Letter 10: That nothing is greater than love, in which one has[43] brotherly union as proof.

That nothing is greater than love, in which one has[43] brotherly union as proof. Thus, nothing is as greatly desired by God than[44] love, through which both man had come into existence, and is a subject of love until death. For on this account, namely, the first call of his disciples, there happened to be two brothers; thus, from the beginning the all-wise savior immediately showed that he desires all his disciples to be united in a brotherly manner. Therefore, let us consider nothing more precious than love, which unites everyone, and protects everyone in harmonious accord.

That nothing is greater than love, in which one has[43] brotherly union as proof. Thus, nothing is as greatly desired by God than[44] love, through which both man had come into existence, and is a subject of love until death. For on this account, namely, the first call of his disciples, there happened to be two brothers; thus, from the beginning the all-wise savior immediately showed that he desires all his disciples to be united in a brotherly manner. Therefore, let us consider nothing more precious than love, which unites everyone, and protects everyone in harmonious accord.

Οτι ἀμήχανον ἐν μέσῳ θορύδων ἀρετὴν κατορ- θωσαι. Τοσοῦτον χρησιμεύει πρὸς σωτηρίαν ἣ τῶν θορύ- ων () τῶν ἀστιχῶν ἀναχώρησις, ὅτι τὰς πόλεις χαταλιπὼν ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὲς, ἐπ᾽ ἄχρων ὁρέων τοὺς χαθαρῶς βιοῦντας ἐμαχάριζε. Δειχνὺς δι᾽ ὧν πράτ- τῶν ἐδίδασχεν, ὡς ἀδύνατον, τὸν μὴ ἀποσπασθέντα δὺ ἰν!αγὶβ γαῦυβ πιηΐ Δυβιγαχίδϑαῖ, δίφυθ δὰ ( τῶν χαμαιζήλων, καὶ πρὸς τὴν ἄχραν ἀρετὴν ἀνα- ψ γι [ΔἸ ᾽πὶ θη , " ἃ θ δση- ἘΘίΡ, ὁἀὶ [υἱυγὰ ὕοια οοηβοαυσγείυγ. Νά υὶ ΒΌρΡΟΓΙδ ϑρῖ, ἰΠΠπῸ Ὠαυϊδι υ] ΟἸιγίδίυ ϑὶ ἴῃ «ἀσχίγα θοΐ ει| ἢ. ΠΙΧΎΠΙ. -- ΕΒΑΤΙΑ ΜΙΠΤΙ. Δα νεδιοηε ἱποταϊπαῖα ε φεγεπίεπι. ] ρἰδάϊογιι! οὐδρὶ , οἱ ψα θαι, δ {πογάσδιη ῬῬγῷϑἷο εἰ] δὰ ὕθηθ νἱνοπάυη οχίβί , ὙθΓ .) Υἱᾶθ ἰθϑογι γοάθη, ἰιος βεὶιο ΜΙ} θγιμνῖι ( βορίοϑ οἱ δγπιδίοβ εἰ ϑογγί πηϑεὶ “ῃογίθιη γί} , Εχοιηρίο δίἰηϊ, ὁχ ᾿Ϊ αυὶ δρυὰά πὴ ο π᾿ γαγαιη πιο } ΟΟμ δἰ ζπδι διιηῖϊ, Ογο, “,}), Ζ ., δδιιηδη, Αϑηποίδος, σο αι, ΑὈβάοη, ΔΙ ἴἰαυθ ἢ͵ : }} ὃ: δμριιιὶ ΘχΊθγοβ δυο, ἤφῤοιο- ΤΩ ι Α͵., Δί. .υ. ἱροὶ [,δΔορφηιοηΐϊ!, «υἱ το τὶβ ΠΟπΠιΐπ ϑυρΓὰ ΟΠΊ πιοτίδίο Ιου δυη!, (μ!- πἰδπι ᾿:}π “Ροίοηι οομηΐίοιη ἐϊδιθδαᾳυδαυδιη δυυδγυπῖ. Ουάγο ηἰἶδὶ ΨγΆΠῈ τη} Υἱδ, δὰ δρίγίυδ] θ απὶ φυδιιρτγίπηη) σοηγογία, δίηπθ ὀάντα, μαχαρισθῆναι παρὰ Θεοῦ, ἣ τῶν μελλόντων τυχεῖν ἀγαθῶν. Ὁ γὰρ τὰ ἄνω φρονῶν, ἐχεῖ χατοῖ- χεῖ, οὗ Χριστός ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ χαθεζό- μενος. ΟΗ!. ---- ἩΣΑΙ͂Α ΣΤΡΑΤΙΏΤΗ. Πρὸς στρατιώτην ἀταχτοῦντα. Εἰ ὅπλων αἰἱχμαὶ (), χαὶ χράνος, καὶ θώραξ, ἀσφάλειά σοι πρὸς εὐζωῖαν νενόμισται, λωποδυτοῦντι χαὶ τὰς λεωφόρους ἐρημοῦντι᾽ ἴσθι ὡς πολλοὶ δυσ- αλωτότερόν σου φραξάμενοι, οἴχτιστον ἀπηνέγχαντυ θάνατον. Παρ' ἡμῖν μὲν ἀνάγραπτοι, Ὠρὴδ, χαὶ Ζηδεὲ, χαὶ Σαλμανὰ, ᾿Αδιμελὲχ χαὶ Γολιὰθ, χαὶ ᾿Αδησσαλὼν, χαὶ ὅποι χατ᾽ ἐχείνους, Παρὰ δὲ τοῖς Ρ ἔξω, ἝἜχτορες, χαὶ Αἴαντες, χαὶ αὐτοὶ οἱ μέγα πάντων φρονήσαντες Λαχεδαιμόνιοι ἐπὶ ῥώμῃ, ἐπειδὴ οὐχ ἔσχον σύνδρομον τῇ δυνάμει τὸ δίκαιον. Εὲ οὖν μὴ μάταιος εἶναι βούλει ὁπλίτης, ὀξέως πρὸς τὸν νοητὸν μετάταξαι πόλεμον, χαὶ μᾶλλον τῇ σαυτοῦ ἀταξίᾳ πολέμησον. ροιυ , υἱ δΔάνογβυβ ἰπογάἀΐηδιο ( πιοῖιι " }}ππὶ ρΘΓᾶ. " ΜΆΜΠ. τιν, . . . Μλι|}). ν, . } εχ. χνη]. (οἶοξβ. ,. "αἷς. νεῖ; διιάϊα. νη; Βα. αν; ΥΑΒΙΑ ΓΕΟΤΙΟΝῈΒ ΕΤ ΝΟΤΑ͂. () Ῥγο σταθμῇ εοὐὐ. αι. οἱ ΑἸι. ἰοεφυηῖ, σταθμῷ. ῬΟΒΙΝ. () Ροβὶ θορύδων οοἰ. Α,. πολιτιχῶν. Υ Γ. . ριοὸ ἀποσπασθέντα οοι!. γαιὶς. εἰ ΑΙϊ. Πὰ- ὅδε! ἀπωσθέντα. . ρου}. ρτὸ οὗ Χριστὸς, οοὐά. ΘΙ ΟΤ ΪΔΠ} οἱ ΑἸ!. Ἰοσιιηῖ ὁ Χριστός. Ὑεγ. υἱ πο. ἐστὶν δΔυῤδῖ ἃ οοιἰ. Θίογιίδπο. ῬΟΒΙΝ. () ὕγο αἰχμαὶ ο. ΑἸι. βογίθιι, ἀχμαὶ, δὲ τοῦ» δηίορθη. ρῖὺ ὁπλίτης, πολίτης. ῬΟΒΙΝ. Φ.] ΄. -- ΤΙΜΟΘΕΩ. Εἰς τὸ εἰρημένον, ε ᾿'Εὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δι- καιοσύνη