Letter 7008: When July, bearer of heat, burns the fiery sands

VIII Ad eundem Aestifer ignitas cum Iulius urit harenas siccaque pulvereo margine terra sitit, languidior placidas vix pampinus explicat umbras, mollior et glaucas contrahit herba comas, summissis foliis Phoebi regnante vapore vix sua defendit frigida tecta nemus, pabula fastidens fugit aestu bucula saltus, ipse nec adflictis pascitur ervus equis, longius expositam linguam canis ore flagellat, ilia lassa trahens tristis anhelat ovis: forte viator iter gradiens ferventibus horis uritur accensis sole premente comis. qui arescente solo, modico recreetur ut haustu, saepius inriguas anxius optat aquas, arboris aut tremulae viridante cacumine fuso frondibus oppositis temperet umbra sitim. prosperitate nova si iam prope lucus opacet et vitrei fontis sibilet unda recens, huc properans placidis homo laetus sternitur arvis, volvit in herbosos et sua membra toros. vota secuta tenens gemino refovetur amoeno: hine levat umbra diem, hinc fugat unda sitim. carmina siqua tenet, cantu modulante recurrit, provocat et placidos blandior aura sonos, si sibi forte fuit bene notus Homerus Athenis aut Maro Traiano lectus in urbe foro; vel si Davitico didicit sacra dogmata plectro, psallit honorificum fauce rotante melum. tangitur aut digito lyra tibia fistula canna: quisque suis Musis carmine mulcet aves. sic ego, curarum valido defessus ab aestu, noscens te salvum fonte refectus agor. o nomen mihi dulce Lupi, replicabile semper quodque mei scriptum pagina cordis habet, quem semel inclusum tabulis dulcedinis intus non abolenda virum pectoris arca tenet; thesauros pietatis habens, pretiosa voluntas producens animo pura talenta suo! divitias quas mundus habet mens aurea vincit gemmarumque decus corde micante refert. sensus aromaticus suaves diffundit odores. hoc tribuens animae quod bene tura solent. melle saporatum refluens a pectore verbum et sale conditum reddis ab ore sophum. post tenebras noctis stellarum lumina subdens Lucifer ut radiis sic mihi mente nites. ut recreat mundum veniens lux solis ab ortu, inlustrant animum sic tua verba meum. cum peregrina meos tenuit Germania visus, tu pater et patriae consuliturus eras. quando merebar ovans placidos intendere vultus, mox geminata mihi fulsit in orbe dies, conserui quotiens vestro sermone loquellas credidi in ambrosiis me recubare rosis. omnibus una manens, sed plus tua gratia nobis, vinxit in affectu me properante suo. nunc quoque pro magnis quis digna rependat honoris? materia vincor et quia lingua minor. sic per ascensum culmen supereminet altum: hinc meus urguet amor, hinc tuus obstat honor. sed pro me reliqui laudes tibi reddere certent, et qua quisque valet te prece voce sonet, Romanusque lyra, plaudat tibi barbarus harpa, Graecus Achilliaca, crotta Britanna canat. illi te fortem referant, hi iure potentem, ille armis agilem praedicet, iste libris. et quia rite regis quod pax et bella requirunt, iudicis ille decus concinat, iste ducis. nos tibi versiculos, dent barbara carmina leudos: sic Variante tropo laus sonet una viro. hi celebrem memorent, illi te lege sagacem: ast ego te dulcem semper habebo, Lupe.