Letter 5: 1N.N0CENTM PAP.E I to ANYSIUM TIIF.

1N.N0CENTM PAP.E I AD ANYSIUM TIIF.SSALONICENSEM EPISCOPHM. Anysio lnnocentius cam in llhjrici Ecclesias palesla- tem confirmal, quam Anaslusius ejusqite decessores ipsi cuncesseiant. Dileclissimo fratri Anysio Innocentius. Cum Dcus nosler Chrisius sancix niemorisc virum An isiasiuui episcopmn, licet celeriter, ad se vocare Ruinanse vulgavit. Cum lnnoceniius lituras isias D dignaius sit; compuians ejus merita lanta esse ac talia, ut jam excedereni conversalionis humana-con- soitinm, saeculiimque illud, pra3 vila: puriiaie et ablindantia doclrime, qua jiopulnm Dei toto ecrle- siastic.TR auctoritaiis rigore regebat: ne ejus Eccle- sia aliquantulum sine rccioris gubernariilo rcma- ncret, siaiim pro sua misericordia, consentientibus sanctis sacerdotibus omnique clero ac popnlo cnm pace , qu;ini Deus Ecclesi;c suae rediens ad ccelum episcopalus sui, qocni statim ab Anaslasii obitll iniit' primitias vncei ; eas c rcn ineoseio Mnium anni 402 scnpias fuisse non immerito colligamus. 465 EPISiOL.fc ET DECRETA. 466 donare dignatus e-l, orriinalum me in ejus locum, A seri ei postquam Victricius Roma Rotomagum rediis- frater charissime, par fuitrecognoscere(f. lecognos- ?el- ll:1'c episiola seripla sit. Aiqni, inquil, llooorius ... ... imperali r auno iluiniaxai 40">, mense Decembri Ito- cere) ; prtmit.asque meas nonms. viro* opim.o al- „,.„„ ve||it |1C(, ,.„ m|eij ,„ px c|alldiaili poemate que in Deo semper fiileli.er laboranli celeriler nun- culligiiur, vencrni : Viciricius autem tatn exiguo in- tiare (V. epist. 2 Mcoltri i). Cui eiiam ameriores twvallo, qimd ab impen -is rhcm advcntu ad . , _. „ .. 15 Februarii diem anni 404 excnrni, Rnma Roloma- tant, actalesviripraHiecessoresme.ep.scnp.,.desl, g)lm red,re f aiqne i|l(|e |i||0MS ad ,nnocemilin sanctx memoria. Damasus, Siriciusatque supra mc- miltere, iia m ci ante reddi rcmur, nou valuit. Ex moratus vir iia dciulerunt, m omnia, qua? i.i illis ml° ' tl('ra- illas .mn llonorio augi.sto consule, scd par.ibus gereren.ur, sanctitati tu», qu.-c plcna P0*1 ___^__ «T? a»g»?,li' ^oc est anno 405, F ° 'ii iidii 404, dalas es-e c nelmlil. Sed si nli lailuni, ju-titbe esi, traderent cog.ioscenda ; mea.u qunque c.i.jus nulla liabelur .mtiiia certa, lot el tan. dive.sis parvitaieni l.oc tenere judicium, ean.demque l.abere lanique an.iqi.is li- fidem i.egare liceat, quid in vol.inta.em, le dccet recognoscerc. Neque enim fas ^lLT' '' .r,i ? *?!?, _____"-- ""T"? ^T" ' ° M auno 40o Uoniain venerii, iilqiu; in it.be tnuc lcm- erat, ut aut ego conlra lanlorum bonorum virorum p,,iis ex-tiiorii Victricius : ut eumdem episcoptim judicium veuire lentarem, quorum in locura succes- prius, qiiam bas lunoi eniii litleras acciperet, lt> loma- sisse dienoscor, aut tno merito, cui praidari viri P«ra rediisse simulassei.iiamus, quid cogii? Nullum . , . .. . „ lni.occnl.us NkIikii immiuu :.d se nii-siun, i.u.las lania.u gratiam auciontat.s hujusce contulisse vi- R _|jus |illeras sioi rcddilas „ en.o.ai. Verum, ii.quit denlur, aliqnid derogari viderelur. Prae me itaque v.r eruditus, verbum misi, quo in exorriio utitur fero, tit boc ipsum etiam me;e parvitati reseivatnm Innoccntius, absenlem inni.il. At si absei.tem, non . . . eerie Ro.oinayiim rcvers-im, non Rmna cgrcssum recognoscam , ut pari indico s.mil.que forma cl bo- _01).lt_ nuid eil.M1 |1T.