Letter 232: Prayer does not always obtain what it seeks — and this is itself a mercy.

Isidore of PelusiumMacarius|c. 408 AD|Isidore of Pelusium
monasticism

Οταίοῦ πον δέμιρεν μεγειαίεί. ( ορίει. εἰ .) ] τι υ. γοΥ}} ΟΓΘ ΪΟ, ατν. ἰδ ᾿ΠΠἰ πη πὶ βοοίο γα. πδίυγδηι Π) Ἶ .. ἐπιρ! οι!" δῖ } εγατῇ ἴῃ δορβϑυ! βαον ΘΠ } ΘΙΒΟΝ ΓΟ } ΡΟ αΝ, φεϊοηάϊ! ἀρογίο, ηὐυοι! {ἰδι [Δγ, δι} πο) ρεῦ- διιδάογο, ἰῃ δαι!οτἷ ροιοδίδιθ, ργομίον γυ Γὶὶ ΗΠ αγίδί πη), ὁ) αφυδι ογδιίο ἰυμἱϊοὶο αἶρηδ. ΟΥ̓ΧΙΜΗ. --- ΜΑΚΈΥΑΙΟ. Εἰ τοιούτοις χρησάμενος λόγοις ὁ λόγος, οἵ χαὶ τὴν ἄψυχον φύσιν εἰχότως ἂν ἔχαμψαν, οὐχ ἔπεισε τὸ ἀμείλιχτον ἐχεῖνο θηρίον τὸ χατ᾽ αὑτοῦ ἔπιλυτ- τῆσαν" ἔδειξε λαμπρῶς,, ὅτι τὸ πεισθῆναι χαὶ μὴ, τῶν ἀχουόντων ἐστὶ, δ'ὰ τὸν τῆς αὐτεξουσιότητος ὅρον, δι᾽ ὃν καὶ ὁ τῆς χρίσεως ἀξιόλογός ἐστι λόγος.

Related Letters