Letter 3003: Ad eundem

Venantius FortunatusEuphronius, of Colonia Armeniæ|c. 568 AD|Venantius Fortunatus
friendshipillnessmonasticismproperty economics

III
Ad eundem
Quamvis pigra mihi iaceat sine fomite lingua
nec valeam dignis reddere digna viris,
attamen, alme pater, Christi venerande sacerdos
Eufroni, cupio solvere parva tibi.
debeo multa quidem, sed suscipe pauca libenter:
sit veniale precor quod tuus edit amor.
ecclesiae lampas sub te radiante coruscat,
lumine pontificis fulget ubique fides;
gratia praecellens sincero in pectore vernat,
quo nullus dolus est, Israhelita vires;
inmaculata tibi feliciter actio currit:
ut penetres caelos, haec via pandit iter.
dulcia conloquii sine fuco dicta refundis:
non sic mella mihi quam tua verba placent;
quidquid habet sensus, hoc lingua serena relaxat:
pectore sub vestro fraus loca nulla tenet,
qui sine felle manes in simplicitate columbae,
nec serpens in te dira venena fovet.
advena si veniat, patriam tu reddis amatam
et per te proprias hic habet exul opes;
si quis iniqua gemit, tristis hinc nemo recedit,
sed lacrimas removens laetificare facis.
Martinus meritis hac vos in sede locavit:
dignus eras heres qui sua iussa colis.
ille tenet caelum largo dans omnia voto:
iunctus eris Christo hunc imitando virum.
non perit hic vestrum qui grex ad ovile recurrit,
candida nec spinis vellera perdit ovis,
non lupus ore rapit praedam pastore vigente,
sed fugit exclusus non lacerando greges.
haec tibi lux maneat longos, venerande, per annos
atque futura dies lucidiora ferat.

Related Letters