Letter 17: from Dionysio Exiguo. I.

Ex Dionysio Exiguo. I. Ut si sacerdos vel quilibet ex clero viduam uxoretn duxerit , vel ejectam , suum perdnt officium. — II. Ut si quis catechumenus habuerit uxoreni, et, defunctq en, pnsl baplismum sortilus ftterit alteram, clericus non sit. — III. Quod non suscipiantur in clero ab haireticis ordinati. — ■ IV. Quod in vrdina- tionibuscriminn vct vitia non bcnc credantur tinfcrri. G — V. Qiroriii, ryiti aBonoso Imretico ordinati sunt, proplcrea sinl recepli, ne scandaium remauerei Ec- clesia'. — VI. Quod in Ecclcsia pectatum pvputi inultum svleai prtvlcriri. ■ — VII. Quod subrcpiiim ftierit apostolictr sedi, et suam in melius senlentium commutarit . Ex aniiquo codice Corbeiensi. I. De iis qui duas suggerunlur accepisse uxvrcs. — II. i\oii dici oportere dicjamum eum tj.n cutechttiueuus httbiuril tttque amiseril uxortm — III. Qwditer cri- iitina tiimitlaniur in baplismuni. — IV. De filiis qui aulc buptismuni nali fucrinl. — V. Dc calcclium nis, qiti sanclis iirlulibus slitducrint. — \l. De hwrcticis clericis qitaliler debeant reconciliari. — VII. De su- 0 criiegis ci atlulicris ad clcrum ttdmitti non debere. — VIII. El qualitcr hwiclici uccipianlur. — IX De his qiti sc c uharos ati;ne mundos cocaul.— X. De a Novatianis alque harclicis rcccitenlibus, — XI. De clciiciscalholicis em ttd Itwresim trtiiisctnt!. — ■ XII. hc reccplionc Fonlini c! Enslasi. INISOCENTIUS h R.UFO, ElsEHIO, EisrATHio, Claudio, Calecrtili, Xieiur, Acitilmjo, Martiati, cpitcnpts Ma- ceion if el dihconibus in Den snftrttrt. t^idem c dici conc.iiiil cl all t Colb. U ulc li |ii i, cx ordine, queui ill iiiscriiiiininlcis lnijiisinodi tenen episcopi, nnl- bim c m'i.'i posse liroiilm argumentu.u, quw ooriun di'cMlii;is vel :iiilii|nilas probftiur. Dioiyius Fxiguus 527 S. 1NN0CENTII I VAVJE 528 Maximiano, Eugenio, Gerontio , Joanni, Polv- A accepisse suggeruniur uxores, non solum clericos cubiinio, Sopiironio, Flavuno, IIilario. Macedo- nio, Calicratio, Zo-imo, Profuturo, Nicet,e, [Quidum mss. Nicetio], Uermogeni, Vincentio, Asiologo. Terentiano, IIerodiano et Marciano , 1. Magna me gratulatin habuit, cuni post lol dis- crimina tolins, ul iia dixcrim, mundi, Vilalis, ar- chidi iconus, vestrarum ponilor 1 tteraruin, ex illis parlibus ad nos usque directus ailvenit. Quein cuin vidissemus, illico, ul oporlebat, percnntaii de veslro statn snmus. Veruni ubib reperiinus vos ex senten- liadegere, Deo no-tro uberes gratias relulimus, qnml -uos laniulos suisque allariluis servienles el in adversis weiur, et in prosperis guberwire dignaiur. Quicuin iradidisset epistolas, easprseccpi illico rc- censeri : in quibus nmlla posita pervidi, quaa siupo- reni meniibusnostris c iriducereni, facerenique nos non modicum dubiiare, utium aliter putaremus, an iia illa essent pnsita queinadmodiim personabant. Quae cum saqiins repeii fecissem, adverli sedi apo- siolic.e, aJ quain relalio inissa quasi ad caput eccle- siarum currebal, d aliquam fieri iiijuriani, cujus ad- liuc in amliiguiim seuientia ducerelur. Unde de quibus jam dudum scripsisse memini, nunc iterare formam arguineniis evideniioribns, c relationis ve- slr* geininata perconlalio compellit. qap. i. _ 2, Eos {Ivo p. 8, c. 503), qui viduas effeclos agnovi , verum eliam nsqtie ad inlulas suinini sacerdolii pervenisse : quod conira legis essc prsecepla nullus ignorat. Nam cum Moy.