Letter 492: The person who reveals what has been entrusted to him in confidence has committed a betrayal, Theognostos.
Περὶ τῶν τριῶν ἡμερογυχτίων τῆς ταφῆς τοῦ Κυρίου. ΔΛίαν θαυμάζω χαὶ ἐχπλήττομαι τὴν ἄνοιαν τῶν ζητούντων, δι᾽ ἣν αἰτίαν ὁ Χριστὸς πρὸ τῶν τριῶν ἡμερῶν ἀνέστη (). Εἰ μὲν γάρ φασιν αὑτὸν μηδ᾽ ὅλως ἐγηγέρθαι, τίνος ἕνεχεν περὶ χρόνου ἀχριόο» λογοῦνται Εἰ δ᾽ ἐγηγέρθαι μὲν, θᾶττον δὲ ἣ ἐπηγ- γείλατο, ἀπὸ τοῦ ἐγηγέρθαι, καὶ τὸ πάντως ἡληθευ- χέναι αὐτὸν συναποδεδεῖχθαι νομιζέτωσαν. Τὸ γὰρ ἀδύνατον καὶ ὃν χαὶ δοχοῦν, ὅσον πρὸς τὴν τῶν ἀν- θρώπων ἀσθένειαν, φημὶ, κατορθώσας, οὐχ ἂν περὶ τὸ δυνατὸν ἐξησθένησεν, εἰ χαὶ ὅτι μάλιστα τὸ μὲν “ βραδέως ἀναστῆναι, ἀσθενείας, τὸ δὲ ταχέως, δυνά- μεως μεγίστης τεχμήριον χαθέστηχεν. Ἐχρῆν μὲν αὑτοὺς χαὶ ἐχ τοῦ τοὺς μυρίους τῶν 'Ελληνιχῶν θεῶν καταλόγους ἀφανίσαι, τά τε εἰδωλεΐα πάντα χαταστρέ- Ροιδηιία: ἀγβιπιο πὶ ἐχϑίδιαί. ἂς αυϊάδι ἰρδοβ, (, Ψψαι, καὶ τοὺς ἀνοσίους βωμοὺς τοὺς ὑπ᾽ ἀνθρωπίνων ἢ ὁχ αυοά ἰυβπίιυπι σοι]! ἰογυπι ὀδογυπὶ) - ἰϑἰοχυιν ἀεἰενογὶῖ ἃς ἀδ πιδαϊο δυδιυϊαγίι, ἰυν ᾳυοὰ οππηΐδ ἰοἰογυιϊη απ δυὐυνογιογῖι, οἱ ἰπρυζδὸ δ8- Εὔ οζς ἃΓΆ5, ΠΠΠ1ΔΠ0 ΟΥΌΟΓΘΟ υἰηρόθαιίογ, ὃχ- διϊ χοῦ, δίαυθ οἷδυοὶ! αυϊάδιῃ ΠΕΓΝΟΒ σου ἐμ ΓΟ ΘΓ, ἀδπιοι68 διίθπι ἰῃ [Ὁμᾶπ σοηγνογίογϊὶ, ἃς ῥΓαίογοα ἰγιουΐϊδηι25 οἱ ἰτηπΊΔ ")Δ.]0η65 ΠΡ - δατίι : δυύξοβ δυΐδηι ἴῃ πιδχί οὐ δι . Π0η- Ἰοοογίῖ, ἀδιίᾳυθ αυἱ ἤδη δι ἰοχὶ δυηί, : Γὰ εοἰσα ονοχοῦὶ, αἰνίηδιη ᾿ἰρϑῖυδ ἰην οἰδηαυο ροίθη- εἰδηι δάογϑγε ορογίευδι, ποη δυίθιῃ ἐδ αἰΐχυοὶ μογὶβ ἰ ογοδεὶ, Νοαυθ οπὶπὶ 4υς πιαχίηι, οπιηΐ0 86Γ- ΠΟΘ ρΓδδίαμ ἶογ δυπιὶ ἃ» οχίψυϊθ ΓΟ Ὀ ουθγιὶ φυδάηι. (πίογυπι αυοηΐάπὶ ἰπ36Π8 Ὑγογιἰδι οορίᾶ αἱμάτων φοινισσομένους σδέσαι᾽, καὶ τὸν μὲν διάδο- λον ἐχνευρίσαι, τοὺς δὲ δαίμονας φυγαδεῦσαι, χαὶ τὰ μὲν ἀνήμερα φῦλα τιθασσεῦσαι, τοὺς δὲ Ἰουδαίους μεγίσταις συμφοραῖς περιδαλεῖν, καὶ τοὺς πιστεύ- σαντας αὐτῷ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν ἀναγαγεῖν, προσχυ- νῆσαι τὴν θείαν αὐτῷ χαὶ ἀήττητον δύναμιν, καὶ μὴ περὶ ὡρῶν διαφέρεσθαι. Τὰ γὰρ μέγιστα χαὶ κρείτ- τονα λόγου οὐχ ἂν ὑπὸ μιχρῶν ἀνατραπείη. Πλὴν ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τῆς ἀληθείας ἡ περιουσία πολλὴ, χαὶ εἰς αὐτὸ χωρῆσαι τὸ πρᾶγμα πειράσομαι. ᾿Αχροὄολι- σμοῦ τοίνυν ἕνεχεν εἰρήσεται πρὸς αὐτηύς" ἾΑρα εἰ χροεώστην τινὰ ἐπαγγειλάμενον τῷ οἰχείῳ δανειστῇ μετὰ τρεῖς ἡμέρας πληρώσειν τὸ χρέος, πρὸ τῆς προθεσμίας πληρώσαντα θεασοίμεθα, ὡς ψευσάμενον οἱ διρρ 