Letter 66: PELAGIUS PETRO PRAESBYTERO.

PELAGIUS PETRO PRAESBYTERO. Quia ea quae de j fraudibus Maximiliani flebili ad aures nostras supplicum relatione uenerunt, non facile secundum ueritatem agnosci poterunt, nisi facultas ecclesiae, quam in usus suos male conuertendo dispersit, ab eius potestate, donec causa cognoscatur, seponatur: idcirco 2 uos eum a supradictae ecclesiae patrimonio uolumus interim sub¬ monere,. et in uestro discussionis ipsius tempore moderamine deti¬ neri. E 4 suplicum B 3 potuerunt E 4 ecclesiae] ex eeclesiae Ej, superscr. E 2 conuer¬ tendo] do corr. sup. ras t et ^ (?) B 2 5 potestate] ex pate (superscr.) E 4 icdrco Ei E 3 6 nos E 4 a] om. E 4 7 nostro E 4 tempora Gratianus. Tit. Petro praesbytero: Cf. superiorem ep. 65,3, cum adnotatis ibidem, p. 172. 1. de fraudibus Maximiliani: Cf. item supra, p. 171-172. 2. supradictae ecclesiae: Itaque in praetermisso huius epistulae fragmento exstabat mentio ignotae Tuscae sedis huius antistitis. submouere: Verbum, sicut et praecedens seponatur, corroborant opinionem, non fuisse videlicet Maximilianum Histriae, sed Tusciae prae¬ sulem. In Venetiis enim et Histria tam potentes schismatici erant, ut ne altissimi quidem militiae duces quidquam contra eos agere auderent. Cf. epp. 52,3-4; 53,3-6.10; 59,1-3.7-9; 60,3-6, p. 135-136; 140-142; 155-158; 160-161. EPISTUI^AE 66,1-2; 67,1-2 175 Anilanem rogat ut presbytero Petro et notario Proiecto protegat, ut absque dificultate adimplere possint quod eis iniunctum est.