Letter 1024: Avitus, bishop, to the most excellent Lord Sigismund.

Avitus episcopus domno Sigismundo. Nuper cum officia culmini vestro semper debita pro apostolicae festivitatis con- suetudine destinavi, non minus civilitate pretioso quam declamatione conspicuo sermone dixistis idcirco vos tardius dedisse rescriptum, ut humilitas sui conscia, quae a scri- bendi audacia iure temperat, eo diutius ariditatis supplicia penderet, quo fontem splen- didum vestri alloquii plus sitirem. Vindictae, sicut dignamini scribere, genus esset, ut portitor a me segnius destinatus vobiscum diutius moraretur. O retributio ultionis blandissimae! o sententia crudelitatis optandae! Quis scilicet tam intolerabilem poenam aequanimiter ferat, ut paradiso vestri conspectus inclusus mora beatiore vos videat? Timeo plane, ne frequenter me iubeatis scribere, si disponitis tarditatem taliter vindi- care. Aut si ego certus forem huiusmodi me animadversione plectendum, ipse procul dubio scripta porrigerem, quae iusto rarius exarassem. Et utinam mihi vobiscum posito negaretur celeritas revertendi: verba quae longum tempus sinerer legere, diutius ex ipso meatus tramite donarer audire. Certe deus viderit, quid ego apud iudicium vestrum vel audacia servitii vel trepidatione promerear: tamen officii mei portitoribus reus ero, si eos prolixitate praesentiae vestrae delicti, quo arguitis, emendatione frau- davero.