Letter 1612: Character is revealed not by what a person says but by what he does when no one is watching.

πὶ τασαπάμηι ατίὶ. (ΘΗΡΥ. εἰμι ἐς ορὶει. .) θΘυΐ οἴπηῖμὸ πε 98εἰ η1148 ἀΓί65 ἀϊΐοὶ!, [5ὶ οαμἶθον ᾿οπ ἔην ἰηφεπὶ δἰ δδίπιυϑ, πα πιαυδιῃ- ἀπὲ ὀάγα δι διιπιθὴ ὀχαςία (ἰἰἰο πιὰ ποη ἐγιοίλι,, οὐ πηυϊΐυπι ἰοδιηρμοῦῖδ, 400ι] Θχογοὶο οἱ εἰγα υγίογθ . ᾿προη ἀσυαὶ,, ἰῃ Δ᾽ γίυ8 ι ῬΘΟΙΡΘΡΔΙΟη6 ΦΟΙΒΌΠΉΔΙΌΓ : ] ἴῃ αιη)βίοιῃ αιοιῦ Οὐ πάντως ὁ παλλὰς ἐπιστήμας ἣ τέχνας μεμα- θηχὼς, οὐδ᾽ ἂν πάντων ἀνθρώπων εὐφνέστατος ἧ, ἑχάστην αὐτῶν εἰς ἄχρον ἀχριδοῖ, τοῦ χρόνου τοῦ ὀφείλοντος εἰς τὴν ἄσχησιν χαὶ τὴν μελέτην τῆς πρώτης τέχνης ἀναλωθῆναι, εἰς ἄλλης τέχνης ἀνάληψιν δαπανωμένον " ἀλλὰ πλεονεχτεῖ μὲν τῷ ΥΑΒΙΑ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΑ-. (Ὁ9) [μιν ἴσως αἱ χαὶ ἰάθη ἱμεορυμὶ ἄν. ῬΟΡ5ΙΝ. ἘΕΡΙΘΤΟΙΓΑΠΟΌΜ . 0Υ- -- ἘΡΙ5Τ. ΟΡΠΙΥ. πολλὰς εἰδέναι, ἀντιπλεονεχτεῖται δὲ παρ᾽ ἑχάστου Α πιυ δΒεϊοϊ, οἠμηΐδ :] βυρογίο ἃ Υἱη σαι, ΓΤ τῶν μίαν τέχνην εἰς ἄχρον ἡσχηχότων. Μὴ τοίνυν μηδ᾽ αὐτὸς πάντα εἰδέναι θέλε. Ἐχ γὰρ τούτου τὸ μηδὲν ἀχριδῶς εἰδέναι περὶ ἕχαστον γίγνεται (). ᾿Αλλὰ πρὸς ἕνα βλέπων σχοπὸν, ἐχεῖ τεῖνον τὸ ὄμμα τῆς διανοίας. Οὕτω γὰρ περιέσῃ τοῦ πράγ- ματος. ΥΝΙ". --- Τῷ ΑΥ̓ΤΩ. ἐοηῖγα ἀσρνῖ ἢ γ ὑποχιοαὰθ δογυμ,, Δ ϑυπινυη Θχοοϊιογιηι. Νἧἕὰ ἰφίτυγ οἰ] Δ δεῖγο νὸ- ᾿ἰ5 " χ ᾿ιοὺ δηΐηὶ οΠ]οϊ τα δοσυταῖο ἴῃ δι ρι οορηοβοὶ : δ6ιἱ υπ ΒρΡΘΟΙΔη8 50Ο011 ., ἢ ΠΙ . δοίοῃη αἰτίχε. δῖο διΐηὶ τοῦ οχρυβη . οἱ ὁθη- ΒΡ]ΌοΓΙ5. ᾿ ΟΡΙΠ]. --- ΕἸΌΕΜ. Αἰΐεμα μεζεαία υδγθοιινία ρογειτίφεπαα, πὸ αἰϊος ρεναπιατνδ 'ρε6 ἰϊπγιανι σοπίαιμῖπος. (γι ὼς ορῖει. ; εἰ ἐμ [τὰ .) Εὔφημον μὲν ἔχειν χρὴ χαὶ σεμνὴν τὴν γλῶτ- ταν" ἐπειδὴ δὲ τοὺς εἰς αὐτὸν τῆς χαχίας τὸν πυθ- μένα νεναναγηχότας ἀνιμᾶσθαι χρὴ, ἀτοπώτατον δὲ δοκεῖ τὸν ἄλλους ἀναστῆσαι βουλόμενον, αὑτὸν καταπίπτειν. Ὡς ἂν οἷός τε τυγχάνει, δίχα:ος ἂν εἴη περιστέλλειν τὴν τῶν πραγμάτων αἱσχρότητα τῇ τῶν λέξεων σεμνότητι " ἵνα μὴ ἐπιστύψαι ἐχεί- νους βουλόμενος τὴν ἑαυτοῦ γλῶτταν χκαταῤῥυπαίνοι" μηδὲ ἀπαλλάξαι μολυσμοῦ ἐθέλων, αὐτὸς μολύνοιτο. ΕἸ δὲ φαίης ὅτι οὐ δυνατόν ἐστι χαὶ σεμνὸν εἰ- πεῖν (), χαὶ καθάψασθαι τοῦ ἀχούοντος᾽ φαίην, ὅτι ὁ τοῦ μετρίου ἐλέγχου χαταφρονῶν, οὗτος χαὶ τοῦ ἀμέτρου καὶ γυμνοῦ πλέον ὀλιγωρήσειεν. Εἰ γὰρ ἡ πραότης τοῦ λέγοντος, χαὶ ἡ τῆς λέξεως σεμνότης οὐχ ὠφελεῖ, σχολῇ γε γυμνὴ τῶν πεπραγμένων αὐτῷ ἡ προφορὰ ὠφελήσει.