Letter 5: Codd,: ai fol, 38-38 , a.

Codd,: ai fol, 38-38^, a. fol, 43^-4^, «a foU 77-79, petrae] stabili spetiae (?) ex stab. speciae supra 10 successorem scrinia: Cf. J.K. 328; 331-334; 340 (W. Gundeach, Epp. Arelatenses,.,, l. c,, p. 5-13): epistulas Zosimi; J-K. 764; 769 (ihid., p. 37-42): epistulas Symmachi; J-K, 913-914; 918-919 (ihid,, p. 61-66): epistulas Vigilii. Quoad earum auctoritatem cf. W. GundEach, ,„Aries und Vienne ,„, NA., t. XIV, p. 313-342; C. Sieva-Tarouca, Nuovi studi suile antiche lettere dei Papi, in Gregorianum, t. XII, 1931, p. 383-385. De controversiis autem inter ecclesias i^relatensem et Viennensem exortis ad primatum Galliae retinen¬ dum, consuli possunt: L. Duchesne, Fastes episcopaux de Vancienne Gaule, Paris, 1894, p. 84-144; W. Gundeach, ... Aries und Vienne ,„, NA., t. XIV, p. 253-277; t. XV, p. 235-275; J. HefeeE-H. LECI^ERCQ, Histoire des cond¬ ies, t. II, Paris, 1908, p. 424-428; E. Caspar, o, c., p. 611; J. Raffaei, Aries (Vicariat d*), DDC., t. I, c. 1038-1043. Cf. insuper notulas in titulum ep. 1, p 1. 2. petrae... supra quam Dominus... fundauit ecclesiam: Cf. Mt., 16, 18; Io., 21,15-17. EPisruLA 5,1-6 per se quam per nicarios suos firmiter obtineret. Nos autem, 3 sicut dicit beatus apostolus, non in inmensum gloriabi- mtir, sed secundum mensuram regulae, quam mensus est nobis Deus, mensuram pertingen- di usque ad uos; nec enim quasi [qui] non pertingentes ad uos superextendimus nos. Sic ergo, participata sollicitudine, sanctam Dei uniuersalem eccle¬ siam nostri per Dei gratiam rexere maiores. Hinc est, quod et nos 4 fraternitati tuae huiusmodi curas iniungimus, ut sedis nostrae uica- rius institutus, ad instar nostrum in Galliarum partibus primi sacer¬ dotis locum optineas, et quicquid ad gubernationem uel dispositi¬ onem ecclesiastici status gerendum est, seruatis patrum regulis et sedis apostolicae constitutis, diuini iudicii consideratione dispenses, talemque te in custodiendis canonibus sancta conuersatione de- monstres, qualem tanti loci decet esse uicarium. Memor sententiae 5 beati Pauli apostoli, qua Timotheum discipulum sollicitus magister informat dicens: Testor coram Deo et Christolesu et electis angelis eius, ut haec cust o d i a s sine praeiudicio, nihil faciens in aliam partem declinando. Utere igitur, carissime frater, auctoritatem 6 pontificis et pastoris mansuetudine, per nos tibi locum uicarii per*] om. a^ 12-13 gloriabimur] a^, ex gloriabitur a^- gloriamur a^ 14 qua a^ nec enim] superscr. a^ 2 (?) qui] om, ai a^ 16 supraextendimus ai 17 sic] si partitipata ai 20 institutus] ex institutis (?) a^ nostrorum (cf. ep. 6, l. 21; an recte?) a^ 21 optineas] a^ (cf. epp. 37, l. 9 et 53, l. 36)', obtineas a^ a^ (cf. supra 1.11, sed etiam ep. 2, l. 12: obtamus a^) quiquid a^ dispositi-] ai a^. dispensati- as 22 ecclesiastici] ci super scr. a^, eclesiastici a^ gerendum] e primam super scr. a^ tentiae] sentie a^ 30 utere igitur] a^‘. ut erogetur a^ a^ auctoritatem a-^ a^' aucto¬ ritas «3 31 mansuetudine] a^ a^ : mansuetudo a^ per] pro ai vicarii] uica a-^ (seq. lacuna usque ad gratiaej 3. sicut dicit beatus apostolus: 2 Cor,, 10,13-14. 5. sententiae beati Pauli apostoli: 1 Tim., 5, 21. 6 . Utere... auctoritatem... et mansuetudine: Constructio re vera digna notatu. Utrum vero genuina sit necne, anceps haereo. Usus quidem cum verbo uti accusativi casus est certo sat cognitus (cf . M. Bonnet, o. c., p. 553), et occurrit etiam — quod nostra refert — in Vitae Patrum, V, 4, 34. (MiGNE, PL. 73, c. 869), quae versio ex originali graeco probabiliter Pelagio nostro tribui debet. Cf. A. H. Saeonius, o. c., p. 142; 33-35. Verum, etsi scriptores, qui uti cum accusativo adhibuerunt, eodem verbo item abla¬ tivum iunxerunt, ut evenit, ex. causa, apud Gregorium Turon. (cf. M. BoN- NET, 0 . c., ihid,, n. 