Letter 25: Decr. Gratiani, X, 3, 10, c.

Decr. Gratiani, X, 3, 10, c. 626. Ined.: (2: nulli permissurus...nominis licentiam,; 3) PEI.AGIUS [PAPA] CRESCONIO lEEUSTRI. Illud mag- 1 nitudinem tuam minime uolumus ignorare, quod Syracusanae ci- [Thaner, p. 342]: (1-2); Oie fol- 69^; Pi fol. 360^: (1-2); P^ fol. 85, P, fol. 68^; Sj fol. 47: ( 1 - 2 ), Sa fol. 82-82^. papa] om. B cresconio] 0 Pj S, ex creconio B, ex cresonio Pj: crescouico Pj, orescetri (?) C 3 , orescetur (?) C 4 illustri] om. B 2 quod] om. Pj Pg siracusa- nae C P S, Chronologia huius epistulae statuitur ex epp. 23 et 33. Cum in nostra epistula epicopus Syracusanus iam consecratus appareat, et haec conse¬ cratio non nisi post notitias praetoris heonis, de quibus in ep. 23 agitur, evenerit, oportet ut ad itinera praetoris Syracusam et episcopi Romam peragenda, 20 saltem dies transissent inter utramque epistulam; quod tem¬ pus adhuc longius fuisset, si res per epistulas actae essent. Itaque epistula sub fine m. februarii aut initio martii a. 559 ponenda videtur. si huius non est compendium, hac paululum serior esse debet, prout ordo ipse epistularum in Coli. Britannica innuit. Crescomus noster, cum gloriosi titulus ei non detur, vir inlustris honorarius aut vacans, rnunere in¬ feriori fungens censendus est. Cf. notata in ep. 20,1, p. 62. 1. magnitudinem tuam: Nondum perfecta erat omnino discrimen inter viros inlustres et magnificos, qui in altero ordine consebantur. Cf. ad- notationes in ep. 23,4, p. 71. Syracusanae duitatis episcopus: Quoad eius nomen cf. notulas ad ep. 33,2, p. 90. Episcopus hic iam electus fuerat tempore conscriptio¬ nis ep. 18, confirmatus ante praesentem, anno fere elapso post eius elec¬ tionem. Cf. ep. 33,3. Igitur, electus fuit initio a. 558. PEI^AGII I PAPAE uitatis episcopus inter alia quae in cautionum suarum pagina spo¬ pondit, hoc etiam specialiter sub interpositione poenae legitime promisisse relegitur, numquam se a quolibet diocesis suae praesby- tero ultra duos solidos cathedratici nomine petiturum, nec per quamlibet aliam occasionem quicquam in eius se dispendio esse gesturum. Quod magnitudo tua non solum de praedicto episcopo, 2 sed de omnium episcoporum Siciliae personis, competenti sollici- tudine custodire non desinat, nulli permissurus ultra duos solidos cathedratici nominis licentiam, nec ipsa quoque prandia enormia fieri, sed secundum mediocritatem uniuscuiusque loci episcopo ad consignationem uenienti susceptionis parare conuiuium, quia nec eo praetextu pauperibus incuti damma uolumus aut qualibet ratione permittimus, ut, his ita diligenti obseruantia custoditis, 3 tandem aliquando grauissimi diuturni temporis excessus salubri prouidentia corrigantur. in cautionum] accusationum C 4 sub] om, C poenae] om. P^r legitimae ex letimae B 2 5 religitur Og, legitur Og 0« numquam] n q (non qne?) C p(raes)bit(er)o B 6 cathedratici] ex cazethedratici B, catedratici C, cathedrali _ petiturum nomine 7 qualibet ex quambet B 2 quicquam in] qui quam is (?) Cg, qui quamuis (?) C^, quicquam [in om.] Og.g, O 10.15 se] om. O 3 O 4 8 quod] quodsi O 5 solummodo 9 sed] om. 0^0.^, supersor. postea Og sollicitudine] om. O 5 10 de¬ sinas B 10-11 nulli... licentiam] B\ om. cet. 11 enormia] B S: innormia O Oi^P B O Ojg P 3 . cautionum suarum pagina: Alia promissa, quae facere debuit in epp. 33, 5-6, et 44,1, p. 122. Huius cautionis tenorem et promissiones principes — licet quibusdam probabiliter additis, ideoque quadamtenus iam evoluta — nobis servavit Lih. diurni, form. 74 (Th, B. v. SiCCTi,, 0 . c., p. 74-78). cathedratici nomine: Cathedvaticum in genere est honor cathe¬ drae episcopi tributus. Hic autem honos, sensu biblico sumitur, pro sub¬ sidio sive tributo, quod in signum subiectionis vel reverentiae episcopali cathedrae offertur. Cf. A. Thiei., o. c., p. 495, n. 2. In epp. 32 et 33,6, p, 88 et 92, iterum de cathedratico, cuius mensura ad duos solidos similiter coartatur, est sermo. Postea, in Cone. Braccarensi a. 572, can. 2 (Mansi, t. IX, c. 839) et in Cone. Toletano VII, a. 646, can. 4 (Mansi, t. X, c. 768), Pelagii ordinationes iterum renovatae fuerunt. Cf. A. TmEb, 0 . c., ihid. 2. de omnium episcoporum Siciliae personis: Cresconius ergo aucto¬ ritate in omnes Siciliae praesules pollebat — Simile quid commendatur Cethego in ep. 33,6, ultra ea quae Cresconio ipso iteratae sunt in ep. 32, p. 88. EPISXUEAE 25; h3; 26 Beges prohibent quin episcopus bona in pontificatu adquisita aba¬ lienet. Pelagius vero bona ecclesiastica prius cordis sinceritate quam divitiis augeri desiderat.