Letter 3024: Ad virum venerabilem Anfionem presbyterum

XXIV Ad virum venerabilem Anfionem presbyterum Vir pietate calens, blanda dulcedine vernans, cuius in aspectu mens pretiosa micat, quem prius ut merui cognoscere lumine vultus, conspexi sensus lumen inesse tibi, Anfion, mihi care pater, venerande sacerdos atque meo semper corde tenendus amor; qui quemcumque novum videas facis esse propinquum, si genus ignores, fit tibi mente parens. provocat alloquio cunctos iucunda voluntas, cogis et unianimes iugiter esse tuos. ingenio vivax, sensus moderamine firmus, pondere consilii fixus ubique manes, qui bene cauta regis maturae frena senectae, cui quem praestat honor scis moderare gradum. promptus ad omne decus larga bonitate redundas, cui se coniungit quisquis in urbe venit. profluus humane frugem venientibus öfters et tua fit populis omnibus una domus; verbis quippe suis quem papa Leontius effert: iudicio tanti credimus ista viri.