Letter 4013: To a friend (~371 AD):

Delectaris epistulis meis. credo! hinc est, qnod eas et saepe et ardenter efBa- gitas. sed non statim mereor desidis notam, si neqneo tni amoris in me avaritiae satisfacere. an interlabi amicitiae memoriam per silentium pntas? cave talia de ani- 5 mis opinari . quomm aetema iudicia Bunt. habet enim plurimum sui ponderis fides 2 et allegata voluntario sacro stili admonitione non indiget. haec a me tibi non semel scripta snnt, nec tamen deseris inveteratam qnerellam. quid si praestat longum tacere? non vides oracula olim locuta desisse, nec nlla in antro Cnmano litteris legi, nec Dodonam loqui frondibus, nec de spiraculis Delphicis ullnm carmen audiri? patere 10 igitnr, ut homullus Promethei manu fictus mandare cessem papyro, qnae dudum in 3 vatum foliis non leguntur. nolo tamen denuntiatum tibi a me silentium snspiceris. t«nebo in scribendo tantam mensuram temporis, quantum inter nos locis absumus. tu quoque inpatientiam vince ratione, quae non sinit, ut tibi cottidie litterae meae in vicinia Rheni posito a nostro Albula deferantur. 15 XXXnn a. 395. AD PROTADIVM. Magni sunt quidem fmctus, quos de litteris tuis capio, sed fiunt uberiores, dnm communium fratrum manus transeunt. singuli enim scriptis tnis de suo aliquid ad- ponunt. tibi igitur acceptum fero quidquid ex omnium ore conquiro. sed rursus ex- 20 pende, qnanto labore respondeam tot ingeniomm sublimium varietati. nam pares estis, nec tamen similes. ergo non minorem mihi rependenda adfemnt difficultatem quam 2 accepta dnlcedinem. hanc omnibus humanis gaudiis legem natura dixit, ut curae voluptatem sequantur. natae subolis primns parentes dies hilarat, mox pii metus brevem gratiam fugant: honor in exordiis laetns est, dehinc animos labomm aestns 2& ingreditur. longum fiat, si pergam similia contexere. et iam mihi ad ea devertendnm 3 est, quae fas sit de tanto viro dicere. temere iurasti. mandari enim periturae chartae epistulas quereris et allegasti sacramento enorme iudicium. itane me ludos facis, ut quae apud te incuriosius loqnor, fin stili caudices aut tiliae pugillares censeas trans- ferenda, ne facilis senectus papyri scrin/a cormmpat? et Marciomm qnidem vatnm 30 divinatio caducis corticibus inculcata est, monitus Cumanos lintea texta snmpsemnt: 4 tu etiam sericis voluminibus Achaemenio more infundi litteras meas praecipis. magna sunt auctoritatis tuae pondera, nec possum gratiosum putare, quod tu iuratus allegas ; de amico VM0 7 alligata uolnntario sacramento Wouweren 8 praestet V, praestes M, praestas (/*) tnr V auspiceris corr. ex suspicaris P 13 tanta P 1 m. 14 inpatientia uince rationem V 17 om. VM 19 per communium VM(r) 21 parestis P l m. 22 rependendi VM quam om. P 1 m. 24 subolis] /^, suboH Af, suboles PV prima parentes die P^ m. 26 fuat V mihi ad eadem uertendum est VM, ea mihi aduertendum est F 27 cartae P ^ m. VMy certe P 1 m. maleriae\ quae in eitro laudahatWj cf. Plin. h. n. XlJIy 101 caudice^ P 30 nec P sena- tus VM scrinla] ego, scrinta (?) P 1 m., scripta P2m. VM martiorum VM 32 siricis V, sy- ricis M achemenio Vy achymenio M LIBER IIIL 1 1 1 sed dum me rursus inspicio, labascit fides et refragatur testimonio conscientia. ita PVM quod credibile persona iudicis facit, diffidentia respuit audientis. tu igitur solus am- bigua summovebis, si amorem tuum posthac parcius loqui de laudibus meis iusseris. AD MINERVIVM. PVF 5 XXXV ante a. 397. Obrepsisti verecundiae meae, ut prior scriberes. vadatum me tibi hoc munere velim credas. sed non fero, ut aedes quodammodo amicitiae nostrae novus salutator adisse videaris. iamdudum virtutes tuas pares fratribus in pectoris mei possessionem recepi. crevisti etiam pro parte legitima patemae in me familiaritatis successionem, 10 licet singulis vobis soliditas mei amoris accesserit; quae bona animi, etsi spargi in plures putantur, unicuique tamen plena et indivisa proficiunt. praeterea cum palatinae eloquentiae militares, porrexi amicitiae tuae dexteram. quare tot tantisque pignoribus adnexi, non aestimemus de epistularum tirocinio caritatis aetatem. nam ut animus eelerior est litteris, ita prius fuit amare quam scribere. t5 XXXVI a. 396. AD MINERVIVM. PFM Postquam te Mediolanium venisse adseveratio commeantium palam fecit, speravi de proximo litteras tuas; sed ubi elusa est expectatio mea nec successit ullum spei pretium , praesumptum de te officium meo operi vindicavi. auxit praeterea scribendi 20 causam vir spectabilis frater meus Bassus , qui paulisper avulsus a nobis transponi a me in pectus tunm debuit. adieci alteram paginam reddendam germano tuo, cum tibi 2 fors in patriam reditum secundaverit. asperserat nos ille iamdudum facundiae suae floribus, et sibi Oalliarum prisca monumenta iuvando otio exscribenda mandaverat. optato accidit, nt ei per te utrumque reddatur, honor epistulae meae et expetitae 25 fructus bistoriae. XXXVn a. 398—399. AD MINERVIVM. Panlus amicus meus iamdiu aerario sacro militat, sed non pro gradu militiae spectandus tibi; nam probitate morum suorum mediocritatem vincit officii. nec de- 30 spexeris hominem , si numerum stipendiorum eius examines ; sed tardiores processus habet verecundia, quae facit, ut intra merita honoris sui haereat. nec tamen paenitet longum stetisse; tuo enim iudicio reservatus est, sub quo emergere maximum morae pretium est. cnm igitur illi vitae integritas, militiae aetas suffragium ferat, dignum est, ut ad debitos fructus me precatore, te auctore perveniat. successionem] Mercet, successione PVDP 11 indiuersa V 12 militarem F pigneribus V perseuerat P, secunda u^ritas perseuerat K, secundum persuaserit M 23 momenta VM 112 SYMMACHI EPISTVLAE XXXVm a. 398—399.