Letter 459: You asked me about the style of the blessed John [Chrysostom], and whether it represents genuine Attic Greek.
Τοῦ χαταπεπλῆχθαι, οὗ φημι τοὺς ἄλλους (μιχρὸν γὰρ ἴσως τοῖς πολλοῖς τοῦτο), ἀλλὰ χαὶ αὐτὸν Λι- θάνιον τὸν ἐπ᾽ εὐγλωττίᾳ παρὰ πᾶσι βέδοημένον, τὴν τοῦ ἀοιδίμου Ἰωάννου γλῶτταν, χαὶ τὸ χάλλος τῶν νοημάτων, χαὶ τὴν πυχνότητα τῶν ἐνθυμημά- των, τεχμήριον, ἡ ἐπιστολὴ (), ἐν ἧ οὐ μόνον αὑτὸν μαχαρίζει οὕτω δυνάμενον εἰπεῖν, ἀλλὰ χαὶ τοὺς ἐγχωμιασθέντας, καὶ ταῦτα βασιλεῖς τυγχά- νοντας, ὅτι δὴ τοιούτου ὁπαινέτου τετυχήχασιν. ἔστι δὲ αὕτη" « Λιδάνιος Ἰωάννῃ. Δεξάμενός σὸυ τὸν λόγον τὲν πολὺν καὶ χαλὸν, ἀνέγνων ἀνδράσι λόγων χαὶ αὑτοῖς δημιουργοῖς, ὧν οὐδεὶς ἦν, ὃς οὐχ ἐπήδα τε χαὶ ἐβόα, καὶ πάντα ἔδρα τὰ τῶν ἐχπεπληγμένων. Ἥσθην οὖν, ὅτι τῷ δειχνύναι τὴν τέχνην ἐν διχαστηρίοις προστίθης τὰς ἐπιδείξεις, χαὶ μαχαρίζω σε μὲν οὕτω δυνάμενον ἐπαινεῖν, ἐπαινέτου δὲ τοιούτου τε- τυχηχότας, τόν τε δόντα πατέρα, χαὶ τοὺς λαδόντας υἱεῖς τὴν βασιλείαν. » Καὶ ταῦτα μὲν Λιδάνιος γέ- γραφε. Πλουτάρχῳ δὲ δοχεῖ τὸ σαφὲς χαὶ λεῖον, γνή- σιον εἶναι ᾿Αττιχισμόν. « θύτω γὰρ, φησὶν, ἐλάλησαν οἱ ῥήτορες. Γοργίας δὲ ὁ Λεοντῖνος, πρῶτος τὴν νόσον ταύτην εἰς τοὺς πολιτιχοὺς λόγους εἰσήγαγε, τὸ ὑψηλὸν χαὶ [τὸ] τυπιχὸν ἀσπασάμενος, καὶ τῇ σαφηνείᾳ λυμηνάμενος. Ἥψατο δὲ, φησὶν, ἢ νόσος αὕτη χαὶ τοῦ θαυμαστοῦ Πλάτωνος. » Εἰ τοίνυν Αἱ τϑγὸ [μδοητἰηυ ΟΟΓΕἾ85 ργίπιυβ ἰαης πιογυιπὶ ἰῃ Ὁ) χρὴ (χρὴ δὲ) () ἐν τούτῳ Πλουτάρχῳ πείθεσθαι, [ΟΓΘΏ568 ΟΓΆ ΟΠ68 ἰπναχὶϊ, εἰ 4υϊ π . ἱγορὶ- οὐτη (Ἰοοηιϊ ξθι . ΔΙ ]6Χι5 δ᾽ , ραγδμρίυϊδίδιη ἰλυοίλοιαγί!. ΠΣ ρόγγο πιογῦυβ, ἱπαυΐ! Π , αὐπὶ- πλεονεχτεῖ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ὁ ἀοίδιμος Ἰωάννης, χαὶ χατὰ τὴν φωνὴν ᾿Αττιχίσας, χαὶ σαφηνείᾳ, ὡς οὐχ οἷδ᾽ εἴ τις ἕτερος, χρησάμενος. τη άϊιπὶ 4ιοη06 Ρ]Διοναπὶ δια . » () δι οῦ γα πὶ δἱ ᾿ς. ἰῃ γα ΡΙυάγοῖο ( ργοίδοι ) ΠΡ η ], ῬΓΦΟΙΆΓυ5 δὲ ΘΟ Θυγὶβ ΦολμΠ68 ΟΠΠ65 δβυρεγδῖ, υἱ αυΐ, οἱ Αἰἰἰοι ὙΟΓθ Ὀγαυυοτῖῖ, οἱ ρογϑρίουϊσ ἰδίθιη, αυλίοι Δυὰ δ0ῖ0 δι) ] φυΐϊϑαυδηι, . γὶ!. ΥΔΆΙΕ ΓΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΤ ΝΟΤΆΑ͂Σ. () Ἧ ἐπιστο.