Letter 14: Pelagius, bishop, to his most beloved brother Benignus, archbishop.

EPISTOLA [Olim. I]. AD BENIGNUM ARCHIEPISCOPUNM *. Reprobat episcoporum de una ad aliam ecclenam tran- situs , ecclesi@ ulilitate id non exposlulanle. Dilectissimo ſratri Benigno archiepiscopo Pelagius B episcopus. Lectis Fraternitatis tuz lilteris (S. Leo, epis. I), vigorem ſidei tuz, quem dudum noveramus, agnovi- mus, congratulantes Dilectioni tuz, quod ad custo- diendum gregem Christi pastoralem curam vigilauter impendis, et pro tibi subditis sollicitus existis. Ad nostram enim |#titiam et benefacta perveniunt (S. Celext., epist. 2); et si aliqua secus quam oporiet provenerint, non modico nos merore conturbant. Magnam enim gratulationem divina concedit gratia (Cone. Tolet. x), quando tribuit inter nos et salutaris discipline normam liltteris conſerre [Al., proferre|, et provenire ad pacificorum studia facit prevplata. Exigit ergo Dileetio tua (flosimus | consulia sedis apostolice, si licitum foret episcopun transire, aut mutare de civitate ad civitatem, dum quidam cano- nes (ut tibi videtar) hoe fieri probibeant. Significasti eliam litteris luis, quemdam fratrem, nomine ct actu Dei Servum, causa ulilitaltis mulare te velle in locum et civilatem deſuncii, licet quidam dicant hoe fieri non licere, nisi [etiamsi] conseusum apostolicz sedis habuisses. Quapropter scias, ſrater dilectissime, aliud esse causam necessilatis et utilitatis, et aliud can- 8am presumptionis et propriz voluatatis. Non ergo mutat sedem, qui non mutat mentem, id ext, qui non causa avaritice, aut dominationis, aut propriz volun- latis, vel suz electionis migrat de Civitale ad civita- tem , sed causa necesvitatis aut ulilitatis mutatur. Nam et plurimorum utilitas unius utilitali aut volun- tati preſerenda est. Aliud est enim mutare, et aliud mutari; sicut alind ministrare , & aliud ministrari. Unde Dominus in Evangelio loquitur, dicens : Non reni ministrari, sed ministrare (Maith. xx). Quod enim in canonibus legitar, non debere episcopum de ci- vitate ad civitatem transire ( Concil. Antioch., can. 21), vel transſerri, non de his dicitur, qui aut vi expulsi, aut _nece-sitate coacti, aut anctoritate majorum hoe agunt : sed de his, qui avaritiz ardore inflammati, * Quin hee sit ex Suppositis Isidori mercibus nemo unquam dubitabit in legendis Yelerum monu- Wenlis exercitalus. Sponte ssua prosiliunt, et potius ambitioni quam nti- litati Ecclesiz servire, et ut dominationem aganl, in- Sislere cupiunt Þ. Unde et in subjectis canonibus continetur : Si aliquis exsliterit temerarius ( Conc. Sard., c, 2), qui forsitan excusationem afferat, quod populi litteras acceperit, et ideo migravit, dum ma- niſestum sit premio et mercede paucos, qui since- _ ram fidem non habent, potuisse corrumpi, ut clama- rent in ecclesia, et ipsum petere viderentur, omnino has ſraudes removendas esse cengemus. His yerbis et aliis multis exemplis liquet non de his dicere ( ut paulo s8uperius prelibatum est) qui pulsi, ut non re- cepti a civibus, vel a quibuscunque, aut necessilate cogeate, vel auctoritale majorum transeunt de civi- late ad civitalem; ssed de his qui sponle prosiliunt, aut lemeritatis, aut ambitionis causa boc faciunt. Nam aliud est sponte transire, et aliud est coacte aut necessitate venire. Unde non isti mutant civita- les, sed mulantur :; quia non sponle, sed coacte hoc agunt. Quis evim unquam audet dicere, sanctum Pe- C trum apostolorum principem non bene egisse, quando mutavit sedem de Antiochia in Romam? Aut quis eum negat ob id sanclum non esse, aut meritum un- quam apostolatus tam in c#lis, quam in terris per- didisse? Aut quis negat Sanctos non esse multos alios episcopos, qui de civitatibus ad civitates trauslati £unt, aut mer.lum pontificatus perdidisse ; quorum nomina si ceperim enumerare, ante dies periransiret, quam bc omnia perscribere possem |[Al., scribi pos- sent |, et prolixior erit epistola quam necesse Sit? Aut quis unquam potest