Letter 200: What seems narrow turns out to be the most beautiful road — the one that leads to piety, and ends in broad and...

δοχεῖ, καλλίστη ἐστὶν ὁδὸς, ἐπὶ τὴν εὐσέδειαν ἄγουσα, χαὶ εἰς πλατεῖαν εὐρυχωρίαν τελευτῶσα. ᾿ ΣΓΙν, --- ΚΑΣΣΙΑΝΏ. ρυἱά αἀϊῇεταμι, ἄδουλος καὶ ἀδούλητος. Νοη ἰάθη δδὶ ἱπιργυάδηιϊίδ εἰ ἰηνο!υηίατγίυπι ἄδου- λον χαὶ ἀδούλητον. Π ὀηΐπ ἱποοη : ἀΘγϑη π), ἢος Ὑ ΓῸ ἑπυϊίμπι οἱ ποη Ὑο]θηίαπὶ ] Πςαὶ : οἱ Πα ἀ ἴῃ ἀφοηάο, ἰιος ἱπ ραιοπάο .} οογηίυν, ΝΑΙ ἡΠυ δοιῖο δδβὶ ἱποοπβίάδγαϊα, ἴος ὙΓῸ ὁοδοίᾷ ρϑ. ΓΟΙΥ. --- ΑὔΒΟΝΙΟ. Οὐ ταυτὸν τὸ ἄδουλον, καὶ τὸ ἀδούλητον᾽ τὸ μὲν γὰρ τὸ ἀπερίσχεπτον, τὸ δὲ τὸ ἀχούσιον μηνύει" χαὶ τὸ μὲν εἰς τὸ πράττειν, τὸ δὲ εἰς τὸ πάσχειν βλέπεις. Τὸ μὲν γάρ ἐστιν ἄσχεπτος πρᾶξις, τὸ δὲ χατηναγ- χασμένον πάθος. ΣΔ', --- ΑΥ̓́ΣΟΝΙΩ. . Οποπιοάο τέο αὶ εἶμι αὐπιϊπὶειτείμν, Ῥμίοίτα τεὶ Ἰμαϊσαί ρθταάακὶο. Οιπηΐβ σθηἰτογογβία ἰυάϊοὶο ἀϊγιππδίιγ : ῥυἀϊοΐυαι Ἧ μὲν ἀμφισδήτησις χρίσει ἀναρτάσθω’ ἡ δὲ χρί-- γΓῸ ϑοοιιβαίογαϑ οχδιηϊπαί ; Ἔχϑηῖθι ϑαυυηπ) ἀοΠηΐλι, Β σις τοὺς ἐλέγχους βαϑανιζέτω' ἡ δὲ βάσανος τὸ δέον εἰυβᾳυδ βεπιθηια βαρ θδῖυγ. ϑογίρία γϑτῸ οοηῇτγιηθ- ἴωγ, οὐηῇγηιδίδ τοῖρϑα βιδυ ϊαῖαγ. Οπιηΐβ υθγὸ - (πιο , οἱ διηϊοἰια βυοοράδι, οἱ ΩἾΪΜ}] ρϑΓ ϑὶ οἱ βοοιιηάυηη, οὐολ δὰ Υἱγίυ!ϊ πὶ, ἰᾳπὶ ρίογίδη) ἐοηπδααιδηάδη), ἃ. ἀδηΐᾳι δὰ τ ταῖθηι δίῃ » ᾿εἰεΐδη. ΟΟΥ̓͂. -- ΡΙΠΙΈΕΤΆΙΟ. ὁριζέτω" ὁ δὲ ὅρος γεγράφθω" τὰ δὲ γεγραμμένα χυρούσθω᾽ τὰ δὲ χυρωθέντα βεδαιούσθω τοῖς ἔργοις" πᾶσά τε ἀψιμαχία οἰχέσθω, καὶ φιλία χορευέτω" ἧς ἴσον οὐδέν᾽ χαὶ εἰς ἀρετῆς, χαὶ εὐδοχιμήσεως, καὶ εἰς εὐφροσύνης λόγον. ΣΕ΄..--- ΦΙΛΗΤΡΙΩ. Απιϊεϊα υἱς. ΔΑ ποπιθη αἰκαϊ ῬΑ οἰτὶϊ. ((οπ[εγ. ἐρῖει. .) Ετρο ἀπιϊοϊ εἶα ] ΓΘ οαριΐ ΠΟη θη σΟΓΘῺ οὐαὶ δοάδιῃ ᾿πηρε} ἢ ΕσοΘ Θηΐ εἰΐδη) Ἰοηβ ἀἰ:., π}Π|} ΠΠΠ|γ] ὑῃᾳι|π) ΔΟΟΘΡΙΪΒ, ἰυἱ Διῆογα τηϊγἢο ἰποεη , δίροφιρ νιυπαγαϑίὶ, ὃν Π τηοπιθηί αυΐάθπι ἰοηρογίβ ιυἱ Οὐ] ν͵δοῖ Ρ- ΟΟΥ̓͂Ι. -- ΒΙΌΥΜΟ ΒΗΠΟΓΑΤΙΟΟ. Ἔμελλες ἄρα, ἣ φιλίας, ἣ τοῦ τετρῶσθαι ὑπὸ φι» λίας ἐπώνυμος ὧν χαὶ ἄλλους εἰς ταύτην ἐμδαίνειν. Ἰὸσὺ γὰρ χαὶ ἡμᾶς πόῤῥω τυγχάνοντας, χαὶ μηδὲ- πώποτε συντετυχηχότας διὰ γραμμάτων, εἰς τὴν σαυτοῦ ἀγάπην ἐξεδάχχευσας χαὶ τοσοῦτον χατ- ἐτρωσας, ὡς μηδὲ πρὸς τὸ ἀχαρὲς δύνασθαι ἀμνγυ. ( μονεῖν.