Letter 1647: The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.

; Ππ ἃ ρεϑοη θι8 δορθηυμίογο Τοργϑιθηιὶ- υγ, ἰδὲς οἰἰλιῃ ἀὐδθι οδὲ αὐαπηἰγαιίοηϊ- [ Π] ἱξπΐὶβ γορϑράϊ ϑοπρ ΓΒ : ἢ] δ γθγ0 γερπυπι οαοτυμι ἰεἰθυΐτυτ, ΗΪ5 [εἶξαν δηίπηο δχίιαιῖς, Πἰυἀ,Ὁ αἱ πιολβίγυην, οἱ υϑὶυιὶ οοἰαθού, (ἀφ᾽ Θηάσηι ; ἢδδὲ υἱ ἀὐνίηδ δίψφιι διθα ϑι πὰ 68ὲ διηρίοοιοπάδ. Θιεΐ (αι πὲὶ [Β δοϑυύίυη δθηθδι οοη᾽υσὶ δηῖ6 ὌΠΧΥΙ. --- ΡΕΤΈΟ. Ψενί αἰ φναπία οἶδ. ΠοΥαίμαγ μα ἐφπϑίαμεὶ απῖτιθ [ἐταὶ απϊδείοποπε δοποτιιπι (ρα ροταίἑκηι. Ὶ66 "εἰ εἴιρτα ἐρῖδι. Ἰσχυρὸν μὲν τἀληθὲς, χαὶ σιγητὸ" πολλάχις " χαὶ τοὺς χρύπτειν θέλοντας τὰ ἀπόῤῥητα χατήφεια προ-- “δίδωσι χαὶ στεναγμὸς οὐχ ἐχούσιος " ἀλλ᾽ οὐ λανθά- γουσι τοὺς σοφοὺς, οἵτινές δὲ χαὶ ἐπιῤῥῶσαι δίχαιον ἡγουμένους ἡμᾶς ἐπὶ τὸ γράψαι παρώρμησαν. Οὐχ- οὖν, ὦ φίλε, ἐννοῶν τὸ ἐπίκηρον τῶν βιωτιχῶν “πραγμάτων, μὴ λυποῦ ἀποστὰς αὐτῶν, μηδὲ ἐντύγ- χανε συνεχῶς τοῖς εἰς αὐτὰ ἐγχαλινδουμένοις. χαὶ «πολλὰ τῶν ἰδίων παθῶν ταῖς ὁμιλίαις ἀναμιγνύου- σιν, ἀλλὰ τοῖς ἀῤ«-τῇ μηδενὶ τῶν χαθ᾽ ἑαυτοὺς ὕφιε- “μένοις.