Letter 9007: Item ad Gregorium episcopum

VII Item ad Gregorium episcopum Corde iucundo, calamo venusto litteras mittis cupiente voto, blanda conscribens Serie salutis, care Gregori: exigens nuper nova me movere metra quae Sappho cecinit decenter, sic Dionaeos memorans amores, docta puella. Pindarus Graius, meus inde Flaccus Sapphico metro, inodulante plectro molliter pangens citharista, blando carmine lusit. cur mihi iniungis lyricos melodes, voce qui rauca modo vix susurro? eloqui chordis mea dextra nescit pollice dulci. qui vel haec olim mihi si fuissent nota prudentum docili Camena, per tot oblitus fueram benignam tempora Musam: cum labor doctis sit, ut ista pangant dogma nec quisquam rapienter intret et satis constent resonare paucis metra poetis. non leve est nautae rate transfretare vincere aut vastum pelagus natatu; vix procelloso repetunt sub austro carbasa portum. arduum nobis iter et profundum, quo iubes pergi: tamen ibo votis; si minus possum pedibus viare, ducor amore. praestitit, pastor, tua mi voluntas codicem farsum tumido cothurno quemque paupertas mea vix valebat tangere sensu. regiis verbis humili repugnat, divites versus inopi recusans et mihi Mopso reserare nolens docta sophistis; disputans multum Variante milto quaeque sunt rythmis vel amica metris, Sapphicum quantum trimetrumve adornet dulcis epodus. multus auctorum numerus habetur plura dicentum modulo canoro, quae volens isto memorare metro nomina frango. maxime qui nunc resolutus arte postque bis denos loquor istud annos, clara quod scripsit citharam terendo Lesbia virgo. scire qui vult haec, Libycas harenas ante per litus numerare tendat, cuncta quam metris ratione cauta carmine cingat. nam moras feci, remoratus ipse, pluribus causis modo hinc et inde, nec vacans legi placida quiete dulce sophistae. scito nam, pastor, nec adhuc cucurri ordinem totum religens libelli; sed satis, crede, est, satis est amanti sola voluntas. ergo laxatus celeri volatu ad patrem sacrum comitante voto et sibi nostrum renovans amorem perge, libelle. forte non possum piger ire gressu quo vocat blandus meus ille vultus: in vicem nostram, rogo te, libelle, redde salutem. sit memor fili pater, ore dulci hunc precans qui nos, mare et astra fecit, ac piis votis bene se colentem pectore servet; feminae carae, sibi mente nexae quem colunt, Agnes, Radegundis: idem, sicut exposcunt vice filiarum, solve salutem. adde Iustinam pariter precantem, nempe commendans famulam propinquam, et refer quantum sibi cara profert neptis honorem. haec tibi promptus prece voce mente solvo, vix implens, ego pauper arte, sed tamen largo refluens amore, care Gregori. Domine et dulcis ora pro me et tibi reputa qui me in Galliis posito post tot annos ... VIII Ad Baudoaldum episcopum Summe sacerdotum, bonitatis opima facultas, culmen honore tuo, lumen amore meo, officiis venerande sacris, pietatis alumne, pignore amicitiae corde tenende meae, florens in studiis et sacra in lege fidelis, semper agens animae dona futura tuae: te, pater, ergo precans terram freta sidera testor, ut velis ore sacro me memor esse tuum. IX Ad Sidonium episcopum Reddita ne doleas, felix Magantia, casus: antistes rediit qui tibi ferret opem. ne maerore gravi lacrimans orbata iaceres, te meruisse fame porrigit ecce manum genitor Sidonius urbi, quo renovante locum prisca ruina perit; iura sacerdoti sacro moderamine servans, per cuius studium crevit et ipse gradus. parturis assidue gravidos, ecclesia, fructus , quam vir apostolico iunctus amore regit; suscipit heredes caelesti germine natos, tali nupta viro quando marita placet. te vigili custode lupus non diripit agnos, te pascente gregem non ovis ulla perit: cautius in tuto per mitia pascua ducis, toxica ne noceant, florea rura paras. sis cibus ut populi, placide ieiunia servas et satias alios subtrahis unde tibi. nudos veste tegis captivo vincula solvens, deposito reddens libera colla iugo. exulibus domus es, [set] et esurientibus esca: felix cui Christus debitor inde manet! te doctrina probum, providentia sacra modestum facit eloquio vincere mella tuo. templa vetusta novans specioso fulta decore inseris hinc populis plus in amore deum. ut plebem foveas et Rheni congruis amnes: quid referat terris qui bona praebet aquis? hic quod fana micant, a te instaurata quod extant, vivis in aeterno laude fluente tibi. haec [habeas] longos meritorum fruge per annos et crescente diu de grege vota feras.