Letter 186: I define the wise — and I offer this as my view, not as law — as those adorned with the virtues of the reasoning...

Οκὶς εαρίεπε ῥτορτίε αἋ ϑοπμα αἀἱςεπάμδ. ἀοπί. ἐρὶε!. . Σοφοὺς ἔγωγε ὁρίζομαι (οὐ γὰρ νομεθετῶ, ἀλλὰ ΒῸ ϑαρίοηιοδ ααϊάθια δρρεϊϊλνογο ( πἰμ!} ἰδινδα Ὑνώμην ἀποφαίνομαι) τοὺς τῶν νοερῶν ἀρεταῖς χεχοσμημένους, οἷοι ἧσαν οἱ λόγον ἔχοντες χαὶ σο- φίαν γνώσεως ᾿ ἀγαθοὺς δὲ, τοὺς ταῖς παρά τινων χαλουμέναις ἀλόγοις. Οἷοι ἧσαν οἱ σοφὸν μὲν εἰπεῖν οὐδὲν δυνάμενοι, διὰ δὲ τῆς ἀρίστης πολιτείας τοὺς θεωμένους παιδεύοντες" ὧν ἡ σιγὴ τοῦ λόγου τοῦ ἐρήμου πράξεων χρησιμωτέρα. Εἰ δέ τις χαὶ τὰς νοερὰς, καὶ ἅς φασιν ἀλόγους ἔχοι, τοῦτον καὶ ἀγα- θὸν χαὶ σοφὸν ὁρισαίμην. Ῥγα)υάϊοο, δοὰ δοηϊοη δα) ρεοίθεο πηθᾶπι) ] ἰμδἰ-- Ἰοοῖυ Υἱγίυ δύηϊ ογπϑιΐ, φ}δι δυοϊ., ααἱ Γἅ- τἰοοΐὶ οουνοηΐοηίεν υἱνυηι, αφυΐυθ γογυ οορηΐοη δδρί οηιἴδαυθ ργβα ἶ δυὴϊ. ΒοΟΏΟΘ γόγοὸ ἀΐχοτο, φυΐ, ᾳυδ γϑιϊίοηΐἱ οοηδοηΐβηθ Π)] Βη, . ΠΟ Γδ[Ϊη- [ νἱγίυϊο, υἱ ἃ αυϊθυδύθηι ποπιϊηδηϊυ, ροβδί ἀθηί. ΒΘΘ Θυλ ὀγδηὶ, αυὶ δαρίδηβ εἰ ἢ} ργοίεγγο οι ροβϑθηὶ, ἴρδθ Οοιιϑβί δγδηίθβθ, οριϊπιῦτῃ (: Υἱ ἰμϑι Παση πιούυμπη Γαιοηθ ργῦθηϊ, οὲ δἷ. ἱρὶδ οἰἶδπὶ βρϑοίδηι θυ ἀοσοηὰο ργθδυῃ!, ' ΦΌΟΓΟΠῚ ἴῃ ϑογπθη ἰδοϊ υγΓηΐ {ΠΠΓ , φυδηὶ ᾿}} δγ, αυἱΐ ῥγαδίἀΐο γογυ ἀσϑιϊυῖυ . δ᾽ ὙγῸ οἱ ἰη(]]οἴυΔ οἰ γοσδηΐ ποη ἰηί(οἰ δου" ἰ μαδοδὶ υἱγίυίο ; θης αἱ Ὀοηυπηὶ οἱ δρί θη Π} ΠὈΠΟυΡΔΥΘΓΟ. ΡΙΑ΄. -- ΕΠΙΦΑΝΙΩ ΔΙΑΚΟΝΏ. ΌΧΙ. -- ΕΡΙΡΗΆΝΙΟ ΓΙΑΘΟΝΟ. Συγγνώμης μπάε ποπιόη εοτὶρίμηι. Μαιιι. ν, : ε δίο σοπεομ θη αὐἀνεγδαγὶο ἱμ, » Οἷς, Ἐπειδὴ γέγραφας, πόθεν τὸ τῆς συγγνώμης ὄνομα ἐπὶ τῆς ἀφέσεως καὶ συγχωρήσεως παραλαμδά- νεται’ ἡγοῦμα ι, ὅτι ἐπειδὴ ὁ γνοὺς ἑαυτὸν, τουτέστιν, ὁ μῆτε ἐπὶ τοῖς πταίσμασιν ἀγνοῶν, ὅτι ἔπταισεν, ἀλλὰ φυλάττων τὸ σοφὸν ἀπόφθεγμα τὸ, ε Γνῶθι σαυτόν" » μήτε ἐν τοῖς χατορθώμασιν, εἰ καί ποτε ὀλίγον ἀπανυστάξας εἰς ἀλαζονείαν ἤρθη μέγα φρο- γῶν" ἀλλὰ τὴν οἰκείαν φύσιν χαὶ ἀσθένειαν χατα- μανθάνων, χαὶ μὴ πέρα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως φανταζόμενος γνωσιμαχεῖ. Ὃ συγγνοὺς, τουτέστιν, ὦ συννοήσας, ὅτι ἐχεῖνος ἔργῳ παλινῳδίαν ἄδει, συγχωρεῖ τῷ γνόντι ἑαυτόν" ὁ δὲ μὴ συγγνοὺς οὐ Ουδηδο αυϊάδηι ἰηίογγοβ υπῪᾺ}ἋὉὉ συγγνώμης, ἰἀ ὁδὶ ΥΘηΪ., ῃοπηθη δοοδρίυπ) ρΓῸ γεηεδείοπε εἰ ἐη- ἀοπαίίοηδ, ἰάοὶΓΟΟ ΔΓΌΪ ΟΡ αυοά υὶ 'ρ πονΐι, Ιιος , αΐ πδᾳυθ ἀδ !εἰδ δυ, ουπὶ ἰΔρδ, ἱξπο- γαῖ, ἰωο {Πιὼ ἀϊείυπι βεγναῖὶ : ε ΝΌΒ.. [ ἰρϑυ, » ἡ ἰῃ οιηοημἀδηΐο, εἰδὶ δἰ ἰᾳυδηάο ηἷ- εἰδὴ οἱ ἙΟΠηΐΘη., ἰῃ ΔΓΓΟΙΔΏΠπὶ πηλχηϊ θα ἀ δοηϊθη οἰογίανγ, δὰ διῶ ᾿οηβοΐι πδίυγῷ δίαυς πη ΠΠΠ|ι}., Ὠδάυθ ΒυρΓᾶ ᾿ιυπηληπ| Δῖυ ]- ιἰοηθῶι τοαὶρίβοὶϊ!. Η]ς υΐ οοπδοὶυ δὶ, ἰιος δι, ᾳυΐ δοευπ) ρογροηάϊβ, αυοὰ ΓΟΩρ ρα]ποάΐαπιἢ οληδὶ,, ἱχηοδοῖϊ ἰΠΐ, αυΐ 'ρ ποΥΐ!. Θυἱ γ ΓῸ συγχωρεΐξ. Διὸ χαὶ ὁ μὲν, μέμψεως () ἄξιος, μὴ Ὁ οοπδείυδ οἰδὶ πο ), ἢ ἱφηοδεῖ!, Ουδτθ οἱ ἢΐς γνοὺς ἑαυτόν" ὁ δὲ μὴ συγγνοὺς τῷ γνόντι ἑαυτόν. ΡΙΒ'. --- Τῇ ΑΥ̓ΤΩ. αυΐϊάδηι ταΟργοβδηδίομο Οὐ χηβ ι, δ ἰρϑυῶι πθη ὨΟΒΟΘΩΒ : ἰΠ| γθγὸ ποαυδαυδηι οοηθθηιίοηδ {᾿φπ- ] οἷ, φυὶ δοίρδυι ηονΐ!. ΟΧΊΙ. --- ΕἸΌΕΜ. διαάεῖ σαάμοας ορες ἰΐα ἱπιρεπήετε, μί {Πόεαλιτοδ ἱπ οὐἰϊβ ποϑὶς ραγέπιμε : « Τμροεαιτίχαίς υοὐΐδ, ν Οἷς. ἈΙαιιἢ. νἱ, . Πολλά ἐστι χαὶ διάφορα, ὦ προσφιλέστατε, λυμαι- νόμενα τῇ τῶν χρημάτων χτήσει" οὐ μόνον γὰρ σῆτες, χαὶ χρόνος μαχρὸς, ἀλλὰ χαὶ συχοφαντίαι, χαὶ λῃσταὶ, χαὶ οἰχέται, χαὶ τὸ τοῦ μέλλοντος ἄδηλον, Μυϊα δβδυηὶ ναγίδαυθ, οἰδγίββίπιθ, ρ- ϑίουῃθϑ γογυιη ἰϑάυη!. Νοη δηΐπὶ {ἰπ πηο ἰη- ξυμάυδ Δηπογυ πὶ ϑραιίυηι, οἱ οΔἰυπ)ηἷς, [λΓ- Ὠ, βΥΥνΐ ., δἱ [υἱτὰ ἰΠοΟΓί, τηΓ ἀδηΐᾳηθ ἤηΐδ ΥΑΒΙ ΓΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΕ. Τροιζῆνος εἰς ᾿Αθήνας ἰὼν ὁδοῦ, πάρεργον ἐξέχοψε τοὺς χαχούργους" Νἰεὶ ΤΑεεομ ἐς Τταξειιε ἀἰσγάϑδιις ἃ υἷα, στὸ με ἐξξης Αἰδεπας ἰαἴγοπεδ ἱἰε ὁχοϊαϊεδεῖ. ΘΟΜΌΤΤ. () Μεί!υ. πράττοντας. Υ εἰ ἰοσυΠ ἰΓΔΏΦΡΟΠΟΘ, οὗ γὰρ ἀδίχως πάσχοντας, ἀλλὰ δικαίως πάσχοντα ; λυπεῖσθαι χρή. Ονὶ ἐἱυ : ()κα υεπῖϊ! ὁχ᾽ πιετὶο ρώπα ἀοἰοπάα υοπῖϊ. ϑοβόττ. () [τον μέμψεως οἱ ἄξιος οροἀἀ. γαιὶς. εἰ ΑἸι. ἰηδασγυμῖ ὅτι. ῬΟΘΘΙΝ. . ΙΒΙΌΟΆΙ ῬΡΕΓΌΒΙΟΤΘΕ οπιΐαπι (ππ| οἴωροτα, εἰδὶ α]ϊα ουφετί!, ροίαβϑι Α χαὶ τέλος ὁ θάνατος ( ὅν οὐχ ἔστι διαφυγεῖν, εἰ χαὶ πθπ } σΠπὶ "οηΐ ἰυπὶ ροβδδϑϑίοηΐνι Ὀτίνεϊ, οἰϑί αυΐβ ρμοδείάογα υἱάθϑιυγ,, ποπιῖΐηθ Θπἰπὶ ( ΠῈ, ΠΟη ΥΈΓῸ Γδᾶρδα ὕοπα ροδδίἀδί. ()}υΐ ΥΓῸ ΘΙ ΘΟΠΊΟΔΥ - πἶβ Ὀοηΐδηι οροτίθυ γεοομπάϊι,, |Π} δἰ ρυπιάδηϊὶ νὰ- ᾿Ἰἰάουο δογαποίιΓ } ΓΑ ᾽., ποῖ Δδυ]υπὶ, οἱ μΐ}}} οοτγιπι, φυς ἀϊχίτηυδ, ρογι ΖΘ ΓΘ [ ἰϊ. } δηΐπι τοσίο σα μαι δδὶ, πηαϊαπι δοοδάδγθ πο πὶ υολὶ : φιονῖβ ἰογγῷ (Θγι} . δἱ ροδί πηυ] ἢ εϑογίδιοι [}. ἴῃ ΠΠυἀ δοϊυπι βοΐ πίϊιδ, το , φυΐ ἀθροβίιυπῃ ογοἀϊἀδγυηί, μογροίυο υἱ (γυοίυβ οοΟἰ αι. ΟΧΊΙΙ. --- ΜΑΒΟΝΙ. τὰ ἄλλα διαφεύγοιμεν) καὶ τῶν χτημάτων χαὶ τῶν χρημάτων ἀποστερήσειν () ἂν τὸν δοχοῦντα χεχτῇ,- σθαι ἐν ὀνόμασι γὰρ, ἀλλ' οὐκ ἐν πράγμασιν ἔχειν τὰ ἀγαθά. Ὁ δὲ δι᾽ ἐλεημοσυνῶν χαὶ εὐεργεσιῶν ἐνθάδε τὸν πλοῦτον ἀποθέμενος, καὶ φρονίμου καὶ βεθαίου ψήφῳ στεφανωθείη, τόπον εὑρὼν ἄσυλον, χαὶ ᾧ μηδὲν τῶν ῥηθέντων ἐπιδῆναι θέμις. Τοιοῦτος γὰρ χῶρός ἐστιν ὁ οὐρανὸς, πάσῃ μὲν ἄδατος ὧν χαχουργία, πάσης δὲ εὐφορώτερος γῆς " καὶ μετὰ πολλῆς τῆς δαψιλείας τῶν ἐν αὐτῷ καταθληθέντων σπερμάτων διδοὺς τοῖς ἘΑΡ ἈσΈΣ ΒΕ διὰ παντὸς τρυγᾷν τοὺς χαρπούς.