ὑμῶν πλέον τῶν Γραμματέωγν,, ν καὶ ὅτι τοῦτο οὐκ ἐναντιοῦται τῷ, « Οὐαὶ ὑμῖν, Γραμματεῖις. » () Ἡμεῖς, ὦ βέλτιστε, τῆς αὐτῆς τοῖς Γραμματεῦσι χαὶ Φαρισαίοις ἐσμὲν ἔνοχοι χρίσεως. “Ὥσπερ γὰρ αὐτοὶ τῇ τοῦ νόμον μελέτῃ τὸ πράττειν τὸν νόμον φήθησαν, " ἀρχεῖν αὐτοῖς τὴν ἀπαγγελίαν τοῦ γράμ- ματος πρὸς ἐργασίαν τοῦ πράγματος ἀπροσέχως νομίσαντες οὕτως ἡμεῖς, αὐτῷ τῷ ἅπτεσθαι θυσια- στηρίων Θεοῦ, ἐγγίζειν Θεῷ φανταζόμεθα. ᾿Αλλὰ ταύτην ἡμῶν ὁ ύριος ἐχχόπτων τὴν οἴησιν, φησὶν, ε Ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ὑμῶν ἡ διχαιοσύνη πλέὸν τῶν Γραμματέων χαὶ Φαρισαίων, οὐ δύνησθε εἰσελ- θεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. » Τοῦτο λέγων Β θεοπρεπῶς ᾿ ᾿Βὰν μὴ τὴν δόχησιν, πρᾶξιν ἐργάση- σῦε, οἱ " προσχήματι ἀρχεῖσθαι πρὸς διαχονίαν Θεοῦ λογιζόμενοι, ἡ τοῦ Θεοῦ ὑμῖν βασιλεία οὐχ ἂν ἀνοιγήσεται. Ἐπειδὴ γὰρ ἀληθῆς ἔστιν ἡ βασιλεία, τοῖς ἀληθῶς αὐτὴν ζητοῦσιν ἀνοίγεται. Περισσεία δὲ τῆς τοῦ νόμου διχαιοσύνης ἡ τοῦ Εὐαγγελίου ἐστὶν ὑψηλότης. Ὁ μὲν γὰρ τὴν πρᾶξιν τιμωρεῖται, τὸ δὲ χαὶ πρόθεσιν ψιλὴν, μέχρι βάθους ἐννοιῶν, τὴν χρι- τιἰκὴν ἀχρίδειαν ἐνδειχνύμενον, Π΄. -- ΝΕΙΔΩ ΜΟΝΑΧΏ. Περὶ τοῦ, ε« Ἴσθι δὐγοῶν τῷ ἀντιδίχῳ σον. » Ὅτι μετὰ τῆς πτώσεως ἡμῶν περιπατοῦμεν, καὶ ἐν μέσῳ παγίδων διαδαίνομεν, διορατιχοὺς ἡμᾶς φοιῶν ὁ Κύριος, ἀπεφήνατο προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύ" μης χαὶ τῶν σχανδάλων, χαὶ εὐνοεῖν τῷ ἀντιδίχῳ «αχὺ, ἕως ὅτου ὧμεν ἐν τῇ ὁδῷ μετ᾽ αὐτοῦ. ᾿Αντί- ἔιχον, τὴν τοῦ σώματος ὄρεξιν πρὸς τὸ πνεῦμα θεο- πῥεπῶς ὁρισάμενος. Ὁδὸν μὲν, τὸν βίον καλῶν, ὑπὸ «οὔ γένους ἡμῶν ἀστάτως ὁδευόμενον (). Εὔνοιαν δὲ “ἰρὸς τὸ σῶμα τὴν συναίσθησιν τῆς ἐπαναστάσεως αὖ- τὸῦ προσαγορεύων, ὀξέως παρ᾽ ἡμῶν θεωρεῖσθαι ὀφεί- λουσαν, μήποτε τοῖς αὐτῆς προστάγμασιν ὑποχύ- ᾧαντες, χαὶ ἀνάξια τῆς ἄνω χλήσεως πράξαντες, καραδοθῶμεν ὑπ᾽ ἐχείνων τῷ Κριτῇ, ὅτε τὰ ἔργα ἡμῶν καὶ τοὺς λόγουφ συναγαγεῖν παραγίνεται, χαὶ ἀποδοῦναι: ἐχάστῳ χατὰ τὸ ἴδιον ἔργον.