(,|„|,et q„0u,ii,us Yiciricius Roma nis adaeque el lua; charilati id tribuam quod me- asbcefsnrus, dnm vnlelnnoceiiiio dicerel, rcgularum rerjS- ecclesiasiicarum libiuin ab eo pnslularit, atnue is iiniMiTiiu iv irDiuTni am cirniTK-MTirm ad "i:,mim """ n"" babins libiuin, illiim qii.nn pri- MOMTUM IN EPISTOLAM SEQUENTEM. , co.icii.iiari, ei Viclricio anle illius e.x urbe 1. Venlatem ejus dubiam non faciunt, qiue in ea ex di-c-suin tradi curarit. Neque vero opns est ut pro- Siricio descripla sunt. — Ex cpistola 4 Siricii inulta cul a nobis siui, ad quos aliquid initieie dicimur. in bac describuuliir. Veium. ut ob.-ervavil Tille- Qim.idie sibi mutuo n itu.nl amici, eliani ejiisdem moiitius, id niinime mirum videii debet, ciun li.no- urbis mcenibus cniiienli, niunuscula, libns, li.leras, centius a Victricio rogatus ut regulas in Ecclesia eie. Cnjus r>i exeniplosini Damasus et Hieronynius, Roinana servari soliins sibi traderel, id leliiius pru- supra p. 579 et seqq. stare, quam decessorum decreia exscribeudn, nequi- . Regulnrum tiber appellalur. Capilutorum divi- verit. Ilinc itaque nulla habetur idunea raiio, cur sio. — Porro memnratus regulariini liber uon alms aul pradicta epistola Sincio, aui hac lnni.cenlio exisiiniandus videlur ab l.ac ip-a epistula, uipoie in abroge.ur. Neque leviora simt imunenia, qiur. batic qua I. nucen.ics iiauca pra'fatus, plura ilisciplinae ln.mcentio, qu n. lucru.it quaa illaui SiriciO adjndi- G capiiula, q.nbiis Ecclesia2 regend™ siiil, explicat. cant. A conclio I uronensi ii, c. 21), a Cresconio in Hac anleiii capitula plerisque in n ss. tnmel-i non breuar. can. passim, a Zacliaria papa ai ud Sirm. in oiimibus, praunissis lilulissuniniaiiin exliibentur. lo. I Concil. Gall. ep.st. 9, c. 14 el 20, sui> il ius Scd ncque in illi- lnec C.ipilulnruiii divisio seu noinine laudalur. Praicica e veieribus collcclioi.i- summa u„a ei eadem esi, vcrum pro eorum, qui b..s, qnas bcne mullas recognovinius, i.i iu.lla dcsi- pontificias cpisloins collcgerunt, ingenio cl arbilrio deralur, in n.illa non exb.bclur Innoccntio in- diversa. Ca-leris auicm amplinr esi ea. quain Coiii- sciipta. Ilanc ipsi adscribuui exemplar Curbeiensu cis a nucsncllo vulgaii exbibent excni|>iaria. Quo- Vi.ilii papae temporibus descriplum, Colbertinum circa uiiam illam hiu repraBseutare saiis liabi-remus, niajn-ciilis biieiis Langobardicis cx.iratuin, \cuis nisi ci alleram ex Diouysii Exi^ni collectione, eui canoiiu.n Codex a Gjuesncllo vulgalus, Dionysiana: e. Ilispana, unde descr.p.a est l-idor.ana , pene in colleciionis Hadriaiiseque exemplaria, necnon col- oinii bus concinil, adjieere operie prei.i.m essct. lec.io llispana, I-nloriaii.i, et aliai |lines. Cuni eniin Creseonius aliique caiioiinin colleclores 2. In annum 405 rejiciendam non exse. — lu bis Roniauoruni poniiGciim dccretu secundiini li.ulorum omnibus colleciiouibus (si Dionysianam excipi-.s. in divisionem a Dionysin coiiciuiiaiaiii cilare soleanl, quaoniit.iiur uoia cmisularis) ide.n o.nnino est epi- ul cnrum comperiautur ciiaiim . s, prxuosse necesse Siolac linis »c snmmo cousensu cousignaiur Uonorio est qua; illa sn divisio. A.qai Dumysius Exiguus aug . vi el Arisleneio conss. Ilinc nullus relinquiiur lo- nnvem