658ι, δὰ ἱρβᾶπι υουθ γα ϑεῦθίεγα ἢ χρινοῦμεν, ἣ ὡς πλέον ἀληθεύσαντα θαυμασόμεθα ;. ΥΑΒΙΑ ΚΕΟΤΙΟΝΕΒ ΕΥ ΝΟΤΩ. () Φθέγγου δὲ οἷς θέμις. Μαηϊ[εδια ] δἷο δά ἰϊυὐ Οτρί νοὶ ἐαγιμθν., μοθιμᾶ φυοδάδλιι! δυυμ ογι Ὁ : φθέγξομαι οἷς θέμις ἐστὶ, θύρας δ᾽ ἐπίθεσθε, βέδηλοι. Οαπιαϑο αἰἷρπίε. βτοειί αἱ τος, Ῥτο[απὶ. Τα οἱ ΠΠΔ νϑῖυβ ἰεἰογι οι : Ἑχὰς ἐχὰς ὅστις ἁλιτρός. ἀοιίες ΟἸειμοηῖεη) Αἰοχ. 4υΐ ρϑᾶϑδβίη) οἰΐϑιη ἀμυήτους Θχοϊυαϊξ ἃ ΓΟΓΌΠΙ 5δόγδγυην ἰγάσ Δι! , διιβοι αϊίοπα,, οηπβρδείυ. Θιμίει0 νϑγῖ85 ὈΓπυ δ, προῤῥήσεων, μδυγρονὶϊ νοιι8 ΒεςΙθδἰὰ δηι6 εοιμῃίοηθι ᾿ΓΘΙΠΘΙ ἀοΥυ πὶ ΠΥ δι γΓίογυ μ οὐπὶ γ066 γμτοοιὶβ ΡΓΟΟ ΓΘ : ᾿μομηφιθ οαἰεοίιμηϊοηὲ δῖ, ἐχεμπίο. ()μὶ πεεοίαπὶ ὑτατέ, ἐχέιπίο. ()εὲ ἴῃ ναπὶιιείία εξαηϊ, ἐχεμπίο, οἷς. ()υυ δος [Ογι Δ ὲ οχ Ομιγγϑοδίοιμο ἀἰ ἰδαυθ οΟἰἸ αὶ. Τὰ ὁδὶ οἱ ᾿Π ὰ ἰῃ- ιογάϊοιο δριιά [μυοίΐδηπιη βεεμάοπιαπίί ; Ἐν πρώτῃ τῆς τελετῆς ἡμέρᾳ πρόῤῥησις ἣν ὥσπερ ᾿Αϑή- γησι τοιαύτῃ Εἴτις ἄθεος ἣ Χριστιαγὸς, ἡ Ἔπι- κούρειος ἦχδι κατάσκοπος τῶν ὀργίων " φευγέτω, οἱ δὲ πιστεύοντες τῷ Θεῷ τε.λείσθωσαν τύχῃ τῇ ἀγαθῇ. Ἀϊνττ. () ἀοεδν ορίϑι. , . . δ᾽. [.,δὸ Μ. βογην ἡ ἀ6 γαϑϑιγεοὶ. θοιιίηὶ : « Νὰ τυγθδῖοβ εἰἰοεϊμίογυῖι ΔΗ Π Ι0Π πιορδι ογαείάγοι, δηυμἰδίδπ; ἐΓὶ- αυΐ πιοῦὰπ ἴλΔ8 ΤηΓᾺ οοἰογίιδῖο ὑγανίγὶὶ, υἱ ἀυπ δά ἰιἰοσι δϑουνύυϊ αἶθι᾽ ) ρᾶΓΒ ῥγίεΐ πουΐβδιιηᾶ., δἰ ρᾶΓ8 ἰ6γ μγίμα οοποιγγῖι, οἱ διίᾳυδηίυι » Ρογὶβ δραιΐο ἀξοίἀῤΓγαὶ οἱ εἰ δ ἀἰογυιμ ουπιόγο ὁθ- νϑγίγοι. ἢν ΕΡΙΘΤΟΙΑΒΌΜ . ΤΙ. - ἘΡΙΘΤ. ΟΟΧῚ]. Ἐγὼ μὲν οἶμαι τοῦτο, πάντως δὲ χαὶ αὐτοί. Τί τοίνυν Α οοπαῦογ. Α΄ ρείυμι γοϊϊιδιἰοηἰδ ουυδάλων οδι58 ἄτοπον, εἰ χαὶ ὁ Χριστὸς ἔφησε μὲν τῇ τρίτῃ ἀνα- στήσεσθαι, θᾶττον δὲ ἀνέστη, ἵν᾽ ἑαυτοῦ μὲν δεέξῃ τὴν δύναμιν, τοὺς δὲ φυλάττοντας νεχρώσῃ, καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἐπιστομίσῃ. Τὸ μὲν γὰρ θᾶττον ἀναστῆ- ναι, ἔγχλημα οὐχ εἶχε" τὸ δὲ βράδιον, ὑποψίας ἔγε- μεν. Ἐχρῆν γὰρ παραχαθημένων αὑτῶν κα
Related Letters
You asked what it means: "O priests, speak to the heart of Jerusalem.
, a newly-professed monk Concerning the need always to be sober You have grasped the ploughshare well and to the point.
This letter is extant also among those of Procopius of Gaza, to whose works it properly belongs. As this Procopius flourished a century later than Jerome, the letter cannot be addressed to him. About this page Source.
The spiritual life is a journey with a beginning, a middle, and an end.
To Pentadius the Augustalis [the governor of Egypt].