Letter 1609: The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.

Οταίοῦ πον δέμιρεν μεγειαίεί. ( ορίει. εἰ .) ] τι υ88. γοΥ ΟΓΘ ΪΟ, ατν. ἰδ ᾿Π8Πἰ πη πὶ βοοίο γα. πδίυγδηι Π) Ἶ10 .. ἐπιρ! οι!" δῖ εγατῇ ἴῃ δορβϑυ! βαον ΘΠ ΘΙΒΟΝ ΓΟ ΡΟ αΝ, φεϊοηάϊ! ἀρογίο, ηὐυοι! ἰδι [Δ66γ6, δι πο) ρεῦ- διιδάογο, ἰῃ δαι!οτἷ8 ροιοδίδιθ, ργομίον γυ Γὶὶ ΗΠ αγίδί πη), ὁ) αφυδι ογδιίο ἰυμἱϊοὶο αἶρηδ. ΟΥ̓ΧΙΜΗ. --- ΜΑΚΈΥΑΙΟ. Εἰ τοιούτοις χρησάμενος λόγοις ὁ λόγος, οἵ χαὶ τὴν ἄψυχον φύσιν εἰχότως ἂν ἔχαμψαν, οὐχ ἔπεισε τὸ ἀμείλιχτον ἐχεῖνο θηρίον τὸ χατ᾽ αὑτοῦ ἔπιλυτ- τῆσαν" ἔδειξε λαμπρῶς,, ὅτι τὸ πεισθῆναι χαὶ μὴ, τῶν ἀχουόντων ἐστὶ, δ'ὰ τὸν τῆς αὐτεξουσιότητος ὅρον, δι᾽ ὃν καὶ ὁ τῆς χρίσεως ἀξιόλογός ἐστι λόγος.