Letter 15: Simplicius consoles the monks at Constantinople and teaches them that the faith has been so firmly established that...

Slmplicii papae ad presbyteros et archimandritas n^Jan Constantinopolitanos. i. 6. Monachos ConstanlinopoU constitittos consolatur Simplicius ac docet, fidem tam firmiter esse slabHitam, ut adversus Timothei molitiones constantia opus sit non contentione, ideoque legatos a se ut cupiebant non mitti. Gratulatur tf>, quod ipsortun opera Aeiuro ecclesiam introire non licuit hincque factum, ut Ule sui adhuc forskan latentes publicaril. Acacii denique silentium exatsat. Simplicius episcopus presbyteris et archiman- dritis') apud Constantiuopolim constitutis. 1. Per fiUum nostrum laudabilem virum Epiphanium litteris^) vestrae dilectionis serius quam voluistis acceptis, magno sumus do- ••) Binius post Baronium huc mendose irrepsisse existimat Augusto pro Ar- maio ; sed nolla prorsus ratioue, quum ex Marcellini chronico constet, Basiliscum 475 renonciatum imperatorem fuisse. Cui chronico non solum hic suffra- Simplicius, sed ct in epistola 6 initio Octobris iumi 477 scripta, ubi de BaBiHflCO ut jam expulso loquitur. Quippe Evagrius h. e. III, 8 eum pulsum tradit, quum jam biennio regnasset. Neque vero novum et insuetum est, iii pontificiiB epistolis alterius consulis nomen omitti; impcranti autem consuhylf/- gu^i titulom a^jid consuetudo exigebat. De higus tyrannidis tempore utpote ab aimo 475 usque ad vergentem annum 476 ponendo conferantur etiam, quae clariBsimuB BoBsius inscr. christ. urb. Aomae tom. I pag. 382 seq. ad inscr. 863 scitissime disputat. Praeterea in chronica nota , ut jam Bollandus suspicatus, Pa^ ad a. 476 n. 14 legendum voluit IV Nonas Junias^ sicut iu epistola 2 V Idus Junias et in epist. 5 /// Idus Junias. Nec tamen ut codicum fidem deseramus persuadere potuit. <) lis nunirum, de quibus Simplicius in epistolae 2 exordio dixit: Quantum pre^yieroruM et ex diversis monasteriis Domino servientium monachorwn relatione paiefactuM est, et in epist. 3 n. 2 : sicut in meam notitiam ferventium pro fide catho- Ura delkieruht scripta monachorum. Unde sequi videtur, ut non clericorum simul et monachorum scripta sint missa, sed unorum monachorum, quorum nonuulU presbjteri et archimaudritae fuerint, et quibus nunc Simplicius rescribit. Quo- circa si clerid a mouachis distinguantur, minus placet haec summa huic epi- a. 476. lore permoti; quod illic iiifra Ecclesiam Dei scandalonim recidiva nascimtur iiicendia^ ubi toties^) auctoritate apastolicae sedis et sen- tentia synodi imiversalis exstincta sunt. Cui namque in toto orbe terrarum cmn perversitate dogmatum nefandorum Nestorii, Eaty- clietis Dioscorique damnatio, cui Timotliei rursus Alexaudrinae ee- clesiae pervasoris non est nota dejectio? Testis est anterius^) £phe- sjnum; testis est recens Calckedonense concilium; quod quisquis desiderat retractari^ in numero fidelium se pronulitiat non haberi: quum praedictorum talis impietas, auctoribus^) etiam principibos Christianis non solimi ab Ecclesiae corj>ore venun a coetu hominum exsiliis segregata diversis, unitae sententiae damnatione percussa est. De quorum nihil est nimc errore dicendum^ quia post tradi- tionem tantorum Domini sacerdotum^ qui longe ante nos in uniYersa niundi parte has quoque haereses evicenmt, beatae recordationis praedecessor noster Leo multiplici sermone doctrinae, quid catholicM veritatis sequatur integritas, quid detestetur, asseruit. Hac eruditione fundata non contentione opus est, ut ^dhuc tamquam de dubiis judicetur. Sed sicut dilectionem vestram gaudemus facere, firmis contra dejectos state vestigiis, nec vos adversarius terreat, aut tar- dam putetis desuper veuire victoriam. Cadere didicit, qui resultat. 