Letter 1590: The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.

αυμπι ποιηΐηα υηΐνογβα εἰν ρυγαυθ παίυγα δίιγθαῖδ ᾿3δη28 ΒυρΟγοηϊ οοηαϊοηΐδ το ηδυγδῃι, ἰδ υπ0 σΟμφΡρυδηΐοΓ πδίυγῷ οἱ υἱγίθυβ ποδί ὶβ ἀἶνὶ- ἢῦπὶ ὐπθῃ π08 ἰμπἰδτὶ πιασχίπιο ἀθοοί. Ουϊὰ δυίθτ ἰϑδιυὰ Απἰπιὶ δυυντἰβ8ῖο. Ουἱά οηΐθ ΒΔΌΘΠΙΒ οἰυϑπιοιίὶ φυοά Θτίο Γ6 η08 διὶ ἀγγυβδη(ἰδπι γαὶϑδὶ ἢ υἱ μαϊγίαγοα Αὐγϑθδπὶ δὶς : ε ΤΟΥΓᾺ βυυβ οἱ οἰνἶβ ; » οἵ τοῖο ἰοφίβιδίου αἷιϊ ρμίνξε "; οἱ ἰυχίᾶ Ῥεαϊίοπι τγορίυμῃ : γεγπεῖς οἱ [ἐπμηα δ᾽; ὁ] ἰοηἷς γ6ΓῸ γδ8 Ραυΐϊυ9, πεϊδετία δ. ΟὟ 4υς5 δηΐμ δβοίρβϑῃπὶ τηϊβογαίυγ, πιϊβογυσιαυο ρτϑάϊςαι, οὗ , οἱ ἀ6 υηἷ- ΥΟΓΒῸ δθηθγο δυπιδηο ἰδιο αὶ συ], Ὁσαδιόῦτοηι ἰΠυτῦ, « φυὶ οὐπὶ ἰῃ ἰοτηδ οὶ βοιβοὶἱ ρδῦπι δυϊηἶανὶι .» αἰ οηγ. Οἰθηοπι ἰίδυο. [λϑιυ δ ἰυγείἀυπι πδίαγο ποϑίγβ σορυρηδηΐδπι Δὐ ϊοἰοπίο8, Βυπ Πἰδίοπι ἠϑίυγ ΟΟὨΥΘὨΪ ΘΠ . ΒΟΡ ξοκηδίδη) ΘΧΟ ΓΟ ΔΠΊ18. ΘΟΟΧΙ, --- ΜΑΒΟΙΑΝΟΙ Ααἀδβοτιίαῖἷο φμαίΐε 6ε26 ἀεϑεαιϊ. ((οπ[ἐεγ. ἐρεῖ. .) Δύσχολον εἶναί μοι δοχεῖ, τὸν παραινοῦντα τῷ ἃ Ἑαυΐάοπι ἀἰδοὶϊ ορίποῦ πογίαπάυ ἰδ μὴ θέμις δρῶντι, μὴ εἰς ἀπρεπεῖς ἐμπεσεῖν () λό- ὦ (λεῖα πείλ5, πο ἱποίάεγα ἱπ ἰθάθοογατι οΓϑιΙ ΟΠ 6ΠΙ. γους" ἃ γὰρ μὴ πράττειν θέμις, οὐδὲ λέγειν θέμις. Τί οὖν ποιητέον ; Ἂν μὲν γὰρ σεμνῶς εἴπῃς, οὐ δυνήσῃ χαθάψασθαι τοῦ ἐνόχου τοῖς λεγομένοις ὄν- τος" ἂν δὲ βουληθείης χαθιχέσθαι σφοδρῶς, ἀνάγχην ἔχεις ἀπαμφιάσαι, χαὶ τὸ παραπέτασμα ἀνελεῖν. Διὸ χαὶ ἐπαινεῖται ὁ εἰρηχώς " ε Φοδοῦμαι, μὴ τὰ προσήχοντα περὶ σοῦ λέγων, εἷς οὐ προσήχοντας ἐμαυτῷ λόγους ἐμπέσω. » Οὐχοῦν μέσην τινὰ χώραν βαδιστέον, δι᾿ ἧς μήτε ἑαυτόν τις αἰσχύνῃ λέγων ἃ μὴ δεῖ, μὴτε ἐχεῖνον ἀνωφελῆ χαταλείψῃ.