>es legislator clainitet : Sucerdos uxorem virginem uccipiul iLev. xxn, 13, 14); ac ne in boc pr.ccepto alii|iiid puta- retur ainhiguuin, addidil, non viiluum,neque ejcctam. Contra quod prseceptum, divina auctoritate f sub- missum, nulla defensio mandati alierius opponitur, nisi consueiudo vesira : qu;i-, ut ipsi f.ueinini, ex iguoianiia, ul verecumlius dieam, non ex aposiolica tradiiioue ct iutegra ralione constilula e»t. Nos au- lem, omiiesque per Orieniein Occidentemque eccle- sias, noverit veslra dileciio li;ec peniliisuon adinil- lere ; nec ad ullimum ecelesiastici ordinis 6 locun) 15 tales assumere et, si reperli fuerint, removere. Cap. II. —5. Deimle ponilur, nnn dici {Dist. 26, c. 5 ; Ivo, p. i, c. 2j2, et p. 8, c. 5u5) oportere di- gamuiii eum, qui calechumenus hahueril atque ami - seril uxorein, si post baplismum lueiit aliam surti- lus ; eamque primam videri , qua: novo homiiii copulaia sit : quia iliud conjngium per lia|ilismi sa- craraenlum cum caeteris criininihus sit abluium. Quoil cum de una uiit|ue dicilur, certe si ires ha- hiierit in vetere |iosiius homine uxores, erit ei, quoe posi baptismum quarta est, sic interpreianiiuus prima : h virginisque nomen accii iet, quae quarto ducta esl loco. Qnis oro, istud non videat contra Apustoli esse pracceptum, qui ait (I Tim. m, 2 ; duos ex illis episcopis appellare conienlns, loi.nn inscii 'lion-m perstiingii in bunc modiim : Innocen- tins liufo, En*eb o et cceleris episcopis Macedonibus et dinconibiis in Domino sulutem : eiiin |iie piistea inii- tati siini llispanse colleciioiiis aucmr et isidoros. Chrysostnmus de exsilio epi-tolam 165, ad Macc- donas episcopos , scribens, Eus'ailiiiim , Eusebium, Maxitnianum, Euqenium ei Gerontiumw ms riptmne pariter appellai. llic ohoritur qua-stio, in M cedo- niane lot fuefint episcopi, quoi nune recen>emur. Neque enini Mnci.nii, quem episcq i luissecon- slat, nnineii ultiuio loco positiim peimitlil, ut sn- periiisaliquni cum episeopis diac >- appellatns sen tiainns. Forie Iniioeentins, cuiu quos et aliis lllyriei provinciis uoveiat episcopos proniis- coe oieinoiassel, aihlitlil ip';scop:s Macedanibut el diuconis. ui epistoiam siram, quainvis ena n vicina- ruin provinciiiruni episiOpis in-cnptim, ad .VI icedo- nas iu priuiis aitnere signilicaret : queaiadinodum amea Canuana ^yaodus, tesie Siricjo epist. '.), n. I, stiueri, ut finiiioii acvicioi B moso epi->copi, pra- cipue Maccdones, causam ejtis cognost erent. t> Corli. in^. cnm uuoColb., reperivimus. Mert., twstri inducerent. Nmi displuerel injicerent. A & poiionlnis ins-. IiiiC levocalur vox aUquum, qnai prms desiderahatur. Jam lonoceniius episl. 2, n. 7 el 8 , neciion episi.,3. n. 11 , vemeiai ne ad cletuin ailinilieretur, qui vel vidnam vel secundaui uxureui tluxii , etiamsi priinam accepisset ante bap- lismtim. Probabile aulem est eum, Siricii exemplo cuias-e, ut hujusmndi epistolie ac decrela per pro- vincias toinmeareni, m ipse loquitiir epist. I, n. 2, ne i|uis eoiuin igiioranliaiii pratleuderet. Cerie id, de quo antea scnpsisse se leslilicaiur, in tlno pr.c- dicta rapiia, uon in alia duo, qnce subinde tractan- lur, cndil. Im. gemina percontatio vestra. Vul^aiani lectionem asserva t veiera excmpl.v Codiris Quesu. iiuin i coucilium anno 574, can. i, slatuit, neini- nein posihac de digamis aul internuptarum marilis Macedooia D ordinari clericum po^se, sive anie baptisniuiii, sive poit in digamiaui iucurrerinl. Eos lamen, qui hac- leniis nrdinati fneranl, removere noii audet. Dc ilia eliain disciplio* severilale noonihil posten remise- runl GaHicana conril a Aransicaiiiiui i, can. 25, et Aiclaiense n, can. 45, ne bujiisiuodi viri iiltra -uh- diacouaiiim pronioveainur, inlerdicere saiis h.iboe- iiinl. Neque hac iu re Hispauos, Mmros Italosve ap.islolic.e regul.e observaiuiores fuisse, te-tes sunl