Letter 3052: The obligations of friendship are not burdens but privileges.

Lim ante a. 394. Mens mos est semper adloqni praestantiam tuam. qni tnns? litteris abstinere. facimns, qnod solemns: ego scribo, tn retices. sed scio in amandis amicis maiorem virtntibns tnis inesse constantiam quam in neglegendis epistnlis voluntatem, atqne ideo 30 animi tni secnms cultum tibi debitum mente et sermone non desero, neqnaqnam re- poscens, nt scriptomm mihi vicissitndo respondeat, cum in amore reddatur. §8 SYMMACHI EPISTVLAE LV a. 382—391. P - SYMMACHVS RICOMERI. In subnrbano praedio fovens otinm snmpsi litteras tnas. cnr enim Romae te dfs- cedente remanerem? ager autem^ qui me interim tenet, Tiberim nostmm inncto aquis latere prospectat. hinc libens video, quid aetemae urbi indies fmgis accedat, quid s Romanis horreis Macedonicus adiciat commeatus. nam paene, nt recordaris, cessante Africa fames in limine erat, quam clementissimus et ad salutem publicam genitus im- 2 perator praevenit indebitis alieni soli copiis. iam portum nostrum — conperi primusl — classis salutat; iam securitate saturamur; iam dicimus nostmm esse, quidquid nbique bono principi nascitur. haec eo scribo, ut et domino orbis effectum beneficii sni nun- to ties et ipse fructum gaudii communis nsnrpes. ego panlo post abire longius paro, ncc tamen dandis ad te litteris abstinebo. erit cura nostris in urbe remanentibns et menm sermonem tibi per idoneos mittere, et mihi pari fide, qnae scripseris, exhibere. LVI ante a. 394.