δυίοα : « Νου ροιοϑί ἀΓΌΟΥ Π|} [γυςίι ὈΟηΟΒ [- ἐδγὰ, » ἤθη [Π}} ρορηἰϊοπίϊαπι ; ] γοάλγαι!! οὁπ|- "υογδιϊοιιθ ἰπ οοηβυοιυάΐο νυἱἰοτυιη. Νδηὶ ἀυπὶ ὅσα εἴπε Κύριος, ποιήσομεν, χαὶ ἀχουσόμεθα. » Οἱ μὲν γὰρ ἄλλο τι μανθάνοντες εἰχότως ἀχούουσι, καὶ τότε ποιοῦσεν᾽ οἱ δὲ τὰς θείας ἐντολὰς εἰς ἔργον φέ- ’ ρειν προηγούμενοι, ἀπὸ τ-ἧς πράξεως μανθάνουσιν, οὐ τοῦ λόγου τοδοῦτον, ὅσον τῆς πράξεως τὴν γνῶσιν. «ἰκτούσης (). Τῷ ὄντι γὰρ ὁ τῆς ἀρετῆς ἰἀσχητὴς δι’ αὐτῆς τῆς ἀσχήσεως καιδεύεται τὴν ἀρετὴν, χαὶ : τρόπον τινὰ μανθάνει, ὅτι χρησιμωτάτη χαὶ πρέπω-. δεστάτη χαὶ φυλαχτιχωτάτη ἐστὶ, χαὶ συμφερόντως νενομοθέτηται, Καὶ περὶ μὲν () τούτον ἅλις. Τὸ. δὲ, « Οὐ δύναται δένδρον πονηρὸν χαρποὺς χαλοὺς ποιεῖν, » οὐ τὴν μετάνοιαν ἀναιρεῖ, ἀλλὰ τὴν ἐν τῇ διατριθῇ τῆς καχίας διαμονὴν () χωμῳδεζ. Πονηρὴὸν γὰρ ὃν, οὐ δύναται χαρποὺς φέρειν ἀγαθούς" μετα- ")Ὰ} δί, "οἢ ροίδϑδι [γυοιυ [ὉγγῸ ὈΟΠΟ : υνἱ ΥΓῸ μ ὁληθὲν δὲ εἰς ἀρετὴν, οἴσει. Εἰ μὲν γὰρ περὶ δένδρων δα (ἸΘΡ δίᾳυ ἐθηγνογϑὰα δὲ τυἱγίυίοηι,, ἰυη [ὑγο!. ᾽ 'οβίηι ἐδ διβοῦὶθυ ("ϑίυΓγα}}}}) ΒΕ ΓΙῸ ἔπι ϑαϊνδιοῦὶ, ἴθ νἱποδὶ γϑιϊ. ϑδίη διίθιη ἀθ Ποιηΐ-᾿ ἶθυϑ Ἰυᾳυΐίυγ, . χθίῃρίο δἰγὸ δίμη εἰ} οὐδ (ηπ| ΄φιῃοά ἀγυογίυυβ δι δίιγα,, ἰ( πορὶδ ϑὶ ῬΠνοτα νοϊμμἰδι ] ) ΘΥθγίϑίιγ, οἱ δοῦθύαδι νὸ- γτἱιϑιὶ, τἰθῶ δυδρίεἶο. Νδη) ηυἰ} ΑΓΌΟΓ [] νἱ- ἐείυγ Ρειϊγυς ῖ Βοιᾶ. Δι φιοιούο ((Πγίδίιπι) }- πρφαν! ἢ Μαϊδηο Αι αὺυ ρϑεῖο οΟἸηηΐδ ἰοῦγα οἱ ηυ]- " ΠΟΙ ᾿Γ ᾿ββίυβ σογίδηδ οἱ ἰγορθὰ οδυΐ θυ } οἰ δ ἀγῦου εἰμὶ νἱάδιυγ δυάδε ᾿ Μαία Αι μομούο Δροδίοϊ ἶοο ποηογὰ ἀΐφηυς οδὶ ᾿δθίίυϑ [ον ἢ Δι φιο ρϑεῖο ((γίβιυπι) ρμγοάϊ ι Υὸ- ΓΙΩΙ δὶ οἰμῃ, ἐῃ Βοπιϊηἰυυ σοηιἰφαγυηι,, πιι- ἰπ πιθυΐυπὶ ργούυςφογθ οοποῦ, ἱπργι θη δ θηϑπ) ΟΥδιϊοηΐβ οορίδπι ρτγοάυχογο. ()υοοΐγοα {δὲ (ἐσοπηρί αὐ [ (ιηυϊδιϊοηυπι ) ΓΟ παυξ δχ βδογὶ ιἰγ ρείναιο βιαὐΐο οἰ Πα η δ, ἰηίθγργοιδι!!