Letter 22: Simplicius writes to Acacius about the same matters raised in the preceding letter: the necessity of upholding the...

Simplicii papae ad Aeacinm Constantiiiopolitanum. (a.478eod. temp.) p. 7, 7'imotMeum ptr legatos erroris veniam petiisse (n. 1). Afjendum apuii imperalo- rem^ ut laie^^^* hdereticos maximeque Petrum Mongum procul in exsilium pelli Jubeai {n. 2). Satixfaciionis eorum, qui lapsi fueranl, liheUum sihi a Timotheo destinatum esse nuntiat (n, 3). Simplicius episcopus Acacio Constantinopolitano episcopo. Per quem supraJ) 1. Quantos et quam uberes fructus constantia^) fidei et devo- tarum circa religionem catholicam mentium semjier habeat fortitudo, labor tuae dilectionis et eonmi, qui pariter repente diabolo jamdu- dum turb^bantur**), ostendit. Nam quum Christi inimicus et regni Christianam semper aulam mox casurus invaderet atque impia per- •) lia G' G*, vulg. custodite. Idera imperator rogaudus in Hequ. epist. n. 2 dicitur, ut cathoHcae religionis salutaria scHpta mittcndo munivc dignetuv cccfcsias. ^ Ita ciun, A conreximuB, ubi editi concedcre lO' cccde). a' potiui^ ante legendura suspicatur quod cum dederis. » M Ex G' G* restituimuB Per guem supra. ') Ita G' G*; vulg. turbaniur ... regni Christiani. In sequentibua ejiistolae 8 et 9 indicantur. a. 478. secutioiie fideles Domiui plebemqiie coiicuteret, oratione atque vigiliis sacrilega tentamenta superavit, et se victoria coelestis eo usque por- rexit, ut regressu religiosissijni principis ecclesiae quoque Alexan- drinae catholicus redderetur antistes; de quo mox cum exsuliatione divinae gratiae gaudia nostra contulimus, et mutuis nos litt^ris fecimus gratulari. Et licet laetitiae ipsius nimquam sui defuerit pleni- tudo, tamen frater et coepiscopus noster Timotheus persecutione pro- babilior factus, pristini uon immemor instituti, per fratrem et co- episcopum Esaiam et filios nostros NiUmi presbyterimi et Martyrium diaconum Alexandrinae ecdesiae sollemnia scripta direxit, quibus et illud, quod ante perterritus de Dioscori nomine fecerat, se destruxisse memoravit, et remissioncm ipsius erroris expetiit, uosque de quiete fecit Ecclesiae gratulari, expertus erga se, quantum nobisciun tua caritas videt, quod in eo tiuic reprehendimus, non inultum, et recon- ciliatum sibi nmic divinae miserationis affectum, frater carissime. 2. Memoratis in urbe, quo^) mox venerant, constitutis oceasio- nem filii nostri Petri, viri spectabilis comitis, quasi ex sententia proficiscentis amplexi, tam nostro proposito quam p^titione fratris et coepiscopi nostri Timothei legatorumque ij^sius precibus idipsum ad tuam vohiimus pervenire notitiam: ut etiam nunc conununium fieres particeps gaudionun, et in praedictae ecclesiae tranquillitate, quemadmodum dixinuis, laboris tui nobiscum carperes fructum, et Christianissimo et dementissimo •"*) principi nostras Htteras offereus super hac etiam re, ut et ipse quoque devotionis et fidei propriae douis Deo se protegente laetetur, atque insistente caritate tua acrioribus studiis cathoHcae religionis salutaria scripta mitt«mdo munire digue- tur ecclesias. Ne, sicut experti sumus, in aUqua regione*^) antiquus ille serpens toties excisi capitis virus eflimdat, et inficiendi aHquos occasionem, quod absit, rursus inveniat, provida praeceptorum suae pietatis ordinatione disj)onat. Religiosis et, sicut cvidentius approbavit, Deo")se commendantibus legibus sanciat, ne vel in tenebris deHtescant^ et improvisi ambuhintes in hice percutiant, et his, quos in fide pau- P8.10,9. peres esse repererint, quod propheta testatur, insidietur ui rapiai. Petrum maxime, qui nonnuUarum domorum suique simiHum- latebris •'•) c' eminentissimo , librarii, ut videtur, oscit^mtia. Epistola hic memorata ost proximc ant<?codon8 op. 10. ®) a'. cc religione, h regione. EPISTOLAE 11. 12. 199 tonlVivetur, et quem zelo fidei ab episcopatu coustituit submoveri, a. 478. in exteriores terras abjici; sicut et uos pietiiti ejus scripsimus, ad ecclesiasticam pacem speciali praceeptioue deceruat, quia rursus asseritur aliqua contra dispositionem fidei ipsius sine cessatione moliri. 3. Quia igitur baec op^K^rtunitate perlatoris fidissiuii nos opor- tiiit iudicare et specialius admonere, hortauiur, ut quuui iuternun- tius remeare coeperit, vel si qua forsitan altcra occasio reperietur, qiuiinprimum nos facias certiores et curaui nostram sublevare de- properes. Ut autem perfecto gaudio gauderenuis, idem frater et coejiiscopus noster Timotbeus exemplum libelli'^) satisfactiouis eorum, quos a eatholicae fidei veritate Timotlicus et Petrus^), utrique dam- uati, damnationis terrore traduxerant, veuiam postulautium ^®) ad nos pariter destinavit, sacerdotali pietate lapsis subv(;uire desideraus; quod diviuae miserationis intuitu, quae memiuem vult perire, refu- tabile nou putamus.