Letter 9014: I perform my duty whenever I greet you with the customary courtesy, and I do not conceal my gratitude that you repay...
Facio officium meum, si quando te cultu salutationis inpertio, nec dissimulo re-
ferre grates, quod invicem me frequentet remnneratio scriptoram tuomm. sed haec 30
produci longius non oportet, quia bonae amicitiae iactationes refutant; illud nunc de
4 duxeram] {Pj, didiceram (/7) 8 vox dissimalauerim uUima huiua epistulae tst in (77), quae se-
quuntur, primua edidit Scioppixu Verixim. Illl 13 subiunge F 10 certamen ***** q^ae /
me] Lectiua, ad me ^l^^^
torias F* ueniente] /7, ineunte F 20 te per] inserit Mercer, om. F equarum F* 21 oc-
casionem quoque F^ 22 equorum reditum om. F^ intemperies] Lypsiu»^ temperies F 25 de-
ciaui F^ litem] ^i, litterae F^ / m., lictori F^ 2 m, nec] TFi, n F2 26 eia meae] T,
me eius F eximietatis tuae] Wingendorpj aetatis tuae F^ praestantiae tuae F^, etiam tuos F^
29 saltationis /7
LIBER vnU. 243
te impetratum volo, ut litteris et apparitore decreto iuvare digneris curam meorum, 11
quibus emendas ex Hispania curules quadrigas in apparatum praetoriae functionis in-
iunxi. oro praeterea, ut equorura tractoriis, quas vir inlustris Theodoru» emisit, con- 2
firmationem per epistulam pracstes, ne mutato iudice beneficii lentescat auctoritas.
& exambirem super his nimio preeatu gratiam tuam , sed apud verecundas aures tuas
simplicitas efficacior est, et libentius pudor adnuit, quod cum fiducia postulatur. ve-
lim tamen teneas, nunc quidem in petendo esse me parcum, sed fore in agendis post
impetrationem gratiis copiosum.
XXVI (XXUII).
10 AVRELIANO.
luvat animum meum , quod saepe mihi vitio rortis scribendi ad te neglegentiam.
amoris enim tui signum est vicissim desiderare, quae praestas. et tamen dissimu-
landi destinatio
tua voverat. contristavit me fateor nec tibi conveniens nec mihi sperata iactatio irriti
15 beneficii. ne quid igitur ingenua verecundia tua simile rescriberet, malui premere
mutum dolorem; nam inter absentes altema epistularum decertatio plerumque ad
odia procedit. nunc redeo in usum simplicis stili gratus magis voluntati tuae quam
reus casui ; te oro , ut iam desinas amicitiam meam , quae nihil tibi indixerit oneris,
damnosam putare.
20 XXVn (XXV) a. 399—401.
ALEXANDRO.
Silentium circa te meum nullo iure culpabis, si tuum cogites. et fortasse iustius
tibi huius rei subeunda est verecundia, qui ob rem Romam saepe litteras
mittens amicitiae circa nos munia praeteristi; meos autem sola ferarum emptio Aqui-
25 leiam conpulit praeterire. nec tantum susce/isionis meretur unius occasionis oblivio,
quantum laudabilitas tua inter adsiduos commeatus tuorum ex contemptu mei con-
traxit invidiae. sed sU venia utrique nostrum, quamquam inparis neglegentiae. post-
hac et ipse omissum munus instaura et nobis rescribendi per eosdem copiam praesta;
difficilis est enim mihi hinc pergentium inquisitio. denuo stiii cessabit officium, nisi
30* familiam tui nostra ad te redituri susceperint. vale.
2 mendas /7 3 oro praeterea — 4 auctoritas] f, om. {U)
tis] LyptiuSy duxi fortis F^, duxi sortis F^ 13 poit dissimulandi spaliwn vacwim irium versuum
in rn^ dissimulandi destinatione F 14 tua uouerat] F^ oim, F me fateor] F^ quia F est
post conueniens tnser. F desperata F^ 15 tua] tgo^ om, F 16 mutum] ego, mntuom F
nos add. F^ 2m, 25 suscensionis] Lypsiu*, successionis (r)F 27 sit] Lypsius, om, F in
partes F^ neglegentiae posthac] F^ negligentiae sumus posthac F^, negligentiae slmus posthac F^
perint 8eioppiu$, nisi rei famUia nostra ad te reditus acceperit F, nisi ad te redituri susceperint F
31
244 SYMMACHI EPISTVLAE
XXVIII (XXVI).
MAXIMO.
Agitare te venatibus feras et hibernis mensibus Appennini gelida lustrare, vale-
tndinis tuae aestimatione putavi ; amicior enim litteris , quam
laboribus videbaris. horum alterum de te ignoratum munus silvestre patefecit, alte- s
rum bene creditum paginarum tuarum cultus adseruit. quare inter sodales Apollinis
ac Dianae sectator utriusque numerabere, etsi te magis, ut scripta testantur, vena-
ticae artis gloria iuvat. nam cum te nivosis saltibus inerrasse describeres, supra
epistulae temperamentum verbis tripudiasti, nimirum laetus ex arduo et adhuc calens
montani operis eventu. interea satis fnerat Appennini spolia misisse; adiecta autem lo
de corte plura fastidio esse potuerunt, nisi amor tui removisset satietatem. vale.
XXVnn a. 397.
Related Letters
May many blessings rest on those who encourage your excellency in maintaining a constant correspondence with me! And regard not such a wish as conventional merely, but as expressing my sincere conviction of the value of your utterances. Whom could I honour above Nectarius — known to me from his earliest days as a child of fairest promise, who no...
I'm tired and annoyed with writing — how long are we going to keep imitating the pleasure of real conversation with...
It suits you to be a friend of Himerius [a famous Athenian sophist], and your sons, by doing well, are imitating the...
To the same. (~362)
If Julian were not my friend, I would envy him his fortune — that he had your company here with us before, and now...