ac \ igmii litulis Conipiebendii onu.ia qua; ex cus erudili vii i conjectura?, qua huic Inuocenlii epi- Ini.ocentiu cnllegit dccreln, inler qiiffi priiiium lo- stolx notnin illam consulnrein ab aliu adjei lain cs-e, p cum ubtinet hnjus pap e ad Deccniium eiusiola li- au. cerli- potl consulutum llonorii,e\c, legendum esse tnbs oclo disliucia. I nm lianc exeipil i>la ad ViCtri- su-piialiii'. Ut eniui ei la rgiam ur voces posl consu- cium, quam m duodecim tiiubs par.uur. Quociica lutiiiii, qua; primis liiteris P. C. ab anii .uains ex- priiuum episi.be lnjus decrelum apud Dionysium primi snleni, excidere facilc potuisse; en sane casu lilulus 9 et ullimum litulus 20 nppeiiaiur, ut inlra in aliquo saltem ve.cre codice Hvnorii et Aristeneti, videre est. nnn U onorio et Aristeneto , fuissel retentum, nec iu 4. Leges . qua; curiales « curia migrare prohibe- ullo vocabulu.n conss. addi debuisset. Neqne magis bant. — l.i .lli- auleiii riecretis id inaxime, quud ronjecliirie ilbus concedere cogemur, si i|iiid causae cap. II de curiahbiis dicimr, qnia ci in aiiis alio- sit cur cpislol im banc anno 405, potius quaiu 401 runi ponlificiim epis.olis ejusdem rei identidem inci- scripiam putei, expendamus. Ncmpe unis movelur det me.uio, paulu b.c Ui.it.-, quani in aniioiaiioni- num. 5 vcrbis, qnibus commcmurai Innocenlius qua3 bus licet.opus >si explic re Curiales seu decunones cm laliuiii causa, iniperatore prxsenle, et Victricin , dicehantur, qui magislraiibns atquc officiis fuuge- sccum jiosiio perlulerit. Unde ci sequi exisiimat, ut bantur niunicipalibus. De illis Majorianus imp., no- i.uu uiodu postqua... in urbcm venisset imperaior, velbc 1 ini.io, iia bqmiur ; i Curiales nervos esse a Idem Any-ii.s a Palladio in diab go ile Viia Cbry- episcopo , qni qni. dci im episcopornm litlcras in sosloim, cap. 5, optnni senis tc.0 xuliyripa\i cncnniio gia.iam (.brysosloiui Ruuiam delercbat, suas eiiam donai.ir Ibi cl memoraiur Eulysio Apameue Uilhynix iradidisse. -5G7 m voipiiblicifi ac visrera civiiatum ntillus ignoral : \ prascipit ; sed lcrliam ipsis reserval. I'e iis aiitcm, B quoriiiu caHnni recie appellavit antiquitas ininoreiii Seoalum. > Sed, ulidemimperaior uljservai, judices mmi rectores provineiarunn iniquis cxaciionibus suis multos ro redige.banl, ut pilriam dosererent. Ad curiales pciiincbat iriliiitorniii, ajdilioioriiin, inune- nini sen liid.iriiin |>iib!ieoriiin, olc, Cura. (Ju.ipro- pter seveiaj erani lutperatorum leges, i|iiil>us nemo :i ouria, oisi oiiiniliiis curiae su e oilieiis ossrt fuu- Ctus, liliTui iieniiitiebatiii'. Coasianlinns impera- lor sauxii (Cod. Th. lib. xn, 1(4. 1, leg. 11) : < Nemo jiiilex eivili iin uiiiiierniii vacationein cui |iiam pr;e- slare euriali eonetnr, vel aliquein suo arbiirio ile curia lilieret : » Ex iis eliain, qni reliciis eiiriis :nl inililie piiC-ailia confiigiuiit, i omnes qui nomJinn priiuipilo inveiiitiutur obuoxii, sulmos niililia ail euriain reverti • pr.ocipit (Leg. I). !l tn consuinit (Leg 12), ui iiilerpres Aiiniamis koquiiur, « qui- cumqiie curialia deea, iu i|ua natus est , civitate ;>d aliam ir.insire voluent, condilionem cnrie dchiiaui ntillateipis... ner ullo nrguuienio nece.