2. Breviter haec ad consultationem immo etiam consolationem vestrae scripsimus carituti, volentes aliquos, quemadmodum cupitis, pro causae necessitate dirigere, nisi ad omnem plenitudinem non jam defendendae, quae solide jacta est, iidei sed repellendis haere- ticis at<|ue damnatis illa sufiicerent, quae etiam ad sanctae memo- riae Flaviaimm at<|ue ad sanctam Calchedonensem synodum vel ad augustae recordationis Marcianimi ac Leonem beatae memoriae ante- cessorem meum scripsisse retinetis, atque totius Orientis episcopi rescriptis^) ad principem tunc Leonem propriis intimarunt. Unde insolubile esse non dubium est, quod vel ante decreverunt in unum convenientes tot Domini sacerdotes, vel quod singuli per suas eccle- sias constituti, eadem nihilominus sentientes, diversis quidem^) voci- bus sed una mente dixerimt, damnantes errorum exsecrabilium au- stolae in viilgatiB pracmissa: Ciericorum ac monachorum Constaniinopoii degenHmm fidei constantinm commendat, ') RiirsuB iufra cpist. 7 n. 1 Simplicias litteras sibi per Epiphanium tradiiat mcmorat, sed altenmi cognominem, utpot<3 qui diaconus appelletur. ®) Quae habentur inter acta concilii Calchedonensis part. III n.6 — 41 (Har- duin. coU. conc. II, 703 — 772). — Dehide editi diversis quid vocibus, ') Ita G* G'. Editi quid ... damnantes eorum exsecrabUium, ctores pariter et sequaces. Quapropter iuter tot formas, qiiae erectae a. 476. suut, praedicandi uou assertioue uova sed coustautia uiteuduiu est. 3. Jam pFobatum est, quid Domiuo vos juvaute profeceriut la- bores yestri; Deo placitus fructus ostendit, quaudo ejus domum vo- bis obsistentibus^) latroui iutroire uon licuit, qui, uonuullis oecur- rentibus sibi, latentes adhuc forsitan sui similes publicavit^). Non enim junguntur bona pessimis, recta perversis, uec possuut saluttiria coire cum noxiis; quia luci commuuio uulla cum teuebris uec in- fideli portio cum fideli. Unde necessario damuatorum comitabuutur exitum, qui talium delegere cousortiiuu, nisi forte resipisceutibus animisy et maxime qui nuper decepti suut, videutes, in quae abrupta smit ducti, ad splendorem verae fidei discussa couferant se nube mendacii : quod aj>ostoIicae sedis pietate ut provenire possit optamus, quia viiam in Domini voluntate cognoscimus. ^oq r^' 4. Ad christianissimum quoque principem vel ad fratrem et coepiscopum meum ^®) Acacium competentia simul scripta direximus, ciijus accusandum silentium nou putamus, quia scieutes fidem pro- batissimi sacerdotii>, certum teuemus, suuui uou esse quod tacuit. Ut autem plenius dilectio vestra cognoscat uostranim, quas ad Cliri- stianissimum principem misimus, seriem litterarum, exemplaria inter- 1«) Editi wstrum. — Sunt epietolae 2 et 3 antecedentcs. Ceterum hoc Sim- plicii elogio sese revera dignum haud ita multo post ostendit Acacius. Basi- liseus enim, ait Theodorus lector h. e. I (ed. Val. pag. 556), gcncrali sanclione Caichedonensem synodum rejici Jussit, operamque dabat, ut idem quoque faceret Aca- cius. Vemm id perficere nulio modo potuit, quutn universa civitas una cum muHeri- 6k# ei parwdiM in ecclesiam conveniens Basilisco obstitisset. Quin etiam Acacius semeUpsum ei eathedram aique altare nifpris vesiibus obtexit. Notaudus ritus, cui nonnihil simile etiamnunc observat Ecclesia, quum sacrac acdes violatae pollu- taeque Bont. Narrat deinde Theodorus, ut magnus Danicl Simeonis Stylitae aemulator e columna sua descendens una cum plel^e et Acacio conventus eccle- siaflticos frequentarit. Hic praeterea observare juverit, qua prudentia Simpli- ciiia piofl monachoB zelo ferventiori aestuant^s et forte de Acacio querentes, quod saiun in tuenda fide studium tardius excrcuisse videretur, mitiget et emol- ^liat. Qoi vero erga Acacium ita aifectus fuit, is miuimc suspectus essc debet, quum ad eamdem increpandum se convertit. a. 476. nuutio quem misistis redeuute direximus. Data III Idus Januarii cousule suprascnpto.