ο- Πδιὴ Δροϑι οἰ οἱ ἀΐοιΐ οΟμἘΓΔΠῚ : « Απΐ μι }} (ἢ η) υλπινὶα ἱηργωϑοηιίδγυν) ( ιδίθηυβ . εἱ Ἦν ὁ λόγος τῷ Σωτῆρι, χρατείτω ὁ σὸς λόγος" εἰ δὲ περὶ ἀνθρώπων, ὑποδείγματι δὲ ἐχρήσατο (ὅπερ γὰρ ἡ φύσις ἐχείνοις, τοῦθ᾽ ἡμῖν ἢ προαίρεσις), ἀνατρε- πέσθω ἡ ὑπόνοια " ὁποῖον γὰρ εἶναί σοι δοχεῖ δένδρον ὁ Πέτρος; Καλόν; Καὶ πῶς ἡρνήσατο; Καχόν; Καὶ πῶς πᾶσα γῆ τε χαὶ θάλασσα τοὺς ἄθλους αὑτοῦ ἄδει χαὶ τὰ τρόπαια; Ὅποϊῖον δὲ Ἰούδας ; Καχόν; Καὶ πῶς τῆς ἀποστολικῆς () ἠξιώθη τιμῆς; Καλόν; Καὶ πῶς προὔδωχεν; ᾿Αλλ᾽ εἰ πάσας τὰς γεγενημένας μεταδολὰς ἐν ἀνθρώποις εἰς μέσον ἀγάγοιμι,, λάθοιμι πλῆθος λόγων ἐπεισαγαγεῖν. Διόπερ ἐκεῖνά σοι () πλρεὶς ἀναλέξασθαι ἐχ τῶν Γραφῶν, ἐπὶ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ ἀποστολιχοῦ ῥητοῦ χωυρήσω" ε Ὁ ψυχιχὸς, εἰ χαὶ μὴ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος, ν» ἀλλὰ δέξεται " οὐ γὰρ εἶπεν" Οὐ δέξεται, ἀλλ᾽, ε Οὐ δέχεται. » Καὶ πάλιν" « Οὐ δύναται γνῶναι" » χαὶ οὐχ εἶπεν, Οὐ δυνήσεται.. “Ὥσπερ γὰρ εἴ τις σίδηρον πεπυραχτωμένον ἴδοι, χαὶ εἴποι" Οὐ δύναται ψυχρὸς εἶναι, δυνήσεται δέ" οὕτω χαὶ ἐπὶ τῶν εἰρημένων τὸ μὲν γὰρ ἐνεστῶτός ἐστι χρόνου, τὸ δὲ μέλλοντος. ηυληυύΐυ ( π)η) ποι: ροΓοὶρίαι : δπι δρὶ γί; » δὶ οδγία ρογζοϊρίοι ᾿(ὺὧς ηἰπιγαπι, υἱὶ ι)}}- " ἀδϑ)ογὶι). Εἰ γυγϑιπὶ : « Νοη μοίαδϑὶ ἰμι ἴξογο. » Νὸὰ ἀϊχὶὶ, Νοη ροϊογίι. Ουδηιδάιποάυπι οἷπὶ δἱ φυΐβ όγγυπι ᾿φιίίαπι νἱάδαι, οἱ ἀΐοαι : Νοὴ ροίοϑὲ [τἰρίἀυπι ; ροίογὶϊ δυΐϊοιῃ (τἰρίθαπι δορὶ : δὶς οιἶδιῃ Γ ἰιᾶῦεί ἴῃ ἰΐδ ᾳφιῷ ἀΐεῖδ βυηι. ΑἸτόγαμ οπίην ργδοηι ϑὶ ἰδηιροτγίὶϑ; δ᾽ιογυπ) [αἰυτὶ. ΠΙΧΧΙΙ. --- ΑΤΗΑΝΑΘΙΟ. Νοὴ [μἰ εχ πιεῖ ποείτο, οπιπίπηι τέγη, εοσηξἶο- ΠΕΙ͂Ν πος ἤαθετέ. Κηυϊάδην ος ἰμϑιπὶ αφυοᾳι ᾳφυοὐ ἰυ ἀρουγάυϊη ἀΐεῖ, οἱ δ ερο!υγὶδ οὐ υδάδηι δαρίοη μυ (.. Νιιῃ δὶ ΟὨληΐα [υἰβδθηὶ ΕΔΓ ἃς.