-silalis, aul seivni.i civiiati- snse, pre eo qund civiia.em mittire vnluil, possit 1'V.nlere. » Alia i|iioque loge (Lcg. 20) jubet, « nulltioi curialem, nisi oiiinibiis curiie olli- ciis per urilinem aclis (addit Aitnianus, quai palrioe tiebeulu ), cnaioris aut deleosoris ofliriinii ilebere Miseipere. » Neqne major eral loiporaiorum erga eos, qtti ad clerum a euiii ntijir ibanl , indiilgeiilia. Anibn.siiis, ojiisl. 41, ad Tlieodo iuni ini|i., n. 29, liae de re ciiin illo sibi exposiulnuduin duxil in bniic iiinliiiii : « Qiiniuoilo excus.ibo apud episeo- pus, qui ouiie, qtiia per briginla et iniiiiineros annos presbyieri quid im giadil lninji vol ministri Bcctesiae i'1'tiabiint ir a inuiiero saor.t, et curiaj depul aiimi", graviter geniiint? i Et eo quidem ;e,|uior erat illa exposlnlatio, qnod airtoa (Leg. 15) Coiisiauiiniis cu- rias adinoneri vwtuissel, ul cos tanluin deineeps ... Q :u conditione euriules clero nomcii divre pcnnit- lebaniur. — Gmiales non ita removeb iiiiur a clero, nt oniiiis ad euin adiiu- ipsis inlerilu lei eiur lilis Valenlinianiis ao Valens elero iioiueii daie qu adaui condttione periniuunt, qnain lege anim 5(34, Septein- biis iO die. data. sie oxplicanl (Leg. 59) : « Qui paries eiigil Eorlesise, anl in piopinqiiiini lnnia prn- pna coolereiido, eutti pro so faeiat curialeni, aot l.iciiiiaiibus curi;e cedai quam reln|ii.i, ox necessj- tate revoe.indo eo, qui neulrinn leeit : i li.c est, ila ut omiiiiio ad curiam rcvoc.uulus sil, qui Iinna tua vel p riipiii pio vel curiie sme iion eessil. Eadoin da re exsial et Iwec Thoodosii aono 58', Novomlirii 7 die, cousignata conslitulio (Leg. Iu4) : « (.nriiles, ffui eeclesiis m.ilunl servire qo.mi curiis, si volunt esse qund siiniilaui, c mieinnant illa quae subti ainint. v Nee eniin eos aliler, nisi coniemplis pairimoniis, libeiamiis. > Qio respexii Ambrosius, cum epist. 18, ad Vabailiiiiaiiiioi, n. 15, scripsil : i Si privilegitiin qu;firai sacerdos, ut onus curiale dcclinei; patrix atque aviti el oiiiniiiiii liculianiin posse-sioue ce- deiiilinn esl. • Pauto indiilgenlior lueral Conslan- tius : sii|uidein anno 501, Augiisii 2'J ilie, pnniuin iu e|iiseoporuin graiiain decrevit (Leg. 49) : < Epi- scopuiii soliim laeultaies suas ciliiie, sieiit anle fne- rat eonstiluiuHi, nullus adigat inaneipare. » Deinde illns endein priviiegin gaudere vult, « qui ad presby- teroruin gradus, diaeoinim etiam seu siibiliaeniiiiiu c.eieroi'iim;|iie pervoneriii! asstsionic euria, aiqtre snli obliilit judicis proineiile consensuin... inaxiine si luiiiis poptili vooibns expeianiur. » Alioqnin dtias subsi iiiia- su;e poriiones vel propinqnis suis ad eii- rialia obsequia stibrogatis, vel curnr ab ii< iradi qm pr;einissis couditionibtis doiiiissenl , videlur diciinn quod in cjusdem conslitutionis (iue adjici- lur : « Si inxqiosli liorienriim, iique (|ui siiscei.ltiri sunt iiiagislraliini , praqiositi oliam pacis seu sus- ceptores diversaruiu specieruni ad Eeclcsiam (lioc el ad Ecclesioe ministeriiim) crodiderint aspiran- diiui, postquaiii officia ini|iosi(;e sollicitudinis aut Hesidui omnes, leetores, siibdiaconi, vcl clerici (|inbus clericoiuin privilegia nou debeiitnr, debitis iiiox patrisc miiiiertbus pi:eseiitenttir. > Tnl igitur tauii|iie dtvetsis legibus imii deerai judieibus ncca- sio, qua curialos in clernin ailscitos iiuporiiine re- peiercnl, imleqiie pr.esiilibn ■ ecclwiarum miilesiiain creareui.