Letter 2003: Avitus, bishop of Vienne, to the most illustrious Apollinaris.

Avitus Viennensis episcopus viro illustrissimo Apollinari. Scio, quod revertens ad devinctissimos mihi domnos Domnulus noster, coram me de vestrae piae sollicitudinis ambiguitatibus aestuante aliter quam volui relaturus, adgravavit magis redeundi festinationem, quam minuit. Scilicet me apud Lugdunum in adventa eius gravis oculorum dolor impotem luminis contuendi impetu ingruente reddiderat. Vnde quia nec ipse fuit eliciendi rescripti efficax nec ego idoneus red- hibendi, omnem gratiarum, quaecumque vel pretio munerum vel animo munerantum deberi potuit, actionem verbo potius referendam portitoris auribus allegavi, licet minime dubitans apud sanctae dulcedinis aviditatem parvi pendendam mandatorum seriem desiderio litterarum. Sed cum primum rarescentibus tenebris cubicularis ergastuli ali- quantisper ordinandi officii copia fuit, solutionem debiti non moratus praesentem baiu- lum destinavi: cui ultra quam dici potest verbosis salutationibus onerato, quantum pertinet ad mandata loqnacia, perbrevem paginam dedisse me computo. Nam ecce mihi deus testis est, quanto lumine praefatus carissimus noster in ipsa contenebrati recessus nocturnali habitatione respersit, cum dulcissimi pignoris nostri reditus, ante quem nescieram, nuntiato resolidatam Christo propitio familiam meam ab eo, quem misissem, inventam esse firmavit. Quocirca nec vos iam de nobis aliquid semiplenum putetis: quorum contubernio divinitate propitia etiam oculi mei per praesentiam paginae satis facientes adcrescunt, tum videlicet sinceritate perfecta hilaris diei gratiam re- cepturi, si me rescribere hactenus vestra dulcedo sic ignoscens quamlibet infirmum atque anxium ad votivam tamen frequentiam litterarum in dei nomine Arcadio iam dictante solis subscriptionibus occupanda compellat.