3), raritas constructionis hic a papa nostro usurpata in PEI.AGII I PAPAE apostolicae sedis diuinae gratiae largitate concessum, quia licet apud Deum non sit acceptio personarum, tuam tamen caritatem etiam carnali generatione constat esse praeclaram; et ideo conue- uit, ut, quantum in te Dominus multiplicia bona largitus est, tanto te in sacerdotalibus actibus probitate morum exhibeas clariorem; scriptum est enim: Cui commendauerunt multum, plus petent ab eo. Usum quoque pallii tibi alacriter 7 affectioseque concedimus, pariter etiam pallium dirigentes, ut in tanti loci fastigio constitutus, praeclaro quoque habitu decoreris, scituris omnibus ecclesiastici gradus hominibus, nullam habere licentiam sine formata tuae caritatis ex. quacumque Galliarum parte longiores petere regiones, ne prohibita praesumentes ipsi se proprio priuare uideantur officio. Haec igitur per Flauianum 8 diaconum et Nestorium subdiaconum ecclesiae tuae, per quos apost. sed. diuinae] om, sicut et decessoribus tuis noueris «3 33 deum] aia^^: dominum (?)j Baron, Gundlach 35 quanto 36 te] om. probitatem orum exibeas a. 37 commodauerunt 38 petant palii] ex pallei (?) (i prima sup. ras.) 40 decoreris] ex decoreris (?) 41 sciturus «3 eclesias- tici nullum Oj haberi 43 ipse si 44 hac 45 eclesie a-^ eo praesertim sistit, ut una coniuncti occurrant sub eodem uti accusativi et ablativi casus. Quocirca, nescio utrum haec lectio ut vere genuina sit retinen¬ da, an potius recurrendum mendo scribarum, qui sive primo nomini m falso addidissent, sive m alteri mendose dempsissent. apud Deum non sit acceptio personarum: Rom., 2,11. Cf. 1 Ptr., 1,17. quantum in te Dominus... tanto; Kadem scribendi ratio inve¬ nitur in Lib. diurnus, form. 84; 91 (Th. K. V. SiCKEE, 0 . c., p. 94, 1. 3-5, p. 120, 1. 2-4). scriptum est enim: Lc., 12,48. 7. usum palii: Generatim vicariis Sanctae Sedis et metropolitis con¬ cessum. Cf. J. Braun, Die liturgischen Paramente, Freiburg, 1924, p. 144- 145. H. hECEERCQ, Pallium, DACL., t. XIII, c. 931-940. Quod iam S. Cae¬ sario a Symmacho, Auxanio et Aureliano a Vigilio, serius autem Virgilio a S. Gregorio Magno concessum fuit. Cf. P. Kwaed, MGH. Epp., t. I, p. 368, n. 2, et notulas supra adpositas ad § 1.2. Cf. Lib. diurnus, form. 45-48 (Th. K. V. SiCKEE, 0 . c., p. 32-40), quarum, vel quarundem, in primis form. 47 et 46, auctorem fuisse Pelagium possibile videtur. formata: Id est, epistula commendaticia, quae necessaria eccle¬ siasticis viris erat, ut rite iter facere possent. Cf. Thesaurus t. VI, 1, p. 1109-1110; A. Doed, h Forma» u. dormata», in Scriptorium, t. V, 2, 1951, p. 216; 218. 8. Flauianum diaconum et Nestorium subdiaconum: Qui, ut facerent satis desiderio pontificis (ep. 4,3), Hominembonum subdiaconum sunt comi- epistulas tuas accepimus, scribenda esse curauimus, in quorum etiam conuersatione laudabile tuae caritatis agnouimus institutum. Deus te incolumem custodiat frater carissime. Data III Nonas 9 Februarias anno XVI post consulatum Basili uiri clarissimi. incolumen aj, incolomem a^ kme codd. 49 XVI] ax\ XV a^, XI a» basilii ag (cj. epp. 1, l. 10; 3, l. 61; 4, l. 30; 9, l. 31; 10, l. 53; 11, l. 53, et tamen, epp. 2, l. 37; lly l. 54; 83, l. 7). tati. Illis constabat legatio a Pelagio expetita in ep. 4,3; ferebant item litte¬ ras, tum ad Sapaudum, tum etiam ad regem (ep. 6,1). Ut monstratur ep. 9,2, cum Arelatem redirent aliam ad Childebertum ferebant epistulam. Quae¬ nam haec fuerit vide sis in notulis in ep. 7 et ep. 9,2, p. 21 et 28. 2 . —p. PEI.AGII I PAPAE Childeberto binas eius epistulas a se receptas significat, eiusque petitioni accessisse dicit. Itaque Sapaudo concedit munus vicarii sedis Romanae palliique usum. Regem quoque rogat, ut nullo modo ab eccle¬ siasticis viris contemni patiatur, quem ipse hoc munere fecit honestare.