λή. Μυῖιο ρ᾽οπίονῦ δϑὶ ἰδειῖο οο6]- Ε15. ἰβαναγίεὶ [ὁ1 οομ . κι. οἱ ΑἸι. ΔΡ. Ῥοϑϑὶ- 11Π : ἢ παρ’ αὐτοῦ ὅτι νέῳ ὄντι χαὶ βασιλιχὸν εἰ- πόντι γραφεῖσα ἐπιστολή. Ψυ! νογιδη : ἐκ δρὶ- διοία, φι αὖ τρευ ([,11γιι10) «(ὦ δι (ΟΥ̓ Θοδ ον" .) εἰΐανι ππὸ ἡευδνθὴὶ ον ἀρ ἐπιμθτγαίΟΥΕΙΝ Ῥεγοταξεεί, δογίρία 68εἰ. Βασιλιχὸν εἰπόντι, ΞΔ πη λόγον. Βιττ. () Χρὴ δά. Οιιΐϑογαι ᾿λπς οἰδη δι] πὶ Β1 , γ γί , ()ναπιοῦγόπι δὶ πὸ ἴῃ τὸ Ρίπίατοιο β΄ παϑοπάα !, ρυείατμς, οἷς. ἔθιτ, ΡΑΤΕς ΜΓ΄. -- ΕΥΥ̓ΣΤΑΘΙ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩ. Φίλωνος χρῆσις (). Περὶ ἀναστάσεως. Τὸν τῆς ἀναστάσεως τῶν σωμάτων λόγον ἔφης, ὡς ἀδύνατον, γελᾶσθαι παρ᾽ Ἕλλησιν. Οὐχοῦν χρὴ, ἐπειδὴ τὰς ἱερὰς παραγράφονται Γραφὰς, ἐχ λογι- σμῶν χαὶ ἀποδειχτιχῆς τάξεως, ἀναγχαστιχὸν χατα- σχευάσαι λόγον, παρασχευάξζοντα ἡμᾶς τὸ σαφὲς συνιδεῖν. Εἰ μὲν οὖν σοφοὶ εἶεν, λογισάσθωσαν, ἅ φα- σιν οἱ φιλόσοφοι. Ἔχεϊνοι γὰρ ἀπὸ τῶν τεσσάρων στοι- χείων τὴν οὐσίαν τὴν σωματιχὴν χεχρᾶσθαι φά- σχοντες, τρεπτὴν αὐτὴν ὑποτίθενται, ἅτε ῥαδίως τῶν στοιχείων εἰς ἄλληλα μεταχωρούντων. Παχυνόμενον [μὲν] γὰρ τὸ πῦρ, καὶ χάτω βρῖσαν, ἀέρα γίνεσθαι" τὸν δὲ ἀέρα, ὕδωρ" τὸ δὲ ὕδωρ, γῆν. Καὶ ἀνάπαλιν λεπτυνομένην τὴν γῆν, ὕδωρ γίνεσθαι" τὸ δὲ ὕδωρ, ἀέρα" τὸν δὲ ἀέρα, πῦρ. Τί τοίνυν ἄπιστόν φαμεν, εἰ τὸ σῶμα τοῦτο, τὸ νῦν γῆς πλεῖστον μέτοχον, ἐχλε- πτυνόμενον, αἰθέριον γίνεσθαί φαμεν χαὶ πνευματι- χόν ; ᾿Ανίστασθαι γὰρ λέγομεν αὐτὸ, οὐ τοιοῦτον, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸ χρεῖττον μεταχοσμηθὲν, χαὶ τὴν φθορὰν ἅπασαν χαὶ τὰ πάθη ὥσπερ ἐν χωνευτηρίῳ ἀποθέ- μενον. Εἰ μὲν οὖν σοφοὶ εἷεν [οἷ] ταῦτα λογιζόμενοι, πανσάσθωσαν τῆς ἀπιστίας, Εἰ δὲ χαὶ λόγων ὄὅμοι- ροι, χαὶ διαλεχτιχῆς γυμνασίας ἄπειροι τυγχάνον- τες, ἔροιντο, τί ἐστι τοῦτο ἢ τὸ τοιοῦτο" δι᾽ ὑπο- δείγματος βαδιεῖται ὁ λόγος, δειχνὺς χαὶ τοῖς ἰδιώταις τὴν ἀλήθειαν. Φαμὲν γὰρ, ἵνα χαὶ παχυτέρῳ πρὸς τὴν σαφήνειαν τοῦ λεγομένου χρησώμεθα παραδεί- ματι, ὅτι ὥσπερ ἡ χρυσῖτις γῆ, λαμθάνουσα μὲν ΕΡΙΒΤΟΙΛΕᾺΝ ..- ἘΡΙΘΤ. ΧΗΙΥ. ΧΙΙΠ]. --- ΕΌΘΤΑΤΗΙΟ ΡΒΕΒΒΥΤΕΙΝ). δὲ τοεμτγοοίίοπα. ἈΘΒΟΓΣΓΘΟΙΙ ΟΠ ΘΟΥΡΟΓΙ ΠῚ ΒΟΥ ΟΠ6Π), υἱ ἱπηροβϑδὶ- δ , δὺ δι νηΐεῖς ἱγγ ἀογὶ ἀἰχὶδιὶ. Οραγα ργοιυπ ἰξίιυν, ᾳυοοίδον δεγίρίυΓα5 ΒΔ6ΓΔ8 ΓΟἠ οἰθηϊ, οχ ΓδιΙοοἰ- πδιοηΐθυ8 ἐἰδιποπδίγαι ἢ Ὀυ5 υ5Πγ0Ϊ ΒΕΓ
Related Letters
I greatly admire ancient Sparta — a city adorned with honor, whose mothers forbade ornament so that the men they...
The work of a grammarian, Ophelios, is not merely to be precise for its own sake.
Setting aside the well-worn interpretations, let me state the meaning clearly — even if some think I am cutting a...
You of all people, Ophelios, understand that words are not the things they describe.
I do not admire the custom of lavishing adornment on the body.