approbare, sanclum non C858 Alexandrum qui Hiervsv|lymam de alters civitate translatus est (Soc. vii, c. 36)? aut sanctum Grego- rium Nazianzenum, qui in Nazianzo conslitutus est? aut sanctum Proclum, qui de Cyzico trauslatus, et D Constantinopolim inthronizatus est? Non ergo bene intelligunt ecclesiastica3 regulas, qui hoc negant causa utilitatis aut necessilalis fieri non posse, quo- lies communis ulilitas' aut necessilas persuagerit Nullus enim ex his, aut ex aliis, qui melori cousilio mulaverunt Civitates necessilale quadaw, vel utilitale ecclesiaslica, aut laica communione Carere reperi- mus, nec ullatenus unquam fieri debet. Senteulia b Bar. anuo 590, n. 7, alque ex eo Binijus hc ediderant t2nquain decimam Pelagii epistolam cjusve ſragmenium. 751 AD EPISTOLAS ET DECRETA PELACGH PAPA MN 752 vero que in Anliocheno concilio habetur (Can. 21), A de loco ad Jocum, et de civitate ad civitatem, tales ut episcopus ab alia parochia nequaquam migret ad aliem, tota, atque omnes senteniiz de ea [eadem] re vim superius comprebensam retinent, et nibil pre- laxato modo translationibus episcoporum actis aut agendis nocent, sed magis robur eis ac Domini Sal- vatoris quz.omnes canonicos Superexallat libros , auctoritatem przstant. Tales autem quzstiones magis ex invidia quam ex Charitate aut utilitale nasci vi- dentur, cum ipsa per se Veritas dical : Si vos perse- culi ſuerint in unam civitatem, ſugite in aliam (Matth. x), el reliqua. Huic ergo senlentie nullus catholicorum usquam contradicere potest, quz non allerius, sed jpsjus proprio Domini ore prolata , et firmata esse dignoscitur. Cui si aliquis contradixerit, non solum extorris, sed etiam anathematizatus ab ecclesia pel- laiur *, Et Dominus in' Evangelio alias dicit : Beati qui persecutionem patiuntur propler juslitiam (Matth. v). Si eos Dominus beatos dicit, qui persecutionem pa- tiuntur propler justitiam, quis eos damnare potest? _ Et si ipse de civitate ad civitatem propler persecu- tionem ſugere przcipit, quis eos detrahere, aut dam- nare proplerea audet vel potest, quod verbis domi=- nicis obtemperant? Proſecto is qui contradicit aut resislit, scipsum damnat, quia ori Domini contumax et inobediens exisit. Unde et ipsa per se Veritas di- Cit : Quis ex vobis arque! me de peccato? Si veritatem dico, quare vos non creditis miki ? (ui ex Deo ext, verba Dei audit. Propterea vos non auditis, quia ex Deo non estis (Joan. vm). Omnino oportet Deo obedire plus quam hominibus (Act. v), Et idcirco quod Deo obe- dimus, et de civitate ad civitatem (ipso przcipiente) persecutionis causa, id est, necessilatis aut utilitatis transimus, damnandi sumus? Non omnino, sed po- tivs venerandi atque portandi, quoniam ne ipsis epi- scopis hoc imputari potest. Qui his resistit, proſecto Dei ordinationi resistit, et est infideli deterior : quia melius est non cognoscere viam verilatis, quam post agnitionem retrorsum abire. Nam et ipse Dominus de loco ad locum secessit, id est, transivit, Judzis illum querentibus. Fugiens ille quzrentes et perse- quentes se, dedit nobis exemplum fugere non per- Sequentes , et de Civitate ad civitalem transire, di- cens : Si vos perseculi ſuerint in civitate isla, ſugile in aliam (MWatth. x), et cetera bis similia. Nam si ſu- nequaquam reciperet, nec Serum teneret, nec in aiiis civitatibus eos collocaret. Qui enim persequuntur Domini episcopos, eosque de Ccivilatibus ad civitates lransire compellunt, non eos tantum persequuntur, quantum Dominum nostrum Jesum Christum, cvjus legatione ſunguntur. Nec ipsi in hoc peccant epi- SCOpi, quoniam- non sponte, sed coacte hoc agunt; ed illi a quibus persequuntur; nec ipsis episcopis hoc imputari potest, sed illis qui eos hoc agere Cco- gunt. Sanctus enim protomartyr Stephanus lapids- batur, sed Jesus suscipiebat plagas. Ideoque unicui- que previdendum est (Hadr., col. , cap. 66) ne ali- quem injuste persequitur, judicet, vel puniat, ne Jesum persequatur, judicet , et puniat. Qui autem B ne